FLORIDAFISHING
Home
De gids
Het visgebied
Vissoorten
Een visdag
Info & prijzen
Visverslagen
Nieuwe visverslagen
Verslagen vanaf 1-7
Foto's
Video's
Links

 

 

DE NIEUWSTE VISVERSLAGEN GAAN VERDER ONDER "VERSLAGEN VANAF 1-7".

 

Dinsdag, 4 september 2018.

 

Alles doet het weer.

 

Afgelopen juli hadden we nogal wat problemen met het internet hier en dus ook met het maken van de visverslagen. Maar dit is de eerste dag in september en alles werkt weer gewoon. Van de week maak ik de verslagen en commentaren van juli nog even af. Gisteren zijn Rene, Martin en ik weer aangekomen in Goodland. En wat er vorige week nog uitzag als een tropische storm was toen wij in het vliegtuig zaten gegroeid naar Hurricane Gordon. Gistermiddag is hij hier aan land gekomen maar vandaag was alles al weer normaal en konden we gewoon vissen. Heel bijzonder!

We zijn vandaag begonnen met light tackelen en dat was leuk. We hebben niet heel veel gevangen maar wel veel verschillende soorten. Snooks, redfish, ladyfish, mangrove jacks, jacks, seatrout en catfish.  Dus voor een dag na de storm mogen we niet klagen. Ikzelf verspeelde misschien wel de vis van het jaar. Mijn lepel kwam opeens vast te zitten aan iets echt zwaars. In eerste instantie dacht ik aan een grote rog. Maar op een gegeven moment kwam het boven en zag ik dat het een gewone vis moest zijn maar ik wist nog niet wat. Dus ik moest hem met alle moeite uit wat bomen van Irma houden en dat ging prima. Na een minuut of 5 sprong ze het water uit tot aan haar middel en ik zag dat  het echt een megasnook was. Misschien de grootste die ik er hier ooit aan heb gehad. Kon zomaar 30 pond zijn geweest. Helaas met het schudden van de kop ging de lepel los. Zulke dingen kunnen gebeuren maar het was wel vreselijk balen. Morgen weer een dagje waden op een andere plek.

 

Zaterdag, 7 juli 2018.

 

Helder als glas.

 

Het plan was om vandaag op haaien te gaan vissen maar het water was kraakhelder. We hadden nog wel drie kleinere blacktips maar toch had ik er wat minder vertrouwen in. We visten wel weer in een dierentuin met om ons heen hele grote springende spotted eaglerays, zeeschildpadden en dolfijnen. Dat maakt heel veel goed. Vanwege het heldere water gingen we toch naar dieper water om nog een keer te proberen om de grouper der groupers te proberen voor de film. Een 200 pond plus zou natuurlijk wel heel leuk zijn. We vingen er een stuk of 10 tot 70 pond dus hij zat er niet tussen helaas. De groupers slopen niet alleen onze duitse filmers want er is ook alweer een gopro kapot gegaan vandaag. Gelukkig zijn er nog een paar over...............  

 

Vrijdag, 6 juli 2018.

 

Filmpje maken.

 

Afgelopen dagen wat problemen met het internet gehad dus vandaar dat er even niets te lezen was. Het is nog steeds niet best dus foto's erbij zetten kan ik wel vergeten. Ik heb de foto's van afgelopen week ook binnen maar deze kan ik door het internet pas volgende week plaatsen als ik weer thuis ben. Afgelopen vier dagen zijn Christian en Gregor van Bigfishmedio hier om een film te maken over het vissen op goliath grouper. Ze hadden een paar vissen per dag verwacht dus nu we er een stuk of 10/20 per dag uittikken komt het zeker goed met de film. Helaas hebben ze wel wat materiaalpech. Er is al een camera die niet meer werkt en eèn of andere hydromount voor een gopro. Maar er zijn nog een paar gopro's die het doen. Eigenlijk hoopten we nog op een 200 pond plus maar verder dan zo'n 170 pond zijn we nog niet gekomen. Ze hebben er wel drie monsters aangehad maar bij alledrie zijn de enorme haken omgebogen, onvoorstelbaar!!!! Het was uiteraard wel leuk op de film te zien dat ze bijna overboord gingen en schreeuwden: hoe me vast, ik ga overboord!!! (maar dan in het duits). Nog twee dagen hebben we nog. Waarschijnlijk gaan we ook nog grote haaien proberen. En voor diegenen die weten waar ik afgelopen weken mee bezig was.........het is rond. Volgend jaar komt hij.  

 

Zaterdag 30 juni en zondag 1 juli 2018.

 

Deze site levert weleens wat problemen op om er op te komen dus wederom een verslag van twee dagen tegelijk. We hadden het de laatste dag bijzonder naar ons zin gehad dus afgelopen twee dagen hebben we op dezelfde plek gelegen. Er gebeurt daar heel vaak wel wat aparts. Gisteren vingen we er weer roggen en hamerhaaien. Onder een grote rog van Rene zaten nog drie cobia's. Ze waren niet zo groot dus probeerden ze te vangen met een shad. We haakten er twee maar allebei net niet goed genoeg gehaakt dus gingen ze los. Dat maakte niet zo uit want ze waren niet zo groot en het feit dat je kon zien dat ze aanbeten was al leuk zat. Vandaag was de laatste dag en die begon slecht. Maar weer bleven we gewoon liggen. We hadden een paar aanbeten maar omdat er in een stenengebied werd gevist werden deze verspeeld. Een hamerhaai ging er in de buurt van de boot af en we vingen nog een paar roggen. Later in de middag nadat het een tijdje stil was geweest ving Wil nog een nurseshark en als allerlaatste vis van deze trip had Jan een hele fraaie 40 ponds cobia. Tijdens het hele gevecht zwom er nog eentje mee maar die weigerde zelfs levend aas. Eigenlijk wel prima zo, want nu zwemmen ze weer vrolijk saampjes verder. Wat een top afsluiter was dit zeg. Morgen gaan Rene, Jan en Wil weer naar huis terug. Ik blijf nog 1 weekje met een paar jongens van Bigfishmedia die een film over goliath groupers willen maken. Even kijken of er eentje voor de film overboord getrokken kan worden.......

De foto's komen nog maar we hebben wat problemen om de iphone foto's naar mijn laptop te krijgen.  

 

Hier nog de ervaringen van de heren:

 

man man man wat een week,dit is de 4e keer dat we bij michel in goodland zijn ,en afgezien van de eerste week waar we alleen maar met onze mond open de week beleefd hebben, was deze week een superweek.

het weer zat ongelofelijk mee ,elke dag konden we naar buiten om de vis te belagen , nou en dat is gelukt ,barracuda , grouper ,ZAAGVIS,roggen ,hamerhaaien,en cobia en daar om heen nog de nodige haaien,en allerlei andere vissen,het was gewoon een SUPER week,het wordt moeilijk om deze week te overtreffen.

en natuurlijk alle lof voor onze fantastische visgids ,die met allle boven genoemde soorten precies weet wat wij moeten doen om de vissen goed langszij te krijgen, dus gewoon de beste gids die je maar kan wensen.

BEDANKT MICHEL,rene ,jan, wil

 

 het was en top week met een hoeveelheid verschillende soorten niet normaal meer 

en dat onder de bezielende leiding van michel zijn er een hoop geland voor mij was het moment

dat ik op een gegeven moment een vis er aan kreeg het leek wel een tank na een tijdje zag michel rare bewegingen van de vis en zij het lijkt wel een zaagvis ,nou het klopte en niet zo maar eentje 

maar een van 4 meter ongelooflijk ik kreeg nog wel een tikje van de zaag met het gevolg een flinke jaap in mijn pink maar het was weer een fantastiche week michel hartelijk dank 

 

wil , jan ,rene 

 

 

 

Woensdag 27, Donderdag, 28 en Vrijdag 29 juni 2018.

 

Topdag, slecht en de klapper van de week.

 

Door wat technische problemen zijn de afgelopen twee verslagen niet gepost. Ik zal de woensdag en de donderdag even kort samenvatten. Woensdag was een topdag. We gingen op de barracuda en iedereen ving er een paar. Het was weer een dagje springende en vliegende vis. En dan moet je je echt iets voorstellen van dat Jan een aanbeet krijgt en binnen een seconde 30/40 meter verderop een cuda ziet vliegen maar eigenlijk nog niet echt in de gaten heeft dat dat zijn cuda is. Ze waren niet zo groot als andere jaren maar dat mocht de pret niet drukken. Donderdag was een slechte dag. Verschillende plekken geprobeerd, wat eigenlijk al een slechte tactiek is, maar er gebeurde de hele dag bijzonder weinig. Veel verder dan wat klein spul en een groupertje voor Jan kwamen we niet. Wel vingen we weer veel van èèn van de mooiste vissen hier, namelijk de lookdown.

Maar vandaag was weer voor hun de bijzonderste dag van de afgelopen 4 jaar. In het begin was het water veel te helder en was het niks maar nu bleven we, heel verstandig, gewoon liggen. Daarna kwam er met het opkomende tij wat donkerder water binnen en begon het. Rene vist vaak op de "Rene" manier en dat is met een lichtere spinhengel en een kleiner stukje dood aas. Hij wilde graag een rog vangen. Hij kreeg een aanbeet en na precies een uur trekken kwam er een pijlstaart naar boven. Hierna ving hij aan hetzelfde hengeltje een kleinere great hammerhead wat de tweede bijzondere vangst van vandaag was. Hierna ving Jan een 100 pond plus grouper dus toen hadden we helemaal geen klagen meer. Wil had er nog iets aan wat 300 meter lijn nam en op een gegeven moment toch de lijn kreeg gebroken en Rene verspeelde ook nog een paar vissen op zijn lichte spinhengeltje, maar op een gegeven moment kreeg Wil weer iets groots eraan. Dit wilde weer niet naar boven komen. Op een gegeven moment maakte de vis beneden een beweging dat ik tegen de mannen zei dat ik bijna zou gaan denken dat het weer een zaagvis was. Dit was natuurlijk bijna onmogelijk want dan zou dit de vierde worden in een paar jaar tijd terwijl je er normaal eentje vangt in 100 mensenlevens. En dan moet je nog elke dag gaan vissen ook. Maar.......... het was er weer eentje!!!! En deze was rond de vier meter lang. Op een gegeven moment lag hij even stil aan de oppervlakte naast de boot en konden we een redelijke inschatting maken. We waren alle vier echt in extase (en Wil in coma van het gevecht). De foto's van deze week komen nog    

 

Dinsdag, 26 juni 2108.

 

Zeeland is er weer.

 

Gisteren zijn Jan, Wil en Rene weer veilig aangekomen in Goodland. Ik hoorde vanmiddag dat het hun vierde jaar op rij is dus ze konden de weg aardig vinden. Het weer is goed en blijft waarschijnlijk zo de hele week. We begonnen een dagje met uren maken en dat is aardig gelukt. We hadden zes haaien. Bullshark, blacktip en lemonshark dus de abbonementen voor de sportschool kunnen weer worden geschorst. Want ze trokken weer behoorlijk hard. Bij eentje werd Jan bijna gespoeld. Jan wilde graag een grote rog maar dat ging vandaag niet door. Er zwom nog wel een hammerhead onder de boot door dus die komt ook nog wel. Zaagvis en tarpon niet gezien vandaag. 

 

Zondag, 24 juni 2018.

 

Is dit nog wel veilig?

 

Vandaag alweer de laatste dag voor Jan, Paul en Fred. Een dagje grouperen stond er op het programma. Het ging weer als vanouds met regelmatig een groupertje voor iedereen langszij. Fred was de winnaar met eentje van rond de 180 pond. Maar het verhaal van de dag ging toch weer over Paul. Hij kreeg er een grouper aan die was zo sterk dat paul bijna letterlijk overboord werd getrokken. Ik stond zelf achter hem om hem tegen te houden maar ging bijna mee. Later zei Paul dat hij echt dacht dat hij ging. De videobeelden hiervan zijn echt bruut. Als ik een schatting moet maken hoeveel sterker hij was in vergelijking met een 400 ponder die we weleens gevangen hebben dan denk ik zeker de helft erbij. Iedereen is er gelukkig redelijk vanaf gekomen met een klein kneuzinkje en schaafwonden daargelaten. Op het laatst zagen we nog barracuda's zwemmen die we nog wat levende vis toegooiden maar twee keer was de stalen onderlijn niet bestand tegen die verschrikkelijke bek met tanden. Deze laatste dag was er eentje om niet te vergeten. En dankzij Paul hebben we deze week hele mooie foto's. Hij had apparatuur bij hem die niet zou misstaan bij een beroepsfotograaf. Fred gaat een filmje maken van alle gopro's die hij bij hem had (echt een koffertje vol) dus die gaan we nog wel zien.

Hier nog even de ervaringen van deze week: 

 

Deze week een fantastich verblijf gehad bij Michel in Goodland Florida,
De vangsten verschilden van dag tot dag, de ene dag prachtige visserij en de andere dag wat minder.
Hoogtepunt voor mij was de zaagvis van ongeveer 3 mtr (jammer dat ik niet in de krant mocht van Michel ;-) )
Bedankt voor een mooie week en zeker voor herhaling vatbaar!!!!!
Gr. Paul van Swaal.
 
Bedankt voor de top week Michel!!!
Bedankt voor de wijze vislessen en gezelligheid.
Groet Jan van Dijk
 
Onze eerste keer bij Michel in Goodland. Is een memorabel weekje geworden met mooie vissen en heel veel lol.
Michel stelt alles in het werk om jou een onvergetelijke week te bezorgen en dat lukt hem aardig.
Hoogtepunt was toch wel de mega zaagvis van Paul, wat een beest.
Helaas aardig wat vissen gemist en ook aasden de vissen niet echt maar wat een omgeving en wat een mogelijkheden.
Gelukkig ook hele mooie vissen kunnen vangen van tarpon tot nurseshark en leuke light tackle mogelijkheden.
Dit wil ik vaker doen!!!!
Michel, bedankt voor een superweek en tot de volgende keer.
Groetjes Fred Hotting

 

 

 

 

 

Zaterdag, 23 juni 2018.

 

Je hebt van die dagen.

 

Er zijn van die dagen dat alles lijkt fout te gaan. Welnu, dit was zo'n dag. Kort samengevat: Ongeveer 10/12 aanbeten en stalen onderlijnen kapot gebeten, haken breken, lange runs en alles terugkrijgen inclusief haak. Ze wilden gewoon maar niet binnenkomen. Op de tweede plek van vandaag zagen we wel tarpons rollen gewoon over het aas heen, maar niet bijten. Dus het resulaat van vandaag was een blacktip, kleine goliath grouper aan de spinhengel en weer grote bonnethead. Ik moet zeggen, groter dan deze week hebben we ze nog niet gevangen. Morgen aweer laatste dag voor Fred, Jan en Paul. Dan moet echt alles gaan lukken hoor!!

 

Vrijdag, 22 juni 2018.

 

Bizarre dag weer.

 

De dag begon heel matig. We probeerden twee plekken die allebei wat kleine haaitjes opleverden . Wel een grote bonnethead op het spinhengeltje. Om een uur of 1 gingen we weer terug naar de eerste plek waar we waren begonnen omdat de stroom nu anders liep. We vingen een kleien nurseshark en een blacktip. Een paar keer verspeelden we een aanbeet omdat de lijn onder water ergens achter bleef steken omdat de vis daar omheen zwom. Op een gegeven moment stroomde het vrij hard en het lood van de hengel die aan de zijkant stond hield het niet en liep langzaam naar achteren. Dus na een tijdje maar even opnieuw opdraaien. Dus toen ik hem bijna opgehaald had liep de lijn strak en sprong er een hele grote tarpon de lucht in 10 meter achter de boot. Deze moet er al een tijdje aangezeten hebbendus de haak zat vrij diep........in theorie. Maar na twee sprongen loste hij alweer. Toen de lijn binnen kwam zagen we waarom. We visten met staal en die was helemaal gekruld dus dat betekent dat het aas dus inderdaad al diep was geslikt en met het uit de bek trekken was gaan krullen. Dit kan maar op 1 manier en dat is dat tijdens het ingooien of met de stroming de haakpunt een stuk aasvis heeft gepakt en deze dus nergens kon haken in de tarponbek. Superbalen want dit gebeurd maar zelden.Heel soms zie je het wel eens als je het aas binnen draait. Dus dat was echt balen. Een tijdje later krijgen Paul en Jan allebei een aanbeet. Die van Jan was zonder staal en die werd na een kwartiertje doorgebeten. En die van Paul vechte heel gek. Geen superruns maar wel sterk op de bodem. Een grouper of een grote nursehark dus. Maar na een half uur wisten we niet wat we zagen. Een zaagvis van een meter of drie. Die zijn zo zeldzaam dat we er pas drie hebben gevangen in twintig jaar tijd. En zelfs dat is al een zeldzaamheid. Dus die tarpon waren we gelijk weer vergeten. Na hele mooie foto's, die nog komen, was het weer einde visdag en gingen we terug naar de haven. 

 

 

 

Donderdag, 21 juni  2018.

 

Eind goed al goed.

 

Het werd een light tackle dag vandaag. Lekker tot aan je middel in water van een graadje 28 en elke worp een vis. Tenminste, dat was de bedoeling. Het begon wel leuk. Ik had de derde worp al een redfish en Fred een jack. Snel Paul en Jan geroepen want redfish zwemt in grote scholen. Helaas deze niet want het was gelijk de laatste. We vingen nog wel wat grote zeeforellen en een paars jacks en af en toe klapte er nog wat ladyfish op maar dat was het wel. Paul had nog wel een snook maar het waadvissen viel tegen want de omstandigheden waren goed. Dus de laatste paar uurtjes toch nog even kijken voor wat groots. En na een kwartiertje haakte Paul al een 1.40 meter tarpon. We vingen hem in diep water van 9 meter dus hij sprong maar twee keer en daarna dook hij de diepte in. Dus het duurde wel zo'n drie kwartier voordat hij naast de boot lag. Dit was wel even een opluchting na matige light tackle. Hierna kregen we nog een aanbeet die los liet en toen was het alweer tijd. Morgen maar even kijken of er nog meer zitten.......Later  in de week zet ik de foto's erbij.

 

 

 

Woensdag, 20 juni 2018.

 

We gingen het vandaag toch weer op dezelfde plek proberen waar we gisteren ook lagen. We hadden gisteren ook permits gezien dus vandaag hadden we ook krabbetjes bij ons. Maar zoals vaak als je ze bij je hebt zijn ze er niet meer grrrr. Jan had een grote bullshark en we verspeelden er nog een paar met een gebroken onderlijn. Paul had drie keer een hele grote grouper aan zijn spinhengel maar die ging zonder te stoppen naar een punt waar hij zich vast zwom. Normaal vang je er hier 9 van de 10 en nu dit, nog niet meegemaakt Ondanks dat hij op drie plekken werd gevangen denken we toch dat het dezelfde was. Jammer want dit was wel een hele grote. Paul had nog een leuke bonnethead. De laatste paar uur gingen we nog naar een nieuwe plek waar we waarschijnlijk een aanbeet van een tarpon kregen maar deze liet los. Fred had nog wel een mooie nurseshark. Het meeste baal ik toch van paul zijn grouper(s). Dat had weer leuk geweest, zo'n grote grouper op een spinhengel.

 

Dinsdag, 19 juni 2018.

 

Eerste week van juni.

 

Gisteren zijn Fred, Paul en Jan met mij weer aangekomen in good old Goodland.

Het weer zag er heel goed dus na vanmorgen eerst vergunningen gehaald te hebben gingen we er snel vandoor. Met dit windstille weer was de kans groot dat er weer tarpon zou zitten. Op de eerste plek kregen we veel aanbeten van kleine blacktips. Ze namen vaak het aas maar we konden ze dan niet haken. Toen we ze iets langer lieten lopen wel. Jan had de eerste en daarna kreeg Fred een grotere lemonshark. We vissen nog zonder staal vanwege eventuele tarpon dus na een half uurtje werd toch de haak doorgebeten. Ondertussen stond Paul seatrout te trekken met zijn lichte spinhengeltje. Toen hij het juiste kunstaas had gevonden was elke worp raak. Maar we vonden dat er teveel kleine blacktips zaten dus gingen we verder om te grouperen. Bij het binnenhalen van een hengel bleek er nog een grouper aan te zitten. Hij was al ergens in gezwommen dus na een minuut of 10 proberen om hem los te krijgen brak de grouper de haak in tweeén. Het grouperen ging stukken beter want we hadden er vijf in twee uurtjes. Daarnaast kwamen er ook nog wat spanish mackerels binnen. Jan was de winnaar met een 100 ponder. Ik moest hem nog even een beetje tegenhouden want hij ging al richting overboord. Later zei hij dat hij bang was om overboord te gaan als ik hem niet had tegengehouden. Al met al een leuke dag om mee te beginnen. Jammer dat er geen tarpon zat maar we gaan nog niet naar huis. 

 

Zondag, 27 mei2018.

 

Wedstrijd afgelast.

 

De laatste dag kon er niet worden gevist vanwege het slechte weer. Dit is natuurlijk ongelooflijk balen op de laatste dag maar in dit gebied kan het gebeuren.

Hier zijn nog wel even de ervaringen van de mannen:

 

Rene: Giga grote vissen gevangen waaronder haaien, cobia's, spanish macrel maar.....mijn grootste wens is gerealiseerd en dit is een "Tarpon" van zo'n 150 lbs +...what a fight en de aansturing door Michel die de klappen van de "staart" kent. Bereidwillige en fijne capitano genaamd Michel heeft dee week ondanks de weersomstandighden die redelijk uniek waren tot een fijne vakantie gebracht...dank daarvoor namens mijn persoontje.

 

John: Ik heb een waanzinnig mooi avontuur meegemaakt, de grootste vissen van mijn leven gevangen en zien vangen. Vooral de kracht van de vissen (grote Bullshark, na bijna een uur breekt de haak :-( , roggen die niet van ophouden weten en de Goliath Grouper die de haaitjes van je lijn af komen "snoepen" en als klap op de vuurpijl de tarpon van Rene die binnen een split second een paar honderd meter lijn nam!) heeft grote indruk op me gemaakt. Met Michel als ervaren skipper én visser kan er weinig mis gaan en dat schept vertrouwen!

 

Gerard:  Ik heb een geweldige vis vakantie gehad super vissen gevangen een super gids met duidelijke aanwijzingen maar dat hadden wij nodig voor de grote vangsten wat een geweld onder water deze vistrip blij op mijn netvlies staan bedankt hiervoor michel voor deze dagen tik tak tik tak.

 

 

 

Zaterdag, 26 juni 2018.

 

Ze zijn er weer.

 

Alle vissen zijn leuk te vangen maar af en toe een tarpon tussendoor is ook wel leuk. We hebben ze al twee weken niet gezien. Vandaag gingen we vanwege het slechte nog iets dichter bij de haven liggen. We lagen nog geen half uur of we zagen de eerste tarpons rollen. Ze zijn weer terug! Nu wordt het spannend. Gerard kreeg een aanbeet en dat werd pas echt trekken. Hij moest vol in de hengel hangen. We wisten niet wat het was. Deze zat nog 200 meter weg dus we lieten de andere hengels nog staan. Dit was een goed besluit want de volgende aanbeet van John vloog de lucht in. 150 Pond plus silver king was een feit. Maar de vis van Gerard was tijdens de eerste 10 minuten van de dril van Rene dichter bij de boot gekomen maar werkelijk met geen mogelijkheid naar boven te krijgen. Dit was weer een hele grote Het werd een keuze maken want de tarpon ging op allerlei obstakels af. De vis van Gerard moesten we kapot trekken. De grote tarpon van Rene maakte veel sprongen dus dat was weer een geweldig gezicht. We moesten hem uit markeringspalen, een zeilboot voor anker en de mangroves houden. Af en toe was het buigen of barsten en veel om de obstakels heen varen. Alles ging goed en na een half uur lag de 1.80 tarpon naast de boot. Het regende pijpestelen dus er zijn helaas geen foto's gemaakt met de camera. Gelukkig is de video wel waterdicht. We waren met z'n allen superblij met deze dril. John eindigde nog met een hardvechtende blacktip voordat we weer eerder weg moesten vanwege het slechte weer. Maar ondanks het slechte weer toch weer gelukkig een mooie dag!

 

Vrijdag, 25 mei 2018.

 

Gelukkig nog goed weer.

 

Het is nog redelijk weer dus zochten we een plek op waar we in ieder geval waren voorbereid op slecht weer wat kan komen. We begonnen met een paar aanbeten van kleine blacktips. Maar omdat we niet de hele dag kleine blacktips wilden trekken gingen we ergens anders heen. We belanden in een kleine baai waar Rene al snel weer iets te groots aan zijn spinhengeltje kreeg. Hij schoot van links naar rechts en terug. Na een kwartiertje flink knokken brak de leader. Hierna weer wat meervalletjes gevangen en daarna kreeg John ook weer wat groots aan de lichte spinhengel. Deze probeerde ook het hengeltje te breken maar dat lukte gelukkig niet. Na een kwartiertje bleek dit een rog te zijn. Altijd leuk op licht spul. De wind trok weer aan dus we gingen nog iets luwer liggen. Na een uurtje moesten we achter de eerste bullshark aan van Gerard. Deze liet Gerard even de hele baai zien. Na hem onthaakt te hebben was Gerard aan de beurt met ook een bullshark. Ook had hij nog een rog. We hebben in de laatste 5 jaar tesamen niet zoveel roggen gevangen als deze week. John sloot nog af met een lemonshark dus het werd toch nog een leuk dagje.

 

 

Donderdag, 24 mei 2018.

 

Bizarre dag.

 

Het was mooi redelijkwindstil weer vandaag dus nu moest het gaan gebeuren!!

We begonnen met een drift voor aas met de spinhengels en in not time konden we achter Gerard's vis aan. Deze nam een sprint naar heel ver weg. Na een uur kwam er een mega spotted eagleray naar boven. We konden hem even goed bekijken naast de boot en wat een mooie print zat erop.

Daarna vingen we nog wat spanish macks en kleine meterhaaitjes. John kreeg daarna een bullshark dicht bij de boot maar toen brak de haak af. Rene volgde met een blacktip dus de circel was rond. Gerard zorgde weer voor de volgende mooie dril. Een cobia op zijn spinhengel. Rene kreeg de volgende cobia op zijn spinhengel en toen begon het gedonder. Vlak bij de boot komt er een 350 ponds grouper naar boven voor de cobia. We deden alles om te zorgen dat hij hem niet kreeg. Waaronder een levende makreel naar hem toe gooien die aan de grouperhengel zat. Maar hij wilde de cobia wat gelukkig niet lukte. Vervolgens pakte Rene een meterhaai aan de grouperhengel maar toen deze boven was kaboem, de grouper dook er bovenop. Dus toen had Rene er opeens een 350 ponder aan. Hij trok hem steeds uit zijn bek maar hij bleef terugkomen om hem te pakken. Toen was hij het zo zat dat hij de haai in één keer naar binnen zoog en alles kapot trok. Rene wist niet wat hem overkwam. Na weer wat blacktipjes wordt ook die van John gepakt door deze veelvraat. Maar deze zat aan de grote spinhengel. John schrok zich te pletter. De grouper was niet te houden en zwom zich vast beneden 

Hier het vervolg van het verslag want er was weer een storing gisteravond.......

We konden hem niet meer loskrijgen en daarna zwom de grouper de 150 ponds leader kapot. Verder ving Gerard nog een 230 ponds bullshark. Dit was echt een knokker want hij trok er vol aan maar hij deed er toch nog dik een uur over om hem binnen te krijgen. Verder vandaag heel veel spanish macks aan de spinhengeltjes de hele dag door  met nog wat seatrouts erbij. Tel daarbij de hele dag door springende roggen rond de boot en je begrijpt dat het een topdag was. Ik ben zó blij voor de mannen want het weer is zo slecht deze week dus dit maakt veel goed.

 

 

Woensdag, 23 mei 2018.

 

Light tackle dag.

 

We hebben vandaag en morgen nog een beetje normaal weer dus gingen we een dagje light tackelen. Dat hebben we wel eens beter gedaan hier. Af en toe kwam er een momentje dat er een bijtmomentje kwam. Maar dit was meestal van korte duur. Verder dan een visje of 10/12 de man kwamen we niet. Het waren seatrouts, jacks, ladyfish en bluefish. De winnaar van de flats was John die eerst een mooie pompano ving en daarna een mooie permit. Gewoon op een lepel, hoe gek wil je het hebben! Daarna gingen we op de terugreis nog even op zee een light tackle plekje proberen en had Gerard gelijk een dreun op zijn hengel. Dit was een hele grote. Hij gaf beuken op die hengel maar Gerard had hem onder controle. Toch brak op een gegeven moment de lijn. Balen, we hadden graag gezien wat dat was. John gebeurde hetzelfde maar dat was waarschijnlijk een grote rog. Deze was gewoon niet te houden op een spinhengel dus lijnbreuk was onvermijdelijk. We vingen nog wel een aantal zeeforellen en een spanish mack maar dat was het.

Balen, vorig jaar rond deze tijd was de light tackle super (weet je nog Ab?)

 

Dinsdag, 22 mei 2018.

 

Laatste week in mei.

 

Rene, Gerard en John zijn gisteren aangekomen voor een weekje vissen. Ze hadden natuurlijk op internet al gezien dat het weer niet best was afgelopen week. Dus ze rekenden gelukkig al niet op een windstille week. Vandaag waaide het nog behoorlijk en bovendien gaat de wind de hele week uit zee komen. De visserij was heel matig met een paar blacktips.Het waren de eerste ooit voor John en Rene en ze waren toch wel verbaast over de kracht van deze beesten. Misschien maar goed dat het nog niet de 200 ponders zijn want die zijn natuurlijk nog veel gekker. Morgen gaan we een dagje wadend vissen. Hopelijk wordt dat wat beter. En schrijf ik morgen drie kantjes vol. 

 

Zondag, 20 mei 2018.

 

Nog een paar goede uren.

 

Het zou vandaag weer slecht weer worden dus elk uurtje was meegenomen. Toen we vanmorgen begonnen was het nog goed weer. Theo begon met een mooie nursehark. Deze hadden we deze week nog niet gevangen dus dat is altijd leuk. Daarna had Jaap nog een blacktip en Rens een bullshark en nu begint Rens pas te begrijpen wat voor monster er gisteren twe uur aan zat want de 140 ponds bullshark was binnen twintig minuten binnen. Als laatste kreeg Theo een spinner eraan. En als je natuurlijk nog nooit hebt gezien dat een haai achter elkaar door de lucht springt weet je niet wat je mee maakt. Gelukkig brak deze de stalen onderlijn. Waarom gelukkig? We moesten na de breuk gelijk als een speer vertrekken voor het slechte weer en anders hadden we zelf de lijn moeten afbreken. Jaap, Theo en Rens vertrekken morgen weer en schrijven hierna nog even hun ervaringen op. Ik hoop dat het weer de komende week wat beter wordt. Want zij hadden zo'n beetje het slechtste weer wat je kunt krijgen. Dus hou er rekening mee dat dat ook kan gebeuren hier in Goodland.

 

Helaas, het zit er op. Ikzelf ( Jaap ) heb jaren geleden al met Michel contact gehad om eens een weekje in Goodland te mogen vissen. Theo en Rens had ik snel overgehaald en maandag j.l. was het dan zover. Ik kan terugzien op een geweldige week. Veel door mij niet eerder gevangen vissen stonden op het menu. Veel zijn er ook binnengekomen. Topmomenten waren de groupers die je zowat overboord trekken en de bullshark en blacktip die beste sport gaven. Ook de light tackle visserij, staande in het warme water was een mooie belevenis. Spanish mackerel, seatrout, bluefish en jacks en nog wat andere gaven mooie sport. Het weer werkte niet echt mee maar ik kan terugzien op een geweldige week in Goodland Florida met Michel als goede gids en coach op hachelijke momenten dat ik even niet wist wat te doen, want dat overkomt je bij deze dikkerds. "Wellicht tot volgend jaar", want de tarpon staat nog op mijn bucketlist....... Jaap

 

Als ik terugkijk op de afgelopen week kan ik vaststellen dat het vissen in Goodland Florida een diepe positieve indruk op mij heeft achtergelaten. De grote verscheidenheid aan vissoorten die er rondzwemmen en daadwerkelijk ook vangbaar zijn is enorm. Ook de grootte van de vissen, vooral van de haaien en de groupers is indrukwekkend. zoals overal ben je als visser vanuit een boot zeer afhankelijk van het weer, dat is de afgelopen week niet al te best geweest. Ondanks dat heeft Michel alle mogelijkheden benut om ons op zoveel mogelijk verschillende plaatsen te laten vissen en heeft hij ons tijdens het drillen van de vis professioneel bijgestaan. Ik zal van deze week langdurig kunnen nagenieten. Groet, Theo de Jong

 

 

 

Zaterdag, 19 mei 2018.

 

Van 11.00 tot 15.15.

 

Het weer was redelijk dus we konden nog naar buiten vandaag. Eerst een paar driftjes gemaakt voor aas en toen voor anker gaan liggen voor het grotere spul. Het duurde een uurtje voor de eerste aanbeet, het was toen 11.00 uur, maar we hebben tot 15.15 één of twee mensen met een kromme hengel gehad. Jaap begon met een behoorlijke bullshark die meer als een uur duurde en tegelijkertijd kreeg Rens er iets aan waar hij twee uur aan heeft getrokken. Toen Jaap zijn vis binnen was kreeg Theo er weer een monster aan. Tijdens Theo's gevecht van anderhalf uur verpeelde Rens na bijna twee uur zijn vis maar het duurde niet lang of er kwam alweer een nieuwe. Theo zag na 1,5 uur een grouper van zeker 100 kilo naar boven komen aan de spinhengel. En om 15.15 kwam er een bullshark langszij voor Rens. Dus we hebben zo'n beetje de hele dag aan een hengel getrokken. Na het slechte weer van afgelopen week (en morgen) hadden ze dit echt verdiend. Ik wilde net even het kaartje uit de fotocamera van Rens halen om foto's te plaatsen van deze week maar dit blijkt een kaartje van bijna 5 cm groot te zijn. Dus dat gaat niet lukken. Foto's volgen dus als ik ze volgende week toegestuurd kreeg. 

 

Vrijdag, 18 mei 2018.

 

Light tackle dag.

 

Vanwege het slechte weer deze week moeten we echt de visdagen plannen. Vandaag zou het wat rustiger worden dus we gingen een dagje light tackelen nu het nog kan. Het begin van de dag was heel goed maar op een gegeven moment ging de bite er een beetje uit. Het water is ook een paar graden kouder dan normaal dus er was ook weinig aasvis te bekennen. Het was toch wel een leuk dagje tot je middel in het water staan met her en der hele grote springende roggen om je heen. De winnaar van vandaag had denk ik een visje of 15 tot 20 en dat valt reuze mee. Dit waren bluefish, seatrout, leuke jacks en spanish mackerel. De snook en redfish was in geen velden of wegen te bekennen. 

 

Donderdag, 17 mei 2018.

 

Lightning and thunder.

 

We waren vandaag voor de zekerheid al niet te ver van de haven vandaan gaan vissen en dat bleek niet voor niets. Na een half uur moesten we al terug vanwege het onweer. Einde visdag............

 

Woensdag, 16 mei 2018.

 

Bijna blubblub.

 

Het weer was niet super maar we wilden toch gaan grouperen vandaag. Als eerste legde ik even uit hoe de aanbeten zijn met als vergelijking de lijn aan een vertrekkende auto binden en ze geloofden het wel maar toch...……..

D eerste groupers waren wat kleiner van een pondje of tien maar daarna begonnen de wat grotere te bijten met een 70 ponder voor Rens. Theo was de volgende en die werd echt  bijna overboord gelanceerd. Hij wist niet wat hem overkwam. Hij werd met hengel en al naar de achterkant van de boot getrokken. Hierna brak de grouper (gelukkig) de lijn. Jaap werd ook nog een keer behoorlijk uit elkaar getrokken en deze ving hij gelukkig wel. In totaal kwamen er 7 binnen en na het grouperen gingen we nog light tackelen want er zat heel veel spanish mackerel en seatrout dus dat was erg leuk. Na gisteren hadden we deze goede dag echt verdiend. Ze hebben het nu nog steeds over Theo's lancering...……….

 

Dinsdag, 15 mei 2018.

 

Slecht begin.

 

Gisteren zijn Jaap, Theo en Rens aangekomen voor een week vissen. Na het gebruikelijke eerste ochtend ritueel gingen we vandaag gelijk maar kijken of er nog iets groots rond zwemt. Het weer zit alleen niet mee. De wind komt vanuit zee, terwijl deze normaal gesproken van land komt. En zoals ik altijd al zeg, de vissen hier houden niet van wind. Het was dan ook een hele matige dag waarbij de aasvis het wel heel goed deed maar Jaap gelukkig de nul wist weg te houden met een lemonshark. Voorlopig komt er nog geen weersverbetering dus we zullen ons best moeten doen om een visje te vangen.  

 

Zondag, 13 mei 2018.

 

De laatste dag.

 

Op de laatste dag wilde Robertjan nog even gaan waden op een eiland en Gio graag een haai haken die we dan vanaf het strand verder gaan vechten. Het plan lukt deels. Robertjan stond op het eiland en ving zeeforel, een jack en verspeelde een snook en wij hadden een blacktip die Gio vanaf het strand uitdrilde. Helaas brak van de haai de haak toen hij bijna aan de kant lag. Geen nood,we gaan gewoon verder. Helaas ging na pas twee uur  vissen het weer de hele verkeerde kant op en moesten we naar huis. Een heel vervelend einde voor de laatse dag maar helaas hebben ze het overdekte zeevissen hier nog niet uitgevonden. Hier volgt nog wel even het relaas van de drie heren:

 

 

 

De week beschrijving was buiten gewoon leuk.

Echter vis ik in Nederland en Belgie altijd op karper.
Toch vond ik het een hele uitdaging om de mogelijkheid te krijgen van Michel om mee te gaan vissen in florida.
Met alle verwachtingen waren de vangsten voor mij en mijn vrienden buitengewoon.
Deze eerste kennis making met Michel en de visserij verliepen zoals een droom.
Net of je een kind in een snoepwinkel dropt.
 
Even een woordje voor Michel, petje af.
Een leuke sfeer, prima geregeld tot in de puntjes is alles dik in orden.
Deze Reis zal me niet snel ontgaan in mijn geheugen.
Dank hier voor.
 
Veel groeten van de gekke Belg.
 
Lenglez Gio.
 
 
 
 
 
Dit was een week om nooit meer te vergeten, als we van te voren hadden geweten dat we zulke unieke droomvissen zouden vangen hadden we direct getekend.
Door de kunde van Michel konden we deze vissen vangen, 
hij weet precies de stekken voor iedere vissoort en ondanks de soms harde wind en stroming wist Michel de boot telkens precies op de juiste plek te leggen waardoor de ons aas konden laten zakken op de kop van de Groupers.
Michel is ook een heel gezellig iemand waardoor je zowiezo al de week van je leven hebt.
Hartstikke bedankt voor alles Michel, het was helemaal top en je hebt mij verslaafd gemaakt aan deze visserij!
 
Met vriendelijke groeten,
 
René Treffers
 
 
 
 
 
 
als klein kind droomde ik er al van om ooit een Golaith Grouper te vangen. Hier bij Michel is deze droom verwezelijkt. Als toerist kijk je hier je ogen uit zeker als je van de natuur houdt. Je ziet hier dolfijnen, schildpadden, krokodillen, wasberen, beren en grote vogelsoorten en veel meer. 
De week is echter erg snel gegaan maargoed (Time fly's when you having fun!) Elke manier van vissen is hier fun of je nou gaat light tackelen of op groot wild gaat dat maakt weinig verschil uiteindelijk is de beleving top. Ik vind het erg jammer dat de week voor bij is ik was graag nog een weekje
gebleven om andere soorten te vangen die op mijn lijstje staan.
 
Hierbij wil ik Michel ook bedanken voor de leuke week. Michel is een man die de omgeving uit zijn broekzak kent en weet waar die over praat dit heeft hij bewezen deze week. Het is een aardige/ gezellige man en soms een tikkeltje gek. 
Ik vind dat hij zelf weinig gevist heeft maar je kon aan zijn gezicht zien dat die er gewoon van geniet!
 
Dikke pluim voor Michel!
 
Ik heb 2 tips voor de mensen die tit lezen: 
 * Neem een camera of gopro mee en geniet
 * Maak de keuken niet smerig want dan ben je aan de beurt :P haha
 
Ik kom hier graag nog eens terug, ik heb de trip van mijn leven gehad. De natuur de vissen ect... Prachtig gewoon!
 
Met vriendelijke groet,
Robertjan Mastenbroek

 

  

Zaterdag, 12 mei 2018.

 

Hengeltje testen.

 

Op de eerste plek van vandaag zaten zoveel kleine jacks, blue runners en ander geteisem dat we bijna geen meervallen konden vangen voor de grote hengels.  Bovendien werd steeds het aas gejat door meterhaaitjes. Dus na twee uurtjes nog maar even doorvaren voor groupers. Na een klein groupertje kreeg Gio er eentje aan de spinhengel die we uit hadden staan voor haai. Deze 70 ponder zwom zich vast in het wrak maar na een beetje pesten met de lijn zwom hij zich weer los. Bruut hoor, een 70 ponder uit het wrak houden met een spinhengel. Deze stond echt op breken. Robertjan had zijn eigen hengel meegenomen naar Florida en deze ging vervolgens af. Een Sportex Magnus Travel rod 30 lb. En hij krijgt er een vis op, niet normaal zo zwaar. Maar hij zwom gelukkig niet het wrak in dus geen grouper. Ik dacht aan een mega nurseshark. maar na een kwartier kwamen er enorme kolken boven. Dit moest toch een grouper zijn. Wel eentje die niet helemaal goed bij zinnen was want hij zwom gewoon steeds langs het wrak. Dat die hengel het hield was echt bijzonder. Er werd vol aan getrokken. Na éen klein uurtje lag hij langszij. Een megagrouper van 300/350 pond. Aan een spinhengel boven een wrak. Onvoorstelbaar.  

 

Vrijdag, 11 mei 2018.

 

Youtube: 20 miljoen hits.

 

Het verhaal van vandaag is bizar. We begonnen met wadens vissen en het begin was goed. Bluefish, seatrout, spanish mackerel. Maar na een uurtje was het opeens over. Toen gingen we naar een nieuwe plek voor het grotere werk. Er zat daar vreselijk veel spanish mackerel. Elke worp was raak. Zelf had ik er eentje van bijna 70 centimeter. Rene had op een gegeven moment een makreel en die werd naast de boot opeens bijna gepakt door een 500 ponds grouper. Hij schrok zich echt de pleuris. Dus snel de grouperhengel gepakt en die makreel eraan gedaan. In de tussentijd haakte Gio een cobia en deze zwom aan de oppervlakte richting Rene. Opeens een ongelooflijke klap op het water en die grouper springt werkelijk naar die cobia en had hem. Paniek aan boord, niet normaal. Gio trekken als een gek om die cobia los te krijgen en dat lukte. Daarna pakte de grouper de makreel van Rene. Deze werd bijna werkelijk overboord getrokken. Maar Gio zat ook nog met een cobia aan zijn hengel. Deze hebben we werkelijk aan de onderlijn naar binnen gegooid. Maar een cobia gaat natuurlijk vreselijk tekeer als hij binnenboord ligt dus daar moesten we even op duiken. Snel onthaken en overboord gooien. Hierna Rene geholpen met zijn grouper. We zaten in een gebied waar hij zich niet vast kon zwemmen dus hij zat er nog aan. Deze was echt niet normaal. Hij moet echt 500 pond zijn geweest. Groter heb ik ze niet gezien. Er zijn onwijs gave foto's van maar die komen later. Als van dit alles een filmpje was gemaakt met alle gekte erbij had je 20 mlljoen hits gehad op youtube. Later ga ik alle beelden nog monteren want op alle camera's staat wel iets. Dat de cobia werd gepakt staat bijvoorbeeld op Robertjan zijn gopro die op de borst zat. Na dit hele gebeuren ving Robertjan nog een spinnershark als afsluiting. Deze dag gaan we nooit meer vergeten.      

 

 

 

Donderdag, 10 mei 2018.

 

De één na de ander.

 

Voor iedereen die hier voor het eerst komt staat de goliath grouper hoog op het lijstje. Vandaag gingen we kijken of we aan dat lijstje konden werken. Er stond heen stevig briesje maar het was nog net te doen................maar helaas niet voor Gio. Hij heeft al redelijk snel last van zeeziekte en vandaag was het net teveel voor hem. Maar.........alle nederlandse petjes af onze belgische vriend want hij liet de grouperdag niet verpesten voor zijn vrienden en we zijn gewoon op het water gebleven. Diep respect!!!!

Deze heldendaad heeft zich wel uitbetaald want we vingen het lieve aantal van 17 groupers. Ze waren tussen de 20 en 120 pond en de grootste was (tussen het kotsen door) voor Gio. We zijn op twee plekken geweest en op de tweede konden we ook nog lepeltjes gooien naar spanish mackerel. Op sommige momenten was elke worp raak. Dus dit was weer een topdag met dank aan Gio. Foto's komen nog.

 

Dinsdag, 8 mei en woensdag 9 mei.

 

Gisteren hadden we wat problemen met inloggen om een verhaal te schrijven dus het wordt vandaag een verslag van allebei de dagen. 

Het visseizoen voor 2018 is weer begonnen. Maandagavond ben ik aangekomen met Robertjan, Rene en Gio. Dinsdag zijn we begonnen met  het vissen op haaien en tarpon. We hebben de hele dag gevist met mono onderlijnen. We kregen 8 aanbeten en terwijl je normaal gesproken ongeveer de helft van de keren een haai verspeeld aan de scherpe tandjes verspeelden we er nu 6. We hebben ook geen tarpon gezien dus achteraf gezien heeft de mono geen zin gehad. Op de lichte hengeltjes vingen we naast de meervallen voor aasvis nog wat andere soorten als snappers, jacks en sandtrouts. Gio had nog een hele grote bonnethead op de aashengel. Veel groter worden ze niet. Van de grote vissen kwamen er twee lemonsharks voor Rene binnen. Vandaag gebruikten we staal op alle hengels maar de aanbeten waren veel minder dan gisteren. Gio ving wel een mooie blacktip waar we achteraan moesten. Hij deed er denk ik wel 40 minuten over om hem binnen te krijgen. We lagen toen een kilometer van de stek vandaan. Robertjan gingen nog even gooien met een shadje en ving nog wat spanish mackerel. Op het einde van de dag kreeg hij ook nog een mega spotted eagleray op die lichte spinhengel dus dat was snel beslist. Geen enkele kans. Er was duidelijk minder leven in het water dan gisteren. En weer geen tarpon gezien. Dus gisteren was er voldoende actie maar vandaag was het matig. Morgen gaan we grouperen dus ik hoop dat iedereen binnenboord blijft. Foto's komen later.   

 

 

 

Zondag, 5 november 2017.

 

Het zit er weer op voor dit jaar.

 

Dit was alweer de laatste visdag. Tot begin van de middag zagen we niks van de mulletrun. En zelfs toen zagen we maar 1 keer dat er een school werd opgejaagd. We hadden dus gewoon dood aas uitleggen. Op een gegeven moment kregen we een snoeiharde aanbeet en we wisten gelijk dat dit de tarpon voor Pat zou worden. Helaas wist die tarpon dat ook en na 1 sprong was het alweer gebeurd. Balen, want het was een grote. Hierna kregen we nog wat aanbeten en ving Michel nog een blacktip. Toen we eigenlijk net wilden gaan inpakken kregen we een aanbeet op de levende mullet. Michel zag de aanbeet en dacht dat het een tarpon was dus zou het dan toch nog gaan gebeuren......De lijn bleef lopen dus Pat draait hem strak. Het was toch weer een blacktip dus het werd weer een harde vechter maar zonder het gespring. Dit was wel een leuke afsluiter van een hele matige week vissen. Maar ja, het weer heb je niet voor het uitkiezen. Mies en Patje schrijven nog wel een korte reactie:

 Het zit er al weer op helaas hadden wij dit jaar pech met een koufront wat net langs was geweest maar toch nog paar mooie dagen gehad met hele gave offshore fishing en op mullet jagende tarpon hebben weer genoten .

Pat en mies

 

Zaterdag, 4 november 2017.

 

Superspannend.

 

Twee weken te laat vanwege het idiote weer van de afgelopen tijd maar vandaag is de mulletrun begonnen. Dit alles heeft te maken omdat het water 1 tot 2 graden warmer is geworden vandaag. Nog niet zo gek als vorig jaar maar de mullets gaan groeperen en af en toe gaat er een tarpon doorheen. Dit is visserij met een grote levende mullet en de hengel in de handen. Even het grote castnet over een school heen gooien en je kunt vissen. Twee keer zagen we dat een tarpon de mullet aan de oppervlakte achterna zat maar toch niet pakte. Ook sommige haaien zagen we een aanval doen maar de mullet toch niet pakten. Drie pakten hem wel. Eentje schoot los, de tweede beet de leader door en de derde blacktip ving Patje wel. Hij kreeg hem niet zomaar binnen. Deze jongens weten wat knokken is. Dit is superspannende visserij. Hopelijk gaat het morgen nog wat meer los op onze laatste dag.  

 

Vrijdag, 3 november 2017.

 

Te klein.

 

We hadden vandaag weer een plan en dat was om te gaan driften met levend aas voor king mackerel en tonijn en als we ze zagen jagen gelijk erop af. Er werd ongelooflijk veel gejaagd maar het waren allemaal kleine mackerels. Patrick kreeg wel een aanbeet op zijn aasvis en even dachten we dat het een king was maar het bleek een haaitje te zijn. De golven waren wel wat hoger dan ze opgaven dus het zicht om jagende tonijn te zijn werd steeds kleiner en daarom gingen we in de middag nog proberen voor tarpon. Hier komen Mies en Pat eigenlijk voor. Maar we kregen nul aanbeten en van de mulletrun is niets te zien. Ik hoop zo dat deze nog komt maar Irma heeft echt het hele weer op zijn kop gezet. 

 

Donderdag, 2 november 2017.

 

Eindelijk!

 

Als de visserij zo slecht is als nu moet je gewoon gaan bekijken wat er nog wel mogelijk is. En dat hebben we gedaan!!! Het plan was om eerst aasvis te vangen en daarna voor de barracuda's te gaan. En na afloop daarvan op de terugweg nog even tonijnen te gaan zoeken. De aasvis ging prima. In 20 minuten hadden we de bun vol. De cuda's waren vandaag helemaal los. Normaal gesproken zijn ze hier supervoorzichtig maar nu hing de eerste er al na een minuut aan. Ik schat dat we er een stuk of tien hebben aangehad en we kregen er zes binnen. En stuk voor stuk sprongen, nee vlogen, ze door de lucht en knokten ze keihard. Dit was ouderwets. Op een gegeven moment werden ze wel weer wat argwanender dus gingen we voor de tonijn. En ook die vonden we gelukkig. Iedereen heeft er tonijn aan gehad. Soms trokken we de haak uit de bek of verboog deze en zelfs een lijn brak een keer maar dit was ook weer spektakel van de bovenste plank. Dit hadden we dit even nodig hoor.  

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag, 1 november 2017.

 

Mies redt de eer.

 

Vandaag hebben we zo'n beetje alles geprobeerd. We begonnen waar een paar dagen geleden de seatrouts nog opgestapeld lagen. Uiteraard hoopten we ook op redfish maar het was helemaal niks. Het weer is goed nu, niks mis mee maar het water is zo koud. Daarna gingen we open zee op zoeken naar king mackerel of tonijn maar weer helemaal niks. We hadden nog een uur over dus gingen we nog even voor barracuda en daar lagen er nog een paar van. Patje miste een aanbeet en Mies ving een mooie. Eindelijk wat binnen maar dit is wel zo'n beetje het slechtste wat ik ooit heb meegemaakt. Duimen voor morgen.  

 

Dinsdag, 31 oktober 2017.

 

666.

 

Het is ongelooflijk koud geweest afgelopen week. Ze spreken hier zelfs over een record. Maar sinds onze zonnetjes in huis Michel en Patrick gisteren zijn aangekomen is het weer verbetert. Het water bereikte einde van de week een temperatuur van net onder de 70. Dit is 20 graden. Dat was al bizar. Maar vandaag was er al een dag goed weer geweest dus dat loopt wel weer op. Wie schetst onze verbazing toen de temperatuur vanmorgen 66,6 graden was. Dit is 18 graden celsius!!! Kort samengevat onze dag hierdoor: Nul aanbeten. Morgen gaan we de plannen een beetje aanpassen want er moet vis gevangen worden. Dit moet de laatste foto worden waar geen vis op staat.

 

Zondag, 29 oktober 2107.

 

Windkracht 7.

 

Het was niet normaal vandaag. We konden nog een beschut plekje vinden maar zelfs daar waaiden we weg. Dit zou eigenlijk de dag moeten worden waarmee we de hele week zouden goed maken. De vangsten waren uiteraard niet top maar gelukkig kon Fred we toch nog een mooie rog vangen en Klaas de acrobaat onder de haaien, de spinnershark. Hij verspeelde er ook nog eentje. Maar voor iedereen die hier voor het eerst komt vissen. Over het algemeen hebben we goede visserij  maar zulke weken zitten ertussen. Uiteraard mag een reactie ook nu niet ontbreken:

 

Het was een ggeweldige week, de vissen sprongen de boot in! Vissen op Bonito's en Spanish mackerel (ruim 30 pond) waren mjn hoogtepunt! Echt super spannend! Verder was het wat winderig, maar dat kon de pret niet drukken. Verder genoten van die dril met een mega tarpon, onderweg naar het strandje was ze me toch weer te slim af....het blijft me boeien die grote tarpon! Bedankt Michel en tot volgend jaar!!  Klaas.

 

23 oktober op naar Florida....Mega zin en vol goede moed!!! Jeetje, we gingen voor een tarpon voor Klaas en een snook en een redfish voor ondergetekende...We hebben het super gehad bij jou Michel, erg genoten alleen het weer speelde ons parten, we konden niet vissen zoals we graag gevist zouden hebben....Helaas tis niet anders...wel mooie spinner shark, goliath, stingray, sea trouts, ladyfish etc, mogen vangen, maar daar bleef het dan ook bij. Volgend jaar gauw weer terug naar deze wereldstek, nogmaals Michel dank voor alles. En wat kan jij lekker vissen. All the best greetz Freddy. 

 

 

 

Zaterdag, 28 oktober 2017.

 

Split party.

 

Het weer was vandaag nog een beetje te doen dus gingen we beginnen met light tackle. Het begin was niet best maar op een gegeven moment zaten Klaas en ik in een school ladyfish waar ook nog wat grotere dingen rondzwommen. Ik raakte een een hele rig kwijt en bij Klaas klapte er een tarpon op een meter bij hem vandaan op zijn lepel. We vulden wel de bun met ladyfish en toen hebben we de groep gesplitst. Freddie B bleef waden want hij wilde nog snook en redfish en Klaas en ik gingen verder met de boot voor tarpon. We kregen drie aanbeten waarvan twee van spinners. Eentje boog even de 8/0 haak recht waarna hij brak. Maar geen vis binnen. Om 1 uur begon het al te gieten want er komt morgen vanuit een zuiden een tropisch front aan. Dus haalden we Fred op en volgens hem had hij wel 70 seatrouts maar geen reds of snook. Laten we het houden op de helft maar dan zijn het er nog heel veel. We hielden het voor gezien vanwege het weer en gingen gelijk weer terug. Het is nu 20.00 uur en het is nog niet droog geweest. Zo lang zulk rotweer heeben kan ik me niet herinneren. En morgen moet het front nog komen..........

 

 

 

Vrijdag, 27 oktober 2017.

 

Er zijn nog goliaths.

 

Aangezien we vandaag toch wel weer even een visje wilde vangen gingen we vanmorgen eerst even grouperen. Het waait nog steeds hard maar de wind kwam vanmorgen vanaf land en we hoefden maar een klein stukje de zee op. Fred heeft het allemaal al een keer meegemaakt dat jongens van 110 kilo spieren gelanceerd werden tijdens het groupervissen dus liet Klaas graag voorgaan. Klaas begon met twee kleinere groupers maar Klaas is net als onze vriend Henk en wil liefst zo groot mogelijk. Fred zou er eentje gaan doen en zou de volgende doen. En laat dat nou net een 120 ponder zijn. Klaas was blij voor Fred maar toch....... Snel weer verder en nu had Klaas ook een grotere. Welke groter was daar zijn ze nog niet over uit maar ik wel hoor. De laatste aasvis was nog voor Klaas dus die had er vier vandaag. Hierna gingen we onder de kant zoeken voor king mackerel of tonijnen dus als dat zou lukken zou het weer een topdag worden. Maar helaas hebben we er niet eentje gevonden. Gelukkig werkte de groupers wel mee. We hebben hele mooie foto's van de groupers maar helaas zijn die niet helemaal legaal dus die mogen niet geplaatst worden. Gelukkig dachten we er op het laatst nog aan om er eentje in het water te maken.  

 

Donderdag, 26 oktober 2017.

 

Het weer is fantastisch.

 

Voor de mensen die hier wonen wel in ieder geval. Die vinden het heerlijk om even niet in de hitte te zitten. Maar voor vissers is het een drama. Er is een koufront gekomen en die heeft ervoor gezorgt dat in vergelijking met eergisteren de watertemperatuur is gezakt met bijna 6 graden. Nou, dat is dodelijk hoor. De hele dag geen aanbeet gehad. Wat een drama. We hadden de hele dag zon en toch hebben we het de hele dag koud gehad met drie lagen kleding aan. Dit is kommer en kwel. Zulke dagen kunnen er tussen zitten, dat weet je, maar ze vallen altijd weer tegen. En zijn de vooruitzichten goed? Nee. Gelukkig hebben we wel de hele dag gelachen want dat kun je wel met die twee.

 

 

Woensdag, 25 oktober 2017.

 

Pak die leader toch eens beet.

 

Het weer is nu echt een drama hier. Toen we naar de stek gingen was het met een snelheid van bijna 40 km/u windstil. Zo hard waait het dus. Dit beloofde weinig goeds want als iets hier de visserij kan verpesten is het de wind wel. Toch begonnen we nog met een bullshark en enige tijd later haakte Klaas een tarpon van rond de 1.85. Na 1 uur en tien minuten harde strijd was hij vlak bij de boot. Maar in plaats van de leader te pakken waren we op zoek naar een mooi plekje om wat goeie foto's te maken. Een paar jaar geleden had Klaas namelijk een zeldzeme 2 meter+ tarpon maar deze fotosessie ging op het laatste moment niet door. En nu brak de lijn terwijl de dril eigenlijk al zo'n beetje klaar was. Weer geen foto van Klaas samen met zijn vis. Wel foto's zonder Klaas en eentje is wel bijzonder grappig. Je ziet die tarpon Klaas aankijken. Voor de rest was het niet veel maar toch waren we nog redelijk tevreden. 

 

Dinsdag, 24 oktober 2017.

 

Het was effe rustig weer.

 

Gisteren zijn Fred en Klaas gearriveerd in ons weer steeds mooier wordende Goodland. En ze kwamen in stijl. De GMC Yukon XL kan nauwelijks door de straten rijden hier. Ik denk dat een X5 er makkelijk in past.  Het werd vandaag waarschijnlijk de enige redelijk windstille dag dus besloten we te gaan light tackelen. Vanmorgen werden we toch wel verrast door heel veel wind maar tegen de middag werd het stiller. En toen werd er pas wat gevangen. We hadden wat kleinere jacks, seatrouts, ladyfish, drie grote snooks en een monsterjack. Ik denk dat hij zomaar 150 meter lijn pakte. Eigenlijk dacht ik aan iets wat vals gehaakt was. Al met al best nog redelijk gevangen, alleen de verdeling kan veel beter. En ik zit altijd tegen iedereen te schelden dat ze aan de 90 graden moeten denken.......................dit had ik vandaag beter tegen mezelf kunnen zeggen. Bij het vastpakken van deze jack ging het ook bij mij mis. Nu was ikzelf een keer het haasje. Snel naar de winkel voor een nieuwe............  

 

Zaterdag, 21 oktober en Zondag, 22 oktober 2017.

 

Ik had geen gelijk. Het is de afgelopen twee dagen nog iets harder gaan waaien en dat heeft de visserij zeker geen goed gedaan. Gisteren en vandaag waren eigenlijk allebei zo'n beetje dezelfde soort dagen. Beide dagen vier tot vijf aanbeten waarvan we dan de helft vingen. Vandaag verspeelde Ruud wel 2 spinnersharks en dit zijn wel topvechters om te haken en te vangen. Maar helaas draaide met de eerste sprongen de lijn al helemaal om de vis heen en dan is het afgelopen. 

We vingen bullsharks en lemonsharks en een paar bonnetheads. En vandaag ook nog een paar catfish van denk ik drie kilo per stuk. Dit waren monsters. Het zit er weer op voor Pierre en Ruud. Hier volgt nog een reactie:

 

Het was een superweek met Michel en mijn zoon Ruud. Op zich sowieso bijzonder om een dergelijke trip met mijn zoon te maken. We hebben van elke minuut genoten. De eerste dagen waren super met een grote diversiteit aan prachtige vissen zoals zeeforel, red fish, cobia, grote lady fish, tarpon, diverse haaien, waaronder een 300 ponds lemon shark, Goliath goupers tot ruim over 100 pond, tja er zijn maar weinig bestemmingen ter wereld waar je dit kunt vangen. Belangrijkste onderdeel is hier je gids. Zonder Michel weet je niet waar je moet beginnen als je hier vreemd bent. Ik ken hem inmiddels ruim 20 jaar en heb veel respect voor hetgeen hij hier heeft opgebouwd. Michel, het was geweldig. Tot snel!

Pierre Bronsgeest

 

Mijn eerste vistrip in de US met mijn vader. Hoe gaaf is dat! En dan gelijk met je neus in de boter in het vis walhalla Florida. Van de Keys tot aan Goodland. Overal staat een groot deel van het dagelijks leven uit vissen voor plezier. Met Michel als gids heb ik mij geen moment zorgen gemaakt. Die weet elke dag wat de kansen voor een optimale vangst zijn. 

Bijzonder aan de omgeving Goodland is de grote variateit aan flora en fauna. Uiteraard komen we voor het vissen, echter het overige leven in het water, in het groen en in de lucht is prachtig.

De vangsten waren iedere dag anders. De ene dag wadend vissen, en de andere dag vanaf de boot. Ik heb genoten van alles. En fijn dat ik dit met mijn vader deze avonturen heb00000 mogen beleven. Bedankt voor je gastvrijheid Michel! 

Ruud Bronsgeest

 

 

 

 

Vrijdag, 20 oktober 2017.

 

De wind komt er in.

 

De kenners weten al het. Als het harder gaat waaien wordt de visserij minder. En dat bleek ook vandaag het geval te zijn. We kwamen niet verder dan twee haaien, waarvan eentje wel een heel mooi formaat, en wat bonnetheads en een rog op de spinhengeltjes. Normaal gesproken kan je zeggen dat je dan toch leuk vangt maar we waren beter gewend. Je raakt snel verwend. Morgen en de komende dagen waait het ook nog hard maar ik verwacht wel dat de visserij toch iets aantrekt. Kijken of ik gelijk krijg.

 

 

 

 

Donderdag, 19 oktober 2017.

 

Grouperdag.

 

Pierre en Ruud wilden het proberen op de grouper ondanks dat ze weten hoe bruut dit kan zijn. Maar eerst gingen we nog even wadend vissen. Het waden was weer ontzettend leuk. Het was niet zo gek als een paar dagen geleden maar elke 4 a 5 worpen was toch wel een seatrout. Daarbij hadden we nog wat ladyfish en redfish dus dit is toch wel een van de leukste visserijen die je kunt doen hier. Begin van de middag gingen we verder voor de grouper. Uiteraard werden er een paar groten verspeeld maar aan het einde van de dag hadden we er toch twee de man met Pierre als winaar met een 100 ponder. Weer een topdagje.

 

  

 

 

 

Woensdag, 18 oktober 2017.

 

Was weer leuk.

 

Vandaag twijfelden we of we gingen light tackelen of toch voor de grotere zouden gaan. Toch maar voor de laatste optie gekozen. Het begon matig met af en toe wat aanbeten van haaien. Sommigen waren wel erg groot dus Ruud moest er echt aan trekken.  Pierre haalde er eentje binnen. 's Middags naar een andere plek gegaan waar het beter ging. Pierre ving een mooie tarpon die een keer bijna de boot in sprong. Daarna deed hij nog een aantal pogingen om vlak onder de boot door te gaan en aan de andere kant te springen. Maar ook daarbij lukte het hem niet om de haak los te krijgen. Ruud kreeg ook nog een aanbeet van een tarpon maar die was hem net even iets te snel af. We kregen ook nog een paar aanbeten die los lieten dus dat belooft nog wat voor de rest van de week.  

 

Dinsdag, 17 oktober 2017.

 

Topdag.

 

Gisteren zijn Pierre Bronsgeest met zijn zoon Ruud en ik weer naar Goodland gereisd voor een weekje vissen. Het weer wordt einde van de week wat minder dus vandaag zijn we begonnen met light tackle. Lekker tot je middel in het water en gooien met kunstaas. Het was een superdag voor de spinhengeltjes. We vingen ladyfish, seatrout, snook en redfish. Het waren weer net als vorige maand grote seatrouts. Op een gegeven moment was elke worp raak. En er zat zoveel ladyfish

dat je er gewoon rekening mee hield om niet die kant op te gooien waar je ze zag jagen. Pierre had ook nog een grote tarpon op zijn spinhengeltje maar dat was een ongelijke strijd. Na twee sprongen had de 150 ponder de 20 ponds lijn al door. Jammer maar reuze spectaculair.  Om een uur of twee gingen we nog even met de zware hengels en vingen nog even snel een paar bullsharks. Eentje was echt een hele grote die ruim over de 250 pond heen ging. Fantastische dag om de week mee te beginnen. Foto's volgen later. 

 

 

 

 

 

Zondag, 1 oktober 2017.

 

Laatste dag.

 

Het begon een beetje te waaien vandaag dus gingen lekker luw liggen. De aasvissen waren lekekr groot daar dus daar hadden we ook al wat sport aan. Het duurde eventjes maar dan kwam er weer een vreetmoment. Twee, drie aanbeten in een korte tijd en dan weer wachten op het volgende vreetmoment. In totaal vingen we zo'n 7/8 haaien en een paar bonnetheads. maar toen kwam het moment van de dag. Toine kreeg een aanbeet en ging al heel anders dan de andere. Hij kwam een beetje onder de boot doorzwemmen toen Toine de haak zetten. Als snel kwamen we tot de conclusie dat het of een hele grote nurseshark moest zijn of een grouper. Nou, het werd duidelijk toen de vis nog op de bodem was en er een dikke kolk naar boven kwam. Dit was een grouper. Toine trok er vol aan en twintig minuten laster lag er een dikke 300+ goliath naast de boot. Wat een laatste dag weer!!! De mannen zijn nu al hun zelf meegenomen visspullen zoals aan het inpakken voor de terugreis morgen. Er mag maar 23 kilo mee dus er blijft maar 3 kilo over voor privespullen. Over twee weken ben ik weer terug in Goodland. 

 

Hier volgen hun ervaringen:

Toine: Wat een gave week!! 6 dagen visavontuur met een gids die de weg weet, de zijn materiaal tiptop in orde heeft en ons de vis liet vangen. Van met light tackle op redfish, snook en spotted seatrout tot en met een soort bezemsteel op reuzen grouper, het kwam allemaal aan de beurt. We hebben alles gevangen wat we wilden met voor mij als topper de tarpon van 150cm en de grootste vis die ik tot nu toe gevangen heb: een goliath grouper van geschat 150 kg! Dank Michel! Ik hoop dat ik nog eens terug mag komen.

 

Pieter: 
Na in 27 landen te hebben gevist kam ik hier in Florida terecht. Wat een TOP bestemming. Michel is een diehard visser met goed materiaal, kennis over de stekken en is bijzonder fanatiek. Als soortenjager kon ik hier mijn hart ophalen met bijna 30 soorten in een week en de nodige grote vissen heb ik een super tijd gehad. De hoofd targets: Tarpon en Grouper zijn meer dan geslaagd. Ook op zoet was het heel gaaf. Probeer het zeker eens. Alles van pauwoogbaarzen tot gar en zelfs tarpon zwemt hier in het zoete. Thanks voor deze unieke ervaring, dit vergeet ik nooit meer!

 

 

 

  

 

 

Zaterdag, 30 september 2017.

 

Trekken aan die hengel.

 

De widowmaker alias de black death was al een paar weken niet uit kast geweest maar vandaag wilden ze het toch proberen. De goliath groupers waren al een tijdje met rust gelaten door me en dat was wel te merken. De eerste kwam al heel snel en gelukkig was het een wat kleinere van zo'n pondje of 50. Dat is lekker beginnen. Er kwamen er zes binnen en van twee van die volkswagen types zou ik graag de haak terug willen. Die waren even een maatje te zwaar. Steeds namen we na twee groupers even pauze om met de spinhengeltjes te gaan gooien en voor Pieter de soortenjager kwamen er weer heel wat soorten boven. Verschillende soorten snappers, haringen,ladyfish, seatrout, pompano, mackerel, blue runners, lookdowns en jacks. Dus dat was wel leuk. Toine had er een ladyfish aan en zei dat hij hem ging proberen langzaam binnen te draaien om te voorkomen dat hij zich los sprong. Maar dat kwam zo'n grouper goed uit dus de spinhengel ging weer dubbel. Daar had Toine even geen rekening mee gehouden. We hadden de hele week windstil weer maar het weer gaat veranderen dus voor morgen verwacht ik niet al te veel. 

 

 

 

Vrijdag, 29 september 2017.

 

Wat een week!

 

Alles ging zo goed de afgelopen vier dagen dat we vandaag gewoon gingen proberen om naast een berg haaien nog even drie tarpons te vangen. We begonnen met een aanbeet die naar de boot zwom. En dat betekent meestal een tarpon. Ook in dit geval want vlakbij de boot sprong hij zich los toen Pieter de lijn strak draaide. Pieter balen natuurlijk. Daarna kwamen er nog een paar haaienaanbeten waarvan weer meestal de leader stand hield. Ook dat lukte gewoon. Het waren vandaag weer bullsharks en lemonsharks. Hierna kreeg Pieter zijn herkansing voor de Silver King. En deze ging wel goed. Na 20 minuten lag een 1.70 meter langs de boot. Weer een droom uitgekomen. Nog maar twee te gaan......Gelijk na deze vis volgde er eentje voor Toine. Deze was met 1.50 wat kleiner maar een ware acrobaat. Hij sprong bijna twee keer de boot in. Maar ook deze bleef aan de lijn dus ook Toine heeft zijn tarpon binnen. Nog maar eentje voor mij......

Helaas trok de wind aan en waren de tarpons verdwenen. We vingen nog wel een paar leuke haaien maar toen het weer nog slechter werd moesten we terug naar de haven. Perfecte dag en mijn Silver King komt de komende twee dagen nog wel. 

 

 

 

 

Donderdag, 28 september 2017.

 

Niet normaal.

 

Uiteraard gingen we vandaag weer naar de plek van gisteren. Het begon iets rustiger als gisteren met wat forellen en twee redfish. Maar de forellen waren vandaag nog iets groter als gisteren. Sommigen tikten de halve meter aan. Er werd af en toe nog een snook gevangen.  Ik had mijn zinnen gehad op een 150 ponds tarpon op mijn kleine spinhengeltje dus liep ik de hele flat op en neer op zoek naar tarpon. Ik kreeg er twee kleinere aan die de lepel uit de bek schudde maar toen kwam er weer een 150 ponder aan die goed was gehaakt. Hij kwam een paar keer bijna helemaal het water uit en de lepel zat nog. Maar na een aantal van die sprongen brak er een haak van de dreg af en verboog een andere. Toen heb ik even achtertste voren gebeden. Ik had hem net als gisteren al meegerekend. Pieter was vandaag de man met een stuk of twaalf snooks. Zeker in de middag had hij op een gegeven moment de ene na de andere. En geen kleintjes. De meeste rond de 70-85 cm. Ikzelf had er eentje boven de 90. Toine eindigde ook nog met een 80 plusser. Ik heb nog nooit meegemaakt dat we zoveel grote snooks vingen op 1 dag. Voor de rest kwamen er nog wat jacks en ladyfish boven dus dit was toch wel een onvoorstelbare light tackle dag.De foto's van afgelopen dagen volgen morgen.

 

 

 

Dinsdag, 26 september 20117.

 

Nieuwe week.

 

Gisteren zijn Toine en Pieter van Sportvisserij Nederland aangekomen. Toch leuk als je van je hobby je werk kunt maken. Ze stonden wel even te kijken naar de verwoesting in het dorp. Maar daarna gewoon wezen vissen natuurlijk. We lagen vanmorgen op een plek waarbij de tarpons overal rolden maar we konden geen aanbeten krijgen. Er is wel wat veranderd met al dat zoute water wat er bij is gekomen met Irma. Daarna zijn meer op open zee gaan liggen. Toine kreeg een tarpon op zijn spinhengel maar na een paar sprongen had hij de leader al door. Op de grote hengels hadden we drie lemonsharks en en aantal doorgebeten leaders. Ook kwam er nog een tarpon op de grote hengel maar die sprong gelijk los. Op de kleine hengels nog wel veel seatrout en Pieter nog een kleine cobia. Aangezien hij 1 van de soortenjagers is was hij hier heel blij mee. Hij kan weer negen nieuwe soorten bijschrijven. Hij zit nu op bijna 500. Er is er eentje in Nederland die er (nu) nog meer heeft. Superdag om mee te beginnen.  

 

 

Woensdag, 27 september 2017.

 

Ongelooflijk spektakel.

 

Vanmorgen zijn we gelijk gaan light tackelen. Toen we de boot hadden geparkeerd zwom er gelijk een school hele grote black drum voorbij. Toine haakte er eentje en hij twijfelde of hij hem zou kunnen houden. Maar na een kwartier lag er een 20 ponder naast hem in het water. Pieter verspeelde nog een redfish door een gebroken haak en bij mij schoot hij los. Daarna was elke worp bijna een seatrout van meer dan 40 centimeter. Daartussendoor nog wat ladyfish en jacks. Toine had gelijk ook al een tarpon aan de spinhengel maar die schoot los na een sprong. Bij Pieter gebeurde hetzelfde met een tarpon. Dit waren kleinere van 1.30 meter. Ikzelf kreeg er eentje aan de lichte spinhengel van 1.70/1.80 en dat supergaaf. Hij bleef springen en de haak van de lepel zat goed. Na een kwartiertje raakte hij toch iets onder water wat Irma had achter gelaten en brak de hoofdlijn. daar baalde ik stevig van want 1.30 'ers heb ik wel gevangen aan de 40 grams spinhengel maar nog niet zo'n grote. Hierna kreeg ik er weer eentje aan die goed gehaakt zat maar deze verboog de dreg. Weer balen. Maar dit was een onvoorstelbare lighttackle dag. En dat allemaal met wadend vissen.  De laatste paar uur nog even met de grote hengels gevist en toen hadden we nog een blacktip, twee bulls en twee lemonsharks dus dat ging ook achter elkaar door.    

 

 

 

Zondag, 24 september 2017.

 

After Irma.

 

Twee weken geleden zou ik eigenlijk aankomen met Jack, Wim en Sander. Toen kwam Irma................... De zwaarste storm die ze ooit gehad hebben hier. Ik zou maandag gaan vliegen en op zondag kwam zij even langs. Op CNN hoorde ik al dat Goodland bijna totaal verwoest was en aangezien ik niemand kon bereiken ben ik op donderdag gewoon erheen gevlogen. Eigenlijk er wel vanuit gegaan dat er geen boot meer was en dat het huis waarschijnlijk ook wel een verdieping zou missen. Toen ik van Miami naar Goodland reed viel het in Miami eigenlijk nog wel mee maar hoe dichter ik bij Goodland kwam hoe verwoestender het er uit ging zien. En in Goodland was er geen hoge boom meer te zien. Het hele dorp lag onder een dikke laag modder en overal lag puin,daken en alles wat niet verankert was. Ook lagen er gewoon boten in tuinen en in de mangroves. Gelukkig had Mike's huis een matige schade. De benedenverdieping was wel helemaal onder water gelopen dus daar lag ook een dikke laag modder.  Van de twee marina's in Goodland was er eentje bijna volledig omver geblazen. Complete boothuizen waar de boten 4 hoog waren gestapeld waren omver gegooid waarbij de boten gewoon boven op elkaar lagen. Grote zeilboten lagen ondersteboven op de kade. Calusa was gelukkig beter gebouwd. Alle botenhuizen stonden nog maar de boten op trailers en van de begande grond waren door de vloedgolf opgpakt en waren overal naar toe gedreven. En ook weer een hele dikke laag modder op het terrein. Mijn boot was gelukkig nog in goede staat. Uiteraard mis ik wel het een en ander en zijn de drie kayaks niet meer te vinden maar ik kan nog gewoon vissen. We hadden alleen in het begin geen stroom en water en pas sinds vandaag is er weer internet. Dus dit wordt een verkort verslag van afgelopen week met Perry en Eric.

De eerste twee dagen vingen we wat haaien en had Eric nog twee hele mooie cobia's. De derde dag was een gekkenhuis. We vingen offshore een paar mooie barracuda's en daarna zagen we op volle zee gejaagd worden. Dit waren tonijnen en grote jacks. En deze werden weer achterna gezeten door haaien. Bizar om te zien. We zagen het zo gebeuren. Als je in zo'n school kon gooien stonden met drie kromme hengels. Gekkenhuis. De vierde dag vaarden we de pass uit en zagen we tarpons rollen. De originele planning werd overboord gegooid en we ging het gelijk proberen. Na een half uur had Perry er al een tarpon aan maar toen bleek ook dat Irma werkelijk overal bomen had gedumpt. De lijn zat vast achter een boom en brak af. Dit ging nog meer gebeuren deze week. Varen hier is nu russische roulette. Overal ligen takken en bomen die je niet altijd ziet. Hierna  verdwenen de tarpons ook weer en gingen we verder met het originele plan. Daar vingen we nog wat haaien en zaten we ook regelmatig vast aan allerlei zaken. Dag vijf was weer heel bijzonder. Tot begin van de middag was het heel slecht en toen gingen we naar een ander gebied. Daar pakte perry gelijk een 1.50 meter tarpon. Ook hier moesten we rekening houden met allerlei obstakels maar Perry deed het prima. Hierna vingen en verspeelden we nog een aantal haaien en toen kwam het klapstuk. Eric had er een haai aan die zich vast zwom in een grote tak en haalde de hele set binnnen. Terwijl hij dit deed ging de andere hengel af en dit was een hele grote tarpon. Maar deze zwom de lijn ook door de tak heen. Daarbij ging hij ook op een grote boom af die honderd meter verder midden in de pass lag. Dus ik pakte de hengel en probeerde de tarpon met alle macht te stoppen. Maar als deze wilde springen gag ik hem juist volledige slip om de druk van de lijn af te halen. Onderwijl schreeuwde ik naar de jongens om de tak zo snel mogelijk binnen te  krijgen om de lijn los te krijgen. Dit lukte en toen kon Eric, wiens beurt het was voor de volgende tarpon, beginnen aan een gevecht waarbij alle obstakels vermeden moesten worden. Dit lukte goed en een 1.90+ lag langszij. Wat een actie was dat!! Op de laatste dag was ikzelf aan de beurt voor een tarpon maar er lagen zoveel bullsharks dat dat deze of verdwenen waren of te voorzichtig om te bijten. Eentje probeerde het maar deze pakte het aas met zoveel geweld dat het van de haak af werd getrokken. Er werden wel wat bulls gevangen en verspeeld. Ondanks Irma hebben we toch nog een week gehad met mooie vissen. Morgen komen de foto's.  

 

Na een rare voorbereiding op onze visweek in verband met orkaan IRMA gingen we toch

aan onze tocht begingen . Toen we landen leek het allemaal nogal mee te vallen maar naar mate we op

plek bestemming aankwamen zagen we pas wat er allemaal gebeurd was niet normaal.

Maar we hebben een visweek gehad die waanzinnig was met weer een paar verschillende soorten die ik nog niet had gevangen. Had het allemaal niet willen missen.

 

Bedankt Michel en tot volgend jaar.    ERIC

 

 

 

Gaan/kunnen we wel of niet?Met dank aan orkaan Irma.

 

Dat was de grote vraag voor deze visweek kon gaan beginnen.

We gingen dus wel.Het was wel een vreemde gewaarwoording deze trip,en hoop verwoesting en ellende voor de lokale bevolking,maar we gingen vissen,er was een hoop anders als vorige keren maar toch weer een geweldige ervaring vooral door de zoals altijd zeer toegewijde en mateloze inzet van kapitein Michel,we waren namelijk een van de weinige zo niet de enige die konden gaan vissen,wat dus betekende dat het erg rustig was op het water.Dit jaar voor mijn gevoel nog meer haaien als anders maar toch ook weer Tarpon gevangen wat voor mij zelf,samen met Baracuda toch wel de meest spectaculaire vissen zijn om te vangen hier in Florida,de week is voorbij gevlogen en nu weer op naar Nederland,Michel weer geweldig bedankt voor de goede zorgen en tot volgend jaar maar weer,

 

Perry Burg

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag, 9 juli 2017.

 

We hebben het geprobeerd.

 

Dit was de laatste dag voor Ton, Leon en Rick. En aangezien Rick nog geen tarpon had gingen we dit vandaag proberen. We kregen een paar aanbeten en een enkele keer werd de leader doorgebeten en bij Ton brak na een tijdje de hoofdlijn. We vissen in een gebied met vrij veel rommel op de bodem dus het wil wel eens gebeuren dat de hoofdlijn hier beschadigd door raakt. Rick kreeg er weer een monster aan na ongeveer een uur gebeurde bij hem ook hetzelfde. Hier waren we wel even ziek van met z'n allen. Toen Rick met deze vis aan het drillen was kreeg Leon ook nog een aanbeet en 20 minuten later lag er een 200 ponds grouper naast de boot. Dat gebeurt dan ook wel weer in dit gebied. Opeens zagen we 400 meter verder tarpon springen en gingen we erheen. We hebben het daar nog een uurtje geprobeerd zonder resultaat. We moesten eerder naar huis vanwege het naderende  slechte weer. Helaas voor Rick zijn tarpon. Maar hij zei dat hij nu nog een reden had om nog een keer terug te komen. Morgen schrijven ze hun ervaringen nog even op.

 

Leon:

We hebben een fantastische week achter de rug met in de ochtend prachtig weer en in de middag meestal een onweersbui. Deze week hebben we een grote diversiteit aan vissen gevangen met als kers op de taart 3 tarpons.

Hierbij willen we de schipper bedanken voor onvergetelijke week.

 

Rick:

Een prachtige week met grote diversiteit aan vis. Voor het eerst een haai gevangen van ruim 2m. 
Een unieke ervaring kom graag nog een keer terug. Schipper bedankt voor de goede zorgen en goeie stekken. 

 

Ton:

Een super gave week gehad met mijn 2 vrienden en natuurlijk schipper Michel die ons weer op plekken heeft gebracht waar we geweldige vissen hebben gevangen 

Voor het eerst van mijn leven een cobia en een tarpon gevangen een geweldige ervaring 

Ik wil michel en het Penn fishing team bedanken voor een geweldige week

 

 

 

Zaterdag, 8 juli 2017.

 

Topdag!

 

Vandaag was echt een topdag. We begonnen al tijdens het driften op aasvis met twee gigantische vissen op de aashengel bij Rick. Eentje deed de spoel roken en kwam daarna naar boven en met een klap was hij er af. De volgende bleef beneden en knokte keihard. Ik heb de vis niet gezien maar volgens zijn beschrijving was het een grote jack. Ook deze ging er helaas af. Toen we voor anker lagen werden er regelmatig door iedereen aan de aashengels grote bonnetheads gevangen. Groter dan deze hebben we ze nog niet gehad. Leon begon met een grote nurseshark en Rick ving daarna een nog grotere lemonshark. Toen had Ton had iets wat we het hele jaar nog niet hebben gevangen, een cobia. Ook ik ving er daarna eentje aan de lichte spinhengel. En om het soortengala af te maken ving Ton op de valreep nog een tarpon. We zaten ook nog midden in een gebied waar we de hele dag springende roggen om ons heen hadden en waar een schildpad regelmatig gedag kwam zeggen. Veel meer dan dit kun je niet wensen van een visdag. En we waren op tijd binnen voor het onweer (net). Foto's van mij en Rick volgen nog. Deze staan op een andere telefoon.

 

 

 

 

Vrijdag, 7 juli 2017.

 

Petje af.

 

We gingen vandaag wadend light tackelen. De eerste drie uur kregen we nog geen tikkie. Ja, af en toe een ladyfish maar daar bleef het dan ook bij. Ik heb hier fanatiekere vissers gehad die op zo'n moment hadden afgehaakt. Maar deze mannen niet. Op een gegeven moment kwamen de aasvisjes aan en toen zei ik ze al dat het toch nog goed zou kunnen komen. Niet veel daarna had ik de eerste redfish. He he, eindelijk. Daarna kreeg Ton er ook eentje en ik verspeelde er weer een. We misten nog een paar aanbeten en Rick was de volgende met een redfish. Ik had er zelf ook weer eentje. Nu alleen Leon nog. Ik ging even verderop kijken of daar nog vis zat toen ik iets te dicht langs de mangroves liep. En ik werd bestormd door muggen. Ik bleef slaan met mijn hoed. Er zaten er wel 100 om mij heen. Die gasten dachten dat ik ze probeerde naar me toe te zwaaien en schreeuwde dat ze eraan kwamen en ik maar schreeuwen, nee blijf daar! Toen ik denk ik 30 keer gestoken was waren ze wel dood. Ik ook bijna aan bloedarmoede. Daarna ving Leon er gelukkig ook eentje. Dus 5 redfish, een aantal verspeeld en een paar aanbeten gemist. Toch nog een leuke dag. Helaas lag de boot een beetje te ver om een fotocamera te halen dus we hebben geen foto's van de redfish. We gingen op tijd weer terug naar de haven ivm het onweer. Vlak bij de pass wist ik nog wat zeeforel te zitten en bovendien konden we vanuit daar het weer goed in de gaten houden. In een uurtje vingen nog zo'n 20 zeeforellen dus toen was het natuurlijk helemaal een goede dag. 

 

Donderdag, 6 juli 2017.

 

Tweede keer.

 

Het was grouperdag vandaag. Vanmorgen gingen we eerste grouperaas vangen en we hebben toen wel 4 hengels uitgezet op dezelfde plek als gisteren want het zou helemaal mooi zijn als Rick ook nog even zijn eerste tarpon zou vangen. Maar toen na twee uur geen enkele vis zich had gemeld zijn we naar de grouperstel gevaren. We lagen de eerste keer iets te dicht op het wrak dus er werden een paar vissen verspeeld maar Ton, Leon en Rick kregen er toch alledrie eentje boven. Nog geen volkswagens maar die van Rick was een mooie vis van een pondje of 70. Hierna gingen we verankeren en lagen we er wat verder van af. Nu kreeg Ton er wel een volksagen kever aan maar de slip stond helemaal dicht en toch gierde de lijn er af. Niet te stoppen dus. We waren blij dat iedereen binnenboord bleef. Toen kreeg Leon er nog wel een mooie aan van rond de 130 pond. Ton ving er ook nog eentje die wat zwaarder was als zijn eerste. Terwijl Rick zat te wachten op zijn tweede besloten we toch naar huis te gaan vanwege het onweer. Maar helaas waren we weer te laat. Toen we de pass in vaarde zagen we aan het einde van de pass de flitsen alweer inslaan. Dus toen hebben we een tijdje op zee gewacht en bij een iets lichter stukje snel naar binnen gevaren. Dit gaan we nu echt niet meer doen.  

 

 

 

Woensdag, 5 juli 2017.

 

Twee uit twee.

 

Gisteren was natuurlijk een goed begin van de week. Vandaag begonnen we weer met een berg aasvis.  Na een uurtje kregen we de eerste aanbeet en weer was het een tarpon. Helaas kwam hij net op die ene hengel met staal en hij sprong zich gelijk los. Twee uurtjes later kregen we er twee tegelijk. Dat zou helemaal top zijn. Leon en Rick ook allebei al hun droomvis. Alleen sprong die van Rick zich ook gelijk al los maar Leon kon gaan beginnen aan de dril van zijn leven. Deze tarpon had tijdens de aanbeet zichzelf al even om het anker heen gezwommen dus tijdesn de dril hadden we de slip even heel los gezet en de lijn achter de ankerlijn vandaan gehaald. De dril ging volgens het boekje en drie kwartier later lag misschien wel de mooiste vis die je kunt vangen in je leven naast de boot. We maakten snel de foto's en gezond en wel ging hij met een klap met de staart weer de diepte in. We waren nog niet uitgepraat over deze dril of de volgende hengel ging alweer af. Rick kreeg de herkansing. Deze ging er als een speer vandoor en Rick kon vol aan de hengel gaan trekken. Hij sprong niet dus we dachten aan een grote lemonshark. Het was toevallig op de ene hengel met staal dus er kon weinig gebeuren. Voor Rick was dit zijn eerste grote vis dus concentratie was vereist. Na een half uur kwam ook deze langszij en het was inderdaad een grote lemonshark. Wat een topdag. Daarna werd het weer te slecht en deze keer gingen we te laat naar huis. In de pass op de terugweg vaarden we in de onweer. Niet meer doen!!! We willen wel gewoon blijven vissen natuurlijk.

    

 

Dinsdag, 4 juli 2017.

 

Independence day.

 

Vandaag is de feestdag van het jaar in de VS. Gisteren kwamen Leon, Ton en Rick voor de laatste week van het voorjaar. Leon en Ton zijn een jaar of 6/7 ook al eens meegeweest en Rick haalde hun toen van het vliegveld. Toen hij al die verhalen had gehoord baalde hij dat hij er niet bij was geweest dus nu zijn ze hier met z'n drietjes. Het was onwijs druk op het water. Alles en iedereen met een boot of wat daar op leek was op het water. Ze hadden eerst de vergunningen en boodschappen geregeld dus we vertrokken om half 10 en zelfs toen vaarden er nog veel boten uit. De eerste keer dat ze mee waren hadden ze veel soorten gevangen maar geen tarpon dus dat stond op het menu voor vandaag. We lagen ergens zonder veel bootverkeer en er zat ruim voldoende aasvis. Na een half uurtje krijgen we een aanbeet en een tarpon komt half boven water en spuugt het aas weer uit. Dat had een goed begin geweest. Hierna krijgen we nog een aanbeet waarbij de aasvis doormidden wordt gebeten en daarna weer een aanbeet waarbij de tarpon weer gelijk de lucht in springt. En deze haak blijft wel zitten. Het wordt Ton zijn eerste tarpon en de dril ging super. Na een half uurtje kunnen we de tarpon pakken. Een mooie vis van rond de 1.70 meter. Tegelijkertijd met deze aanbeet ging er nog een hengel af waarbij er een tarpon sprong maar we weten nog niet zeker of dit een andere was of Ton zijn vis. Hierna kreeg Leon een grote haai waarbij we de boot moesten losgooien omdat hij om de hoek een baai in zwom. Maar op een gegeven moment wist hij de lijn achter iets op de bodem te zwemmen en brak de hoofdlijn af. Om 2 uur werd de bliksemdreiging te groot en moesten we weer naar binnen. Het was in ieder geval een leuk begin van deze week. Foto's volgen.  

 

Zondag, 2 juli 2017.

 

Hartslag 200.

 

Vandaag was de laatste dag voor de mannen. Jamie had nog geen snook gevangen dus eigenlijk was dat de missie. We gingen dus lekker een dagje light tackelen. Jamie en Bart hadden gisteren nog poppers gekocht in de plaatselijke winkel en hingen die eraan. Dus ik hoorde regelmatig een schreeuw als er weer een vis achteraan zat aan de oppervlakte. Er werden wat jacks gevangen, seatrout, ladyfish en een mangrove snapper. Halverwege de dag hadden we zo'n 5,6 vissen de man. 's Middags gebeurde de gekkere dingen. Andy ving een snook aan de vliegenhengel en Jamie en Bart een grote snook aan de popper. Die van jamie was op 10 cm na een meter. Ik stond er naast en het was een machtig gezicht om hem het water uit te zien komen. daarnaast werden er wat kleinere vissen gevangen. Maar het verhaal van de dag gebeurde bij mij. We staan met z'n vieren op lijn tot aan het middel in het water. Bladstil water dus je hoorde eigenlijk niets. Opeens achter mij een klap op een halve meter, niet normaal. Ik dacht eigenlijk dat een 4 meter hammerhead mij net had gemist met een aanval. Ik was werkelijk van top tot mijn middel doorweekt van het spatwater. En ik voelde gewoon de luchtdruk langs mijn oren gaan. Bart zag wat er gebeurd was. Een 1.80 grote tarpon was op een halve meter achter mijn met zijn staart naar boven het water uitgekomen en daarbij een gigantische klap met zijn staart gemaakt. Volgens Bart zat de staart een halve meter van mijn hoofd vandaan. Als hij mijn hoofd had geraakt was ik dus op zeker knock out gegaan. Ik ben me zelden zo de pleuris geschrokken.

 

 

 

 

 

Zaterdag, 1 juli 2017.

 

Jamie was de enige die nog geen tarpon heeft gevangen dus het zou leuk zijn als die toch nog zou binnenkomen. Maar de eerste uren waren helemaal niks. We twijfelden of we ergens anders heen zouden gaan maar als je vaart vang je geen vis. We kregen wel een paar aanbeten van kleine haaitjes maar die vraten alleen het aas eraf. Tegen het einde van de ochtend kwam de eerste aanbeet en dat was gelijk een tarpon. Als Jamie die zou vangen zou de week fantastisch zijn. De dril ging super en na 20 minuten lag hij naast de boot. Niet veel later weer een tarpon. Bart ging voor nummer twee. Ook deze bleef net als de van Jamie springen en na 20 minuten was deze ook al binnen. Daarna was het weer even stil en toen kwam de klapper. Een grote tarpon voor Andy. Deze sprong maar een paar keer en daarna liet hij Andy echt trekken. Hij trok ons de hele baai door. We moesten zelfs met de boot er achteraan. We visten ook met twee hengel met staal en deze zat aan deze hengel. Na drie kwartier gebeurde er echter iets tragisch. De stalen onderlijn brak. Om niet teveel aanbeten te missen is deze maar 40 ponds en dat gaat niet altijd goed.Al dit wrikken in die bek deed de onderlijn breken. Hadden we deze maar aan de 150 ponds leader gehad. Maar al met al natuurlijk een fantastische dag. Morgen alweer de laatste dag.

De mannen schrijven wel na al hun ervaringen want morgen hebben we daar waarschijnlijk niet veel tijd voor.

This has been an incredible week, the fishing, the fish, the nature, friendly people, good food and company. Really feel privilaged to enjoy this once in a life-time experience with a super host. :) Andy. 

Het was zeker het wachten waard! super genoten van alles, prachtige visserij tot de volgende keer Michel. we komen graag nogmaals terug!
Jamie

in een woord geweldig aleen al de natuur en al de dieren die we hier gezien hebben. 

maar de visserrij is hier nog veel mooier de ervaringen die ik we hier hebben mee kunnen maken dankzij michel GEWELDIG!    dankje wel voor alles 
Bart (sab)(special attention boy)

 

 

 

Vrijdag, 30 juni 2017.

 

Perfecte dag.

 

De ochtend begopn met een plaag aan kleine blacktips. Ze kwamen aan de aashengels en aan de grote spinhengels. Nou, en dan weet je genoeg he. Wegwezen daarzo! Daarna gingen we naar een plek wat meer in de Everglades. We begonnen met een goliath grouper voor Jamie en voor Andy. Voor hun precies de goede maat van een pondje of 30. Aan de spinhengel hartstikke leuk. Daarna braken er nog een paar haaien af en toen kreeg Bart een aanbeet. Deze kwam 1 keer half aan de opppervlakte en maakte een berg spetters. Ik dacht aan een blacktip. Op een gegeven moment was hij onder de boot en kwam omhoog en sprong volledig de lucht uit. Toch een tarpon van rond de 1.50 meter! Hij lag na 20 minuten al naast de boot. Heel vreemd allemaal. Maar wel heel leuk. Hierna kreeg Andy er ook een tarpon aan. Dit was er eentje van 1.30 meter en sprong de hele tijd door, superleuk zo dicht bij de boot. Als laatste kwam Jamie nog met een aanbeet en die probeerde gewoon de mangroves in te duiken om de boel af te breken. Je zou denken aan een grouper maar het was een twee meter lemonshark. Ook al zo'n rare dril. Een perfecte dag met groupers, tarpon en haaien.

 

  

 

 

 

Donderdag, 29 juni 2017.

 

De snook King.

 

De plannen werden toch weer gewijzigd vanmorgen. Het light tackelen beviel zo goed dat we dat vandaag de hele dag gingen doen. Het begon goed met hele grote seatrouts. Sommigen waren rond de halve meter. Er zaten ook nog wat ladyfish tussen. Na een tijdje ging iedereen zijn visjes vangen. Op een gegeven moment was elke worp weer raak. Alles bij elkaar hebben we denk ik wel 60 seatrouts gevangen en ze waren allemaal hele mooie maten. Maar de held van de dag was ongetwijfeld Andy met 10 snooks. Om de een of andere reden was hij de enige die snook ving. Met de kentering was het rustig maar daarna was het ladyfish time. We hadden eigenlijk gehoopt op redfish of nog meer snook maar elke worp waren 3 aanbeten van ladyfish. En we visten met lepels dus die sprongen zich natuurlijk heel vaak los. 

 

 

 

Woensdag, 28 juni 2017

 

Nu wel.

 

Vandaag gingen we naar dezelfde plek als gisteren. Bart had daar gisteren een grouper die zichzelf vast zwom. Vandaag kreeg Bart een aanbeet en dat was weer een grouper. Deze moest en zou binnenkomen. En dat ging nu wel gebeuren want hij kon zijn plekken niet zo gauw vinden. En het was een grote van rond de 170 pond. We lagen op precies dezelfde plek en mijn vermoeden klopte. Het was dezelfde, de haak van gisteren zat er nog in!!!! Dus dat is geen mysterie meer. En nu die van Andy nog. Verder had Jamie nog een nurseshark en Andy haakte weer een monster. Dit bleek na een uur een hele grote nurseshark te zijn. We hebben hem goed gezien en daarna zwom ook hij zich vast. Maar zo'n grote kan je toch niet stil houden naast de boot. Hierna gingen we light tackelen en dat was heel leuk. We vingen mooie jacks, snooks, ladyfish, mangrove jacks, spanish macks en seatrouts. Elke 10/ 15 worpen was een vis en dat vist lekker. Voor morgen eigenlijk hetzelfde plan. Foto's doen we morgen, beloofd.  

 

 

Dinsdag, 27 juni 2017

 

Monsterdag.

 

Gisteravond laat kwamen Andy, Jamie en Bart tijdens de onweer aan in Goodland. Het was al laat dus we zijn gelijk gaan slapen en na wat boodschappen en het regelen van de vergunningen lagen we rond een uur of tien op het water. De drift voor aasvis ging goed en toen de grote hengels uit lagen was Bart na 20 minuten al aan de beurt. En de eerste aanbeet was gelijk een grote tarpon. Na een half uur en vele sprongen later kon er eigenljk niets mee fout gaan. Maar toen vond ik de tarpon zich vreemd ging gedragen en zei ik tegen bart dat op mijn sein de beugel open moest. Ik had het vermoeden dat er een haai achter hem aan zat. En even later gebeurde dat waarschijnlijk. Wij vermoeden dat de haai tegen de hoofdlijn, waar natuurlijk volle spanning op stond, is opgezwommen en zodoende de hoofdlijn heeft gebroken. Ik denk dat dat de redding is geweest voor de tarpon want daarna zagen we niets meer gebeuren. jammer voor Bart en zijn eerste tarpon maar beter zo dan dat hij opgegeten zou worden. Daarna kregen we nog een aantal aanbeten waar nog een hele grote lemonshark voor Jamie tussen zat en toen een dubbelstrike. Andy en Bart konden tegelijk aan de bak. En dit waren allebei monsters en er kwam geen meter lijn binnen. Andy zijn spoel was bijna leeg. Bart had er een grote goliath grouper aan die zich een paar keer half vast zwom maar steeds kreeg bart hem weer vrij. Na een uur ofzo was ik even met bart bezig toen de haai van Andy naar boven kwam. Ik heb hem zelf niet gezien maar zij hadden het over een haai van meer dan drie meter met een hele hoge vin. Dat moet dan een hamerhaai zijn geweest. Aan de oppervlakte ging hij tekeer en toen hield de lijn het niet meer. Die hadden we graag even beet gehouden. Daarna kreeg bart weer alle aandacht maar toen zwom de grouper zich voor de laatste keer vast. Dus allebei de monsters waren weg. Hierna zijn we nog een uurtje gaan light tackelen en het duurde wel drie kwartier voordat de drift vis opleverde. Hierna was het ook gelijk elke worp raak. Het waren seatrouts en ladyfish. Veel konden we er niet vangen want we hadden nog maar een kwartier maar dat was toch nog even leuk. Foto's volgen.

 

  

 

Even wat anders.

 

Morgen begint er weer een nieuwe visweek. Het is nu even een wisseldag dus dan heb ik de tijd om even iets onder de aandacht te brengen.  Zoals sommigen van jullie al weten zijn wij sinds kort de trotse eigenaar van een vakantie-woning in Oude Tonge. Het is een zeer mooi en luxe ingerichte woning aan het water met een 13 meter lange kade met walstroom van waaruit je in een paar minuten op het Volkerak zit. Hij is te huur voor een lang weekend, een midweek of 1 of meerdere weken. Als je mij een mailtje of een belletje geeft zal de prijs beduidend minder zijn dan de andere woningen op het park. En van mensen die het wel eens hebben gehuurd en daarvoor in andere woningen op het park hebben gezeten hoor ik dat dit het mooiste huis op het park is. Zeker bij een last minute boeking is de prijs heel interessant. Er zijn ook in de zomervakantie ook nog een aantal weken vrij. Hierbij een aantal foto's van de woning.

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag, 25 juni 2017.

 

Het volste vertrouwen.

 

Vandaag was alweer de laatste dag voor de Zeeuwse schippers. Rene durfde het noig even niet aan vanwege zijn rug maar jan en Wil wilden nog wel een keer grouperen. De wind en de stroom liepen tegen elkaar in dus dat was knap lastig want je wilt niet dat er een grouper door de ankerlijn heen zwemt. We hebben heel vaak moeten ankeren voor we de eerste aanbeet kregen en zelfs na opnieuw ankeren voor de vijftiende keer gaven de mannen geen kik. Achteraf hoorde ik wel dat ze na de vijfde keer de moed al hadden opgegeven zelfs al zei ik dat vijf meter verschil volop vis af geen vis kan betekenen. Het zijn geen zwemmers en vreselijk plekgebonden. Maar na de tigste keer ankeren lagen we dan ook echt right on the money. Geen aanbeet duurde langer dan 30 seconden. Er zaten kleinere tussen en visjes die Jan zo'n beetje overboord trokken. Toen we er meer dan 10 binnen hadden besloten we de dag af te sluiten met nog een uurtje light tackle op de zeeforel. En identiek aan de groupers, toen we ze gevonden hadden was elke worp raak. Er zaten hele mooie vissen tussen. Helaas kwam ook aan dezedag een einde en zat het er op. Ze zitten nu even in de plaatselijke kroeg/restaurant maar morgen vertellen ze nog even hoe het was. En dinsdag beginnen we weer aan een nieuwe visweek.

 

tsjonge tsjonge tsjonge,onze week in bij michel zit er al weer op,en het was weer een prachtige week,ondanks dat er de eerste drie dagen teveel wind stond om offshore te gaan,maar gelukkig hebben we dat de laatste 3 dagen wel gedaan.

de momenten die wij ons zullen blijven herinneren zijn toch zeker de vis die wij er na met 3 man aangetrokken te hebben er niet uit kregen ,de vis zat maar 3,5 meter onder de boot,maar we kregen er echt geen beweging in,ook het binnen halen van een lemon shark op een spinnerhengeltje was een hele sensatie,de hele grote tarpon was ook een prachtig moment.

de laatste dag nog wezen vissen op de grouper ,en toen werd duidelijk wat een ongelofelijk doorzetter michel is,na vele pogingen om precies op de juiste plek te komen is jet michel uiteindelijk toch gelukt om exact op de juiste plek te komen ,wij hadden waarschijnlijk allang er mee genokt,maar michel niet.

het was alleen jammer dat wij in onze week de pech hadden dat we last hadden van een muggen plaag die nog nooit zo erg is geweest volgens de lokale mensen.

maar dit mocht de pret niet drukken,

michel harstikke bedankt weer ,voor deze week.

 

wil,jan en rene

 

het was me weer een weekje wel , we begonnen slecht teminste er stond te veel wind dus binnen blijven ,eerste dag een paar mooie aanbeten waar onder rene een tarpon wat een monster daarna nog wat lemon sharks aanbeten .

en eindelijk de wind ging liggen dus gelijk naar buiten ,op een gegeven moment een aanbeet en die pakte dik 300 meter lijn en toen pang lijn af op dat zelfdemoment een aanbeet voor rene een groeper rene was sneller klaar met landen dan ik met die 300 meter lijn naar binnen te draaien maar al met al een geweldige week michel harstikke bedangt voor je inzet en kennis 

 

jan ,rene . wil 

 

 

 

       

 

Zaterdag, 24 juni 2017.

 

Weer zo'n aparte dril.

 

Eigenlijk gebeurde vandaag een beetje hetzelfde als gisteren alleen met een bevredigende afloop. We begonnen met een drift te maken voor aasvis toen Jan zijn aashengel dubbel vouwde. Hier moesten we achteraan. De dril duurde al een half uurtje toen ik op de finder allemaal tarpons zag zwemmen. Maar we moesten achter de vis van Jan aan dus we konden daar even niks mee. Op een gegeven moment hadden we eigenlijk al ons geld wel gezet op een grote rog. Maar het allerlaatste waar we aan hadden gedacht is wat er na 1,5 uur boven kwam. Een 2.00+ lemonshark. Op een 30 grams spinhengeltje. dat ga je matuurlijk nooit meer meemaken. Misschien wel het haken maar  niet dat hij ook bovenkomt. De rest van de dag aanbeet na aanbeet. Helaas zaten er niet de tarpons tussen die we eerder de dag hadden gezien anders het het helemaal perfect geweest.

 

 

Vrijdag, 23 juni 2017.

 

Jezus, wat een dag.

 

De wind gaat weer liggen en dat hebben we geweten. Ik kan nu een heel verhaal houden over een tarpon op Jan zijn aashengel of een grouper op de spinhengel van Rene of over geen 10 minuten zonder aanbeet vandaag en ga zo maar door maar het venijn zat in de staart. Wil krijgt een aanbeet en die ging er niet supersnel vandoor dus we dachten aan een grouper. Maar op een gegeven moment gaat hij onder de boot circelen en er was geen beweging in te krijgen dus toen hij na een uur nog geen halve meter hoger was gekomen gingen we twijfelen wat het was. We kregen maar geen goed beeld van hem op de finder. Hij bleef net te dicht tegen de bodem aan zitten. Ondertussen werd de hengel ook steeds overgegeven aan de volgende want niemand kan twee uur op volle kracht trekken aan een vis onder de boot. En ik bedoel ook echt voluit trekken he.  Op een gegeven moment kwam hij iets omhoog en konden we wat zien op de finder. Je kon zien dat het geen grouper was en eigenlijk ook geen rog. Het leek wel verdacht veel op een zaagvis. Maar die zijn zo verdomd zeldzaam dat kon eigenlijk niet. Toen bedacht ik me het gevecht van Jan twee jaar geleden toen hij die eerste zaagvis ving en de dril was volkomen identiek!!!!!!!!!!. Waarschijnlijk heeft de lijn tijdens de dril toch iets geraakt aan de buitenkant van de boot want na twee uur brak de lijn op een halve meter van de molen. We gaan nooit zeker weten wat het was en daar baalden we stevig van.

 

 

Donderdag, 22 juni 2017

 

Bzzzzzzzzzzz.

 

Het is op dit moment de ergste muggen overlast van de afgelopen 20 jaar. De afgelopen jaren hebben we er bijna geen last van gehad maar dit jaar zijn ze vreselijk irritant. We begonnen vandaag op een plek waar je er nooit geen last van hebt en waar we gisteren die grote tarpon hadden maar na 1,5 niets gezien gingen we toch naar een andere plek. Dit is een beetje de Everglades zelf in en bij de mangroves in de buurt loopt een fantastische stroom. Maar als we te dicht in de buurt kwamen werden we geterroriseerd door die kolerebeestjes. We hebben er wel vreselijk om gelachen, dat dan weer wel. Dus we visten wel in die stroom maar we lagen wel 30/40 meter van de kant af en gooiden er naar toe. Op de bovenste foto zie je die stroom lopen tegen de kant aan. Dus we zaten na een aanbeet ook wel eens vast op deze manier waarbij je alles kwijt was. Einde van de dag hadden we twee aanbeten gehad waarbij we de vis konden drillen en we vingen ze ook allebei. De stalen onderlijn was niet nodig. Dus het was weer een matig dagje, de wind moet nu echt eens gaan stoppen. Volgens de voorspelling overmorgen pas.

 

 

Woensdag, 21 juni 2017.

 

Rene zijn dag.

 

Het blijft maar waaien dus een aantal visserijen zijn gewoon niet mogelijk. Wat altijd mogelijk is zijn haaien en tarpon. Deze houden allebei niet van wind maar er zijn wel wat plekken die watluwer liggen. Op de eerste plek in de luwte vandaag kregen we binnen een half uur de eerste aanbeet . Eigenlijk was het Jan zijn beurt maar die was even heel druk met een aasvis die er af gehaald moest worden dus hij zei tegen Rene dat hij hem maar moest nemen. Tja, en Rene is toch een beetje geboren voor het geluk want hun grootste tarpon van de afgelopen drie jaar sprong gelijk vrolik door de lucht. Hij werd strak gedrild want een half uur later lag deze beauty van ongeveer 1.85-1.90 meter naast de boot. Hierna was het weer een hele tijd stil dus probeerden we nog een andere plek. Daar bleef het heel lang stil en pas op het einde van de dag kreeg Wil nog een Lemonshark. Tussendoor had Jan nog wel een grote catfish van een kilo of drie. Dus weinig vis maar 1 iemand die zich daar niet zo druk om maakte.

 

 

Dinsdag, 20 juni 2017.

 

De schippers zijn er weer.

 

Gisteren zijn we weer aangekomen in Goodland. Samen met Jan, Rene en Wil waren we na een prettig vluchtje op tijd hier dus konden we eerst even de boodschappen regelen en vandaag mooi op tijd beginnen. Helaas hangt er een kleine hurricane boven de Golf dus het waait heel erg hard. Maar er zijn altijd plekken die uit de wind liggen dus vol goede moed vaarden we naar 1 van die plekken. Het zag er nog wel redelijk uit en de omstandigheden waren ook nog wel aardig. We zijn uitgekomen op 5 aanbeten. Er zaten geen tarpons bij en waarbij je normaal gesproken wel de helft van de haaien binnen haalt zonder staal beten de eerste drie toch de lijn door. Die van Jan, wat wel een grote was, helaas vlak bij de boot dus we konden net niet zien wat het was. Het was wel leuk om te zien dat Jan vol in die hengel ging hangen. Wil had er nog eentje en die zag op 150 meter een krabboei liggen dus die zwom daar omheen. En met die aangegroeide oesters is de boel natuurlijk snel doormidden. In de laatste minuten van de dag redde Wil de eer nog met een lemonshark. Dus al met al geen heel gelukkige start van de week. Maar de mannen zijn charterboot-schippers uit Vlissingen dus die weten uit eigen ervaring dat zulke dagen er tussen kunnen zitten.

 

 

 

Zondag, 4 juni 2017.

 

De laatste dag.

 

Eigenlijk wilden we nog wat aparts hebben voor Jan. Hij dacht zelf aan een tarpon want het zit hem niet lekker dat Rudi er al vijf heeft en hij nog geeneen. Maar aan de andere kant is er weer niemand in heel Florida die twee zaagvissen in twee dagen heeft gevangen en hij wel. Toen we vandaag aankwamen zagen we tarpons rollen dus de spanning steeg. We kregen aanbeten zat maar het waren allemaal blacktips en die houden je wel even bezig. Tegen de middag ging de wind aantrekken en kwamen de witte koppen. Daarna zagen we de tarpons ook niet meer.  Maar jan kreeg toch zijn speciale vangst vandaag. Het duurde een klein uurtje want hij liet hem de hele baai zien maar een spotted eagle ray vangen we niet elke dag. Om twee uur was de lokroep van Stan's te sterk en hielden we het voor gezien. Morgen gaan we naar huis en over twee weken ben ik er weer met nieuwe visavonturen. Hier volgt nog een reactie van Jan. Die van Rudi volgt nog want die slaapt al een tijdje.  

 

Dit was Sharkweek net als op Discovery.

 

De hele week alleen maar haaien met twee mooie uitschieters tussendoor. We hebben zoveel haaien gevangen dat we woensdag de tel al kwijt waren.

Echt alle soorten hebben we gevangen, spinner sharks, black tips, lemon sharks en bullsharks. Sommige daarvan waren zo sterk dat de haken soms gewoon dwars door midden knapten.

Er was zelfs 1 spinner bij die gewoon de hele boot mee sleurde echt vreselijk sterk dat beest.

 

Tussendoor heeft Rudi nog weer een hele mooie tarpon gevangen en op de laatste dag had ik zelf nog een mooie ray. Ook een ongeloofelijk sterk beest.

 

Ik denk niet dat Michel ooit zoveel leaders heeft moeten knopen maar hij heeft weer onzettend zijn best gedaan om het ons naar de zin te maken. Michel ontzettend bedankt voor weer een prachtige week. En ik kom graag nog een keer terug om een tarpon te vangen. 

 

we hebben weer een hele mooie week gehad ik had nog een mooie tarpon de vijfde alweer michel weet de plekjes wel tevinden top

ik heb nog paar mooie haaien gevangen al met al was het weer een super week

en net als jan zou ik ook graag nog een keer terug komen om mijn 6 tarpon tevangen samen met jan dan kan die mischien zijn eerste tarpon vangen !!

Michel bedankt voor de super mooie week 

 

 

 

 

Zaterdag, 3 juni 2017.

 

Hou je vast.

 

Vandaag gingen we naar dezelfde plek als gisteren maar nu hadden we wel de grouperhengel mee genomen. We kregen weer aanbeten genoeg. Spinners , lemon's, bull's en blacktips. En aangezien er ook nog regelmatig iets langszij kwam was het een prima dagje. En tijdens het wachten op aanbeten werden er weer zeeforellen gevangen aan de spinhengeltjes. Er waren wel weer twee speciale momenten. Eentje was met Jan die een spinner kreeg die een vliegbrevet had maar daarna zo hard er vandoor ging dat Jan gewoon alle moeite had om de hengel vast te houden. Hij zei dan ook dat dit de sterkste vis was die hij ooit had gehad hier. Hij moest helaas wel heel veel druk zetten om niet gespoeld te worden Dit werd de lijn teveel en deze brak. Het tweede momentje was dat we een grouperhengel hadden uitgezet op dezelfde plek als gisteren. En op een gegeven moment gaat die reel af, niet normaal. Dit was duidelijk geen grouper. Ik moest de slip dicht doen om niet gespoeld te worden en er komt een hele grote (maar dan ook echt een hele grote) haai naar de oppervlakte en die gaat tekeer, niet normaal. Ik moest met 1 hand de hengel vasthouden en met de andere hand kon ik nog net de leaning post vastpakken anders had ik gewoon overboord gegaan. De jongens vonden het een grappig gezicht. En toen brak de 250 ponds lijn. Graag hadden we er nog een zilveren springer bij gehad maar dat zat er niet in. Ze zijn weer even verdwenen.   

 

 

 

Vrijdag, 2 juni 2017.

 

Het plan werkte.

 

We wilden vandaag eigenlijk wat verder naar buiten maar in de pass zagen we al dat het weer op die koers niet goed was. Dus veranderden we van plan en gingen we naar de plek van afgelopen week. De aasvis zat er weer volop. En het duurde niet lang of Jan liet de eerste spinner alweer springen. Ook deze werd weer gewoon binnen gehaald zonder staal. We worden hier echt goed in. Daarna had Rudi er weer een echte grote aan die in no time 200 meter had. Het duurde even voordat hij bij de boot was en toen ik net de leader wilde pakken brak de grote bullshark de leader. We telden hem toch. Hierna kregen we een aanbeet maar bij strak draaien brak de hoofdlijn. De vis was eerst ergens omheen gezwommen en dan is braided lijn zo door. Daarna lag het aas op dezelfde plek en kregen we een paar kleine tikken. Jan draaide strak en weer het braided door. Dit moest volgens mij een grote grouper zijn. Het plan was nu om bij de eerste kleine aanbeet gelijk strak te draaien en te zorgen dat de grouper nergens heen kon zwemmen. Paar minuten later aanbeet, Jan draaide gelijk strak en boem, hangen. Dit was een grote grouper. Hij wist hem van die plek af te trekken en het gevecht kon beginnen. De hengel stond krom tot aan het handvat. Hij zwom naar de voorkant van de boot en de 150 pond leader begaf het. Afgeschuurd! Toen we keken naar de plek waar dat gebeurde zagen we dat het dezelfde plek was waar ik een tijdje geleden ook al vast zat met mijn light tackle shad. Dit was superbalen. Het plan was namelijk perfect bedacht en uitgevoerd. Tussendoor leverde elke worp met de shad trouwens een aanbeet van een forel op. Helaas moesten we om twaalf uur al van het water af vanwege het dreigende onweer. Beter 10 keer voor niks dan 1keer door een onweersbui te moeten varen. En "lightning boy" kan er over mee praten. 

 

Donderdag, 1 juni 2017.

 

Lekker normaal dagje.

 

De wind trekt weer een beetje aan en dat merktje je gelijk. We kregen wel regelmatig aanbeten maar er stonden ook vaak gewoon vier hengels uit. Dus we hadden ook nog tijd even te relaxen en de toestand in de wereld te evalueren. Ik denk dat we een stuk of 10/12 aanbeten hebben gehad en de helft hebben geland. De grootste trokken we kapot omdat we bijna gespoeld werden. Het waren veel blacktippies dus we hadden weer sport zat. Morgen blijft het nog een beetje waaien dus we zijn benieuwd wat er gaat gebeuren.

 

 

Woensdag, 31 mei 2017.

 

Vissen 2.0.

 

Ik zeg altijd tegen iedereen dat ik mij voor de visserij hier niks aan trek van maanstanden ed. maar dat ik alleen maar een constante windrichting wil met liefst weinig wind. Deze week hebben we een constante rustige wind dus het kon vandaag eigenlijk al niet meer fout gaan.  We begonnen met light tackle waarbij het tijdje eigenlijk niet echt ideaal was. We zaten al halverwege het afgaande tij dus we hadden maar even. Na drie kwartier gooien hadden we pas een paar aanbeten gehad dus we waren al wadend op weg naar de boot toen er wat leven in het water kwam. Ik kreeg een klap op de hengel waarbij ik dacht dat ik vast zat. Tot het begon te zwemmen en hij was echt groot...........Helaas ging hij er snel daarna af en daar baalde ik behoorlijk van. Toen weer snel doorgooien en er klapte een redfish op. Tegen de jongens geroepen dat ze snel ook moesten gooien en Rudi had er gelijk ook eentje. Helaas is Jan herstellende van een schouderblessure dus hij zat al in de wachtkamer. Na twee mooie reds te hebben geland gauw verder. Op de nieuwe plek aangekomen gooide ik met de jigkop die Michel vorige week achter heeft gelaten (weet je nog Mies?). Na een paar worpen vloog er weer een tarpon door de lucht. Hij bleef er gewoon aanzitten dus dat ging goed. Maar na sprong nr 5 schoot hij toch los. Toen ik de jigkop terug zag bleek de haak gebroken. Dat nederlandse spul is toch niet zo geschikt voor hier Mies!!!!! Vol goede moed gingen we verder en het was weer bal. Maximaal twee hengels konden er uit en alles werd geland, inclusief spinners. Op een gegeven moment stonden er twee hengels uit die even niet afgingen en maakte ik een paar worpen met een shad. Kaboem, dikke dreun erop. Dit moest een grote snook zijn. Terwijl ik aan het drillen ben gaat er een grote hengel af. En Jan zijn slip gierde het uit van een bullshark. Twee minuten later gierde er weer een slip en kreeg Rudi er een grote tarpon aan. Dus tegelijktijd waren we een snook, tarpon en een bullshark aan het drillen. En we gingen gewoon door met filmen en foto's maken. Dat is vissen 2.0, zeker als ook alles binnen komt. Op 1 dag redfish, zeeforel, mangrove snapper, bullshark, spinnershark, blacktip, snook en tarpon. Daarom interesseren getijden mij geen ene reet.    

 

 

 

 

Dinsdag, 30 mei 2017.

 

Een 1 hengel dag.

 

We zijn deze week met Jan en Rudi. Andere jaren was Leo er ook bij maar die had even andere bezigheden. En we begonnen met een topdag. Er zijn wel eens van die dagen dat je maar met twee hengels kan vissen vanwege de vele aanbeten maar vandaag kon het een groot gedeelte maar met 1 hengel. Het heeft de hele dag niet langer dan 5 minuten geduurt voor we een aanbeet kregen. De hele dag door stond er iemand te drillen. En als we twee hengels uit hadden staan dan stonden er twee te drillen. Mocht er tarpon hebben gezeten dan hadden die geen kans tegen de spinners, blacktips en lemonsharks. We visten uiteraard zonder staal en als er wat af brak dan lachten we daar om want twee minuten later hing er alweer een nieuwe aan. En wat ook leuk was is dat de aasvis ook helemaal los was. Elke worp was raak. Kunstaas of bait. Naast meervallen ook veel seatrout en een pompano. Goede dag om de week mee te beginnen. Foto's volgen, dit gaat nu nog even niet.. Lang leve de met de smartphones gemaakte foto's...............

 

 

Zondag, 28 mei 2017.

 

De dag der dagen.

 

Vandaag alweer de laatste dag voor de mannen. Eigenlijk wilden we nog wel een tarpon binnen krijgen en het was windstil dus dit was de dag!! We lagen nog niet op de plek of John gooide naar een grote tripletail die aan de oppervlakte zwom. Hij zat er heel even aan maar schoot toen los. Het gebied waar we lagen is een vrij groot gebied. Er lagen vijf boten op 500 meter bij ons vandaan bij elkaar in de buurt. Blijf daar maar lekker liggen want ik heb mijn eigen plekje. Gelijk zag ik al tarpon zwemmen op de dieptemeter. We begonnen met de spinhengel en Ab en John met de vliegenhengel. In no time had John er eentje op de vlieg. Helaas verspeelde hij hem maar niet lang daarna kwam er weer eentje. Deze ging er weer af maar iedereen stond gelijk stijf van de spanning. Michel was de volgende die er eentje had op de spinhengel. Hij had hem er een tijdje aan met wat sprongen vlak naast de boot maar de jig schoot toch nog los. Het trok wel de aandacht van een andere boot en aan het einde van de dag lagen alle boten om ons heen. Eentje kwam zo dicht bij dat we hem heel vriendelijk (hahaha) hebben verteld om te wieberen.  Daarna kreeg John er eentje aan de  grote spinhengel. Dit was een grote tarpon maar hij sprong de haak los. Michel kreeg er weer eentje aan de spinhengel met jig. Het hengeltje boog bijna helemaal dubbel en het gevecht duurde wel even maar hij ving hem wel. Een 50 ponds tarpon aan een 30 grams spinhengeltje is een hele unieke ervaring. John kreeg zijn herkansing aan de grote spinhengel en deze werd verzilverd met een mooie 130 ponder. Voor de foto ging hij even het water in. Tussendoor ving Michel we nog een spinnershark, Ab een blacktip en John een lemonshark. En uiteraard werden er nog een paar verspeeld. Michel kreeg weer een dreun op zijn lichte spinhengeltje die maar lijn bleef nemen. We gingen er achteraan en net toen we dachten dat we hem nooit zouden zien sprong er een grote rog door de lucht. Dit zat er aan Michel's hengel. Hij sprong de haak krom dus gingen we nog gauw even terug. Tussen het vissen door zaten we trouwens vandaag nog zeeforellen te tikken op de lichte spinhengeltjes. De dag zat er bijna op toen Ab er nog een tarpon aan kreeg. We moesten de boot er voor losgooien maar een uurtje later had Ab zijn 160 ponder. Ook Ab dook even het water in. De klapper van de dag. Voor diegenen die alleen dit verhaal lezen, dit is niet het verslag van de hele week maar alleen van vandaag!!!!!!!!Het was absurd.  Foto's volgen morgen en die zijn spectaculair.

Hier volgen de ervaringen:

 

John:

Mijn eerste echte tropische visvakantie. Als fanatiek vliegvisser is dit een droom die uitkomt. Een vis die ik echt enorm graag wilde vangen was de Tarpon. Gelukkig waren ze er op dat moment. We hebben enorm mooi gevist in een week die zo'n beetje alle kanten op ging, regen, zon, wind, golven, alles hebben we gezien. Graag wil ik Michel bedanken voor al het moois dat we hebben meegemaakt. Als je dan ook nog eens die giga aanbeet krijgt van een tarpon op je vliegenlat dan is het een droom die uitkomt. Helaas bleek dit in de praktijk haast onmogelijk om te landen maar gelukkig bleven ze aan de 30LBS hengel beter hangen :P 

 

Michel:

Miesie Kerklaan, niet in een woord te vatten. Wat een kerel hihihihi.

Een geweldige gastvrije aankomst waarbij we ons meteen thuis voelde luidde een fantastische onvergetelijke vistrip in. Ondanks wat slechtere weersomstandigheden met vooral veel wind haalde Miessie in de eerste 3 dagen alles uit de kast om ons in de channels prachtige vissen te laten vangen zoals dikke haaien en lots of catfish. Toen het weer stabiel werd beloofde Miesie ons een paar dikke Groupers. En nou die vingen we. Ab had echt een kneiter van een Grouper. Wat een geweld!! De dag er na gingen we waden waarbij we leuke visserij haden met diverse Seatrouts en Redfish en Lady fish met als klapper Ab op zijn vliege lat 2 keer een dikke tarpon. hellaas gelost maar wat the fuck.... we wisten wel dat ze er zaten nu. Wat een topdag was dat. De laatste dag was een regelrechte kraker. Wat een ultra dag! Diverse tarpons  en haaien en ook nog een dikke rog op de spinhengel. Eerst al een Tarpon op een jig op mijn 30 grams spinhengel en dan ook nog na diverse trouts een hele dikke rog op een shadje. BIZAR!! gekker kan haast niet.

Miesie zoals ik al zei ben jij niet in 1 woord te vatten. Je ben gastvrij, Humoristisch ..zeg maar prettig gestoord, een zeer goede schipper,  recht voor zijn raap en meer dan bereid om voor ons alles uit de kast te halen. Gozert, je ben met recht een topper!! Het was het lange wachten meer dan waard en hoop de we elkaars weg weer in nabije toekomst zullen kruisen. Miessie ontzettend bedankt voor de zeer geslaagde vistrip! 

 

Ab:

Bij vissers gaat het natuurlijk altijd om de vissen, drils en de vissen zelf. Maar dat er iemand is die je de fijne kneepjes wil leren, je prachtige vangsten gunt!En de hele dag voor de perfecte condities zorgdraagt. Dat is natuurlijk niet zo vanzelf sprekend. Michel bedankt, jij bent een aanwinst voor de de viswereld van ongekende omvang! 

Making the world better on your own way. Thanks

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag, 27 mei 2017.

 

Ab's bijzonderste dril ooit.

 

We wilden toch nog wat groupers vangen dus we gingen eerst naar een grouperstek. Op de eerste waar ik nog nooit iemand gezien heb lag al een boot. Op stek nr 2 waar ik ook nog nooit iemand heb gezien....................lag een boot. En op stek nr 3 waar ik altijd groupers vang..........beet er niet eentje. Dus gelijk door naar de light tackle. Lekker wadend met de spinhengel en vliegenlat. We begonnen met wat zeeforellen en kleinere jacks. Daarna kwamen er drie grotere redfish dus dat ging hardstikke leuk. Toen kreeg Ab op zijn 8 vliegenhengel een aanbeet van een 100 ponds + tarpon. Maar na drie spronegn op 10/15 meter schoot de haak los. Bizar en fantastisch om te zien want we stonden allemaal op een rijtje te vissen, dus we waren er vlakbij. na uitgesproken te zijn over dit geweld gingen we verder gooien. En Ab kreeg er weer zo'n grote aan. En deze bleef zitten en nam al snel 150 meter backing mee. Snel de boot gehaald en er achteraan. Ab had een 25 ponds leader en zette voor 20 pond druk. Fantastisch om te zien. Ab heeft wel een uur vol in de hengel gehangen maar helaas brak op een gegeven moment toch de leader op de knoop. Het had ook bijna te gek geweest om een 1.60 meter tarpon te vangen op een 8 met 25 ponds leader. Maar Ab was er wel dicht bij!!!!!! Hij vist al zijn leven lang en dit was by far zijn meest memorabele vismoment.

 

 

 

 

Vrijdag, 26 mei 2017.

 

Een hele rare dag.

 

Vandaag zouden we eerst gaan grouperen en daarna gaan light tackelen. Aangekomen op de grouperplek bleek wel dat de wind en springtij dwars op elkaar stonden. Nou, en we hebben een tijd zitten kloten. Niet normaal. Net toen we eigenlijk goed kwamen te liggen kwam er een fishing guide met 5 man aan boord en deze vaarde wat rondjes rond mijn (geheime) stek. Tegelijkertijd plotte hij de plek en kwam er toen doodleuk naast liggen. Wij waren er gelijk helemaal klaar mee en zijn gelijk weggegaan. Bij de volgende grouperplek lagen we wel goed maar er wilde er niet eentje bijten. Heel raar. Ondertussen was de dag al bijna om en hadden we nog niks. En ik werd maar steeds kwaaier op de eerste kerel. Maar die komt nog wel een keer aan de beurt. Toen zijn we naar plek nummer drie gegaan en daar hadden we gewoon binnen 20 minuten drie groupers binnen. We begonnen klein maar elke vis werd groter en de laatste van Ab was 200 pond +. Wat een gekke dag!  

 

 

 

 

Donderdag, 25 mei 2107.

 

En nu zijn we er klaar mee.

 

Vandaag waaide het weer zo hard maar nu zijn we er klaar mee. Alleen het aasvis vangen was leuk met wederom gag groupertjes, mangrove snappers en vreemd uitziende vissen waarvan ik de naam niet. Voor de rest was het drama met nul aanbeten. Morgen wordt het weer wederom normaal dus dan gaat het weer helemaal los.  

 

Woensdag, 24 mei 2017.

 

25-30.

 

Voor diegenen die hier al eerder waren weten wat dit betekent.Slecht nieuws, want dat is de windvoorspelling in knopen. Maar achteraf viel de visserij nog wel mee. We hadden een heel mooi plekje in de redelijke luwte en we vingen nog twee blacktips en een nurseshark. Daarbij was het aasvissen ook wel wat aparter met wat gag groupers en mangrove snappers tussendoor. Michel had er nog een goliath grouper aan maar we visten in een gebied met nogal wat stenen en andere zaken op de bodem dus die trok de lijn aan bonken. Al met al nog een leuk dagje ondanks de wind.

 

 

 

 

 

Dinsdag, 23 mei 2017.

 

Weer een nieuwe week.

 

Gisteravond kwamen Michel, John en Ab aan in Goodland. Ze moesten even wennen aan de muggen die momenteel het ergste zijn van de afgelopen 20 jaar. Maar ook dat went. Het waait nog steeds hard dus we begonnen met het vissen met de grote spinhengels. De ochtend was niks maar 's middags kreeg John als eerste aanbeet, een spinnershark. En als je het, net als hun, nog nooit gezien hebt blijft het een fantastisch gezicht om een haai achter elkaar door de lucht te zien vliegen. De nieuwe taktiek van sreeds zware druk zetten werkte prima want na 20 minuten lag hij naast de boot. Daarna een aanbeet voor Ab en deze was minder snel maar met veel meer massa, een lemonshark. Hij moest er flink aan trekken maar deze kwam ook binnen. Nu nog een aanbeet voor Michel zou helemaal geweldig zijn maar daar moeten op wachten tot morgen. Het gaat morgen en overmorgen heel hard waaien dus plan c komt in werking.

 

 

 

Zondag, 21 mei 2017.

 

We hadden nog 1 dag om het goed te maken.

 

Vandaag was de allerlaatste dag voor Onno en Jasper. En aangezien het tot nu toe een matige visweek was MOEST dit de dag worden. We hadden natuurlijk wel een hele leuke light tackle dag gehad maar ze hadden wel veel pech met de wind. Daarbij nog een aanslag op het vakantiebudget met een gebroken hengel en natuurlijk nog dat we net lekker lagen te grouperen toen er eentje zeeziek werd. Eerst wilden we naar de mudhole maar vlak voordat we aankwamen ging het weer hard waaien met hoge golven. Dus wij weer de hele weg terug. Balen! Terug naar een plek in de luwte. We lagen pas een half uurtje toen Onno de eerste tarpon aanbeet kreeg. Deze maakte heel veel sprongen dus dat matte hem lekker af. Na een minuut of twintig lag hij naast de boot. Eigenlijk kon de dag al niet meer stuk. Hierna kreeg Jasper twee aanbeten die gelijk werden afgebeten maar nummer drie was...........nog een tarpon. Nu kon de dag helemaal niet meer stuk. Dit was echt een knokker die heel lang onder de boot bleef vechten. Jasper zat gewoon een uur voluit aan de hengel te trekken. Na een uur waren ze allebei op maar gelukkig de tarpon net iets eerder. Nummer twee!

De volgende aanbeet................weer een tarpon. Normaal gesproken zou deze voor mij zijn maar na zo'n week sta ik hem met alle liefde af. Onno kon weer aan de bak, En dat heeft hij geweten!!!! De vorige was nog te handelen maar deze had daar lak aan. Ook deze was pas na een uurtje klaar om bij de leader gepakt te worden. En dat hele uur werd er volle druk op gezet. Onno was gesloopt op het einde. Wat een afsluiter van de week!!!!!!!!!!!!!! Het waren alledrie grote tarpon tussen de 1.70-1,80. Zo wil ik elke visweek wel afsluiten.

Hier nog even het relaas van twee vissers die blij zijn om even op de bank te zitten:    

Nou hier nog even een recap van de vorige week, ik en mijn vader begonnen met volle zin aan de visweek. De eertse dag vissen kwamen we aan bij de haven, weersverwachting was niet al te best maar dat maakte ons niks uit en gingen er gewoon voor! Na een paar uur rond te hebben gedobberd ging een van de hengels af, een haai! Ik ving (met een klein ongelukje) mijn eerste haai ooit: een bullshark, Super vet! En later op de dag vingen ik en mijn vader beide nog een mooie Grouper, Topdag! Volgende dag, Light tackelen. Weer een super dag, veel verschillende vis gevangen en nog 3 mooie snook erbij ook! 

3e dag, ging iets anders dan we hadden gepland... geen enkele vis, één aanbeet maar na een dril van 15 min door mijn vader schoot hij er toch nog af, jammer!

Op naar de volgende dag. De vierde dag gingen we weer uren maken, en het werkte. Paar mooie haaien gevangen waaronder ik een spinner shark, en mijn vader een nurse en lemon shark. En alweer een prima dag onder Captain Michel :)

4e dag, we probeerde nog evn te light tackelen in de ochtend zonder veel succes. Toen probeerde we de volle zee op te gaan om nog wat mooie groupers mee te pikken. We pakte beide nog een mooie formaat Grouper, super vet natuurlijk. 

5e dag, last but not least, Tarpon day. Het zou toch zo mooi zijn om de week af te sluiten met een tarpon. Ook al was het er maar één, we zouden er dolgelukkig mee zijn. Onze gebeden zijn blijkbaar gehoord.... 3 Tarpon!!! Onze dag kon niet meer stuk! Dit maakte de week compleet, elke vis die ik heb gevangen was een nieuwe voor mij. Dit was de leukste visweek die ik heb meegemaakt en het was super gezellig samen met Michel en mijn mede Tarpon Terlouw op de boot. Een week die ik nooit zal vergeten, Thanks Michel! 

 

 

Wat een topfinale de laatste dag van onze trip! Drie tarponbiggen op een dag dat het eindelijk minder waaide. De dagen ervoor bakken met wind, een geloste tarponaanbeet, vier keer tarpons zien rollen maar geen spectuculaire tarponjumps en dril en dan drie achter elkaar. In de dagen ervoor deed Michel er alles aan om vis in de boot te krijgen. Alttijd vol energie, niks teveel en de drang om zijn gasten te laten vangen is bewonderingswaardig. Los van zijn topmateriaal, watersense en kennis van de omgeving waar menig lokale Amerikaanse fishingguide een puntje aan kan zuigen.

Van geheel andere orde maar zeker ook een absolute aanrader is een dagje wadend vissen met leuke verrassingen als een close encounter met een manatee op een meter afstand, langszwemmende roggen, harders en het vangen van heel veel soorten sterke vissen. De drie grote snooks die mij deden denken aan nijlbaars tijdens de dril waren wel een supertoetje, die ikzelf helaas niet mocht proeven. Een mooi excuus om zeker nog een keert je terug te komen!

 

Michel altijd gedreven, rake tips en advies en als het moet heel duidelijk in je aanwijzingen. 

maar vooral een topkerel waar je graag mee in de boot stapt!

 

Onno

 

Zaterdag, 20 mei 2017.

 

Goeie dag............om te zeilen.

 

Het blijft maar waaien in Goodland en omstreken. Er is nog een light tackle plek die met deze wind in de luwte ligt en daar hadden we van de week een goede dag dus daar zijn we de dag gestart. Maar een paar zeeforellen en een jackje later besloten we om het toch te gaan proberen op de grouper want er moet wel wat gevangen worden natuurlijk. Eigenlijk waaide het te hard maar we konden schuin op de golven varen dus toen ging het wel. Het ankeren was effe lastig met die harde wind maar na 4 pogingen lagen we dan toch goed. Jasper begon al met eentje die een maatje te sterk was maar daarna had hij al snel een kleinere en niet lang daarna had Onno een grotere van een pondje of 40. Helaas werd er toen een opvarende niet helemaal goed van de golven dus gingen we weer snel naar de kant. We hadden nog twee uurtjes dus probeerden we nog een haai of tarpon. De eerste aanbeet werd gelijk afgebeten maar de volgende was een bullshark voor Jasper. Toen was het tijd en gingen we weer naar de kant. We hebben net het weerbericht bekeken en morgen blijft het waaien. Het is hun laatste dag dus duim voor ons. Van de groupers hebben we vergeten om foto's te maken terwijl de vis nog in het water lag dus de foto's die zijn gemaakt zijn voor de privecollectie.    

 

Vrijdag, 19 mei 2017.

 

Trekken aan dat ding.

 

Het weer blijft een beetje hetzelfde dus het beloofde weinig goeds vandaag. Maar vol goede moed gingen we gewoon uren maken. Het duurde 2,5 uur voor de eerste aanbeet. Onno was aan de beurt en het bleek een nurseshark te zijn. Deze trekken geen spoelen leeg maar gaan rustig aan hun rondjes maken. Ze hadden er nog nooit eentje gezien verbaasde zich over het feit hoe mooi deze haaien zijn met hun bruine kleur. Na een kwartiertje lag hij naast de boot. De volgende was voor Jasper en dit was er eentje van het verlanglijstje, een spinnershark. Vaste volgers weten de huidige techniek. Trekken,trekken,trekken. Hij moet geen kans hebben om te keren en de lijn door te bijten. Na een sprong of vijf met de daarbij behorende 6 omwentelingen per sprong bleef hij beneden verder vechten. Jasper trok of zijn leven ervan af hing en de spinner had geen schijn van kans. Dus de spinner kwam binnen op mono onderlijn. Pure klasse. Tijdens de dril kreeg Onno nog een aanbeet maar naar alle waarschijnlijkheid was dit een tarpon die na een run van 50 meter de aasvis nog steeds voorin de bek had zitten. Hij kwam terug zonder beschadigingen. Jammer, dit had een droom geweest. Vader en zoon samen een spinner en een tarpon drillen. Later kreeg Onno nog een lemonshark binnen op mono dus het was 3-0 voor de vissers. Leuke dag. 

 

 

 

 

Donderdag, 18 mei 2017.

 

Zo kan het dus ook.

 

Vandaag kwam de wind er flink inzetten. Maar vol goede moed gingen we toch proberen om een haai of tarpon te vangen. Het begon heel leuk vandaag want na een paar minuten was Jasper al bezig met sightfishing voor een kleine blacktip. Hij werd gehaakt maar de tandjes waren toch te scherp. Daarna hebben we de hele dag gedaan over 1 aanbeet. Onno had hem er een minuut of 10 aan maar hij beet toch nog de lijn door. We hebben wel een stuk of 5 tarpons zien rollen vlakbij de boot maar alle bekken zaten op slot. Zelfs de aasvis was al moeilijk. Zulke dagen zitten ertussen. 

 

Woensdag, 17 mei 2017.

 

Veranderde planning.

 

Het weer zit nog even niet echt mee want morgen en overmorgen gaat het harder waaien. Dus de planning is wat veranderd en daarom gingen we vandaag vast light tackelen. Op de eerste plek was het erg kalm. Jasper had nog wel een redfish en een kleine permit. En voor de rest wat kleine jacks, een mangrove snapper en een berg wind. Op de volgende plek alleen een spanish mackerel maar op plek drie ging het beter. Hier vingen we drie grote snooks, jacks, ladyfish, seatrout en spanish macks. We kregen regelmatig aanbeten dus dat was wel leuk. Op deze manier is wadend vissen wel erg leuk. De komende dagen krijgen we behoorlijk wat wind dus we zijn benieuwd wat dat gaat opleveren.  

 

 

 

 

 

Dinsdag, 16 mei 2017.

 

We zijn er weer.

 

Gisteravond zijn we weer veilig aangekomen in Goodland voor de eerste trip van het jaar. Onno en Jasper Terlouw zijn voor de eerste keer. Op de eerste dag moeten we natuurlijk eerst 's ochtends wat dingen afhandelen dus om een uur of tien lagen we op het water. Het duurde wel een uurtje of drie voor de eerste aanbeet maar dat was dan wel een mooie bullshark. Jasper zette er flink druk op dus na een minuut of twintig lag hij langszij. Omdat de aanbeten toch lang op zich lieten wachten besloten we om op de eerste dag ook nog even een grouper proberen te vangen. Onno had de eerste. Dit was een kleintje maar om te beginnen was dat misschien wel lekker. Daarna kreeg Jasper het wat moeilijker met een 50 ponder. We verspeelden er ook nog eentje en toen was het weer tijd om terug te gaan.

 

 

 

Zondag, 30 oktober 2016.

 

Prachtige afsluiter.

 

Natuurlijk gingen we vandaag weer kijken of de mulletrun nog steeds gaande is. Gisteravond hebben we een avondje Halloween gedaan en het was zo gezellig dat we niet aan drie uur slaap kwamen. Dus niet geheel wakker gingen we zoeken. En ja hoor, toen we aankwamen op de plek waar we ze verwachten had Fred na een half uurtje de eerste eraan zitten. Deze ging weer fantastisch tekeer. Springen, kopschudden en lange runs. Het was een knokker maar na anderhalf uur was Fred toch de sterkste. Omdat de foto van Fred zijn tarpon van de week niet helemaal goed ging hebben we dat nu even in 1 keer helemaal goed gemaakt. Ik heb de foto's helaas niet hier maar die plaats ik later nog een keer. We gingen daarna nog naar een andere plek want langer dan een drie kwartier blijven ze niet op 1 plek zitten en daar zagen we er ook nog eentje maar na een uurtje was het half 1 en wilden ze na een perfecte laatste dag naar het zondagmiddag feest bij Stan's. Dit was het weer voor dit jaar en volgend jaar mei zijn we weer terug. Een reactie van Henk en Fred gaat ook nog even niet want zij zitten in hun eigen appartement. Ook dit komt later nog wel. De eerste dagen light tackle waren leuk maar we misten wel de grote redfish van afgelopen weken. En de laatste dagen waren met dir egrote tarpon natuurlijk top. Het hadden er ook zomaar een paar meer kunnen zijn. En deze manier van vissen kan maar twee weken per jaar dus dat maakt het wel heel apart. Tot volgend jaar! Oh ja, als er nog mensen in het beste water van Nederland willen vissen moeten ze maar even contact opnemen. Vanaf volgende week ben ik in het trotse bezit van een vrijstaand vakantiehuis aan het Volkerak met dertien meter kade voor je eigen bootje die in de verhuur gaat. En de huur is niet te veel.  Hier volgt een korte reactie:

 

Michel, wat ben je toch een fijnerik.......

Wat hebben wij genoten van ons verblijf en bij jou op het water,in 1 woord fantastisch....Aan het begin van de week vertelde ik je al dat ik de grote vis pas op de laatste dag zou gaan vangen.. nou dat werd m ook.. en wat voor 1.Een prachtige Tarpon waar ik bijna anderhalf uur mee heb staan stoeien, heerlijk, en wat een geweld,helemaal te gek.. mag wel zeggen 1 van mijn mooiste vismomenten uit mijn leven, echt onvergetelijk..Thanks voor jou support hierbij. En met onze dikke vriend Henk nl niet te vergeten , wat een bijzondere jongen is dat toch haha, en wat kan hij rennen..... Heerlijk om met jou de hele dag op het water te zitten en over vissen te praten, dat is het meest mooie wat er is , en de natuur hier ook zo mooi, en wonderschoon. Wat een gebied , zeker weer om terug te komen. De Mulletrun niet te vergeten, het jagen van de Tarpon en de Dolfijnen, jeetje wat gingen ze tekeer..De light tackle was ook ok,jammer dat we geen dikke redfish konden haken maar verder was alles weer een dikke10. Fijn dat Henk en ik bij jou mochten zijn, meen ik uit het diepst van mijn hart. Oman , Mexico , Costa Rica, Kenia, Noorwegen, allemaal leuk maar wat je hier meemaakt is echt overtreffende trap.. Nogmaals mijn dank voor deze geweldige week, en hoop tot next year .. ondergetende Fred van Beusekom.

 I     

Gisteren was ik even druk met andere dingen dus vandaag het verslag voor twee dagen. En eigenlijk waren allebei de dagen hetzelfde. We begonnen met een worp met het castnet voor mullet en bij allebei de dagen zaten er zoveel mullets in dat 80% weer terug kon. 15 Visjes is wel genoeg want er zitten geen haaien meer dus eigenlijk zijn alle aanbeten van tarpons. Ik heb ze nog nooit zo voorzichtig te zien. Normaal gesproken pakken ze het aas en gaan zwemmen en als ze wat voelen springen ze de lucht in en schudden het aas uit hun bek. Maar gisteren en vandaag lijken het wel dolfijnen. Ze pakken de mullet op en smijten hem gewoon door de lucht en daarna pakken ze hem gewoon weer op en doen hetzelfde. Dit gebeurde gisteren en vandaag meerdere keren. Wel gelijk hartslag 180 natuurlijk. En we zien het gewoon voor onze ogen gebeuren. Over dolfijnen gesproken. Vandaag kregen we de hele ochten jagende dolfijnen bij de boot te zien. Ze joegen de mullet het strand op en toen gingen ze er achteraan. Net als op tv bij NG maar nu alleen live op 20 meter. Vandaag was er wel een tarpon die het zelfde spelletje deed met een mullet maar na de derde keer pakken kon Fred hem toch haken. Hij was beresterk want toen hij na bijna 1,5 uur naast de boot lag met zijn 150/160 pond lagen we bijna voor de huizen van Marco Island. Ik was natuurlijk superblij voor Fred maar we wilden eigenlijk nog een mooie foto maken en dit ging niet door want na een keer of drie hem al te hebben geprobeerd te pakken via de leader brak toch de lijn. Hier vinden ze dit de allerbeste manier van onthaken voor tarpons maar ja, als je er niet elke week een paar vangt is dat toch effe leuk. Ben wel heel blij dat Fred er ook eentje heeft. Morgen laatste dagje. We zijn weer reuze benieuwd. 

 

Donderdag, 27 oktober 2016.

 

Slimme vis.

 

Vandaag waaide het nog harder dan gisteren maar toch gingen we proberen om nog een redfish te vangen. Maar helaas was deze stek minder dan gisteren en verder dan een aantal jacks de man kwamen we niet. Op het laatst dacht ik nog dat ik er eentje had maar dit bleek een grote bluefish te zijn. Dit zijn ook wel knokkers hoor. Hierna gingen we toch voor Fred zijn tarpon. Henk kreeg als eerste een aanbeet maar helaas liet hij aas toch los. Het was wel een heel mooi gezicht om te zien dat dolfijnen en tarpons samen op dezelfde scholen vis joegen. Fred had zijn vis al eventjes laten zwemmen en op een gegeven moment wilde hij even de lijn strak draaien om te zien waar hij was. Toen was de tarpon zo slim om de mullet te pakken maar omdat de lijn strak stond liet ook deze los. Het zit deze week naast het weer, en waarschijnlijk ook door het weer, ook nog niet echt mee met de visserij. 

 

Dinsdag, 25 en woensdag 26 oktober 2016.

 

Het is weer druk.

 

Gisteren hadden we even geen internet dus vandaag het verslag van twee dagen. Maandagavond kwamen Henk en Fred weer aan in Goodland. Ze zeiden even gedag in dit appartement en we zijn nog even snel at wezen drinken maar daarna gingen ze naar een ander heel erg luxe appartement wat ze vlakbij hebben gehuurd. Fred houdt daar wel van, en gelijk heeft hij. Ze hadden al van Toine en Klaas gehoord over de redfish dus gisteren gingen we gelijk daarheen. Er zat heel veel vis maar het waren vooral jacks en bluefish. Ik had nog wel een grote redfish en Henk een kleinere maar dat was het. Daarna gingen we nog kijken voor tarpon. We visten met levend aas en 1 mullet lag wat verder weg en op een gegeven moment was er iets groots wat gewoon met het aas ging spelen. De 2 pond mullet werd gewoon omhoog gegooid. Ik kon niet precies zien wat het was maar volgens Fred was het een grote tarpon. Het laatste uur deden we hetzelfde spelletje nog ergens anders en toen werd Fred zijn mullet achterna gezeten door een tarpon op een paar meter van de boot maar hij werd niet gepakt. Vandaag deden we eigenlijk hetzelfde als gisteren. Er zat weer heel veel vis. Grote bluefish en veel jacks maar nu helemaal geen reds. Als we niet hadden gegaan voor reds had het een hele leuke light tackle ochtend geweest maar nu viel het toch een beetje tegen omdat we echt op reds hadden gerekent. 's Middags waren de tarpons aan de beurt en met twee casts hadden we genoeg mullets. De mullet run is begonnen dus dit is het aas. Na een uurtje kreeg Henk de eerste en na een uurtje knokken en de vis achtervolgen lag er een mooie 150 ponder naast de boot. Nu nog eentje voor Fred en de dag was top. Maar er was er wel eentje die weer een mullet pakte naast de boot en weer uitspuugde en een ander die nog een mullet achterna zat maar er was geen aanbeet. Morgen maar weer proberen voor Fred. Foto's zal waarschijnlijk een beetje moeilijk worden deze week want zij zitten in dat andere appartement en de foto's worden door hun gemaakt.      

 

Zondag, 23 oktober 2016.

 

Drie graden.

 

Het was weer koud vanmorgen. Maar we schrokken pas echt toen we de watertemperatuur zagen bij het wegvaren. Drie graden kouder dan gisteren. Er is maar 1 vissoort dat lekker vindt en dat is de bluefish. Ze waren weer groot en vreselijk vraatzuchtig. Na dit geweld gingen we toch nog voor pat zijn tarpon maar dit was zinloos. Op het einde van de dag dachten we even dat het ging gebeuren maar helaas. Eens kijken wat ze er zelf weer van vonden: 

 

Ik heb het nog nooit zo koud meegemaakt als nu en we zijn er al een paar jaren geweest bij de captain.Dus dat ze de bekken op slot hebben gedaan kon ik wel begrijpen.Me maatje liep zelfs op zn wintersokken op de boot.Maardat neemt nog niet weg dat we weer een topweek hebben gehad met de light tackel.Ongekend veel redfish en bluefish gevangen .en mies natuurlijk zijn tarpon op het lijste bijgeschreven.

 

see you next year patrick

 

Het was ondanks het koufront toch super met zeer goeie light tackle en een super dag voor mij met een hele mooie spinner shark en een nog mooiere tarpon ,mies weer bedankt voor alles.

tot volgend jaar michel

Zaterdag, 22 oktober 2016.

 

Brrrrrrrrr.

 

Iedereen die hier wel eens heeft gevist weet het volgende: als er een koudefront aankomt kun je beter andere dingen gaan doen dan vissen. Welnu, afgelopen nacht kwam er een koudefront aan en dat hebben we geweten. Het was tot 14.00 uur gewoon koud aan boord en je werd niet echt warm van de aanbeten. 's Ochtends konden we nog wel een beetje op bluefish vissen maar dat was de enige actie van vandaag. Morgen hebben we echt een beetje mazzel nodig. Maar we hebben Guus geluk aan boord dus wie weet.

 

Vrijdag, 21 oktober 2016.

 

Bijna.

 

Toen we vanmorgen naar de visstek vaarden kregen we onderweg een grote school bluefish. Dat was nonstop vangen. Het waren vissen van een paar pond per stuk. We zijn gestopt bij 10 de man maar het hadden er ook 50 kunnen zijn. Patje is de volgende voor tarpon en ik de laatste dus die moeten nog even komen. Maar de eerste paar uur gebeurde er niets en plotseling (de volhouder wint) kregen we een snoeiharde aanbeet. De baitrunner gierde het uit. Helaas was dat bij die ene molen van dat bekende merk (zal het merk niet zeggen Toine) waar ik die nieuwe cliptechniek niet toe kan passen en dit koste een hele grote tarpon. De baitrunner sloeg dicht en de tarpon sprong zich los. Patje balen, wij balen. De laatse paar uren waren ook niets dus begonnen we aan de terugreis. De wind was gedraaid naar het noordwesten dus het werd een lange reis van 10 mijl per uur. Gaan we niet meer doen dus.

 

Donderdag, 20 oktober 2016.

 

Michel's dag.

 

Mies en Patje houden bij wie er vorig jaar de laatste tarpon heeft gevangen. Toen we vandaag met de grote hengels gingen vissen was Michel sowieso aan de beurt en de eerste aanbeet was gelijk een spinner. Onze nieuwe taktiek van "rammen met die hengel" werkte weer perfect want ondanks een serie van doldwaze sprongen met dubbele salto's bleef hij er gewoon aan. Dat was een perfecte eerste vis. Toen kwam de volgende. En dat was een tarpon, dus was Mies alweer aan de beurt. Dit was weer een heeeeele mooie. Na een klein uurtje vechten konden we een fotootje maken. Het was nu al een topdag. Maar de redfish lonkte ook nog dus gingen we dat nog 1,5 uur proberen. We moesten even een half uurtje gooien maar weldran stonden we weer met drie vissen tegelijk aan de hengel. Ze waren een slagje kleiner dan gisteren maar dit is echt fantastisch. Topdag. 

 

 

 

Woensdag 19 oktober 2016.

 

Geen tijd voor film.

 

We konden het vandaag weer niet laten. Deze speciale soort visserij is op dit moment zo goed dat je het gewoon niet links kunt l;aten liggen. Ik heb het natuurlijk over de redfish. En vandaag was het nog veeeeeeeel gekker. Ik had er 14 tot ongeveer 80 centimeter en patje en Mies deden goed mee. Vaak stonden we gewoon met drie man te drillen. Vis lossen en boem, de volgende knalde er op. Of je zag dat ze het kunstaas volgden en op het allerlaatse moment afhaakten of toch nog pakten. Beter dan dit heb ik nog niet meegemaakt. Maar het moment van de dag was toch dat we opeens een muur van springende mullet op ons af zagen komen en toen ze tussen en onder ons door gingen zagen we dat ze achterna gezeten werden door monsterjacks. Dit waren vissen van tegen de meter. Helaas was ik net bezig met Pat zijn lijn los te halen die rondom zijn topoog zat dus we konden niet gooien. Dit was wel effe balen want je mag blij zijn als je zo'n jack uberhaupt binnen krijgt. En verder vingen we nog wat jacks en losten we een miljoen ladyfish. Een dag om nooit te vergeten. Er zijn een paar foto's gemaakt en een paar minuten gefilmd. Maar als het zo gek is ben je wel gek als je gaat filmen. Wij konden in ieder geval geen vrijwillegers vinden. 

 

Dinsdag, 18 oktober 2012.

 

Mies en Patje zijn er weer.

 

Gisteren heb ik een dagje gehad om alles weer een beetje op orde te brengen en 's avonds kwamen Pat en Mies weer aan in Goodland. Gezien de omstandigheden met de red tide (en anders eigenlijk ook wel) gingen we weer naar de redfish plek. In het begin was het water nog wat te laag en konden we na een zoektocht naar wat water een kleine redfish vangen en wat jacks. Maar toen het water de goede stand had ging het weer los. Er zaten wel veel meer jacks en ladyfish dan afgelopen dagen. We hadden zes redfish, tientallen jacks, seatrout en ladyfish. Pat had een ladyfish die twijfelde of hij geen tarpon had willen worden, zo groot was hij. We stonden met drie verschillende soorten kunstaas en het was allemaal net zo goed. Het is werkelijk de hemel op light tackle visgebied. Op een gegeven moment werd het water te hoog en viel het weer stil. Tijd om naar huis te gaan. De foto's zijn alleen niet superduidelijk want deze zijn gemaakt met een iphone met een beetje vieze lens.  

 

 

 

 

Zaterdag, 15 en Zondag, 16 oktober.

 

De laatste twee dagen.

 

Gisteren gingen we gelijk na het vissen de deur uit vandaar dat ik de laatste twee dagen even combineer. Toine en Klaas moeten maandag alweer thuis zijn dus vliegen ze vanavond al

terug. 's Ochtends vissen en diezelfde avond al in het vliegtuig. Zo kan het dus ook. We hebben nog steeds last van de red tide. Vandaag was het zelfs nog erger dan gisteren. Vooral mullet en catfish kunnen er niet tegen. Je ziet er heel veel dood drijven. Gelukkig niet in het gebied waar wij vissen. Maar ik noem het liever redfish tide. Wij zijn de afgelopen dagen echt de enige boot die bakken met redfish vangt. Gelukkig vissen we behoorlijk afgelegen dus niemand die het ziet. Gisteren en vandaag waren allebei dagen dat we vaak tegelijk een redfish stonden te drillen. Er zaten ook nog mooie jacks en snook tussen. Gisteren had Toine ook nog een mooie stunt met een grote redfish. Terwijl hij gehaakt was zwom hij twee keer door zijn benen waardoor hij gewoon de lijn brak. Er zijn van die weken bij waarbij je je gewoon moet aanpassen aan de omstandigheden en deze week was denk ik wel het mooiste voorbeeld daarvan. Offshore was niet mogelijk door de harde wind en red tide en tarpon is daardoor ook even verdwenen. Maar deze week zaten we er niet mee. Het afsluitende commentaar is er vanwege het snelle vertrek van Toine en Klaas niet maar misschien komt dat later nog. De foto's van vandaag komen ook pas als zij weer thuis zijn. Deze foto's zijn van gisteren. Morgen komen Pat en Mies. Ik ben weer reuze benieuwd wat deze week gaat brengen.   

 

 

 

 

Vrijdag, 14 oktober 2016.

 

Beste redfish dag ooit.

 

Uiteraard gingen we naar het zuiden vandaag. We gingen naar een prachtige stek. Geen andere boten in de buurt, kraakhelder water en vis. Eerst probeerden we de ene kant van het eiland maar behalve een grote halve meter seatrout voor Klaas en wat blue runners niet wat we wilden......redfish. Maar aan de andere kant van het eiland gebeurde er iets ongelooflijk spectaculairs. Soms was elke worp raak en stonden we drie grote redfish tegelijk te drillen. En als er eentje afschoot werd het kunstaas gelijk weer gepakt. Het water was zo helder dat je ze er gewoon achteraan zag gaan. We zullen er een stuk of 15-20 aangehad hebben. Daarbij nog een paar jacks en Klaas verspeelde nog een echt grote snook. Dit was echt het allerbeste light tackle wat je kunt hebben. De laatste twee uur werd het water te hoog en gingen we nog even op groot wild. Sommigen waren te groot en bogen de haken uit. Er kwamen nog wel een paar beter te hanteren blacktips binnen. Wat een dag!

 

 

 

 

 

Een mooiere visfoto kun je niet krijgen.

 

Donderdag, 13 oktober 2016.

 

Gelukkig waait het niet zo hard.

 

Het waait nog steeds hard maar de laatste plek van gisteren was te aantrekkelijk om niet heen te gaan. Dus vandaag lagen we niet echt rustig, zachtjes uitgedrukt. Maar er gebeurde wel hele gekke dingen. Uiteraard probeerden we weer het nieuwe cultvissen. Goliath grouper op de spinhengel. We begonnen met light tackle en we zaten midden in seatrout country. Op een gegeven moment was elke worp raak. En toen een van die seatrouts bij het naar boven halen aan de oppervlakte werd gepakt door een grote grouper schrokken we ons echt te barsten. We zagen hem niet aankomen en met een grote knal werd de trout naar binnen gezogen. Gelukkig kon ik hem nog uit zijn bek trekken. Niet gelukkig voor die seatrout trouwens want deze ging aan een haak terug. Het duurde uiteraard niet lang of Klaas stond weer uit volle kracht te trekken. Dit was niet degene die de vis wilde pakken want deze was een kilo of 30. Gelijk maar weer door voor de volgende en deze van Toine was waarschijnlijk wel de dader. Ik was de hengel aan het klaarmaken en een halve mack als aas aan de haak gedaan. Ik liet deze even overboord hangen aan de oppervlakte terwijl ik iets pakte en gelijk kwam dezelfde grouper naar boven en trok bijna de hengel overboord. Deze grouper van rond de 200 pond probeerde toch echt of de spinset kapot kon. Maar deze gaf geen krimp (Toine wel) en binnen 5 minuten lag hij naast de boot. Hierna was de grouper koek op. Ook vingen we nog mooie halve meter+ spanish macks op deze plek. De laatste paar uur gingen we nog naar een andere plek voor tarpon of haai maar dat was helemaal niks. Morgen weer naar het zuiden.    

 

 

Woensdag, 12 oktober 2016.

 

Pfffffff.

 

Na gisteren ga je toch nadenken of het nog wel goed gaat komen. Vanmorgen vaarden we naar het zuiden om de red tide te vermijden. Aangepaste tekst van 14 okt: Er is een gedeelte tekst verdwenen van deze dag maar deze dag was goed. Veel light tackle: seatrouts, spanish macks, jacks en nog een paar groupers. Kort verslag dus. Titel sloeg op het feit dat het gelukkig goed ging na gisteren.

 

Dinsdag, 11 oktober 2016.

 

Red tide.

 

Gisteren ben ik samen met Klaas en Toine weer naar Florida gevlogen voor de laatste weken van dit jaar. Alleen komen we nu echt op een verkeerd moment. We waren al blij dat de hurricane Matthew niet een rondje maakte en terugkwam maar nu blijkt dat deze orkaan er voor heeft gezorgd dat een red tide over een groot gebied is verspreid. Red tide, een dodelijke alg, komt hier wel vaker voor maar altijd een paar honderd kilometer naar het noorden. Maar door de storm met zijn harde noordenwind hebben wij hier ook last van dit fenomeen. Toen we vandaag vaarden zagen we gewoon dode vissen drijven, vooral mullets. We kregen vandaag dan ook geen enkele aanbeet. Of het door de red tide komt of door de nasleep van de storm weet hier niemand maar er werd door geen boot vis gevangen. Ik denk dat we precies op de rand van de red tide zitten dus morgen varen we naar het zuiden. We zijn heel benieuwd hoe het daar is. Oh ja, er zijn er niet zoveel die hier zijn wezen vissen die al een keer een storm of nasleep hebben meegemaakt. Laat staan twee keer. Klaas is nu voor de derde keer hier en dit is al zijn derde storm. Zou onze lieve heer een vrouw zijn????????????  

 

Zondag, 25 september 2016.

 

Levensgevaarlijk.

 

Vissen is levensgevaarlijk. Dat bleek vanmorgen maar weer. Gisteren hadden we overal springende roggen rondom de boot. Nou, toen we vanmorgen aankwamen op deze plek en nog geeneens waren geankerd zagen we weer zo'n rog springen op een meter of 20 van de boot. Alleen deze schele nam nog een aanloopje voor zijn volgende sprong. We zagen hem zo op ons af vliegen. Gelukkig zette hij de daling iets eerder in waardoor hij hoogstens de onderkant van de boot raakte maar je schrikt je helemaal de pleuris. Dit zijn roggen van zeker anderhalve meter doorsnee. En als die in de boot komt zijn de gevolgen niet te overzien. Maar even over het vissen. Het was op deze plek weer net zo gek als gisteren (zie foto).....................dus we besloten om snel weg te gaan. Inderdaad, omdat er teveel zat. We besloten naar een andere plek te gaan die bekend staat om twee dingen: hele grote haaien en tarpon. Helaas zat alleen de eerste soort er en waren de tarpons ook hiet weer niet van de partij. De hele maand september zijn ze bijna niet te vangen geweest. Maar die haaien waren hier zo groot dat ze lachend 50 pond braid kapot zwommen. We hadden dan gewoon geen tijd om de boot los te gooien. We vingen vandaag blacktips, bullsharks en lemonsharks. 1 Tarpon zagen we rollen maar geen aanbeten gehad. Dit was weer de laatste week voor september en deze maand zal toch wel worden herinnerd als een top light tackle maand. Jammer dat de tarpon het liet afweten anders het het een supermaand geweest. De mannen zijn weer van de schrik bekomen en hier volgt hun relaas:

 

Michel weer bedankt voor een super visweek die weer enorm geslaagd is door je tomeloze inzet en enorme kennis van dit ideale visgebied.Michel en uiterraad ook mijn vismaat Erik bedankt voor jullie hulp en begrip in deze enerverende week.Het was voor de zoveelste keer weer een week om niet te vergeten.Graag tot volgend jaar met de hoop om jullie dan meer te kunnen helpen met alles rond deze vistrip.Ik vond het weer geweldig,en het vangen van geen Tarpon heeft aan jou Michel niet gelegen want van opgeven heb je nog nooit gehoord volgens mij,maar dat is de natuur,en zoals jij Michel altijd meerdere keren zegt tijdens deze trips"daarom heet het vissen en geen vangen"was deze week wel weer duidelijk,Bedankt Perry Burg.

 

Michel bedankt weer voor deze week en voor je inzet maar die is zoals ieder jaar hetzelfde dus tot volgend jaar weer en hopen dat de tarpon wel weer wil meewerken maar het was weer een gezellige week geweest dus BEDANKT ERIC

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag, 24 september 2016.

 

Bizar gewoon.

 

De Golf was weer spiegelglad vandaag. En wat we vandaag allemaal hebben gezien is niet normaal. Het is echt teveel om te vertellen. We lagen voor anker en de hele dag werd er om de boot heen gejaagd. Makrelen, blue runners, ladyfish, haaien. Echt alles. We konden vanwege de vele aanbeten maar met twee hengels tegelijk vissen. En om het spannend te maken hadden we 1 hengel uitstaan voor de grouper. Een zware spinhengel wel te verstaan. Maar wat er allemaal gebeurde vandaag: We hadden een 100 ponds grouper aan de oppervlakte naast de boot en een heeele grote bullshark wilde hem hebben. Gelukkig ging het niet door want de slachtpartij had niet te overzien geweest. De bullshark tikte hem gewoon aan met zijn neus. Ik kan het aantal 50 kilo roggen wat rondom de boot hebben gesprongen niet meer tellen. Een grouper filmen en tien roggen die gewoon naast hem gingen zwemmen. De hele dag door slachtpartijen onder de shiners in de buurt van de boot. Makrelen beten echt alles door wat in het water was. Of het nou kunstaas was of een meerval montage, maakte niet uit. Eric had een meervalletje eraan die werd gepakt door een grouper. daarna gingen met de zware spinhengels vissen op deze vissen. We vingen er drie met een gemiddelde wachttijd tot de aanbeet van een paar minuten. Verder over de hele dag blacktips en Eric had nog een hele grote lemonshark. Oh ja, er zat ook nog wat groots achter een gehaakte blacktip aan. Het leek vandaag wel of we de hele dag midden in zo'n natuurdocumentaire zaten. Morgen laatste dag maar gekker dan vandaag kan niet.

 

 

 

Vrijdag, 23 september 2016.

 

King klonen.

 

We twijfelden of we de tarpon gingen zoeken of naar de plek van gisteren en daarna voor tonijnen proberen. Het werd het laatste. Er zat weer ontzettend veel vis op de eerste plek. Het was niet zo dat elke worp een vis was maar als je een spanish mackerel eraan kreeg dacht je echt dat je met een king mackerel te maken had. Grootste macks die je hier tegen kan komen. Zeker een halve meter. We visten met staal maar macks hebben de onhebbelijkheid om ook de lijnen door te bijten dus na het afscheid nemen van een aantal lures gingen we verder naar dieper water. Nou, en hoe gek het gisteren daar was zo rustig was het nu. We hebben echt gezocht maar nop. Plan c dus. We hadden de grouperhengel bij ons dus dan maar iemand overboord. Op de eerste plek zaten ze niet maar op de tweede plek verdween de eerste halve meter makreel als sneeuw voor de zon. Shit, dat was de laatste. Eric stond met kunstaas te gooien en had net gevraagd of daar geen cuda's zaten en ik zei dat ik ze nog niet had gezien. Even later krijgt hij er weer zo'n grote makreel aan en die wordt me toch achtervolgt door een grote cuda. Een grote boeggolf van de cuda achter de makreel aan. Ik roep nog "draaien, draaien" maar het was al te laat. Halve makreel weg, maar die helft kon goed dienen als grouperaas. Vijf minuten later stond perry al te trekken aan een onderzeeer. Het ging allemaal maar net goed maar hij kwam langszij. 300 Pond prehistorisch geweld. Toen probeerden we nog even een cuda te pakken maar dat feest ging niet door.

 

Eric was er even klaar mee en deed tijdens de terugreis even zijn middagdutje.

 

 

    

 

Donderdag, 22 september 2016.

 

Het zit in de details.

 

Barracuda stond op het programma vandaag. Het weer is zo fantastisch met een spiegelgladde zee dat je nu effe sneller naar buiten gaat. Op het tweede punt waar we aas gingen vangen ging het zo goed met mooie jacks, spanish macks en hele grote ladyfish (echt mini tarpons) dat we eigenlijk niet verder wilden gaan en daar wilden blijven. We rukten ons toch los en we waren eigenlijk net op de cudaplek of Eric was al twee keer zijn hele zooitje kwijt. Naast de onderlijn ook de hoofdlijn doorgebeten. Toen was het de beurt aan Perry die twee mooie cuda's wist te vangen. De tweede beet de aasvis doormidden maar kwam gelijk terug om het doorgebeten stuk toch te pakken. Gelukkig stond Perry's beugel open dus die werd gehaakt. Perry zei dat hij nog nooit een vis had gezien die zo'n brute aanval doet. Daar wordt je bijna bang van. Ik had nog een mooie blue runner in het water liggen toen er twee grote cobia's aan kwamen zwemmen. Minimaal 40 pond per stuk. Ze zagen mijn aas en racete er naartoe. Toen ze op een meter er vandaan waren deed Eric de cooler, waar hij net zijn lunch uit had gehaald, te hard dicht. Ik zag alleen nog twee hele grote kolken en een dolblije blue runner. In dit geval is het verschil tussen een dril van 1,5 uur en niks een deksel van de cooler. Het zit echt in de details of je grote vis vangt of niet. Hierna wilden de cuda's steeds mijn aas maar dat trok ik steeds weg in de hoop dat de cobia's zouden terugkomen. De laatste paar uurtjes zouden we terug gaan naar de tweede plek maar onderweg kwamen we tonijnen tegen. Het waren dubbele maten in vergelijking met vorige week. Ze waren alleen wel lastiger te vangen. Alle soorten kunstaas gooiden we er naartoe maar we kregen maar een paar aanbeten. Wel was je af en toe alles kwijt omdat er ook grote makrelen tussen zwommen. Op de terug weg nog even een paar grotere jacks van plek nummer twee gehaald en toen zat de dag erop. Iedereen was er klaar mee.

 

 

 

Woensdag, 21 september 2016.

 

Er zaten er zat.

 

Gisteren hadden we hele leuke light tackle dus nu stond tarpon op het programma. Onderweg naar deze stek kwamen we weer jagende jacks tegen en de aantrekkingskracht was te groot. Het lijkt wel een verslaving. Dus we gingen toch nog even gooien. Ze waren nog een tikkie groter dan gisteren dus dat was weer leuk. Maar daarna toch weer snel verder. Al snel zagen we tarpon rollen dus vandaag konden aanbeten niet uitblijven. Nou, aanbeten kregen we wel, alleen niet van tarpon. We hebben drie hele grote haaien eraan gehad. Twee vonden de leader na een half uur een lachertje en een ander zat 100 meter aan de linkerkant toen een boot met een complete mongool achter het stuur gewoon over die lijn heen vaart. We hebben hem natuurloijk van alles verwenst en als dat een beetje is uitgekomen zit hij nu onderhand wel bij Petrus op schoot. Maar dit waren alledrie sterke vissen die niet dichterbij te krijgen waren. Wel kwamen er een bullshark en wat kleine blacktips langszij. De tarpons bleven bovenkomen maar ze waren duidelijk niet aan het eten. Zulke dagen zijn er gewoon. 

 

Dinsdag, 20 september.

 

Maakte niet uit waar.

 

Dit wordt de laatste week in september. Gisteren zijn Eric en Perry weer veilig aangekomen in Goodland. Vanmorgen wilden we naar de 5 mile reefs om te kijken of er weer tonijn te vinden was. Maar net als afgelopen week werden we onderweg tegengehouden door enorme scholen jagende macks, jacks, runners en ladyfish. Ongelooflijk hoeveel er afgelopen week zitten. Dus toen we alledrie onze workout weer hadden gehad gingen we toch maar verder. We hebben drie uur gekeken op 5 mile tot het los ging maar er gebeurde niets. Wel vingen we op het reef grote lane snappers op de jig vanaf de bodem. En er lag de hele tijd een monstercuda onder de boot. We hebben alles geprobeerd. Hele grote ladyfish als aas, normaal een killer, of gek maken met snel die grote lane snappers vanuit de diepte omhoog trekken om hem te triggeren. Maar deze had alles al meegemaakt in zijn leven denk ik. Op de terugweg naar huis nog even een workout en het was nog gekker als 's ochtends deze keer. Het maakte werkelijk niet uit waar je gooide. Ik denk dat als je binnenboord had gegooid dat je nog een kans had gehad. Hierna hadden we nog een uurtje om met de verse ladyfish redfish te proberen. Maar er was geen redfish geínteresseerd, wel heel veel meervallen. Dus we kregen beet zat maar van de verkeerde vissen. We komen er nu pas achter dat de foto's er bij in zijn geschoten vandaag. Te druk met vissen.    

 

Zondag, 18 september 1026.

 

Kunstaas testdag.

 

Er is hier een plek waar deze groep ooit een waanzinnige tarpondag heeft gehad. Maar het is ook een alles of niks plek. Dat betekent, ze zitten er of ze zitten er niet. Een tussenweg is er niet, er zwemt er niet af en toe eentje voorbij. Maar we begonnen eerst weer met light tackle. Die is deze week ongelooflijk spectaculair. Vandaag zagen we weer scholen jagen dat het water echt ontplofte. Tot op een paar meter van de boot vandaan. Uiteraard gooiden zij weer met de kastmasters en ik gebruikte deze dag om eens kunstaas uit te testen. En wat bleek, heel veel kunstaas ving echt ontzettend veel minder. Er was echter één lepel uit Nederland die het net zo goed deed als de kastmaster en dat is de Lawson Hugo. Vandaag kwamen er weer héél veel mackerels, jacks, blue runners, ladyfish en ook bluefish binnen. We zijn bij 100 gestopt met tellen. Toen door naar de alles of niks stek. Nou, tarpon zat er helaas niet maar we vingen wel twee blacktips en een hamerhaai. En we zagen ongeveer elke 10 seconden één of meerdere zeeschildpadden omhoog komen We verspeelden er ook nog een paar en er vloog ook weer een spinner door de lucht. Maar ja, we zaten op tarpon dus alles zonder staal. De laatse twee uur zijn we nog even wezen grouperen en het waren allemaal gangbare vissen tot 60 pond. In totaal hadden we er zes en iedereen bleef binnenboord. Al met al zonde van de tarpon maar wederom een bizarre dag. 

 

Hier weer even de ervaringen van Wim, Jack en Sander:

 

Dit was alweer onze vierde trip en dan is het net of je weer thuis komt. Alles was weer prima geregeld, eerste dagen nog wat wind maar daarna perfect weer. We hebben voor zover mogelijk alle varianten geprobeerd en alleen de Tarpons waren deze keer niet te vangen. Dit jaar hebben we vooral genoten van het jagen op scholen waar we helemaal los op konden gaan, maar het meest indrukwekkende waren toch wel de Baracuda's die meters door de lucht vliegen en een fantastische dril geven. En we hebben natuurlijk de Ace Hardware winkel (plaatselijke viswinkel) heel blij gemaakt met het verspelen van de kastmasters.

Het meest indrukwekkende was wel de hoeveelheid verschillende soorten vis we hebben gevangen.

De squirter zat er dit jaar niet bij. Bijna iedere ochtend was het raak met jagende jacks of ladyfish en mackrel. Even een onderhands worpje in het kolkende water was weer genoeg voor een lekkere beuk op je hengel en een leuke dril en dat zo'n 20x achter elkaar.

Deze trip hebben we weer lekker in de hengel gehangen bij het grouper vissen. Wat een kracht!

 

Al met al weer een fantastische week en we wachten in spanning af wat we volgend jaar weer gaan meemaken. Geen week is hetzelfde. Uiteraard weer dankzij Michel die ons weer prima heeft geholpen bij het slagen van deze week. Top! 

Tot volgend jaar.

 

 

 

Zaterdag, 17 september 2016.

 

Die ene vis.

 

Eigenlijk is deze week wel een soortenweek. Natuurlijk, er zijn er nog veel meer die je kunt vangen maar er zijn er behoorlijk wat soorten naar binnen gekomen. Alleen de tarpon ontbreekt nog. Dus vandaag moest dat hem worden. Eigenlijk zoals gebruikelijk deze week zagen we weer jacks jagen. En uiteraard konden we dat niet niet voorbij laten gaan. Daarna toch snel door. Op de plek aangekomen wat meervallen gevangen en tijdens deze drift kwamen er ook nog scholen spanish mackerels voorbij. Er zaten hele mooie tussen. Toen zagen we dat er ook tarpon thussen die scholen door aan het jagen was. Bij Jack knalde er een tarpon op zijn castmaster, maar na een paar sprongen vond hij het wel genoeg. En bij Wim greep een tarpon twee keer mis en de tweede keer was op een halve meter van de boot vandaan. Tijdens één van zijn worpen ging er nog iets groots achter zijn castmaster aan met een grote kolk maar we zagen niet precies wat het was. Toen we de zware hengels hadden uitgezet kregen we vaak aanbeten. Het waren alleen geen tarpons maar de sterk vechtende blacktips. Sommigen beten de onderlijn door maar er kwamen er ook twee naast de boot. Er zaten heel veel shiners onder de boot dus de macks bleven ook hangen. Er hangen trouwens na vandaag ook weer een aantal castmaster in de bekken van makrelen. Dat is na deze week nog een hype geworden daar beneden. Één gooi met het castnet leverde een miljoen shiners op. Met deze gingen we de laatste paar uurtjes light tackelen. We vingen veel mangrove jacks, Jack verspeelde nog een leuke snook en ving een kleintje. Het laatste uurtje probeerden we nog voor redfish maar dat was met minder succes. Je kunt niet alles hebben hé.   

 

Vrijdag, 16 september.

 

We zagen ze vliegen.

 

Het zou vandaag de barracuda-dag worden. Toen we de pass uitvoeren zagen we al jagende vis. Het bleken jacks te zijn en dat was weer dikke pret om daar kunstaas heen te gooien. Wat een sterke vissen zijn dat toch. Eigenlijk hadden we al genoeg maar het was heel moeilijk ons daarvan los te wrikken. Toch moesten we door naar de cuda plek. Iedereen ving één of meerdere cuda's en het was weer ongelooflijk spectaculair. We zagen ze weer 10 meter door de lucht vliegen of het niks was. Je bent toch altijd bang dat er ééntje naar binnen vliegt met die tandjes. Soms was het weer even een uurtje stil en een seconde later kregen we er gewoon weer twee tegelijk aan. En even later circelden ze gewoon een half uur rond je aas. Ze tikten het dan gewoon even aan met de neus, onvoorstelbaar. Wim ving nog een spanish mackerel en toen die terug aan een haak het water in ging kon je nog geeneens de seconden gaan tellen of hij werd al gepakt.. Ook kregen we natuurlijk weer beet aan de rechterkant van de boot en terwijl je daar naar keek sprong hij aan de andere kant van de boot alweer de lucht in. Vandaag maakten we weer van alles mee. Het was een topdag. 

 

 

Donderdag, 15 september 2016.

 

De tonijnen zij er weer.

 

Vandaag gingen we offshore voor de goliath grouper. Eigenlijk zat bij sommigen de schrik er nog goed in van afgelopen jaren maar het blijft een ervaring om nooit te vergeten. Vissen die er gewoon alles aan doen om je overboord te trekken. Toen we de haven uitvaarden zagen we jacks jagen dus we konden het niet laten om eerst nog even te gooien naar deze vraatzuchtige rovers. Na een aantal jacks was de school weer verdwenen en gingen we verder. Na 20 minuten varen kwamen we weer jagende vis tegen. Maar dit waren tonijnen. Gelukkig hadden Sander, Win en Jack gisteren nog wat extra kastmasters (hun favoriete kunstaas hier) gekocht bij ace want dat lusten deze bonito's wel. Sander had er al snel eentje en net toen de tonijnen rondom de boot zwommen zaten Jack en Wim's lijnen in elkaar grrrrrr. Toen Sander's vis onthaakt was snel weer achter de school aan. Wim had daarna al snel zijn eerste bonito. We wilden er dus alleen nog eentje voor Jack maar helaas waren de tonijnen weer verdwenen. Dus door naar de groupergronden. Daar vingen iedereen zijn grouper. Gelukkig waren ze nog uitgegroeid tot maatje VW kever dus iedereen bleef binnenboord en verspeelden we er maar ééntje. Wel werden er weer een paar castmasters verspeeld. Sander had de mooiste dreun op de spinhengel. Hij bleef er nog een paar minuten aan maar daarna brak de hele boel toch af. Hopelijk zijn ze nog op voorraad. Morgen gaan we voor de cuda. Altijd een spectaculaire maar uiterst slimme vis in dit gebied. Pakken ze overal ter wereld alle soorten kunstaas, hier weigeren ze zelfs vaak levend aas. Maar Jack schijnt nog een gegarandeerde vanger in zijn kunstaaskoffer te hebben. Ben heeééél benieuwd...............       

 

Woensdag. 14 september 2016.

 

Theorie en praktijk.

 

Er was gisteren door een aantal boten aardig redfish gevangen dus de opdracht voor vandaag was simpel. Eerst ladyfish vangen voor aas en daarna op de redfish. Maar toen we vanmorgen ladyfish probeerden te vangen kwamen we bedrogen uit. Het heeft vannacht hard gewaaid en het water was donker. Niet te vangen dus. Dan naar plan b. We gingen naar een eiland waar ik met het castnet een berg kleine aasvis zou vangen. Ik had er na een paar gooien wel een stuk of 100 maar eigenlijk waren ze te klein. Toen gooide ik mijn castnet in iets dieper water en dit bleek vol in een school grote mullet te zijn. Heel de bun vol met tarpon candy. Ik gooide trouwens ook nog bijna op een 1,5 zaagvis. Gelukkig zag ik hem op het laatste moment.  Maar met een bun vol met mullet gooiden we het plan om en gingen we de mullet in de volle stroom achter de boot laten driften. Iedereen de hengel in de handen. In theorie kon dit niet mis gaan. Maar waarschijnlijk was er net deze dag een reunie van grote haaien want de éen na de andere klapte op de mullet. En aangezien we echt alleen op tarpon visten zat er geen centimeter staal op. Het waren mullets van een paar pond maar ze verdwenen allemaal in de bek van haaien. Eén keer kreeg Wim wel een aanbeet van een tarpon maar die was wat minder gulzig want die werd niet gehaakt. Er kwamen wel af en toe grote dolfijnen vlak bij de boot jagen dus dat was wel tof om te zien  Oh ja, we hebben nog even in een baaitje gevist op redfish en Jack kreeg een enorme run. Met een grote kolk ging hij de baai in en brak later de haak af. We vermoeden dat het een haai was. Anders was het wel de grootste redfish die ik ooit ben tegengekomen. Ondanks dat de praktijk tegen viel toch wel een aparte dag. Maar morgen wel graag wat meer vis binnnenboord. Weer in de haven hoorden we dat er vandaag vanwege het donkere water weinig of geen redfish was gevangen. De enige foto van de dag is eigenlijk toen we aasvis gingen vangen vanaf het strand.    

 

Dinsdag, 13 september 2016.

 

Vreetfestijn.

 

Vanmorgen hadden we afgesproken om deze eerste dag van de nieuwe visweek voor Jack, Sander en Wim te beginnen met light tackle. Gisteren zijn onze brabantse levensgenieters weer vertrokken naar Miami voor de vlucht naar huis. En gisteravond kwamen Jack, Sander en Wim met koffers vol kunstaas aan in Goodland na eerst een paar dagen in New Orleans te zijn geweest. We hadden een plan gemaakt om een aantal punten af te vissen. De eerste twee waren niks en toen we onderweg waren naar de derde werd er opeens overal gejaagd. De rest van de dag zijn we eigenlijk achter de scholen jagende vis aangegaan. Dus regelmatig stonden er vier hengels tegelijk krom met jacks, Spanish mackerel en ladyfish. Dat was weer ouderwets dikke pret. Wim miste nog een aanbeet van een grote vis, waarschijnlijk een tarpon, maar later in de dag kreeg hij een tarpon op zijn castmaster lepel. Na een sprong of drie wist hij helaas de lepel te lozen. Maar een tarpon op zo'n lichte spinhengel blijft spectaculair. Later sleepte we nog een ladyfish achter de boot en en daarop vingen we een lemonshark en verspeelden we twee vissen, waarschijnlijke haaien. De haak schoot los. Ook loste er nog een tarpon het aas bij de eerste sprong. De week kan niet beter beginnen denk ik.

 

Zondag, 11 september 2016.

 

Gekke dag hoor.

  

De laatste dag gingen we voor een gedeelte gebruiken om vis te vangen die de topchef vanavond klaar kon maken. Na een paar plekken geprobeerd te hebben waar de zeeforellen ondermaats waren vingen we toch nog redfish en pompano. Terwijl ik aan het tikken ben lijkt het in de keuken wel zo'n programma van zo'n tv kookshow. En er komt volgens mij ook nog schildpaddensoep als voorgerecht. En alsof die schildpad van (noem geen namen maar volgens mij zag ik een klein duits vlaggetje op zijn schild) nog niet gek genoeg was kreeg Toine er iets aan wat ik in de afgelopen 17 jaar nog niet heb gezien.........een grote zeeslang. Het moet niet veel gekker worden. Er waren vandaag ook weer veel kleine blacktips en ook een klein spinnertje. Toine had nog wel een twee meter plus lemonshark. Een kwartier voor het einde krijgen we nog beet en een grote tarpon (de eerste van de week) vliegt door de lucht. Drie sprongen later heeft hij de haak gelost. Dit had echt een goede afsluiter geweest maar helaas was deze wat slimmer. Maar gelukkig was het een dag waarbij er weer een beetje actie was na een matige week. Hierna volgen uiteraard weer de ervaringen van de mannen over afgelopen week:

 

Oke Mich, hierbij nog een woordje van dank voor de afgelopen week. Ik spreek ook namens Jacques en Jörg als ik zeg dat het een unieke ervaring voor ons was om onder jouw bezielende leiding elke dag te kunnen genieten van dit visavontuur. Het is goed toeven natuurlijk om met twee vrienden zo'n ervaring te mogen delen. Het was voor ons een 'back to basic' story. Met vier man een week lang leven in/op een kleine ruimte in een schitterende omgeving. En als je dan, buiten het vissen, ook onderling nog zoveel met elkaar kunt lachen dan kun je met recht spreken van een ervaring die we nooit meer zullen vergeten.   

 

Zaterdag, 10 september 2016

 

Internet doet het weer.

 

We zitten hier in een uithoek dus af en toe kom ik gewoon de site niet op. Dus het verslag van gisteren ging even niet door. Niet dat er veel geks gebeurde want de visserij is niet best. Het weer valt op zich nog mee, er zijn andere oorzaken. Welke is nog niemand achter. Gisteren zaten er wel weer heel veel kleine blacktips. Maar eigenlijk, ondanks dat ze superhard vechten, vonden we dat zonde van het aas. Aan het einde van de dag kreeg Toine er nog wel een grote aan maar na een run van 200 meter schoot de haak los. Vandaag gingen we naar een andere plek maar tot einde van de ochtend hadden we pas 1 aanbeet. Daarna weer naar een andere plek en daar hadden we een uurtje dat er wat aanbeten kwamen. We hadden twee groupers binnen toen er weer een snoeiharde aanbeet kwam nam hij een flinke run. Maar helaas schoot weer de haak los. Terug in de haven hoorden we dat er weer niemand series vis had gevangen. Morgen de laatse dag voor hun dus dan moet het toch echt gaan gebeuren.   

 

Donderdag, 8 september 2016.

 

Trekken aan die groupers.

 

We hielden vanmorgen alle opties nog open wat we zouden gaan doen vandaag. Dus toen we onderweg waren voor de haaien en tarpons en we opeens overal duikende vogels zagen gingen we daar natuurlijk eerst achteraan. In het begin zaten we nog bij de verkeerde scholen met kleinere vis maar daarna zaten we toch tussen de mooie jack crevalle, ladyfish en blue runners. Dat was dikke pret. En toen op een gegeven moment de bun ook vol zat konden we net zo goed gelijk gaan grouperen. Iedereen ving zijn grouper en ondanks dat de zwaarste maar zo'n 100 pond was hadden er toch een paar moeite om binnenboord te blijven. Het blijven krachtpatsers (die groupers dan he). Er zwom ook nog heel veel kleiner spul beneden maar die hadden duidelijk geen zin om te vreten. Om twee uur probeerden we het toch nog op ander groot werk. Er zaten heel veel kleine blacktips die wel raad weten met je aas dus dat was iets minder. Toine kreeg er wel nog een grotere lemonshark aan die hem twintig minuten goed bezig hield. Toen was het weer tijd om naar de haven te gaan.

 

Woensdag, 7 september 2016

 

Nieuwe week.

 

Het is weer september dus het naseizoen is begonnen. Het is nu woensdag dus eigenlijk had ik gisteren al moeten beginnen maar ik kon niet op de site komen. Toine, Jacques en Jorg zijn maandag met mij aangekomen voor een week vissen. Gisteren begonnen we met de grote hengels voor haai en tarpon. Helaas hebben we nog geen tarpon gezien maar er kwamen wel een blacktip en een bullshark binnen. Helaas begon het onweer al om half drie dus toen moesten we alweer naar binnen. Vandaag gingen we weer naar een andere plek en tijdens het aasvissen kregen we een paar aanbeten die gewoon een sprint namen en niet te houden waren. Er werden ook nog een paar bonnetheads gevangen. Jorg had een hele grote bonnethead maar helaas brak de lijn voordat we een foto konden maken. Maar eigenlijk draaide de dag om Jacques. Hij kreeg een aanbeet aan de zware spinhengel waarvan we eigenlijk gelijk zagen dat het om een grote grouper ging. Hij heeft meer dan twee uur als een bezetene aan die hengel moeten trekken om hem boven te krijgen. En het was weer een vrachtwagen van 300 pond. Toen ik hem aan de leader pakte en hem naast de boot had begaf de haak het en boog volledig uit. Nou ja, veel meer hadden we toch niet met hem gekunt dus dat was wel goed. Jacques staat vanavond eigenlijk nog in dezelfde vishouding als vanmiddag. Dat lichaam komt denk ik niet meer terug in de oude stand. Toen Jacques met die grouper bezig was kreeg Jorg nog een grote haai eraan maar daar konden we natuurlijk niet achteraan. De slip ging helemaal dicht maar hij zwom gewoon vrolijk door. Hierna brak de leader. Later kregen we er nog eentje aan maar deze beet de leader door. Het was gewoon de dag van Jacques. We zijn alleen nu bang voor èèn ding en dat is dat hij morgenochten geen ontbijt meer kan klaar maken. Jacques is namelijk een hele bekende chef en die maakt elke ochtend een heerlijk ontbijt klaar. Hopelijk komt het nog goed met hem. Foto's volgen nog maar we moeten nog even uitvogelen hoe we dat gaan doen want die moeten van een filmcamera afkomen. Zal wel goedkomen denk ik.            

 

Zondag, 3 juli 2016.

 

De laatste dag.

 

Vandaag was de laatste dag voor Wil en Betty. En natuurlijk ook voor mij. Tot september ben ik weer lekker in het koele weer. We hadden het gisteren goed gedaan op een bepaalde plek dus vandaag gingen we er maar weer heen. Het was trouwens de eerste keer dat deze plek goed vis opleverde dit jaar. En vandaag was niet anders want naast een paar haaien en een rog vingen Wil en ik allebei nog een mooie tarpon. Die van Wil probeerde zichzelf weer af te breken in de mangroves dus de druk werd er goed op gezet. Buigen of barsten heet dat. En die van mij maakte flink wat sprongen dus eigenlijk lagen ze allebei binnen een half uur naast de boot. We gaan de boel weer inpakken tot september maar eerst tikken ze nog even een reactie:

 

Het zit er weer op. We hebben weer een fantatisch weekje achter de rug. We zijn al een paar keer met Michel meegeweest maar hier is geen dag hetzelfde, er gebeurt altijd wel wat. Dit keer ook wat nieuwe soorten vissen gezien en gevangen. Dus we gaan weer met een lekker voldaan gevoel naar huis en we gaan dit fantastische visgebied weer effies missen.

 

Dus Michel bedankt weer voor alles!!!

 

 

 

 

Zaterdag, 2 juli 2016.

 

Ook dat is gelukt.

 

Wil had nog een wens. Hij heeft ook nog een eigen hengel meegenomen die hij na veel moeite heeft kunnen kopen. Deze productie ligt namelijk stil. Een Shimano Kaibutsa die voor het popperen wordt gebruikt. Maar hier wilde hij er een grote haai mee vangen en liefst vanaf het strand. Het duurde wel een uurtje of 3/4 maar het resultaat was er naar. In de tijd dat hij zat te wachten op een aanbeet ging ik nog even light tackelen in de omgeving en ving een paar seatrouts. ladyfish en een snook. Om half twee werd het gevaarlijk donker in de buurt en gingen we vroeg naar de haven. Achteraf gezien miste deze onweersbui ons net maar ze blijven onvoorspelbaar. En ik ga liever twintig keer voor niets terug dan weer een keer geraakt te worden. Mijn geluk is nu wel op denk ik. Morgen laatste dag.  

 

 

 

Vrijdag, 1 juli 2016.

 

Silver King day.

 

Eigenlijk hebben we deze week nog maar 1 tarpon gevangen. Laten we het maar niet meer over dat andere voorval hebben. Vandaag gingen we proberen om nog een tarpon te vangen. We lagen nog geen half uur toen de eerste al aanbeet al kwam. Het was een iets kleinere van rond de 1.30. Na al dat zware werk van afgelopen dagen vond Wil dat eigenlijk wel even lekker. Na een minuutje of 20 kon hij worden onthaakt. Wil had dus zijn twee tarpons dus de volgende was weer voor mij. Het duurde een uurtje of twee toen de aanbeet kwam. Het was een flinke springer dus hij was lekker snel uitgeput. Zo zien we het graag. Hierna kreeg Wil ook weer een springer. Alleen dit keer was het een spinner shark. Heb je net in iemands hoofd gestampt dat hij moet buigen bij elke sprong moet hij bij deze juist niet buigen maar trekken als een gek. Nou, dat gaan we nog een keertje oefenen denk ik dus de spinner was snel weg na de tweede sprong. Hierna kwam er weer een zilveren springer alleen deze sprong pas toen hij Wil bijna had gespoeld. En meer dan twee sprongen kwamen er niet. Dit was dan ook weer een grote. Maar na een uur lag hij toch weer naast de boot. Wat een geweldige dag!  

 

 

 

Donderdag, 30 juni 2016.

 

Soortendag.

 

Bonnethead, blacktip, sandbar shark, goliath grouper, cobia, nurseshark, tarpon. Even een dagje vissen en dat komt er allemaal boven. En we zullen vast en zeker nog wat andere soorten hebben verspeeld. Bijvoorbeeld die ene die nu met een complete spoel lijn rondzwemt (inderdaad Serge, dezelfde molen die wij vijf dagen geleden hebben volgespoeld). En anderen die ons hebben afgebroken. Maar al met al weer een interessant dagje en gelukkig geen hongerige tarpon vretende haaien. We hoopten nog op de spanish van gisteren maar die zaten er vandaag niet. En trouwens, voor een aantal soorten bleef het niet bij eentje.

 

 

Woensdag, 29 juni 2016.

 

We zijn een beetje bang.

 

Vandaag zagen we ze gewoon aan de oppervlakte zwemmen die drie meter+ monsters. Wil kreeg een aanbeet van een haai en op tien meter daarvandaan zagen er eentje vlakbij zwemmen. Eigenlijk dachten we dat hij achter die gehaakte haai aanging. Misschien gebeurde dat ook wel want het spul kwam doorgebeten terug. Het was een dag dat er maar twee hengels uitstonden. Meer had geen zin. Het duurde nooit meer dan een kwartier voor de volgende aanbeet. Net als gisteren vingen we sommigen en anderen beten de boel door. We hadden geen tarponaanbeten. Ik heb zo'n vermoeden dat op deze plek nu echt teveel grote haaien zwemmen.  Wel hebben we nog even sightfishing op tripletail gedaan (zie foto) en nog even light tackle gedaan. Voor het eerst dit jaar ving ik weer wat ladyfish en er zaten ook nog zeeforel ondanks het warme water. Op zee zagen we ook nog redelijk veel spanish mackerel maar we hadden het gewoon zo druk met aanbeten dat we daar gewoon geen tijd  voor hadden. Oh ja, Wil had ook nog een cobia en een kleinere goliath grouper.

 

 

Tripletail

 

Dinsdag, 28 juni 2016

 

Een gitzwarte dag.

 

Gisteren zijn Wil en Betty weer veilig aangekomen in Goodland voor de laatste week van het voorseizoen. Maar soms heb je van die dagen dat je wenst dat je niet was wezen vissen. Het begon super vandaag. Wil kreeg gelijk al een hele grote bullshark die hem 1,5 uur flink bezig hield. Daarna kwamen er nog wat blacktipjes aan die soms de leader doorbeten en soms netjes tot bij de boot kwamen. Op een gegeven moment kwam er een aanbeet waarvan ik vermoedde dat het een tarpon was. En ja hoor, slip dicht en hij vloog alweer door de lucht. Geen supergrote maar 1,5 meter redde hij wel. Na een minuut of tien en 6 sprongen later zat er opeens een enorme haai achteraan. We konden er eigenlijk gelijk al niets meer aan doen. We probeerden de lijn nog vrij te geven maar het was al te laat. Een vreselijk kabaal op een meter of twintig van de boot en binnen twee happen was de tarpon gewoon op. Geloof me, dan wil je eigenlijk niet meer verder vissen. Ik heb er nu nog steeds vreselijk de ziekte over in. Na dit vreselijke gebeuren hebben we nog wel even verder gevist en Wil had nog een behoorlijke nurseshark die hem afbrak en een blacktip. Ikzelf had na een behoorlijk aantal worpen nog een mooie snook. Maar eigenlijk kon ik daar nog geeneens blij mee zijn. 

 

 

Zondag, 26 juni 2016

 

Laatste dag.

 

Vanmorgen gingen we eerst twee uurtjes light tackelen. En, je raadt het al, Paul was losgebroken van de kade en stal de show weer. We waren met z'n vieren naast elkaar aan het waden en Paul krijg een aanbeet. Deze schiet richting Serge en schrok zo van hem dat hij met een grote klap los schoot. En deze klap was zo groot dat dit echt een hele grote vis geweest moest zijn. Even later krijgt Paul weer beet en een 1,5 meter tarpon springt op een paar meter van Serge vandaag de lucht in. Helaas schoot het kunstaas los maar Paul gaat morgen even naar Vegas. Wat vingen wij: een paar zeeforellen en meervalletjes. Daarna gingen we naar open water voor groter spul. We vingen wat blacktips en toen kreeg Serge een zware vis eraan. Daarna ging Emiel zijn hengel af en daar moesten we snel achteraan voordat we gespoeld zouden worden. Maar die van Serge zat er ook nog aan. Het ging allemaal net goed. Serge had een grote nurseshark van ongeveer 2,5 meter en de vis waar we achteraan gingen werd ook nog gevangen. Het was een hele grote lemonshark met een kop die alleen een halve meter breed was. Hierna kwam er vanaf land slecht weer aan en gingen we om half drie al terug. Beter 100 keer voor niks naar binnen dan 1 keer geraakt worden door de bliksem (en ik kan het weten, lightning boy heb ik hier niet voor niets als bijnaam gekregen). Oh ja, en Emiel is aan het begin van de dag ook nog volledig gespoeld. Hele molen leeg. Hier volgt nog een reactie van de mannen:

 

Michel,

Tweede jaar op rij bij je geweest, tweede jaar op rij een goede vangst en gewoon een goede tijd hier. Wat ik klasse vind om te zien is dat je in vergelijking met vorig jaar toch weer andere vismethode hebt, ander materiaal, andere aanpak. Laat zien dat je niet stil zit en continu bezig bent met de ervaring te verbeteren. Klasse! Dank voor een topweek en tot de volgende keer!

Emiel

 

Michel, 

Voor de 2e keer hier, na 7 jaar. Eigenlijk te lang geleden. 6 dagen gevist, 5 Tarpon gehaakt (3 op spinhengel), waarvan 3 gevangen (1 op spinhengel). Wat moet ik nog meer zeggen?? Bedankt voor de goede week vissen, en de gezellige tijd. Tot de volgende keer!

Paul

 

He Michel,

het was net als vorig jaar weer prima vissen met nog mooiere vangsten, nu nog een keer revanche nemen op die barracuda's.

Bedankt weer en tot de volgende!

 

Serge

  

 

Zaterdag, 25 juni 2016.

 

Ducktape.

 

We zijn vandaag weer naar die ene speciale plek op de mudhole geweest. Er zijn weinig (of geen?) plekken waar je haaien, tarpons en goliath groupers op 1 plek kan vangen. Vandaag gebeurde het weer op deze plek. We hadden meerval, blue runners en grote bonnetheads op de lichte hengels en tarpon, goliath groupers en haaien op de zware spinhengels. En Paul had weer mazzel. Normaal gesproken doen we speciale vissen als tarpon om en om. Het het was de beurt voor Emiel's eerste tarpon deze week maar terwijl hij net zat uit te rusten van een grouper die zeker richting de 300 pond ging ging de hengel weer af dus nam Paul deze. En ja hoor, daar vloog er weer eentje door de lucht. Emiel was net klaar dus Paul hield deze tarpon. Nummer drie was wat kleiner dus na 20 minuutjes lag hij al naast de boot. Verder vingen we nog wat kleinere haaitjes en braken er nog een paar af en had Serge ook nog een goliath gouper. Tegen het einde was het weer Paul zijn beurt en deze ging weer af als een raket. We zaten al dik in de backing toen we het een beetje bij konden varen. Na een kwartier kwam hij boven en het bleek een hele grote bullshark te zijn. Nu schudde hij even flink met zijn kop en dat kon de leader niet meer hebben. Maar we hebben hem gelukkig gezien. En Paul? Morgen gaat hij voor ons allemaal een paar lottery tickets kopen en we binden hem met ducktape vast aan de kade.   

 

Vrijdag, 24 juni 2016.

 

Paul is the man.

 

Er zijn heel soms dagen dat je tarpon op kunstaas kan vangen. Welnu, dit was zo'n dag. Alle omstandigheden waren goed. Bij een van de eerste worpen kreeg Paul er al eentje aan van 1,5 meter. En dat op een Abu Garcia Rocksweeper Nano. De aanbeet kwam op twee meter van de boot en hij vloog gelijk de lucht in. Dus Paul zag een tarpon op ooghoogte in de lucht hangen op een paar meter voor zich. Waanzinnig! Helaas was de tweede sprong teveel en ging het kunstaas los. Later kreeg hij er weer eentje aan en deze ging wel goed. Na zo'n 10/15 sprongen en 40 minuten later kon er een foto worden gemaakt. Hij was rond de 1.30 meter. Enige tijd later kreeg Paul weer een aanbeet en dit heb ik hier de afgelopen 17 jaar nog niet gezien. Deze ging er vandoor, niet normaal. Toen er al 150 meter lijn weg was vaarde ik in rap tempo erachteraan. Het enige wat ik van voren hoorde was: hij neemt nog veel meer lijn, sneller, sneller. Ik vaarde dus gewoon hard terwijl Paul voorop stond een vis te drillen die nog steeds door de slip ging. Nu komt het baalmoment want hij schoot los. Aan de shad was helemaal niks te zien dus het was geen haai. Wat wel, ik heb geen idee. En wat hebben Serge, Emiel en ik vandaag gedaan? Paul geholpen en ook nog wat gevist. Twee snooks en een zeeforel voor ons maar niemand maalde daarom want het was Paul zijn dag!  

 

Donderdag, 23 juni 2016.

 

Nationale verspeeldag.

 

De barracuda's lagen vanmorgen al te wachten en hadden hun plan al klaar. Aasvis pakken als je een halve seconde in het water ligt. De aasvis pakken en dan snel onder de boot door en springen of bijvoorbeeld gewoon alles tot aan de hoofdlijn doorbijten. We hebben het allemaal gezien vandaag. Wat we ook nog zagen waren twee hele grote cobia's. Serge stond net klaar met een jig en gooide erbij. Nou dat duurde nog geen seconde of eentje had hem al. Maar toen begon het feest pas echt. Met niet te remmen kracht dook hij het wrak in. En daar kon Serge's van huis meegenomen set, een Shimano Wild Romance met een Shimano Stella, zelfs niet tegen. Zonder een vis gevangen te hebben gingen we weer huiswaarts. Onderweg nog wel eventjes wat light tackle gedaan en daar vingen we nog wel een paar grote zeeforellen. Rond half vier waren we binnen want het weer werd er niet beter op. Ik ga morgen echt proberen om de foto's te plaatsen. 

 

Woensdag, 22 juni 2016.

 

Wat een dag weer.

 

Onze dag begon weer op de mudhole op die ene hele speciale plek. De eerste paar uur was niks er te vangen maar zoals iedereen weet die hier wel eens is geweest, het kan zomaar alszijnde met een fluitsignaal compleet omslaan. Dus gewoon blijven liggen. Nou, en na een paar uur ging het fluitje af hoor.  Drie hengels tegelijk af met drie verschillende vissen. Een grote tarpon voor Serge, een grouper voor Paul en een lemonshark voor Emiel. Gelukkig voor Serge kwam de tarpon ondanks zijn gewicht een keer of zes volledig het water uit dus dat kost kracht. Na een half uur lag hij naast de boot. Paul zijn grouper hadden we toen ook al onthaakt en arme Emiel stond nog steeds te drillen. Toen hij vlak bij de boot was maakte hij een paar schudbewegingen met zijn kop en toen brak de leader. Daarna ging het helemaal los. Er hebben niet 1 keer meer vier hengels uitgestaan. Er waren altijd wel 1 of meerdere hengels met gebroken leaders e.d. die gemaakt moesten worden. Soms werd de haak gelijk al afgebeten en soms in de buurt van de boot en soms kwam er eentje binnen. Dat is het risico als je zonder staal vist maar het vergroot de aanbeten van zowel tarpon als haai aanzienlijk. Op het einde van de dag kreeg Emiel nog zo'n sneaky aanbeet die richting de boot zwom en dat zijn meestal meterhaaitjes of tarpons. En dit was een tarpon die helaas bij de eerste sprong de haak loste. Hierna kwam het donkere weer dichterbij en gingen we wat eerder weer naar de haven. Zo'n dag had ik de mannen van vorige week, die tot morgen ook nog in Florida zijn, ook wel gegund afgelopen week. De foto's volgen waarschijnlijk morgen. 

 

 

Dinsdag, 21 juni 2016.

 

Paul is op.

 

Na een vlucht met wat vertraging zijn Paul, Serge en Emiel gisteravond aangekomen in Goodland. Ik zag ze vanmorgen pas want ze huren net als vorig jaar een ander appartement in Goodland. Het waaide hard maar we gingen het toch proberen op de mudhole. In het begin viel het nog mee maar na een paar uur begon het te hard te waaien. We hadden drie aanbeten gehad waarvan een haak gelost en eentje waarbij de punt was omgebogen. Emiel ving er een mooie 60 ponds grouper op de zware spinhengel. Op de weg naar de kant zijn we nog eventjes gestopt op de plek waar we van de week nog zoveel forel vingen. Het was niet zo gek als toen maar er kwamen er nog wel een stuk of zes binnen en zeker zoveel gingen er onderweg af.

We hadden nog een paar uur over en gingen het nog ergens anders proberen voor wat groots. Paul kreeg een run en draaide de boel dicht. Hij voelde even wat maar kon daarna alles weer binnendraaien. Onder de nodige "draaien, draaien" aanmoedigingen draaide hij toch wel flink door maar toen kwam het lood toch al bijna tegen de top. Twee meter eronder dus een lege haak...........dachten we. Tot er vanuit die twee meter diepte opeen een grote tarpon bijna de boot insprong en op de rand terugketste. Paul heeft anderhalf uur staan trekken aan deze grote zilveren koning. Toen we de leader te pakten hadden kon hij gewoon echt niet meer. Ik schrijf dit om 21.30 en ik denk dat hij al drie uur slaapt. Maar petje af want alles deed hem zeer maar hij deed het wel. De foto's staan bij Paul op de camera dus die komen van de week nog wel.   

 

Zondag, 19 juni 2016

 

Het was weer feest.

 

Het was zondag vandaag dus 's middags was er weer groot feest bij Stan's hier in het dorp. Maar gelukkig was het niet alleen bij Stan's feest vandaag. We hadden vanmorgen een heel plan gemaakt voor vandaag rekening houdend met een stevige wind. Maar toen we de pas uitvoeren zag het weer er toch beter uit. Dus gelijk de plannen omgegooid. En dat was een goed idee want er gebeurde genoeg vandaag. We kregen vier tarpon-aanbeten. Helaas voor ons waren ze wel ontzettend voorzichtig. Bij elke aanbeet sprong hij gelijk de lucht in en loste de haak. Ik kreeg ook nog een tarpon op mijn kunstaas en deze verspeelde ik bij de eerste sprong. Maar later kreeg ik weer een aanbeet en deze kon niet op tegen mijn lichte spinhengeltje en lag na een kwartier naast de boot. Gelukkig voor mij bleef hij springen dus dan is de puf er gauw uit. Jan had nog een kleinere goliath grouper op de spinhengel en de blacktips zorgden weer voor veel aanbeten en lichaamsbeweging. Jan bleef er wel een beetje bij vandaan. De vingers zijn nog steeds niet geheeld.Voor Jan, Wil en Rene zit het er weer op en misschien hebben ze nog wat te zeggen:

 

nou michel,we willen je weer graag bedanken voor de fantastische week die we weer met jouw samen mochten door brengen,de vangsten waren wisselend maar we hebben weer veel geleerd over light tackling en het vissen op barracuda,s.

ook het vissen op de zeeforel en natuurlijk de laatste dag in de ,,mudhole,, waren weer ervaringen die we niet zullen vergeten ,bedankt man 

jan-wil-rene

 

 

Zaterdag, 18 juni 2016.

 

Dat had ik nog vergeten te zeggen.

 

De wind waaide nog stevig vandaag maar de omstandigheden voor light tackle waren wel aardig. Eerst even wat aasvis vangen maar daar waren we toch wel gauw een uurtje of twee mee zoet. Met een bun vol gingen we richting de mangroves. De eerste stop was niks en de tweede leverde alleen een zeeforel op. Plek nummer drie leverde wel een mooie jack crevalle op voor Rene en bij zijn volgende aanbeet sprong er een 1.30 meter tarpon door de lucht. Tja, dan sta je wel te kijken op 70 centimeter water. Helaas loste hij na deze sprong gelijk de haak. Jan had nog een blacktip en wilde hem uit het water halen. Hij kreeg van mij de tip om hem vlak achter de kop stevig beet te pakken en dat ging prima. Ik had hem alleen niet verteld om de haak niet met je handen uit de bek te halen. Jeetje, wat kan een vinger bloeden zeg. Ik wist niet dat daar zoveel inging. Hij heeft zelfs de mouw van zijn shirt afgesneden om om zijn hand te doen. Met gewonde Jan gingen we naar plek nummer vier. Hier wil wel eens zeeforel zitten. Nou, dat was niet teveel gezegd. Elke worp was raak. Zo zien we het light tackle graag. En er zaten hele mooie tussen. Het blijft morgen hard waaien dus we kijken nog even wat we gaan doen. Oh ja, met Jan gaat het weer goed hoor.

  

 

Vrijdag, 17 juni 2016.

 

Bijna volgens plan.

 

Er werd door de anderen weer niks gevangen vandaag. De vraag is dus of het ons wel is gelukt. Rene kreeg de eerste aanbeet. Deze bleek terug te zwemmen naar de boot. Dus de haak kon niet snel genoeg worden gezet en een tarpon sprong zich los. Hij kreeg een herkansing en de volgende aanbeet ging als een raket. Dit moest er eentje zijn. En ja hoor, toen de haak werd gezet vloog hij door de lucht. Na 20 minuten lag de eerste naast de boot. Jan kreeg hierna nog twee aanbeten maar de eerste ging er na een minuut al af. We weten niet wat het was. En de tweede aanbeet ging onder boot door en liet los. Met het aasvissen werd er alweer een verscheidenheid aan soorten gevangen. Als we twee tarpons hadden gevangen was ik dik tevreden geweest en nu is het plan eigenlijk maar voor de helft gelukt. Morgen dan maar twee. Oh ja, de haai van gisteren was een sharpnose shark.

 

 

Donderdag, 16 juni 2016.

 

Tja, en nu.

 

Het zit weer volledig op slot hier. Toen we terug kwamen in de haven waren we dan ook de laatsten. We hoorden dat er niemand vis kon vangen vandaag. Wij hadden dan nog een twee meter lemonshark die Wil ving en een klein haaitje met een hele rare neus waarvan ik toch een keer het soort moet gaan opzoeken voor Jan. En tijdens het aasvis vangen vingen we gelukkig heel veel verschillende soorten zoals mangrove jack, snappers, red groupertje, zeeduivel en natuurlijk de meervalletjes. Een paar weken geleden hadden we dezelfde situatue waarbij niemand ving en toen hadden wij nog tarpons. Dus de bedoeling is dat dit weer gaat gebeuren.   

 

 

Woensdag, 16 juni 2016.

 

Half goed.

 

Vorig jaar hadden we geen light tackle gedaan met de mannen dus vandaag was de eerste keer voor ze. In het begin was het erg wennen hoe je moet reageren op een aanbeet dus er werden wel een paar visjes misgeslagen. Wil kreeg er een grote aan maar die brak alles af. Daarna kreeg Rene er ook al een grote aan en toen dez ebij de boot kwam wisten we gelijk wat Wil er aan had. Een 1.30 meter lemonshark had de montage van Wil nog in zijn bek zitten. Dus we hadden alles terug en de lemon kon weer verder. We vingen nog een paar zeeforellen waarvan de grootste voor Rene. Ik kreeg er nog een grote snook aan maar ondanks dat ik er rekening mee hield dat hij voor de mangroves zou gaan lukte het hem toch. Maar al met al een leuke ochtend. Hierna gingen we waden bij de eilanden en dat was slecht. Geen enkele aanbeet. Wel stond ik tot mijn middel in het water toen ik een 2 meter haai zag aankomen. Hij was op zoek naar voedsel en kwam recht op mij af. Het zal niet meer dan 10 centimeter geweest zijn en ik hield er al rekening mee dat hij tegen mij op zou zwemmen maar hij zag mij gelukkig toch en ging er vandoor. Ik was toch wel een klein beetje benauwd dat hij uit een reflex een bijt zou nemen. De staart kwam nog tegen mijn benen. Morgen weer een nieuwe dag.

 

 

Dinsdag, 14 juni 2016.

 

The Ninja Turtle 2.

 

Gisteren zijn we na de beste vlucht ooit weer aangekomen in Goodland. Jan, Wil en Rene die vorig jaar voor het eerst hier waren wilden het nog een keer proberen.  Vorig jaar hadden ze niet op barracuda gevist dus daar begonnen we mee. De aasvis, threatfins, was erg makkelijk te vangen. Tegen de tijd dat wij een beetje aan het vissen waren had Wil al zijn eerste cuda gevangen. De eerste kwam al na een minuut. Ik had ze verteld over de capriolen die een cuda hier maakt en Wil's eerste was een vrij makke. Maar daar waren ze al diep van onder de indruk. Dus toen de volgende cuda's keer op keer  door de lucht vlogen werd het pas echt spannend. We haakten er denk ik een stuk of tien en vingen er vier. Alleen Rene moest weer zonodig opvallen. Een grote schildpad vrat zijn aasvisje op en dat wil je natuurlijk niet hebben aan een lichtere spinhengel. Tot aan het handvat en verder.  Hij is de schipper van de Pirate 2 maar vanaf volgende week wordt dit de Ninja Turtle 2.  

 

 

 

Zondag, 29 mei 2016.

 

Laatste dag.

 

Vandaag moest het gebeuren dus gingen we naar de mudhole om te kijken of er tarpons zaten. Nou, die zaten er hoor. We hebben er honderden gezien. We lagen er denk ik met een bootje of 10 en niemand kon er eentje vangen. Maar het was wel een fantastisch gezicht. Martin had nog wel een hele mooie haai waarvan we het soort nog niet hebben kunnen vinden. Heel apart modelletje. Verder had Rene er nog een grote aan maar deze brak alles af. We gingen nog even terug naar de shore om wat nieuwe soorten aasvis te zoeken omdat we ze niet konden vangen en toen vingen we nog wat blue runners en een paar zeeforellen. Maar niets mocht baten. Tegen het einde van de dag gooide ik nog een shad overboord en toen klapte er wel een mooie snook op. Dit was een serieus maatje. Martin en Rene zijn nu even op stap maar morgenochtend doen ze wel even hun verhaal.

 

Jow Michel,

 

We hebben net zoals vorig jaar fantastisch genoten van je boot, enthousiasme en je vistechnieken. Het was weer een week genieten in 'paradise'. Helaas vliegt zo'n week in een sneltreinvaart voorbij, maar we gaan naar huis met veel mooie herinneringen. Elke dag maak je hier wel weer een niet te vergeten moment mee.

 

Groetjes en dank voor alles! Martin & René 

 

 

Zaterdag, 28 mei 2016.

 

Rollen deden ze wel.

 

We zagen ze genoeg boven komen vandaag dus iedereen stond strak. Maar helaas was er niet een tarpon die enige interesse had in het aas. Over heel de dag hadden we maar 1 aanbeet maar eerlijk is eerlijk dat was wel een vis-show waardig. Martin kreeg er een spinner aan die een keer of drie vier op 50 meter zijn sprongen maakte. Daarna viel de lijn slap. Dus martin draaien en draaien. Hierna trok de lijn weer strak onder de boot door. Dus hengel bijna helemaal in het water en toen sprong hij weer een paar keer aan de andere kant van de boot. Na een kwartier lag er wel een grote spinner naast de boot op nylon. Drie uit vier spinners gevangen deze week. Je moet het maar kunnen. Foto volgt morgen.

 

Vrijdag, 27 mei 2016.

 

Hadden we vandaag maar dynamiet gehad!!!!!!!!!!!!

 

We hadden alle kaarten op het grote spul gezet. En, zoals iedereen die hier wel eens is geweest weet dat dat betekent dat je uren moet maken. Tot half twee hadden we drie aanbeten gehad. twee doorgebeten leaders en een afgebroken haak. Maar toen kwam er een goliath. Geen grouper maar een tarpon. Om te beginnen was hij tijdens de aanbeet door alle lijnen heengezwommen. Dus toen hij voor de eerste, en gelijk de laatste, keer sprong en er vandoor ging gingen alle hengels af. Hij zat overal doorheen. Dan kan je maar 1 beslissing nemen met zo'n recordvis er aan. Alles doorknippen! Toen kon het gevecht beginnen. Hij spoot gelijk naar een andere plezierboot die 150 meter verder lag. Dat ging goed, met uiteraard de vriendelijke woorden, dat ze *$#*@**weg moesten wezen. Daarna zocht hij werkelijk elke paal, mangrove, dock en aanwijzingsborden op die er in een straal van 700 meter waren te vinden. We hadden de slip al helemaal dicht gedaan en Rene moest nog met zijn hand de slip afremmen. Het ging in vijf gevallen goed maar bij het laatste "no wake zone"bord nam hij na een uur gevecht een spurt. Niet normaal. Rene zijn vingers waren gewoon verbrand. Er stond zo veel druk op de lijn dat toen deze knapte hij gewoon werd terug gezwiept als een elastiek. Voor deze maat tarpon, die dik boven de 1.90 meter was heb je gewoon dynamiet nodig. Rene had er redelijk vrede mee. Hij heeft er echt alles aan gedaan. De tarpon is een paar keer vlak bij de boot geweest dus we hebben hem heel goed kunnen zien. Nog twee dagen de kans!

 

Op het moment van de spurt werd er nog een foto genomen. En daar staat het bord.

 

 

Donderdag, 26 mei 2016.

 

Het blijft waaien.

 

Toen de wind in de ochtend nog een klein beetje mee viel zijn we aasvis gaan vangen offshore. We wilden namelijk een gedeelte van de dag op haaien en tarpon gaan vissen en een gedeelte gaan light tackelen met levend aas. De haaien en tarpons waren niet thuis vandaag. We hebben ze ook niet zien jagen of rollen. Dus toen gingen we maar voor light tackle. Het ging eigenlijk gelijk leuk met een paar aanbeten waarvan de eerste voor Rene. Deze nam gelijk een super, niet te stoppen, sprint en brak de leader. Waarschijnlijk een blacktip. Hierna zagen we ook nog wat kleine haaitjes over de flat jagen en Rene ving nog een kleintje. Verder waren er een paar aanbeten die we misten en werden er nog een paar meervalletjes aan het levend aas gevangen. Aan het einde van de dag ving ik nog twee snooks maar dat was het eigenlijk wel. Zonde dat er niet wat meer snooks  werden gevangen en van die grote seatrouts als van afgelopen week. Morgen moet het beter gaan anders gaat het dynamiet het water in. 

 

 

Woensdag,25 mei 2016.

 

The day after.

 

Er stond eigenlijk te veel wind maar zo eigenwijs als we zijn gingen we toch naar de mudhole. Slechte keuze want na een uurtje moesten we toch weer terug. Op plek nummer twee ving Martin weer een spinnershark. Twee uit twee. Dit blijft toch wel 1 van de meest ultieme sportvissen. Keiharde runs en metershoge sprongen. De nieuwe tecniek werkt nog super. Daarnaast vingen we nog twee andere haaien en had Rene er nog een grote aan die alles doorbeet. Maar drie van de vier aanbeten van haaien verzilveren is een hele goeie score. De laatste twee uur gingen we nog kijken op de plek waar afgelopen week zoveel tarpon zat maar vandaag hebben we ze nergens gezien. Na gisteren was dit voor ons een beetje een saaie dag, kun je nagaan. Je bent snel verwend.

 

Dinsdag, 24 mei 2016.

 

Het escaleerde volledig uit de hand.

 

Gisteren zijn Rene en Martin weer veilig aangekomen in Goodland voor een weekje vissen. We hebben met z'n drieën niet lang hoeven na te denken over de titel van vandaag. Het eerste gedeelte van de dag sla ik even over anders tik ik morgen nog. Twee bullsharks, grote blacktip, hard vechten, lamme arm blablabla. Daarna krijgt Martin een aanbeet die op een gegeven moment stopt. Je weet het nooit dus toch maar strak draaien. Tijdens het strak draaien ziet Rene een tarpon springen aan de andere kant van de boot. Ik geloof niet in toeval dus zeg draaien, draaien. En ja hoor, de lijn gaat onder de boot door. De lijn valt bij het anker weer slap en Martin denkt dat hij eraf is. Draaien,draaien en op dat moment trekt de lijn weer strak. Martin zit dan nog met de hengel aan de ene kant van de boot maar de tarpon springt alweer aan de andere kant. Dit kon de leader niet meer hebben en deze knapte. Even later krijgt Martin er een spinner aan. We hadden al afgesproken om de lijn superstrak te houden. Na een paar sprongen met 7 omwentelingen wil de spinner weer gaan springen maar Martin trekt zo hard dat hij gewoon in lucht stil valt met zijn omwentelingen. Is ook een mooie foto van gemaakt. Daarna gaat de spinner richting de boot maar blijft voldoende afstand houden van de twee andere lijnen die nog in het water zijn, dachten we...................... Hij blijkt ze allebei te hebben meegenomen. Chaos compleet, dachten we.................Tijdens het uit de war halen met ook nog een spinner aan Martin's hengel knalt er natuurlijk een vis op. De slip gierde het uit. Met natuurlijk die andere lijn van die hengel er ook nog aan.  Dus met twee hengels tegelijk strakdraaien en de vis haken. Deze zat er even aan maar brak af. Chaos afgelopen, dachten we..................... We zetten die twee hengels die finaal in de knoop zaten weer terug en gingen Martin helpen met die spinner. Gaat die andere hengel waar nog aas aan zat ook weer af.  Dus twee hengels totaal in de war allebei tegelijk weer af. Dus ik pak die hengel met aas en draai strak. Deze lijn ging naar voren waar Martin nog met die spinner stond te vechten.En wat denk je, vlak voor hem springt een tarpon die die laatse hengel had gepakt. Maar buigen voor de koning met twee hengels tegelijk die ook nog volledig in de knoop zitten is niet mijn sterkste vak dus deze tarpon sprong de haak los. Ik vis hier al een behoorlijk tijjdje maar zo'n chaos heb ik nog niet eerder meegemaakt. Oh ja, er brak ook nog een hengel.................tijdens het filmen. Maar de jongens boden gelijk aan om met z'n drieën een nieuwe te kopen dus dat was aardig. Denk niet dat ik ooit nog zo een chaos mee ga maken. Foto's doe ik later plaatsen want Rene is nu degene die foto's maakt met zijn hi-tech toestel en die zijn uit eten.    

 

 Flying spinnershark.

 

 

Tarpon/spinner/chaos situatie.

 

 

Zondag, 22 mei 2016.

 

Gisteren kon ik mijn site niet op vandaar een beetje verlaat verslag. Voor de laatste dag vissen wilden we gaan grouperen. Maar de wind was te sterk voor mijn grouperstek. Er was nog een andere plek dichterbij waar wat minder grouper zit maar dan konden we wel aasvis vangen die we 's middags wilden gebruiken voor light tackle. Aasvis zat er genoeg dus de bun zat zo vol. Pas na een uur kreeg Ernst zijn eerste grouperbite. En het scheelde niet veel of hij ging overboord. Dit was een monster. Hij nam verscheidene runs maar kon gelukkig geen plek vinden om de boel af te breken. De eerste was binnen en dit bleek ook de laatse te zijn. Daarna gingen we light tackelen. De eerste plek was was heel mooi maar verder dan 1 snook en een paar gemiste aanbeten kwamen we niet. De volgende plek was de jackpot. We vingen grote seatrouts en snooks. Doordat we met grote aasvissen visten kreeg de ladyfish en mangrove snapper geen kans. Jan kreeg nog een aanbeet die niet was te stoppen. Hij dreigde om het eiland om te gaan dus we stonden al klaar voor de achtervolging maar toen kwam hij gelukkig terug. Er moest zoveel druk op de hengel worden gezet dat de haak recht boog. We hebben geen idee wat het was. , s Avonds gingen ze weer eten bij de Marco lodge en vanmorgen zijn ze naar Miami vertrokken waar ze nog een nacht zullen blijven. Ik vond het supertof dat Jan er dit jaar bij was, zonde dat zijn laatste vis onbekend is gebleven. Hun ervaringen zullen er later nog worden bijgezet.

 Jan, een serieuze visser..................

 

Emil, een.............ja, wat eigenlijk.

 

 

Zaterdag, 21 mei 2016.

 

Het moest een keer gebeuren.

 

We wilden nog 1 keer gaan proberen om twee van die zilveren springers te vangen. Maar na een hele dag op de plek van gisteren te hebben gelegen keerden we visloos huiswaarts. De hele week vangt bijna niemand uit de haven vis dus het moest er een keer van komen dat het ons ook niet zou lukken. We hebben wel tarpons zien rollen vandaag maar ze hadden vandaag gewoon geen zin. Morgen wilden we eigenlijk de Golf op gaan want gisteren gaf de plaatselijke pelleboer nog windstil weer op voor morgen maar nu is het al weer een stevige bries geworden dus de plannen worden weer veranderd. De mannen zijn weer aan het eten in het dorp. Het was gisteren en eergisteren zeer goed bevallen. Gisteren ben ik meegeweest (meegesleurd) en eerlijk is eerlijk, het eten was heel goed en het uitzicht spectaculair.  

 

Vrijdag, 20 mei 2016.

 

En dat is 8 uit 9.

 

We wilden het toch weer gaan proberen op tarpon. Als ze bijten dan moet je het even waarnemen he. We gingen weer naar de 10 meter diepe plek. Het is even varen maar dan heb je wel wat. Eigenlijk was het mijn beurt voor de eerste tarpon maar met alle liefde gaf ik deze beurt aan Jan. Hij had al een hele grote gevangen alleen konden we geen mooie foto maken natuurlijk. En dat ontbrak er nog maar aan. De eerste was dan ook voor Jan en er is ook nog een hele mooie foto van de sprong. Na 5 kwartier konden we nu wel een mooie foto maken. De volgende was voor Emil. Deze sprong vlak naast de boot en spuugde de aasvis gewoon de boot in!!!!!! Hij sprong drie keer en deze rooie geluksbig heeft van alledrie!!! een foto. Hij gaat als hij thuis is gelijk een staatslot kopen. Ik maakte maar drie foto's en deze zijn alledrie super. Hoeveel mazzel kan je hebben. Na een half uur lag ook deze naast de boot. Als hij  nou ook nog leert filmen nemen we hem misschien nog een keer mee. Er zaten ook nog een paar haaitjes met hele scherpe tandjes tussen. Dus die beten gelijk de lijn door. Al met al alweer een bijzondere dag.    

 

 

Donderdag, 19 mei 2016.

 

De juiste beslissing.

 

Vanmorgen vertrokken we naar de mudhole. Eigenlijk waaide het nog te hard maar de voorspellingen waren goed dus ik ging er van uit dat het rustiger zou worden. Nou, ik denk dat Pelleboer in de toestand van nu nog beter het weer kan voorspellen want het begon alleen maar harder te waaien. De beslissng was nu of doorsteken naar de eilanden of een diepe plek zoeken met helder water. We kozen voor het laatste. Ernst kreeg na een kwartier al de eerste aanbeet en omdat het water daar zo diep is bleef hij lang onder water. Het gevecht duurde 1.45 uur voordat hij langs de boot lag. Deze was rond de 1.80/1.85. Die van Jan gisteren was nog een maatje groter. Hierna kregen we een aanbeet van een tarpon die gelijk de sprong maakte en de vis uitspuugde. Twee keer nam een vis de lijn en zwom onder de boot door. Normaal is dus tarpongedrag maar nu werd beide keren de lijn doorgebeten door een haai. Vlak voor het einde van de visdag volgde er weer een aanbeet en kon Emil na 10 sprongen+ een 1.40 meter tarpon onthaken. Het was nu te laat om de hengels nog uit te gooien dus we waren lekker op tijd terug.  Eigenlijk is het belachelijk als je terug kijkt dat ik deze afgelopen 8 visdagen nog wel eens heb geschreven dat de visserij soms matig was. We hebben in 6 visdagen al 6 grote tarpons gevangen. Gekkenwerk!! 

 

 

 

Woensdag, 18 mei 2016.

 

Trekken aan die hengel.

 

We wilden het weer proberen op tarpon vandaag. De plek van gisteren leverde alleen aasvis op dus gingen we na een uurtje naar plek nummer twee. De omstandigheden waren heel goed en we kregen regelmatig een aanbeet. Ernst had een mooie lemonshark en er werd nog een leader doorgebeten door een andere haai. De vangst van de dag was voor Jan. Hij kreeg er een echte wilde spinner aan. Al springend trok hij 250 meter lijn van de molen af. De nieuwe techniek voor spinners is geen centimeter speling geven en dat werkte. Hij ging vol in die hengel hangen en een kwartier later lag hij naast de boot. Altijd weer apart om er een spinner aan te houden als je zonder staal vist. Om half een zijn we het nog gaan proberen met light tackle maar dat is nog steeds superslecht. Ze wilden vanavond naar de basspro dus we waren ruim op tijd weer binnen. Ik kan nu dus op het gemak het stukje schrijven zonder dat die vuvuzela me uit mijn concentratie haalt hahaha. Uiteraard hadden ze vandaag weer nieuwe outfits aan. Ben benieuwd wat er nog meer in die koffers zit.

 

 

 

Dinsdag, 17 mei 2016.

 

Een nieuwe week.

 

Gisteravond werd er om een uur of 10 op de deur geklopt. Ernst, Jan en Emil hadden de reis vanaf het vliegveld overleefd. Zelf met de huurauto vanuit Miami hierheen gereden ging prima. En ik had overdag de tijd gehad om wat spulletjes in orde te maken. 's Ochtends hadden Jan, Rudi en Leo nog even geholpen met de boot in de was zetten en zij zijn om een uur of half twaalf vertrokken naar Miami. We wilden vandaag de eerste tarpon vangen dus nadat de jongens boodschappen hadden gedaan en de vergunningen geregeld had ik alles al klaargezet en konden we gaan. De eerste plek stond vol op de wind maar we kregen na een half uur toch een aanbeet. Even later ging de volgende hengel ook af. Twee tegelijk, dat begint goed. Toen beide hengels aangeslagen waren bleven de lijnen raar dicht bij elkaar. En wat bleek, een blacktip had eerst het aas van hengel 1 en daarna het aas van hengel twee opgevreten. Hij had twee haken in zijn bek. De 1.60 meter blacktip lag tien minuten later naast de boot. Het water werd donkerder en we gingen naar een nieuwe plek. Na een uurtje of twee kwam de eerste aanbeet en deze kwam het water uit. Een hele grote tarpon ging daarna gelijk de diepte in. Jan kon zijn borst nat maken, dit was een knokker. Hij probeerde alles om los te komen. Richting de mangroves, markerborden en hij dook zelfs een baai in om de hoek. Gelukkig ging alles goed en 2,5 uur! later konden we de leader pakken. Hierna rukte hij zich los en ging onder de boot door en raakte met de lijn de motor. Jan had al 2,5 uur staan knokken en was logischerwijs niet meer zo scherp als in het begin. Een minuutje later brak de hoofdlijn en Jan kon een uurtje gaan bijkomen. Dit was gewoon 185/190 meter steroide. Wat een oersterk beest was dat. Later vingen we nog wat kleine blacktips en was het weer tijd. Morgen maar weer opnieuw doen. Ze wisten in de haven en onderweg trouwens niet wat ze zagen toen ze de voortvluchtige, Obelix en de Dictator zagen. 

 

 

 

 

 

Zondag, 15 mei 2016.

 

Stan's day.

 

Vandaag was het alweer de laatste dag voor het supertrio van vorig jaar. Jan (de twee zaagvissen in twee dagen-man van vorig jaar) had nog geen tarpon dus we gingen het proberen. Het zou wel een kort dagje worden want ze wilden naar Stan's. Deze buitenbar met live muziek is elke zondagmiddag afgeladen met mensen uit de hele omtrek en bevindt zich in...........Goodland. De dorps-populatie wordt dan gelijk verdubbelt. Dus om 1 uur zouden we stoppen. Op de eerste plek waar we al drie tarpons hadden gehaakt de afgelopen dagen lagen al twee boten die waarschijnlijk hadden gehoord of gezien dat wij daar succes hadden gehad want normaal liggen wij daar alleen. We zijn er een uurtje bij gaan liggen maar met hun tactiek gingen zij in ieder geval geen tarpons vangen dus om de plek nog een beetje geheim te houden gingen wij naar een andere spot. Hier hadden we al snel beet maar dit was een blacktip. Hiervan volgden er nog een paar waarvan een mooie voor Rudi en jan had er nog een mooie hamerhaai aan maar toen deze aan de opervakte kwam brak de leader. Ook kwamen er nog wat bonnetheads boven tijdens het aasvissen. We hebben wel wat tarpons zien zwemmen maar helaas hadden ze geen interesse. Ook kwamen er regelmatig manateees voorbij gezwommen dus er was weer zat te zien. Snel was het 1 uur dus ondanks dat er nog geen tarpon voor jan was gingen we er vandoor. Zeker in vergelijk met hun topweek van vorig jaar was het een moeizame week. De eerste drie dagen waren zeer slecht. Gelukkig waren de laatste drie dagen een stuk beter en zijn er nog een paar mooie tarpons en een dikke grouper gevangen. Dit was ook de eerste week dat men zelf de auto huurt en dat bevalt heel erg goed. Hadden we misschien eerder moeten doen. Vroeger voelde men zich nog wel eens bezwaart om 's avonds ergens heen te gaan omdat ik dan mee moest. Dat hoeft nu niet meer. Ik heb het supertrio dan ook elke avond gemist hahaha. De Little Bar schijnt weer erg gezellig te zijn geweest deze week. Mike vond het ook prima dat ze de golfcar meenamen dus dat is ook een manier om naar de kroeg te gaan. Normaal wordt er nu een stukje geschreven maar je begrijpt al waar ze nu zijn..................... Doen we het gewoon morgen.  

 

Hier volgt een kort verslagje van degene met de beste schrijverskwaliteiten:

 

Na vorig jaar was ons tweede jaar met het grote vissen vangen helaas niet zo goed. Maar ondanks dat hebben we toch weer een super mooie tijd gehad. Michel bedankt daar voor.

 

Michel je hebt er alles aan gedaan om ons toch nog wat vissen te laten vangen. Alle plekken waar je een vis zou kunnen vangen hebben we geprobeerd. Maar alles zat gewoon op slot.

Ook hebben we weer ontzettend gelachen om je mooie verhalen we lagen soms gewoon krom van het lachen.

 

Het uitgaansleven is ons ook weer heel goed bevallen. Overal weer heel lekker eten en in het weekend leuke muziek.

 

Michel bedankt. 

 

Zaterdag, 14 mei 2016.

 

Arme Leo.

 

We gingen het toch weer proberen op de light tackle vandaag. Maar het was weer niet zoveel. Wel iets beter met twee seatrouts, een paar blue runners en een paar geloste ladyfish maar het kan veeeel beter. Dus gingen we snel voor het grotere werk. Leo begon met een hele zware vis. Dit was iets massiefs. We visten niet met staal en op een gegeven moment werd toch de lijn doorgebeten. Hierna kreeg Jan een aanbeet maar ondanks dat er flink lang was gewacht met aanslaan schoot de haak toch gelijk los. Rudi was de volgende en niet veel later sprong er weer een tarpon door de lucht. Het was niet zijn eerste dus het buigen voor de koning ging prima. Op het laatst werden er nog 20 rondjes rond de boot gedaan maar uiteindelijk konden we na een uur toch de leader pakken. Hij was een stuk kleiner dan die van gisteren en deze was al zo'n 1.70 meter. Kun je nagaan. Leo kreeg de volgende en deze was niet te stoppen. Gewoon een gestaag tempo zonder echte versnellingen. Dit moest een grote grouper of een nurseshark zijn. Pas na een uurtje zagen we wat het was. Een 120 kilo grouper. Na ruim twee uur moesten we de leader proberen te pakken en vol eraan gaan trekken om de vis naar boven te krijgen. Met de hengel was geen doen. De 150 ponds leader knapte al bij zijn eerste staartslag. Maar ja, we hadden hem goed gezien en de leader was aangeraakt dus het was oke.

 

Vrijdag, 13 mei 2016.

 

Gewoon volhouden.

 

De dag begon met een rog op de aashengel voor Rudi. Het was weer buigen of barsten en na twintig minuten was het barsten. Maar we hadden hem een paar keer gezien dus we hadden er vrede mee. Daarna kwam er gelijk een blacktip voor Jan bij. Dat ging effe lekker. Maar toen bleef het stil. En na een paar uur kun je weer gaan verkassen of gewoon geduld hebben. Persoonlijk ben ik altijd voor het volhouden (als je vaart vang je geen vis) en dat deden we ook. Pas om twee uur kwam de volgende aanbeet. Dit was een spinner voor Jan en we pasten onze nieuwe tactiek toe voor deze superspringers. Gewoon keihard trekken en hem geen milimeter geven. Tijdens het gevecht ging de tweede hengel af en leo had er ook een spinner aan. Hier werkte de tactiek niet en na een paar sprongen met zeven salto's brak de onderlijn. Hij was er net af toen de volgende hengel alweer af ging. Het was het een monstertarpon voor Rudi. Nu moest jan's spinner toch echt snel naar binnen. Dat lukte goed en we gingen gauw verder met Rudi. We moesten er al snel achteraan want het was weer een professor. Hij ging alle mangroves af om een tak te vinden om af te breken. De slip moest bijna helemaal dicht om hem er uit te houden. Het was echt buigen of barsten. Hierna ging hij een paar krabboeien af om af te breken. We vaarden er as een dolle omheen om hem eruit te houden. Het was een meter diep maar de modder kwam naar boven. Dit was hogeschoolvissen. Rudi deed het erg goed. Af en toe kwam hij bij de boot om gepakt te worden maar ging er daarna toch weer vandoor. Na anderhalf uur was de zware druk te veel geworden voor de leader (of misschien had hij toch ergens een tak geschuurd) en brak deze af. Op èèn of andere manier hadden we er toch wel vrede mee omdat we hem goed gezien hadden en omdat we hem er toch maar hadden aangehouden tijdens zijn boeien-en mangrove pogingen. De fotocamera lag helaas nog aan de oplader dus er zijn helaas geen foto's bij vandaag. Dus tot twee uur was het een waardeloze dag maar in twee uur tijd kan er veel veranderen.  

 

Donderdag, 12 mei 2016.

 

Cuda - vissers  3-1

 

Het was eenmooi winstille dag dus we gingen offshore voor de barracuda vandaag. Na een uurtje aasvis vangen hadden we een mooie bun vol. Leo had de eerste die na een paar sprongen meteen diep ging. Hij zat er al een tijdje aan toen we hem richting de mast van het wrak zagen zwemmen. Leo probeerde hem nog tegen te houden maar dat ging niet. Toen de lijn de mast raakte was het gelijk over. Hierna kwam er een guideboat vlak naast ons liggen en deze zag Jan een cuda vangen. het was niet de grootste van vandaag maar wel erg sterk. Rudi had de volgende die een paar maten groter was. Hij zat er al een tijd aan toen hij door een lijn zwom van die hufter die naast ons lag. En ja hoor, door zo'n lul verspeelde Rudi hem. Na een uurtje naast ons gelegen te hebben en nog geen beet hebben gehad ging die boot eindelijk weg. Zijn klanten die ons al een paar cuda's hadden zien haken baalden denk ik wel een beetje. Om een uur of 1 komt onder de boot de grootste cuda van de dag vandaan geschoten en deze storte zich op een aasvis. Hij schiet gelijk rechts voor de boot langs maar hij was zo gulzig dat de halve meter staal niet genoeg was. Afgebeten op de hoofdlijn. Het zat niet mee. Hierna waren we er klaar mee en gingen we nog even met levend aas langs de mangroves. Er waren een paar aanbeten van snooks die we zagen in het heldere water maar deze lieten de threatfins weer los voordat ze gehaakt waren. Toen was het tijd en moesten we alweer naar binnen. Zo goed als het met Jan, Rudi en Leo vorig jaar ging in deze meiweek waarbij ze de beste week van het jaar hadden zo slecht gaat het nu.

 

 

Woensdag, 11 mei 2016.

 

Op de valreep.

 

Vanmorgen zijn we gaan light tackelen. We heebn vier verschillende plekken geprobeerd maar behalve een jack crevalle voor Leo was het helemaal niks. We zagen geen aasvis of ander leven in het water. Later in de haven hoorden we dat iedereen het ook net zo goed had gedaan dan gisteren. Om half 1 hebben we de tactiek omgegooid en gingen we het nog proberen op wat groters. En na een uurtje had Leo een grote tarpon eraan. En hij probeerde alles om los te komen. Achter de krab-boeien langs, langs de mangroves, hij haalde alles uit de kast. Maar na een uur lag hij toch naast de boot. Hierna was het weer even stil maar vlak voor het einde haakte Rudi nog een grote spinner. En die gaf even gas zeg. Hier was de onderlijn begrijpelijk niet tegen bestand. Maar met deze twee aanbeten werd het gelukkig toch nog een goede dag dus we zijn tevreden. 

 

Dinsdag,10 mei 2016.

 

Een nieuw jaar.

 

Gisteren na een goede vlucht zijn we om een uur of 10 aangekomen in Goodland. Deze week zijn Rudi, Leo en Jan weer bij me. Diegenen die de visverslagen een beetje bijhouden weet dat zij vorig jaar een ongelofelijke topweek hadden. Nou, dat was deze eeste visdag wel even anders. Behalve aasvis hebben we helemaal nkis gevangen. Nu is thuis een dagje aasvis vangen misschien wel leuk maar hier ligt dat even anders. Toen we terug kwamen in de haven hoorden we dat er geen enkele boot iets had gevangen. Of ze nou backwater, inshore of 60 mijl offshore waren geweest, het was kommer en kwel. Daarbij begonnen we de dag al slecht want gisteravond bleek de tas met mijn twee videocamera's niet meer in mijn trolley van de handbagage te zitten. We hebben werkelijk geen idee waar en wanneer deze tas heeft besloten om mijn handbagage te verlaten. Nu zat er in de witte camera ook nog een sd kaart met videomateriaal van vorig jaar. Ik kan nu nog niet zeggen of dit al was overgezet naar de harde schijf van mijn laptop. Al met al een heeeeele slechte start voor dit jaar. We zijn benieuwd wat morgen gaat brengen.  

 

Zondag, 18 oktober 2015.

 

De laatste dag van het jaar.

 

Laat maar lopen.

 

Het doel van vandaag was om nog twee tarpons te vangen zodat we er zes in totaal zouden hebben. Daarvoor moesten we alleen niet teveel gaan knokken met haaien. Dat kost dan gewoon teveel tijd. Idioot om te zeggen door een visser maar toch. Als we een aanbeet kregen lieten we hem langer gaan dan normaal, dus als het een haai was zou hij waarschijnlijk de lijn doorbijten. We hadden zelfs de kans om een hamerhaai te vangen met sightfishing maar zelfs hebben we dat niet gedaan. Deze hamerhaai bleef maar rond de boot zwemmen. Ondanks dit moesten we toch nog twee keer flink knokken met een spinner en een blacktip. De andere haaien beten de boel netjes door. Er was alleen 1 probleem en dat was dat we geen aanbeet kregen van tarpon. We waren er klaar voor maar ze werkten niet mee. Helaas maar de week was ondanks dit toch goed. Hier volgt nog een paar zinnen door Pat en Mies:

 

Ja wat moeten we nog zeggen over kirkie.We zijn hier al zovaak geweest en elke keer is het weer top .Voor mij is het het helemaal een topweek heb me totaal op zes gezet van de tarpons en de tel van de haaien ben ik kwijt maar de blacktips en spinners blijven leuk om te vangen.See you next y

 

Vrijdag en zaterdag, 16&17 oktober 2015.

 

Ze blijven maar springen.

 

Het internet lag er weer uit gisteren dus het worden twee dagen tegelijk.  Gisteren was ik alleen met Patje want Mies was ziek thuisgebleven. De dag begon al lachen want toen ik mijn castnet gooide voor de aasvis bleek er ook iets groots in te zitten. Gelukkig ging dit er snel weer uit anders had ik geen net meer over gehad. We begonnen met een kleine blacktip die net als bijna alle haaien deze week gewoon bleef zitten aan de nylon onderlijn. Daarna kregen we een aanbeet van een tarpon die zonder dat de haak kon worden gezet zich al los sprong. Hierna kregen we een big mamma aan de lijn. Helaas was Mies er niet bij want nu moest ik foto's maken met een iphone en filmen tegelijk. En met een iphone is het toch gelukt om foto's te maken van springende tarpon. Het duurde ruim twee uur voordat hij onthaakt kon worden. Hij was ongelooflijk sterk. Het laatste uur was het gevecht onder de boot. Hij bleef gewoon diep zitten. Hierna kwam er gelijk weer een blacktipje aan. Patje was gesloopt. Hopelijk kon hij even rusten als de volgende tarpon voor mij eraan kwam. Maar nee hoor, hij kon aan de bak met een grote spinnershark. En die bleef werkelijk springen. We hebben een nieuwe taktiek voor de spinners. Keihard knallen. Dus ook deze bleef zitten maar Patje moest wel weer een half uur volop aan de bak. Let even op de foto na afloop. En als laatste van de dag kregen we weer een aanbeet die beneden bleef zwemmend met de kop schuddend. het zal toch niet weer een zaagvis zijn! Op een gegeven moment schiet de vis los en een halve meter boven de haak was de leader zwaar geschuurd. Het kan bijna niet anders of het was er weer eentje. Vandaag was een kort dagje want we gaan naar Miromar en Basspro. Gelukkig was Mies er weer wel bij. We hadden een tarpon die zichzelf los sprong, een hele grote lemonshark waarvoor de boot zelfs los moest omdat de lijn opraakte en een spinnershark die er weer aan bleef zitten doordat we dezelfde truc toepasten. Dit gaan we vaker doen!!  Nu gaan we gauw weg.

 

 

 

 

Donderdag, 15 oktober 2015.

 

Voor deze visserij moet je scherp zijn.

 

Uiteraard gingen we weer hetzelfde doen als gisteren. Aasvis vangen gaat gelukkig erg goed dus we konden al snel gaan vissen. De eerste twee uur was het rustig en we hadden het over het feit dat ik al een jaar geen bullsharks had gezien toen Michel een aanbeet kreeg. En deze trok bijna de hele spoel leeg. Hij kon hem nog net op tijd keren en een half uur later lag er een bullshark naast de boot. Over toeval gesproken. Michel is een beetje ziek (verkoudheid en koorts) dus hij was blij dat de bull binnen was. Hierna ging er weer een hengel af en toen zat Mies die aan de beurt was voor tarpon echt te kutten. Het komt hier op neer dat een hele grote tarpon drie keer wist te springen met de hengel naar hem wijzend in plaats van te buigen voor de koning. Dit kon uiteraard niet goed gaan en weg was de tarpon. Dat had nummer vier moeten zijn. Later kregen we nog een aantal aanbeten van de pitbulls onder de haaien, blacktips. Dit zijn altijd mooie gevechten met hele snelle runs. Patje haalde er twee binnen waarbij de laatste hem echt zat te dollen bij de boot. Toen was het weer tijd en vaarden we weer richting de haven. Foto's komen morgen. 

 

Woensdag, 14 oktober 2015

 

We kunnen naar huis.

 

Ik was gisteren nog iets vergeten te schrijven, waarschijnlijk van de schrik van de cuda. Toen we daar lagen zagen we opeens alle cuda's weggaan. 10 seconden later gaat er een 4 meter hamerhaai onder de boot door. Indrukwekkend hoor. Verder met vandaag: Patje en Michel (en ik) zijn gek van tarpon dus de bedoeling was om er deze trip alledrie eentje te vangen.  Michel was als eerste aan de beurt en dit was echt een bakbeest. Hij sprong 1 keer helemaal het water uit en daarna alleen nog maar tot de helft. Het duurde 1,5 uur voordat hij langs de boot lag. We schatten hem op 1.85/1.90 en zo'n 180 pond. Het was een ontzettend hoge en zware vis. Voor de foto kregen we hem met moeite een stukje het water uit. Patje was de volgende en dit was een ware acrobaat. Hij sprong wel een keer of 7 meters de lucht in. Dit putte hem behoorlijk uit dus binnen een uurtje lag ook deze naast de boot. Een mooie tarpon van rond de 1.70. De stemming aan boord was uiteraard top. En deze werd nog beter toen nummer drie voor de baas zelf kwam. En dit was weer zo'n monster. Ik zette behoorlijk druk op hem maar kreeg hem niet binnen een uur binnen. Hij deed nog een aantal pogingen om een omgevallen boom in te duiken maar hij kreeg geen meter van me. Toen hij dichterbij kwam zagen we pas echt hoe groot deze was. Niet zwaarder dan die van Michel maar wel nog een maatje groter. Michel hield de hengel even vast toen ik hem onthaakte en Patje filmde met de gopro vanaf de buitenkant. Er waren vandaag al twee lege camera's. Mijn JVC en de gopro van Patje. Gelukkig had ik er ook nog een gopro dus filmmateriaal genoeg vandaag. Hiernaast vingen we ook nog een paar haaien, blacktips en een lemonshark. Dus eigenlijk kunnen we al naar huis. Maar ja, we zijn er nu toch................  

 

 

 

 

 

 

Dinsdag, 13 oktober 2015

 

Dit gaan we nooit vergeten.

 

Gisterenavond toen ik al lang lag te slapen kwamen Michel en Patrick binnen na een goede vlucht met een late aankomst. Ze hadden de verhalen over de tonijnen gelezen dus konden niet wachten tot we ze zouden vinden vandaag. Maar helaas hebben we ze na een paar uur zoeken niet gevonden. Wel konden we ter plekke een bun vol haringen vangen. Dus ging plan b in werking. Barracuda met levend aas. De eerste aanbeet was voor mij en deze ging als een raket. Dit kon geen cuda zijn. We moesten er achteraan met de boot en een kwartier later bleek het een grotere tonijn te zijn. Hierna spuugde een cuda bij Michel het aas uit zijn bek en even later beet er eentje de vis door vlak achter de haak. Ook verspeelde hij er eentje door breuk van de stalen onderlijn. Patrick ving wel een mooie cuda en hierna gebeurt het. Eerst even voor de mensen die nog nooit een cuda gebit hebben gezien. Deze vissen bijten 1 meter makrelen en tonijnen in 1 hap doormidden. Dat gebit is ongelooflijk scherp. In Florida zijn er verscheidene mensen gedood door de beet van een cuda. Een half uurtje na Patje zijn eerste cuda krijgt Pat weer een aanbeet. Deze pakt de haring op 20 meter van de boot en springt gelijk met een grote sprong onze boot in. Pat schreeuwde dat hij eraan kwam, ik draai me gelijk om en de (grotere dan zijn eerste cuda) cuda springt met een opengesperde bek vol met tanden zo tegen me aan. Hij stuitert van mij af zo via het stuur tegen de console aan. Hierbij neemt hij de sleutels die in het contact zaten ook nog mee en gaat hierna vreselijk tekeer. De sleutels vonden we later nog op de vloer Nu spartelt hij via de console om de leaning post heen naar achteren. Nu springt hij in de bak voor de motor waar alle leidingen liggen. Gelukkig gaat hij met de volgende sprong weer terug in het water en als een raket er vandoor. Maar de vislijn lag nog door de hele boot heen en de cuda ging er met 50 per uur vandoor. De vislijn zat nog achter een andere hengel heen en achter de leaning- post om en nog onder een tas door. Gevlochten 20- ponds lijn met 50 per uur door de boot. Dat wil je niet hebben. Gelukkig stond de beugel open en konden we dit redelijk snel oplossen. Hierna konden we de vis nog even drillen maar daarna brak de stalen leader. Na dit stonden we met z'n drieen toch echt even te shaken. We hebben echt heel veel geluk gehad dat er geen gewonden zijn gevallen. Ooit heb ik het 8 jaar geleden meegemaakt dat er een cuda tegen de zijkant van de boot sprong maar dit was echt heel heftig. Dit gaan we nooit meer vergeten. Oh ja, en de foto's zullen deze week iets minder zijn. De fotocamera staat nog thuis op tafel dus de foto's worden gemaakt met een iphone. 

 

Zondag, 11 oktober 2015

 

De perfecte dag nummer twee.

 

Gisteren ging het niet goed met de grouper dus vandaag kwam de herkansing. Wim begon met de grootste van de dag met een gewicht van rond de 170 pond. Er werden er in totaal 10 gevangen en uiteraard nog een paar verspeeld. Maar dat viel reuze mee vandaag. Bij Johan ging er nog een grote v lak bij de boot af. De lijn was doorgeschuurd. Dus de dag was al reuze geslaagd toen er opeens weer gejaagd werd door tonijnen. Ja, en dan krijg je dus een superdag he. Eerst met de boomstam groupers trekken en daarna nog even met de spinhengels achter de tonijnen aan. Beter kan echt niet hoor. We vingen er acht dus dat was echt weer superspektakel. Bij Toine moesten we nog even in achtervolging omdat de spoel leegraakte. Onder de foto's is er nog wat ruimte voor de ervaringen van de mannen. Meer foto's volgen morgen.

 

 

 

 

Michel,

 

het was weer fantastisch! Na twee keer dacht ik alles wel te hebben meegemaakt. Maar nee hoor! Groupers vangen aan de lopende band, tarpons op bestelling, haaien, roggen, macks, jacks, redfish, en noem 't maar op. Bonitos in Florida waren nieuw voor mij. Wat een waanzinnige visserij op superlicht materiaal. 

Kortom: Het verveeld nooit! Geen dag hetzelfde en steeds weer jouw enthousiasme als je vertelt over stekken, vissoorten en vismethoden. Ik heb genoten! Met volle teugen!

O, ja...... was vergeten dat die zogenaamde 'no see ums' kleine vraatzutchige klootzakjes zijn waar ik volgende week nog aan herinnerd wordt.

Bedankt vriend!

Toine

 

Super leuke vac gehad alles gevangen wat ik op mijn lijsje had staan plus nog een paar meer

zal van dat laatste dagje touwtrekken met die groupers nog wel even spierpijn hebben

het was een super week 

Bedankt Mies

Wim

 

Met al mijn ervaring met kabeljauw en zeebaars is dit andere koek.ik heb zeker tien vissoorten gevangen waar ik alleen maar in visboeken over heb gelezen.En dan gelijk tarpon en grouper in dat lijstje.En dan de dril met z'n tweeén aan de 130ponds hengel hangen was toch voor mij top.en als je dan ziet dat je vismaat bijna overboord word getrokken door een brute vis,is wel fantastisch.

Mies bedankt voor deze ervaring.

groet Johan.

 

Zaterdag, 10 oktober 2015.

 

Meer brinta eten.

 

Het plan was om een paar uur te kijken of de tarpon er nog zat en daarna naar de Tyson  van de wrakken. Tarpon hebben we niet gezien, ook geen aanbeten van andere vissen trouwens. Toen maar naar buiten voor de goliaths. Toen we goed en wel 2 minuten lagen begon het water een paar honderd meter verderop te koken. Het zullen toch geen tonijnen zijn.....................Toch maar even kijken. En ja hoor, ze zijn er weer. Ik was de gelukkige met de eerste tonijn die mijn nieuwe molen wel even wilde reorganiseren. Daarna was het de beurt aan Johan en die ging vreselijk snel weg. Na 10 minuten schoot helaas de haak los. Later kreeg Johan nog wel een herkansing en deze bleef hangen. Wim haalde nog een mackerel uit de school. Het was wel heel moeilijk om de scholen bij te houden. We hadden maar 1 of 2 kansen om te gooien per keer. Toen ze weer verdwenen gingen we maar grouperen. Wim ving de eerste maar dit was een kleine. We lagen verre van ideaal omdat de stroom en de wind precies tegen elkaar ingingen. Hierdoor lagen we precies boven de plek waar ze ons konden afbreken. Hierdoor verspeelden Johan en Toine nog twee grote groupers. Als je ze op deze manier wilt vangen moet je echtoersterk zijn om ze uit de obstakels te houden. Morgen met opkomend tij maar kijken of we beter kunnen gaan liggen. 

 

 

Vrijdag, 9 oktober 2015.

 

De perfecte dag.

 

Gisteren hadden we redelijk wat tarpon aanbeten dus vandaag wilden we nog even gaan kijken of het vandaag weer zou gaan gebeuren. De aasvis duurde iets langer dan gisteren maar toen we eenmaal lagen voor de tarpon duurde het nog geen kwartier voordat Johan de eerste tarpon eraan had. Gelukkig kon deze geen bomen vinden op de bodem en lag hij na een half uur langszij. Af en toe kwam er nog een kleine blacktip voorbij of aasde er een hamerhaai achter de boot. Er waren niet te veel aanbeten en ook niet te weinig, precies goed. Het was weer twee urtjes rustig toen Toine de volgende aanbeet kreeg. Deze voelde gelijk argwaan en bleef springen om de aasvis uit te spugen. Zelfs na 6 sprongen lukte het niet en toen zat de haak al vast. Dit gevecht duurde meer als een uur en Toine moest echt tot de bodem gaan. Dit visje vocht als een beer (en Toine ook). Hij bleef sterk tot het moment dat we de leader konden pakken. Na een paar mooie foto's hoefden we hem ook niet te reanimeren, hij spurde er gelijk vandoor. Het laatste uur van de dag stonden we met z'n vieren op een andere plek nog te trekken aan spanish mackerel, jack crevalle, ladyfish, mangrove snapper, blue runner en seatrout dus we mogen wel zeggen dat dit een perfected dag was.

   

 

Donderdag, 8 oktober 2015.

 

Doodslaan.

 

We komen net terug van de basspro en ik kreeg net een mailtje van Annette dat er vanavond terwijl zij binnen zat iemand in de tuin heeft gelopen. Hierbij mijn belofte aan iedereen die zo iemand voor mij doodslaat als ik hier zit dat hij zijn leven lang bij mij kan komen vissen voor noppes. Dus je weet wat je te doen staat als je wilt komen vissen. Ik wil nu ook goede beveiliging hebben op wat voor gebied dan ook dus als iemand nog suggesties heeft hoor ik het wel.

Even over het vissen vandaag. Dat was goed. We begonnen met een leuke hamerhaai voor Wim. Daarna ging Toine met wat groter aas vissen met de spinhengel en toen kwam er net als bij zijn vorige trip een rog aan. Deze liet Toine ook weer wat mooie plekjes van het gebied zijn. Uiteindelijk lukte het hem wel om de rog langszij te krijgen. Toen kreeg Johan een tarpon eraan tegelijk met Toine die een grote haai stond te drillen. En ze gingen allebei een andere kant op. We gingen achter de tarpon aan en Toine moest veel druk zetten op zijn vis waarna deze brak. Het gevecht met Johan verliep vlekkeloos en na 20 minuten kwam hij goed dichterbij. Opeens voelde Johan dat de lijn ergens langsschuurde en vastliep. Daarna brak de lijn af. Niks aan te doen maar wel balen. Wim was de volgende met een 1.75 meter tarpon en na drie kwartier en vele sprongen later lag hij naast de boot. De haak zat erg los aan de zijkant van zijn bek dus tijdens het pakken ging deze eruit. Een snelle "catch&release". Wim was wel superblij met zijn eerste tarpon, die stond nog op zijn lijstje. Verder kregen we nog kleine blacktip binnen en lieten er nog twee tarpons het aas los. Zulke dagen zien we graag.

 

  

 

 

Woensdag, 7 oktober 2015.

 

Spinnen maar.

 

Vanmorgen werd het vertrek wederom beinvloedt door het weer. We konden pas om tien uur weg vanwege de regen. Eenmaal buiten werd duidelijk dat het originele plan niet door kon gaan. De grouperplek was niet bereikbaar vanwege de donkere wolken. Daarom gingen we eerst kijken voor ladyfish. We vingen er vijf en we gingen gauw verder. We kregen een aantal aanbeten maar we visten zonder staal dus de meeste verpeelden we want het waren allemaal haaien. Er zaten ook spinners tussen. Johan wist wel een spinner te vangen en dat is toch wel spektakel hoor. Gieren door de slip en achter elkaar springen. Het gebeurt niet vaak dat je de spinners eraan houdt dus dit was wel erg leuk. Binnen een uur waren de aasvissen op dus gingen we nog even op een andere plek kijken voor grouper. Hier zaten er niet veel want het duurde wel een uur of twee voordat de eerste aanbeet kwam op Toine zijn grouperhengel. We zagen al snel dat dit geen grouper kon zijn want hij schoot alle kanten op. Het was een blacktip. De haak zat mooi voorin dus hij brak niet af. Ondertussen had Johan al een snapper aan een spinhengel gedaan en daar kwam wel een grouper aan. Het was een kleine dus dat ging net goed. Hierna kwam er eentje aan die net een paar kilo groter was en dat was te veel.  Deze trok zich los tussen de stenen. Toen was alweer tijd dus snel naar huis.  

 

Dinsdag,  6 oktober 2015.

 

De laatste twee weken van het jaar.

 

Gisteren ben ik weer in Goodland aangekomen met Toine die al een paar keer is meegeweest met het "Beet"team, en met Johan en Wim, de absolute zeebaarsspecialisten. We probeerden vanmorgen met het vangen van aasvis maar dat was onmogelijk Op drie verschillende plekken geweest voor meerval maar noppes. Plan B dan maar. We gingen light tackelen.  De omstandigheden waren zeer goed. Voor mijzelf ging het nog wel aardig met twee snooks, een redfish en een paar mooie seatrouts maar Toine, Wim en Johan moesten veel moeite doen voor een paar snooks, een aantal jacks en wat ladyfish. Hier had ik wel iets meer van verwacht. Wel kwam er nog een manatee even gedag zeggen naast de boot.  Plan C dan maar. Driften en kijken waar ze zitten. Toen kwamen ze wel een beetje los. Bij Wim was op een gegeven moment elke aanbeet een trout en Johan drifte met een aasvis voor grouper. Hij ving er al snel eentje van een pondje of 30 en Wim volgde met een visje van een pondje of 50. Toine had nummer drie maar die brak de boel af. En dit alles binnen een half uurtje. Locatie, locatie, locatie. Dus we hebben er wel moeite voor moeten doen maar als je alles vis van vandaag op een rijtje legt was het nog niet zo slecht.

   

 

 

 

 

 

Vrijdag, 20 september 2015.

 

Laatse dag.

 

Het weer was fantastisch vandaag. We lagen te vissen op een spiegeltje. Alleen in de middag trok de wind flink aan.Normaal gesproken staat dat stille weer garant voor wat tarpon aanbeten maar vandaag niet. Wel zaten er voldoende haaien. We vingen wat kleinere blacktips en Perry had nog een hele grote lemon van zo'n 2,5 meter. Hier was hij wel ruim een half uur mee bezig. Hij nam zoveel lijn dat de boot los moest. Af en toe kwamen er ook nog scholen spanish mackerel voorbij. Hier vermaakte Eric zich kostelijk mee. Op een gegeven moment kreeg Eric er ook nog iets groots aan. Maar deze trok alles kapot. Zeker in de ochtend leek het wel of we in een zee-aquarium visten. Heel veel roggen zagen we voorbij zwemmen. Mega veel aasvis waar je de jagers doorheen zag schieten. Maar helaas zit het er alweer op voor deze week. Over twee weken kom ik terug voor de laatste twee weken van dit seizoen. Nu volgen wat ervaringen van Perry en Eric

 

 

Voor de 3e keer bij Michel in Florida.(Zwaar)

 

Na de vorige keren is dit mijn meest speciale keer geweest,ik zelf had dit begin van dit jaar nooit gedacht,alles liep vanaf begin dit jaar totaal anders als gehoopt en verwacht dit wat gezondheid aanging.Geen ernstige ziekte maar wel een rampensenario van spanning,ellende en revalideren maar goed ik ben op de goede weg en eigenlijk heel blij en ook wel een beetje trots dat ik hier toch gekomen ben.Het viel niet mee en was bij vlagen letterlijk en figuurlijk erg zwaar,om gek van te worden soms.Maar mede door het begrip en de superhulp van zowel mijn maat Eric en ook zeker Michel,die me geholpen hebben als een soort Buddy's zoals je wel eens in een film ziet,is met name deze 3e keer er een geworden die ik nooit vergeten zal.En al waren de vangsten deze keer minder als de andere jaren het blijft elke keer weer geweldig dit mee te maken en hier te zijn.Ook het weer speelde hier een belangrijke rol in,het zat niet alle dagen mee.Maar ondanks alles weer geweldig,en zowel Eric als Michel bedankt voor de fantastiche hulp en begrip bij dit avontuur.Mijn persoonlijk aller grootste vangst was en is het hier zijn geweest.Ook het vangen van een Tarpon en een grote Lemonshark gaven weer eens een echt kick gevoel.Michel,ook weer zeer bedankt voor je tomeloze passie en inzet tijdens deze trip.Tot een volgende keer. 

Perry.

 

 

Het was weer wat anders het weer werkte niet mee maar ondanks dat heb ik het weer ontzettennd naar mijn zin gehad .

Michel bedankt en tot volgend jaar

 

 

Donderdag, 19 september.

 

Het weer verandert.

 

Met nog twee dagen te gaan moeten we de juiste keuzes maken. We hadden nog niet light tackle gedaan dus daar begonnen we mee. Het slechte weer van afgelopen dagen had nog steeds invloed op de visserij want we kregen maar 1 aanbeet. Die was bij mij en dat was een echte grote. Ik kon niets met hem. Helaas schoot de haak los. Daar baalde ik wel even van. Ik was superbenieuwd wat het was. Perry wilde ook nog graag grouperen dus 40 minuten later lagen we boven de grouperplek. Perry ging al gauw bijna overboord en voor iemand die net een beetje opgeknapt is en nog niet helemaal de oude is was dit niet de juiste keuze. Hij zag dan ook af van een herkansing. Eric wilde nog wel een keer worstelen en haalde er eentje binnen. Maar we wilden ook nog wat moois voor Perry. Dan proberen we nog een tarpon of een haai. En de goden waren nu wel weer een beetje op onze hand want de eerste aanbeet was gelijk raak. Ruim een half uur en een paar hele mooie sprongen vlak bij de boot later hielden we een mooie tarpon naast de boot. Dit hadden we even nodig na dagen van slecht weer.    

 

Woensdag, 18 september 2015.

 

Hopelijk laatste dag regen.

 

Het was een kopie van gisteren. Werkelijk geen minuut droog geweest. Er was in de ochtend nog geen onweer dus we konden wel vissen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat als het regent de visserij niet echt best is. We zijn nog op twee flats geweest voor light tackle. De waterkleur was perfect en het waaide niet. Maar niet 1 aanbeet en er zat vis zat. Daarna gingen de grote hengels uit. Perry kreeg een aanbeet die er even aanzat. Toen de vis losschoot draaide hij alles binnen inclusief de aasvis. Plots zagen we een grote vin er achteraan gaan. Dat moet een hammerhead zijn Hij achtervolgede tot bij de boot maar pakte hem niet. Perry heeft  de aasvis gewoon laten zakken naar de bodem. En toen luste hij hem wel. Normaal verspeel je geen hammerheads als je zonder staal vist. Op zo'n dag natuurlijk weer wel. Leader doorgebeten. Later kreeg Eric nog een spinnershark eraan. Zelfs na vier sprongen inclusief de 7 salto's zat hij er nog aan. Dat biedt perspectief. Daarna zwom hij zo hard naar rechts dat de lijn het al snijdend door het water niet bij kon houden. Gelukkig bleef hij eraan en kon hij onthaakt worden. Heel apart, in deze vier hele slechte dagen vangt Eric de twee moeilijkst te vangen vissen hier, een tarpon en een spinner. Om half 1 moesten we weer het water af omdat het begon te onweren. Alle kaarten op de twee laatste dagen! Oh ja, en vanwege de regen weer geen foto's vandaag.

 

Dinsdag, 17 september 2015.

 

Zo kan het hier ook zijn.

 

Regen, regen, regen. Dat is wat het was vandaag. We bleven in de buurt liggen van de haven. Omdat er geen directe dreiging was van onweer konden we wel naar buiten. Wel bleven we erg dicht in de buurt. Als je al een keer half geraakt bent door de bliksem kijk je wel uit.  Op de plek zagen we wel wat tarpons rollen. Om 12 uur zijn we er mee gestopt. Het was gewoon geen doen. Er kwamen twee aanbeten maar allebei de keren de leader doorgebeten. We gokten namelijk op de tarpons maar deze vertikten het vandaag. Deze dag maar weer snel vergeten. Gelukkig hebben Eric en Perry hier al wat leuke weken gehad maar voor de nieuwkomers zie de titel.

 

Woensdag, 16 september 2015.

 

Volhouder wint.

 

Allereerst even de melding maken dat het internet de laatste dagen ruk is. Dus als de verslagen af en toe een dag stoppen (net als gisteren) komt dat daardoor. Foto's plaatsen gaat al helemaal moeilijk. Gisteren zijn Eric en Perry weer gearriveerd. Ik ben zeker blij dat Perry er weer is want daar zag het in het begin van het jaar helemaal niet naar uit. Ik ben opgelucht dat hij nu al zover is opgeknapt dat hij hier naartoe kon komen. Gisteren begonnen we de week wel met heel slecht weer. Al na twee uur vissen moesten we terug naar de haven vanwege het slechte weer. We konden na een paar uur schuilen wel nog voor twee uurtjes terug maar alles en iedereen was van slag af. Snel vergeten die dag. Vandaag was het weer wederom instabiel dus bleven we dicht bij huis. De aanbeten bleven in de ochtend uit. Ho, niet helemaal waar want we begonnen vanmorgen gelijk met gooien naar een school jacks. Toen we er een stuk of 7 hadden hield dat wel op. Daarna bleven de aanbeten dus uit. Maar we bleven gewoon liggen toen er weer een tarpon door de lucht sprong. Hij nam nog een andere lijn mee maar door kalm te blijven werd dat snel opgelost. Na een half uurtje en een sprong of drie kreeg Eric zijn mooiste foto's tot nu toe. We visten in vrij diep water van 8 meter en dan springen ze niet meer zo veel. Hierna duurde het weer een paar uur voor de volgende aanbeet. Dit was weer een hele gekke. We dachten aan een grouper gezien het vechten maar hij brak de leader dus we zullen het nooit weten. Daarna kreeg Perry weer een aanbeet en deze bleeg ook al hangen in het midden van de pass. Opeens zwom hij naar links in kwam een stuk naar boven. We konden zien dat het een haai was maar niet welk soort. Maar hij vocht wel heeeel raar. Toen brak hij helaas af. Jammer want we hadden graag gezien welk soort het was.   

 

Zondag, 14 september 2015.

 

De laatste dag.

 

We zitten nu alweer op maandag want internet werkte niet helemaal volgens plan gisteren. Vandaar dat ik een dag later schrijf. De laatste dag vissen was een beetje vol met pech. Vissen beten niet door en zelfs na 50 meter lijn geven konden we nog geen vis haken. Ze waren supervoorzichtig. Henk had er wel even een tarpon aan maar na een paar sprongen vloog de haak eruit. Fred had er nog een tijdje een spinnershark aan maar toen deze in de buurt van de boot was loste ook deze de haak. Hij wist nog wel een mooie lemonshark te vangen. Daarnaast hadden we ook een beetje pech met een paar lijnbreuken. De bodem ligt op deze plek vol met rommel en gevlochten lijn is daar erg gevoelig voor. We hadden graag nog wat moois gevangen. Fred en Henk zitten nu al in Miami voor een weekje vakantie en door het gedoe met het internet zijn hun ervaringen dus nog niet te lezen. Maar deze zal ik later plaatsen. Ik wens ze nog een heel leuk weekje in Miami. 

 

Ze zijn weer een beetje opgedroogd van Miami dus hier alsnog de reactie van de "Pelagic Boys". 

 

Samen met Fred mijn maatje naar Florida, vorig jaar nog samen met mijn vader maar die kon dit jaar helaas niet mee.
Vanaf begin tot het einde is het lachen gieren brullen geweest, light tackle was dit jaar mede door de jacks fantastisch. Helaas hebben we veel grote vissen verspeeld door allerlei redenen. Ikzelf ben nogal gek van het vissen op grouper maar deze waren dit jaar zelfs voor mij te sterk om te vangen, helaas tientallen verspeeld omdat ze niet te stoppen waren! Fred daarentegen was gefascineerd door de tarpons, hij wist ook ook als enige er één te vangen. Wederom heb jij onze visdromen laten uitkomen.

Michel ( de visfilantroop van Nederland) enorm bedankt.
Henk & Fred

  

Zaterdag, 13 september 2015.

 

Rotweer.

 

We moesten vandaag na een uurtje alweer terug naar de haven vanwege het slechte wwer. Een slecht begin. Na een paar uur konden we terug en het zag er veelbelovend uit. Op de plek zagen we grote tarpons rollen. Helaas in de vier uurtjes die we daar konden vissen kregen we maar twee aanbeten van kleine haaitjes. Balen dus. Veranderend weer is nooit goed, dat blijkt maar weer. 

 

Donderdag en vrijdag 12 september 2015.

 

It's Jack time.

 

Gisteren heb ik helaas vergeten een verslagje te doen. Henk en Fred hebben een eigen auto gehuurd en waren ergens wezen eten en ik zat eigenlijk lekker een beetje te dommelen hier en ben het helemaal vergeten. We waren gisteren naar een plek geweest waar permits zouden zitten. Helaas waren ze er niet en toen hebben we geprobeerd een paar groupertjes eruit te trekken. Met de kleinere ging het prima maar toen er grotere aankwamen werd Henk door de boot geslingerd (letterlijk). Twee keer was de grouper zo strek dat de slip niet te stoppen was en toen de lijn brak kukelde hij twee keer achteruit door de boot. Fred ging vindt dit gekkenwerk en slaat voortaan een beurt over. Heel verstandig. Op de terugweg nog gestopt op een flatje en toen kwamen er nog wat seatrouts en jacks binnen. Vandaag was het ff andere koek met de jacks. Na 5 minuten varen zagen we ze al jagen. En een minuut later hadden we drie gebogen hengels met mooie maten jacks. Die kunnen pas trekken. We gingen ze als aas gebruiken maar het was heel moeilijk om te stoppen. Onderweg naar de stek kwamen we ze weer tegen. We konden het niet laten en gingen weer. Elke worp was raak. Met een bun vol jacks gingen we naar de cuda's. maar die keken er naar (van 5 centimeter afstand) en wensten ons een fijne dag. En het waren jacks van een paar pond. Klotecuda's. Hierna gingen we maar weer verder met de light tackle. Op de volgende plek hadden we een paar kleine jacks en een kleine snook. Op de tweede plek ging het weer helemaal los. Naast jacks had Fred ook nog een mooie seatrout maar bij het binnenhalen voor de foto schoot hij los. Alles bij elkaar hebben we misschien wel zo'n 90 jacks gevangen. 

 

 

 

 

Woensdag,  10 september 2015.

 

Te gekke dag.

 

We begonnen met light tackle vanaf het strand. Het was erg spannend. Fred begon al gelijk met een redfish. Daarna ving ik er eentje en volgede Fred al snel met de tweede. Henk bleef nog even achter en werd steeds chagrijniger. Maar toen er opeens een spanish mack opdook kwam het geloof weer terug. En na een jack crevalle helemaal. Ik ving nog twee ladyfish en een mooie jack tot de muggen de overhand namen. Fred zit echt helemaal onder. Hierna gingen we offshore en daar ging het los. We stonden met drie kromme hengels tegelijk. Allemaal mooie maten jacks. Er werd er van mij nog eentje gegrepen door een grouper terwijl ik Fred en Henk stond te filmen. Daarna gingen er nog wat jacks aan de grouperhengel. In de haven hoorde we dat een hele bekende gids de dag ervoor naar 7 plekken was geweest voor grouper waar hij ze normaal altijd ving maar niet 1 aanbeet had gehad. Dit baarde ons toch wel zorgen. Maar toen de jack na 20 seconde werd gegrepen hadden we andere zorgen. Fred had er eentje aan die werkelijk een dichte slip liet roken. Henk en Fred probeerden samen de  grouper te stoppen maar dat was onmogelijk. De volgende hetzelfde verhaal. Dit zijn de hele grote. Gelukkig kwamen er nog wel een paar kleinere binnen. En Henk ving aan de spinhengel nog een hele grote ladyfish.

 

 

 

 

Dinsdag, 9 september 2015.

 

Een nieuwe week.

 

Gisteren zijn Henk en Fred aangekomen op Miami. Vorig jaar was Henk met zijn vader maar dit jaar is Fred mee. In april heb ik nog met Fred gevist op de Kaapverdische eilanden waar hij na vele pogingen zijn eerste marlijn ving. Hopelijk krijgt hij deze week zijn eerste tarpon. En Henk wil gewoon weer even aan hele grote groupers trekken.  Vandaag begon de dag met heel erg slecht weer. Tot een uur of elf heeft het geonweerd dus we konden pas laat weg.  Daarna werd het wel mooi stil weer dus dat zat wel mee. Aasvis vangen ging erg goed dus we konden snel gaan beginnen. We hadden al tarpon gezien dus we stonden strak. Na een uurtje kwam de eerste aanbeet en dit was gelijk een tarpon. Fred kreeg hem na een kwartiertje binnen en wat leuke foto's konden worden gemaakt. Het was geen hele grote maar om mee te beginnen is een 1.30 meter een goede maat. Even wennen aan het buigen voor de koning. Wat ook wel heel apart is dat er wordt gevist met eigen hengels van Fred en Henk. En dat is geen rotzooi. Handgemaakte japanse stokken zie je niet elke dag. En de Saltiga's en Stella's maken het aardig af. Dit materiaal gaf dan ook geen krimp. Daarna kreeg Henk de volgende aanbeet. Deze harde vechter hebben we nooit gezien want na een minuut af toen brak de boel af. Hoogstwaarschijnlijk een grotere haai. We zagen om ons heen nog steeds de tarpons maar we kregen hierna geen aanbeten meer. Dus helaas maar 1 vis maar wel gelijk de goede. Morgen maar hopen op beter weer.  

 

 

 

Zondag, 6 september 2015.

 

De laatste dag.

 

Toen we onderweg waren naar de visstek zaten we alweer snel in de jagende vogels. Het was niet zo gek als gisteren maar er kwamen een redelijk aantal ladyfish binnen en een verdwaalde mackerel. In ieder geval genoeg om verder te varen en te gaan vissen. Jack begon de dag heel erg goed met alweer een tarpon. Het begint een beetje een gewoonte te worden met die springers elke dag. Na een redelijk korte strijd van 20 minuten lag hij alweer naast de boot. Het zal wel aan Jack zijn magische "tarpon overhemd" liggen. Hierna kwamen er eigenlijk alleen nog maar aanbeten van haaien. We zagen wel tarpons rollen maar die waren denk ik steeds net te laat. Wim had nog een mooie spinnershark eraan en eindelijk staat een sprong van een spinner goed op de foto dankzij Sander. Sander had weer een paar grote lemonsharks en een mooie blacktip waarmee hij een behoorlijk poosje bezig was. Verder kwamen er ook nog een aantal blacktips binnen. Het was eigenlijk de hele dag wel druk met aanbeten. Op de spinhengeltjes vingen we af en toe nog een spanish mackerel en een pompano. Al met al weer een leuke dag en een goede afsluiter van een topweek. Hierna volgen weer wat ervaringen:

 

Beste keer tot nu toe!!

 

We zaten hem al een beetje te knijpen met al die berichten over Erika, maar toen we hier aankwamen was er niets aan de hand, windstil en schitterend weer (33+ graden). We hebben bijna alles gevangen wat we wilden. Het materiaal was weer als vanouds helemaal in orde en Michel had weer een paar verrassende nieuwe stekken. In verhouding hebben we veel tarpon gevangen, grote baracuda's diverse haaien en een enorme variatie aan kleinere vissen. Uiteindelijk dus weer een fantastische week gehad met superweer en mooie vangsten. Volgend jaar zijn we weer van de partij. Thanks Michel.

 

Wim, Sander en Jack

 

 

 

 

 

 

Zaterdag, 5 september 2015.

 

Light tackle heaven.

 

De lang verwachte light tackle dag was vandaag. En we hadden geen betere dag kunnen treffen. Bij het uitvaren zaten we al midden in de jagende vissen. Alles wat we erheen gooiden was raak. De meesten waren ladyfish maar er zaten ook spanish mackerels en seatrout bij. Het viel niet mee ons los te weken van dat geweld maar we wilden nog naar de eilanden. Daar begon het gelijk met een grote vis voor Sander. Helaas ging de lijn achter een stuk koraal en brak af. Daarna ving iedereen wel 1 of meerdere snooks en had ik nog een redfish. Ook kwamen er nog ladyfish en mangrove snappers binnen. Windstil weer, jagende vis, het was werkelijk prachtig. Toen ging de stroom eruit en viel het stil. Toen we naar een andere plek gingen duurde het wel 2 uur voordat de stroom er weer een beetje in kwam. Toen hadden we helaas nog maar een half uurtje waarbij er wel een grote redfish op Sander zijn lure klapte een meter bij hem vandaan. Helaas trok hij de haak gelijk los. Vlak voor tijd ving Jack nog de mooiste snook van de dag en konden voldaan naar huis toe. 

 

 

Vrijdag, 4 september 2015.

 

Shark attack.

 

We visten vandaag op dezelfde plek als gisteren. Voor de aasvis maakten we net als gisteren een driftje met kunstaas op de bodem. Er kwamen mooie maten meerval naar boven. Op een gegeven moment voelde ik een zware aanbeet. Ik schijn nog "oh nee he"gezegd te hebben omdat ik dacht dat dit weer zo'n aanbeet zou zijn die in dit leven niet naar boven te krijgen was. Maar 2 seconden later vliegt er weer een tarpon door de lucht. Aan een heel licht spinhengeltje. Dat wordt lachen!!!De tarpon bleef goed in de buurt van de boot dus de sprongen waren ook allemaal binnen de 10 meter. Reuze spectaculair. Na een minuut of 20 konden we de tarpon pakken voor een fotootje. Het spinhengeltje hou ik er maar even bij. Daarna kreeg Sander op precies dezelfde manier een aanbeet van een tarpon. Helaas overleefde deze dril de eerste sprong niet. Erg jammer. Met de volle bun aasvis gingen we hierna met de zware hengels vissen. Het tarpon gebied van gisteren was vandaag veranderd in shark gebied. We hebben denk ik 8 haaien eraan gehad. Sommigen gingen er al snel af en andere vlak bij de boot. We konden van de spinnershark van Wim de leader pakken en een leuk fotootje maken. Hij ligt even bij te komen van alle sprongen en capriolen die uithaalde om de haak los te krijgen. Verder kwam er nog een blacktipje binnen. Jack zat met zijn lemonshark tot ver in de backing toen deze er vandoor ging. Snel de boot losgooien en er achteraan. We hadden gehoopt op meer tarpon maar met zoveel actie mag je eigenlijk niet klagen. We zijn een beetje te verwend geraakt denk ik. 

 

Donderdag, 3 september 2015.

 

Naar huis, staatslot kopen en niet meer terugkomen.

 

De silver king stond op het programma vandaag. Eerst driften om met kunstaas aasvis te vangen. Al na een paar aasvissen was het raak. Een grote tarpon knalt op zo'n kleine lure van Jack. 1 sprong en alles af natuurlijk. Maar wat een spektakel. Daarna kwamen er wel wat aasvissen binnen. Wim had ook  nog iets groots aan de spinhengel. Of een hele grote spanish of een king mackerel. We zullen het nooit weten want alles was kwijt. Toen de grote hengels uit stonden liet de eerste aanbeet niet lang op zich wachten. De eerste tarpon sprong gelijk door een andere lijn heen. Na deze sprongen ging ook gelijk de haak los. Jack balen. Maar deze aanbeet was tijdens een dubbelstrike en aan de andere zat ook een tarpon dus Jack heel snel weer gelukkig. Na een uurtje en veel sprongen later had een zeer vermoeide Jack zijn eerste tarpon binnen. Hierna hadden we een uur niks en toen gingen er weer twee hengels tegelijk af. De vis van Sander ging er als een raket vandoor zonder te springen. Waarschijnlijk een blacktip. Wim had een tarpon eraan. Weer een dubbele hookup!!! Wim zijn tarpon was wel 200 meter ver weg toen Sander zijn vis al vlak bij de boot was. En opeens.............een grote tarpon vliegt de lucht in. Die van Sander was toch een tarpon!!!!. Na een minuut of twintig lag de tarpon van Sander al naast de boot en kon de leader gepakt worden waarna deze brak. Een goede catch&release. Een half uur later was Wim zijn tarpon vlak bij de boot toen hij  nog een keer sprong. Dit was teveel voor de leader en deze brak af. Alle tarpons waren rond de 1.80 meter. Aan het einde van de dag kregen we weer een dubbelstrike. Jack had een blacktip en Sander een 2,5 meter lemonshark. Jack zijn blacktip knabbelde de leader na een kwartier door maar de lemon van Sander kwam naast de boot. Sterker nog. We moesten moeite doen om de haak los te krijgen en hij kwam met zijn bek open naar boven. Deed ons toch een beetje aan Jaws denken. Bter dan dit gaat het hier niet worden. Vandaar de titel.

   

 

 

 

Woensdag, 2 september 2015.

 

En vliegen maar.

 

Vandaag stonden de cuda's op het programma. Wat een slimme vissen zijn dat toch. Overal ter wereld te vangen aan alles met een haak maar hier...... We begonnen met freelinen van sandtrouts. Kleine haken, hele lichte staallijntjes, en nog keken ze er dertig keer naar zonder te bijten. Na een tijdje kon 1 cuda het toch niet laten en pakte Wim zijn aasvis. En vliegen dat hij weer deed. Sprongen van 8 meter waren niks. Ik heb een tijdje getest met dubbele haken of dreggen maar de cuda's gaan pas echt tekeer met een enkele haak. Daarna kregen we nog meer slimme aanbeten (alles behalve de haak). Toen besloten we maar te trollen rondom het wrak. Normaal gesproken gaat dat een of twee trekken goed en daarna niet meer maar nu was dat toch de ticket van de dag. Iedereen haakte er een paar. Maar het blijven cuda's dus gebroken onderlijnen of complete onderlijnen die verdwenen. Wim pakte er nog eentje en de grootste was voor Sander. Hij ving er in korte tijd twee en de laatste was een klapper. De dril duurde wel een minuut of twintig. Aan het einde van de dag nog even langs de kant met de spinhengels en eindelijk waren er weer wat ladyfish te vangen. Die hadden we het hele jaar nog niet gezien. Sander verpeelde nog iets groots. Niet gezien wat het was.

 

Dinsdag, 1 september 2015.

 

We zijn er weer.

 

Gisteren na een goede vlucht met helaas wel wat vertraging om kwart voor twaalf aangekomen in Goodland. Gezien het tijdstip maar gelijk gaan slapen. Sander, Wim en Jack lagen uiteraard weer eerder dan ik. Hoe doen ze het toch? Ze zijn al een aantal keer geweest dus het "eerste dag ritueel" van vergunningen en boodschappen ging redelijk vlot. Rond een uur of tien konden we al gaan vissen. Tropische storm Erica had ons thuis al de stuipen op het lijf gejaagd maar het viel alles mee. Sterker nog, er is niets aan de hand. Het weer is geweldig. De aasvissen werkte iets minder mee dus dat nam wel anderhalf uur in beslag. Aan het begin van de middag kreeg Wim de eerste aanbeet. Gelijk een tarpon!! Na een half uur konden we hem in de bek pakken en aan een mooi stukje stand een paar foto's maken. De kop is eraf. Helaas volgde er geen tweede anders had het helemaal super geweest maar ons (en zeker Wim) hoor je niet klagen. Morgen wordt het waarschijnlijk light tackle op volle zee. 

 

Maandag, 6 juli 2015.

 

Brrrrrr.

 

Gisteravond hadden we hele zware buien. Op een aantal plekken hadden ze zelfs grote hagelstenen erbij. Dit ging bijna de hele nacht door. Het water was gisteren 89 fahrenheit. Vandaag 82. Dit is een verschil van 3,5 celsius. Nou, dat hebben we gemerkt vandaag. Helemaal niets. Alsof er helemaal niets meer rondzwom. Zo wil je je week natuurlijk niet afsluiten. Morgen vliegen we weer naar huis en dan kom ik in begin september weer terug. Hier nog even wat Wil er van vond deze week:

 

De week is weer voorbij gevlogen en het wordt een beetje eentonig maar we hebben het weer prima naar ons zin gehad. Geen dag hetzelfde en er gebeurd van alles en nog wat, Vliegende roggen, migrerende Tarpons, jagende jacks, visarenden en natuurlijk de enorme diversiteit aan vissoorten. Hoogtepunt was toch wel de enorme Grouper aan een "gewone" hengel. Ongelofelijk wat een kracht je kan uitoefenen met die stokkies (materiaal was weer prima in orde!). Verder natuurlijk weer de Tarpons, dit is en blijft toch een van de mooiste sportvissen die er rondzwemmen. En dit alles natuurlijk in een adembemende omgeving die nooit verveeld en waar Michel toch wel een paar hele mooie visplekken heeft gevonden.

Dus nog alles op een rijtje, weer was prima, boot en materiaal absoluut top, Michel top (lijkt wel of tie met de jaren steeds gezelliger wordt) en weer die prachtige vissies.

 

Bedankt Michel en we komen graag nog een keer terug.

Betty  & Wil

 

 

Zondag, 5 juli 2015.

 

Vandaag gingen we naar een plek waar ik met de vorige ploeg nog een een dagje succesvol aan light tackle had gedaan. We gingen nu aan de rand van de flat liggen en wachten op de vis die op hun beurt daar weer ligt te wachten op de vis die van de flat af komt. In het begin kregen we een paar snoeiharde aanbeten maar steeds werd de aasvis losgelaten. Daarna losten we nog een paar vissen, waarvan eentje door een doorgebeten leader. s' Middags vingen we nog twee grote nursesharks maar dat was het wel zo'n beetje voor vandaag. Nu nog even wat anders. Door de opgelopen dollarkoers heb ik berekend dat ik voortaan niet meer uit ga komen. Ik had gehoopt er aan te ontkomen maar voor volgend jaar moet ik helaas iets aan de voorwaarden veranderen. Het vissen wordt 75 euro duurder.  De vergunningen regel je zelf online vanuit Nederland. Dit scheelt ons dan ook weer tijd op de eerste dag in Goodland. En aan het einde van de week wordt de huurauto door de groep even volgegooid. Met deze dingen moet ik weer gewoon quitte kunnen spelen.  

   

 

Zaterdag, 4 juli 2015.

 

Weg van die blacktips.

 

Gisteren hadden we er weer genoeg kleine blacktips aangehad dus probeerden we weer een nieuwe plek. De aasvis ging weer ouderwets goed. Alleen ging Wil in een vin van een meerval staan. Dat doet zeer!!!!!!! Aangekomen op de plek kregen we al rap twee aanbeten. Eentje beet de boel door en de andere loste de haak. Het waren allebei goede felle aanbeten. Daarna was het een paar uur stil toen Wil er een tarpon aan kreeg. Deze was kleiner dan die van gisteren. Ongeveer 1,5 meter. Na drie kwartier lag deze ook naast de boot. De volgende tarpon was voor mij en 20 minuten later kwam deze al. Helaas sprong hij na de aanbeet gelijk de lucht in en we zagen hem de aasvis lossen. Het einde van de middag was ook rustig en toen het onweer eraan kwam gingen we maar snel richting de haven. 

 

 

Ik hou de tarpon even vast voor de foto want Wil werd een beetje duizelig

 

 

Vrijdag, 3 juli 2015.

 

Last bait.

 

We lagen vandaag op dezelfde plek als gisteren. Maar het was een compleet andere dag. Veel hele kleine blacktips en weinig aasvis te vangen. Ook het light tackelen ging slecht. Twee sandtrouts en 1 spanish mack. Wat een verschil met gisteren. We vingen wel twee groupers aan de spinhengels. Eentje van 130 pond en een 40 ponder. De visserij was echt kalm. Wel had Wil nog een 2,5 meter lemonshark. Op een gegeven moment waren alle aasvissen op en toen gebeurde het. Opeens trok een veld van wel 100 tarpons voorbij. Ze waren wel klein, zo'n 1.20 maar toch. Dat is dan wel even balen. Nu zijn deze migrerende tarpons wel wat moeilijker te vangen maar zonder aas heb je helemaal geen kans. Later werden er weer een paar aasvissen gevangen. Op de allerlaatste door Betty gevangen meerval kregen we een enorme run. 1.85 Meter tarpon knalt de lucht in. Na heel veel sprongen en ruim een uur konden we naast de boot onthaken. Een mooie dikke, onbeschadigde vis. Op de allerlaatste aasvis!!!!!!!!

  

 

Donderdag, 2 juli  2015.

 

Hele bijzondere dag.

 

Het is nog heel kalm weer dus we gingen vandaag naar een favoriete plek midden op zee. We maakten eerst een drift voor aas. Dat ging wel goed en er zaten ook nog wat bonnetheads tussen. De visserij zelf veel nog wat tegen dus we gingen een klein stukje verleggen. Dit bleek een supermove. We lagen nu op een plek waar we de grote hengels uit hadden staan en tegelijkertijd konden light tackelen. Het is een plek vol met rotzooi op de bodem dus we verspeelden wel behoorlijk wat. We kregen veel aanbeten van blacktips maar de klapper van de de dag was voor Wil. Een 400 ponds grouper aan de spinhengel. Na een half uur echt loeihard trekken kwam hij boven. Ik bedoel dan ook echt VOL in die hengel gaan hangen. Terwijl Wil zat te wachten op de aanbeten op de zware hengels vermaakte ik me prima met de lichte spinhengel. Op een gegeven moment was elke worp raak. Spanish macks, mangrove snapper, ontelbare zeeforellen en snook zat er. Ook Betty is vanaf vandaag een ervaren seatrout specialist.

 

Woensdag, 1 juli 2015.

 

Waarschijnlijk beter zo.

 

De laatste groep van het voorjaar is er weer. Gisteren Martijn, Emiel en Serge weggebracht naar het vliegveld en Wil en Betty opgehaald. We hadden wel een vreselijke file in Miami dus we waren anderhalf uur later dan normaal in Goodland. De aasvis was weer niet makkelijk te krijgen vandaag. Maar na 1,5 uur hadden we genoeg om verder te gaan. Het was taai en voor de middag hadden we alleen een aanbeet die zich al had vastgezwommen dus alles ging eraf tijdens de aanbeet. In de middag was het niet veel beter met een kleine blacktip en een gemiste aanbeet. Maar ja, dit is een visserij waarbij een enkele vis je hele dag/week kan maken. Om half vier kwam deze vis. Een mooie tarpon knalde de lucht in. Hij zal er twintig minuten aan hebben gezeten en zo'n 7 keer gesprongen hebben toen met de laatste sprong de leader brak. Er kwam gewoon te veel druk op. Gelukkig heeft Wil hier al een paar tarpons gevangen (zie vorig jaar juli) dus was hij niet zo teleurgesteld als de eerste keer dat hij er eentje verspeelde. Maar toen we hierna gelijk weggingen en in de haven waren werd het gitzwart. We waren nog niet in het appartement of het ging vreselijk onweren. Dus eigenlijk waren we opgelucht dat de leader brak. Wie wat er had gebeurd als hij er nog aan had gezeten. Altijd moeilijk om te besluiten om weg te gaan als er nog zo'n mooie tarpon aan hangt.

 

Maandag, 29 juni 2015.

 

Alle ballen op Emiel.

 

Emiel (die morgen voor het vertrek nog een grondige visitatie krijgt) was de enige die nog geen tarpon heeft gevangen dus dat was ond doel vandaag. We begonnen met veel kleine blacktips. Leuk aan de kleine hengels, niet aan de grote. Al snel was de aasvis op dus moesten we gaan driften voor aasvis. Martijn kreeg een aanbeet op zijn spinhengel die hem dubbel boog. Geloof me, deze shimano kan een buigje hebben. Helaas was hij echt te groot en na tien minuten brak de hele boel af. Er werden ook nog een paar grote bonnetheads gevangen. Oersterk. Toen we weer voldoende vis hadden gingen we terug. Na een half uurtje kreeg Emiel zijn tarpon eraan. En deze neemt een run, niet normaal. Als een gek het anker binnen gehaald en toen zaten er nog 7 wikkelingen op de spoel. Van de 300 meter!!We gingen vol gas achter de vis aan. Hij had sowiezo iets speciaals gegeten want pas na twee uur konden we de leader pakken. Helaas schoot toen de haak uit zijn bek maar hij was in ieder geval gevangen. Het was ongeveer de zelfde maat als die van Martijn gisteren, rond de 1,85. Toen was het alweer tijd dus terug naar de haven.

 

This is their story:

 

Voor mij de eerste keer om met Michel te gaan vissen. In de afgelopen jaren veel verhalen gehoord van mijn vrienden over hem. Hij werd omschreven als gezellig, betrokken en een ongelooflijke fanatiekeling op het gebied van vissen. Ik dacht dat ze overdreven... Nu na een week met hem op het water kan ik alleen maar zeggen dat ze compleet gelijk hebben. Een ontzettende vakman met passie voor zijn sport, super om met zo iemand op stap te gaan. Michel probeert er op een erg leuke natuurlijke manier voor iederen het beste uit te halen. Ik heb er ontzettend van genoten en wil zeker voor de herhaling gaan. Een klein detail wat ik persoonlijk ontzettend waardeerde was het leuke souvenier:), Namens Emiel.  See you next year.

 

Michel, wat ben je toch een gastheer! Dank je wel voor deze tweede ervaring in het slaperige Goodland. Jij bent in staat om mensen enorm enthousiast te maken voor het vissen wat je hier doet en naast de verhalen het ook nog waar te maken ook! Deze trip heeft de eerste overtroffen, de vangst spreekt boekdelen en deze zijn hieronder terug te vinden. Een puntje wat ik niet terug vind is het mogelijk haken van een zaagvis, wat vanmorgen (de laatse dag) is gebeurd op light tackle. Ik hoop dat je ook een beetje van het gastvrije "zuiden" (Breda) hebt kunnen genieten (of bedoel ik hiermee Bourgondisch..??? :-) ). Michel nogmaals dank je wel voor je goede zorgen, ik wil haast zeggen tot volgend jaar .... mare Japan gaat voor mij voor en dat zou jij ook niet eens erg vinden :-). Mazzel en tot snel, Martijn....wacht ff....zoals we in Breda zeggen Houdoe!

 

Na een tweede trip naar Goodland met jou kan ik niet anders zeggen dat het wederom een prachtige week was, we moesten er af en toe hard voor werken (met name de aasvis) maar zijn er rijkelijk voor beloond met mooie vissen en nog mooiere herinneringen.

Bedankt voor je gezelligheid, je vermogen om ons nog meer te enthousiasmeren en je kennis en kunde qua gebied en visserij.

Wat mij betreft tot volgend jaar!

Serge.

 

 

 

 

Zondag, 28 juni 2015.

 

Hell of a fight.

 

De ochtend begon heel rustig. Sterker nog, er gebeurde helemaal niets. En plotseling ging alles weer tegelijk af. Er waren blacktips binnengekomen. We vingen er een paar en verspeelden er een paar. Een familielid van de blacktip, de spinnershark, hield Serge ook nog een beetje bezig. Hij had al behoorlijk wat sprongen gemaakt dus we hadden goede hoop dat hij zou blijven zitten maar helaas ging hij er toch nog af. Zonde want deze stond nog op zijn lijstje. Hierna kreeg Serge er nog een mooie tarpon aan. Eigenlijk hadden we alle sprongen al gehad en begon het dieptegevecht. Maar toch wist hij toch de haak nog los te peuteren. Balen want deze was een stuk groter dan zijn vorige. De volgende tarpon was voor Emiel. Helaas na 1 sprong wist hij zich al te bevrijden. Hierna kwam Martijn met zijn eerste tarpon. Hij maakte veel sprongen maar werd maar niet moe. We hebben heel wat stukken tussen eilandje door moeten varen waarbij wij 70 cm water onder de boot hadden en hij 7 cm. Hij zocht zo'n beetje alle stukjes ondieptes op om te vechten. Ongelooflijk hoe tarpon verschillend van elkaar de strijd aangaan. Soms kwam gewoon zijn rug boven omdat het daar zo ondiep was. Na 1,5 uur en veel verschillende stukken everglades later waren ze allebei moe en konden we de leader pakken. Ik schatte hem op zo'n 1,85 cm en 150 pond. Het was ondertussen alweer laat en moesten we snel terug naar de haven. Ze waren al ongerust. Morgen laatste dag.  

 

 

Zaterdag,27 juni 2015.

 

Als er een weddenschap was afgesloten over de zwaarste die deze week aan de hengel heeft gezeten had Martijn nu al gewonnen (met nog 2 dagen te gaan). We waren een half uurtje aan het vissen toen Martijn zijn hengel dubbelboog. Een boeggolf als van een duikboot ging over de flat. Martijn had een manatee gehaakt hahaha. Gelukkig kreeg hij de shad terug. Wat een geweld zo'n beest. We zijn op twee plekken geweest en we haakten 7 snooks waarvan sommigen er voor de foto gemaakt kon worden afgingen. Er zaten een paar mooie bij. Daarbij kwamen er zeeforellen, lady fish en hele mooi maten jack crevalle binnen. Al met al een leuke dag light tackelen. Het plan was om s'middags op groter wild te gaan vissen maar we zijn toch maar gebleven.

 

 

Vrijdag, 26 juni 2015.

 

Jarige job.

 

Emiel was jarig vandaag dus het was groot feest aan boord. Ze hadden ene Nancy verstopt aan boord maar tot op heden is ze nog niet gevonden. We begonnen goed met een aanbeet van een tarpon maar nog voor de hookup sprong deze al los. Daarna kreeg Emiel zijn verjaardagskadootje, een verpleegster. Hierna brak er paniek uit. Meerdere hengels gingen tegelijk af. Martijn zijn aanbeet nam in no time 300 meter lijn. We zaten al dik in de backing en Serge stond nog steeds te knokken met een flinke bullshark. Toen kregen we ook nog een aanbeet op de derde hengel en dat bleek een tarpon te zijn. Maar deze was ook na 1 sprong weer los. Martijn zijn blacktip zagen we een paar honderd meter verder weer toen hij naast de boot lag. Serge zijn bullshark was toen al onthaakt.  Om 1 uur ging het onweren dus we waren vroeg binnen vandaag. Morgen beginnen we met light tackle. Daarna kijken we wel. 

 

Donderdag, 25 juni 2015.

 

Big one.

 

We hadden nog aas in de vriezer maar we gingen toch nog even langs een bekende plek om meer te vangen en nog een paar hengels uit te zetten. Aasvissen vingen we niet maar wel de grootste bonnetheads van het jaar. Deze haaiensoort zijn dan een meter en aan de lichte spinhengels supersport. Aan de grote hengel kregen we een kleine blacktip en verspeelden we een grote blacktip. Hierna verder voor de grouper. We begonnen met het eigen materiaal van de jongens. Een zware spinhengel met een finnor molen. De eerste twee van Martijn en Emiel waren kleine groupers en gingen prima maar toen Serge er een grote op kreeg bleek waarom we normaal gesproken met zwaarder materiaal vissen. De 80 ponds lijn knapte met een doffe knal toen de grouper een spurt nam. Hierna gingen we verder met de echte grouperhengel. De verspeelde vis vingen we nog wel en dit bleek een 120 ponder te zijn. In totaal werden er 7 gevangen met de klapper voor Emiel. Na wederom een heroisch gevecht lag er een 350 ponder naast de boot. De slip stond potdicht ( zelfs met een handdoek om je hand niet door de slip heen te trekken ) maar bij deze grouper gierde de slip het uit. Het onweer kwam rond een uur of drie dus we waren vroeg binnen. 

 

 

Woensdag, 24 juni 2015.

 

Nieuwe week, nieuwe kansen.

 

Allereerst Wil, Rene en Jan bedankt voor de tip om even in het bovenste laatje te kijken, bedankt.

Gisteren heb ik Wil, Rene en Jan naar het vliegveld van Miami gebracht. Al vrij snel kwamen Serge, Emiel en Martijn weer aan. Bepakt met eigen visspullen en een grote viskoker. De laatste keer hadden ze ook al veel eigen visspullen bij zich. Gisteravond eerst de sleutel opgehaald van het appartement in de buurt wat ze zelf hebben gehuurd. Vergunningen hadden ze zelf al geregeld via internet dus we konden snel aan de slag. Aasvis viel redelijk mee dus na 1,5 uur konden we verder. Twee van de grote hengels waren hun eigen hengels. Als het goede setjes zijn geen probleem en dit waren goede hengels met de bekende hele dure shimano molens. 50 Pond power pro erop. Geen probleem. Emiel begon met een nurseshark.en daarna had Martijn er ook eentje. In de middag kreeg Serge zijn eerste tarpon op zijn eigen hengel. De 1.50 meter vis zwom na een minuut of 15 weer onthaakt weg. Nu was de dag helemaal geslaagd. Na een paar uur van geen aanbeten kregen we er weer eentje op 1 van de zelf meegenomen hengels. Deze was voor Emiel en toen deze ging springen wist ik genoeg. Hij kon geeneens meer helemaal het water uitkomen. Dit was weer een echte grote  tarpon. Maar plotseling brak de lijn toen de vis 100 meter ver was. Iedereen verbaast tot we de reden zagen. Er bleek zoveel voorslag op de molen te zitten dat er maar zo'n 100 meter 50 ponds power pro op zat.  G....r de g....r. Dat was balen. Zo'n vis verspelen door een materiaal fout. Gelukkig werd er niemand echt kwaad op elkaar. De lijn was er een paar jaar geleden opgespoeld en er was gewoon geen rekening gehouden met deze visserij op tarpon en haaien in Florida. Geen paniek, we gaan ze nog wel vangen deze week. Emiel sloot af met een mooie blacktip en Martijn met een grote lemonshark en toen was het alweer tijd. 

 

 

 

Maandag, 22 juni 2015

 

Het zit er weer op.

 

De mannen moesten vandaag een keuze maken voor de laatste dag. Unaniem werd er besloten voor de groupers. Van de week hadden we er zes, dus maar even kijken of er nog een paar zaten. Gefilmd werd er met de gopro en dat is echt geweldig. Met grouperen moet je echt vanuit de buitenkant filmen. Er werden 10  groupers gevangen van 10 tot 200 pond. En er werden uiteraard weer veel grotere verspeeld. Jan werd op een gegeven moment door drie man tegengehouden. Anders had hij overboord gegaan. Het blijft de bruutste visserij op deze planeet. Zometeen als ze terug zijn van de litle bar schrijven ze even hun ervaringen op. Morgen breng ik ze naar Miami en haal ik de nieuwe ploeg op.

 

VERWACHTING,maanden hebben we er naar uit gekeken ,we hebben er vaak over gesproken de filmpjes bekeken ,maar je moet het zelf mee gemaakt hebben om te ervaren wat we deze week mee hebben gemaakt,in een woord ongelofelijk.

we hebben alle drie onze doelen gehaald ,we hebben ieder een tarpon gevangen en gigantische  groupers ,maar ook nog een groot aantal verschillende soorten vissen,speciaal de haaien hebben grote indruk op ons gemaakt,waarbij een lemon shark met een grote bek met tanden waar je bang van wordt even stil van wordt.

we hebben het gezien wat deze haaien tot in staat zijn ,rene had een mooie tarpon,die uiteindelijk na een strijd van 3/4 uur langszij kwam met een afgebeten staart ,en als men bedenkt dat de omvang van de staart de grote is van een man zijn bovenbeen,deze ervaring gaf wel ons het inzicht dat wat er hier in de zee gebeurt, je alleen maar diep respect kan hebben.

wij willen natuurlijk michel heel erg bedanken,voor het feit dat hij ons zijn ervaringen heeft willen delen, en dat wij toch nog veel geleerd hebben van zijn vistechnieken ondanks dat wij veel ervaring hebben als zeevissers,was dit voor ons een ,,eyeopener,,

zeker het vissen op groupers was werkelijk een ervaring om nooit te vergeten,michel had ons gewaarschuwd maar wat er gebeurde dat gewoon drie man vooruit getrokken werden door groupers waarvan sommigen gewoon te sterk waren en die 2mm nylon lijn aan flarden trokken,echt een fantastische ervaring.

nogmaals michel bedankt,en we hopen dat we nog een keer een week met je mee kunnen.

 

BEDANKT ,rene ,wil en jan

 hier nog  een verslagje van rene de back  schipper van the pirate 2 . ik schrijf niet gauw voor een  een collega  maar dit slaat werkelijk alles. uitgenodigd via jan van de brutes. gelegen net als ik te vlissingen. 8 dagen gevist met michel, wat een passie voor onze sport, het positieve alles wordt terug gegooid . daar kunnen  de meeste nog wat van leren. we hebben alle visserij uit gevoerd wat op ons verlang lijstje stond , grouper, tarpon, verschillende haaien het is allemaal gelukt. kortom een echte aanrader voor iemand die nog wat wil leren of bij leren. ik als charter schipper uit nederland kan iedereen michel aanraden die zijn visserij sport wilt uitbreiden , ik heb niet kunnen constateren dat hij iets fout deed , sterker nog hij liet zijn broodmaaltijd liggen tot ruim na 1500u. dat zegt nogal wat. passie voor zijn sport en wilt er alles aan doen om zijn vrienden dit weekje tot in in lengte van jaren onvergetelijk te maken. ik heb toch zelf al veel wereld  delen  vervist maar dit heb ik nog niet meegemaakt. niets is te veel .zijn boot en materialen zijn top in orde, sterker nog er wordt niet in zijn auto gestapt voordat dit allemaal in orde is. ook het appartement is toppy. kortom een echte aanrader. we hebben tarpon, groupers en diverse haaien gevangen. we dachten dat doen we wel effe. nou mis dus. ik dank michel namens mij zelf en wil en jan voor deze geweldige week en hoop dat we nog eens met hem mee mogen. het lijkt mij sterk dat dat hij zonder klanten [vrienden ]komt te zitten . hij doet dit overigens in een kosten dekkend plaatje omdat hij zelf helemaal wild is van het vissen in florida. je mag dus mee als je geluk hebt maar moet van goede huize komen als je mee mag. kortom geweldig dat wij , rene, wil en jan met je mee mochten. geweldig. ondands dat er een tarpon het leven moest laten omdat  er zonodig een een haai moest langs komen deze hapte met geweld de staart van de tarpon op helaas het is niet anders.als je ziet hoeveel michiel hier moeite mee had dan zegt dit genoeg. nog maals bedankt michel. met vriendelijke groet, rene de back, schipper van the pirate  2.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag, 21 juni 2015

 

Een zwarte dag.

 

Om 10 uur vanmorgen was de stemming aan boord als bij een begrafenis. We hadden een 1.80 tarpon aan de lijn en na een dril van een half uur werd hij op 40 meter van de boot aangevallen door een haai. Deze beet het staartgedeelte van de tarpon eraf. We waren echt doodziek. Het heeft echt wel even geduurd voordat we weer zijn hadden om te vissen. Hierna ging de visserij echt los. We konden maar met twee hengels tegelijk vissen. We vingen vijfl blacktips, een nurseshark en Wil een grote lemonshark. Tussendoor kwam er nog een spinnershark aan die nog een aantal sprongen kon maken voor hij de boel afbrak. Op de lichte hengels kwamen er ook nog een flink aantal seatrouts en blue runners binnen en Wil had nog een lookdown. We zagen tientallen tarpons voorbij trekken en de hele dag zwommen er dolfijnen rondom de boot.  Verder hebben we nog een stuk of 8 lijnbreuken gehad na een aanbeet omdat we in een gebied zaten met ontzettend veel rommel op de bodem en de boot teveel heen en weer ging om te vermijden dat de lijn de bodem raakte. Zonde, maar het is ook de reden waarom daar zoveel vis zit. Dus het was een hele goeie dag met een hele dikke zwarte rand.   

 

Zaterdag, 20 juni 2015

 

Rare aanbeten.

 

Aasvis vangen was wat moeilijker vandaag. We hebben een aantal plekken moeten proberen eer we een acceptabel aantal aasvissen hadden. De eerste aanbeet was weer voor iets echt groots. We hadden al zoiets van dit gaat weer uren duren. Maar na drie kwartier lag er gewoon een 200 pond plus grouper naast de boot. Op een 25 ponds spinhengel!!!!!!!! En Jan gaf weer geen krimp hahaha. Tijdens de dril gingen er nog twee hengels af. Rene had er een blacktip aan die af en toe kruiste met Jan zijn grouper. Ook hing hij op een gegeven moment nog bijtend aan de ankerlijn. Gelijk ingrijpen anders hebben we geen anker meer. Wat er met de andere hengel gebeurde weet ik eigenlijk niet meer. Daarna kregen we een aanbeet die eerst weer onder de boot door ging en onderweg nog wat lijnen meenam. Helaas toen Rene strak wilde draaien was de lijn ergens op de bodem al achter iets blijven haken en de lijn knapte onmiddelijk. Toen kregen we weer een aanbeet van de tarpon maar deze kwam al springend richting boot en loste de haak. Jan was de eerste voor een tarpon dus bij de volgende tarpon-aanbeet was Jan alweer aan de beurt. Het buigen bij een sprong ging goed maar buigen voor een dubbele sprong was iets minder. Dit zou later betaald worden want toen hij naast de boot nog een keer het water uitkwam bleek dat de stalen onderlijn helemaal uit elkaar was getrokken en brak. Zonde, vis weg. Later kregen we weer een tarpon aanbeet en kon Jan het overdoen. Dit keer ging het  beter en lag er een 1.75 meter naast de boot. Jan gaf na deze tweede dril een paar krimpjes. De volgende tarpon was voor mij dus toen er weer een snoeiharde aanbeet kwam stond ik paraat. Maar helaas was dit een haai die in 1 hap de aasvis vlak achter de haak doormidden beet. Een half uurtje later was de dag om en gingen we weer  huiswaarts. Great day.

 

Vrijdag, 19 juni 2015

 

Gevonden.

 

We zouden gaan kijken of er nog meer haaien en tarpons rondzwommen. Nou, na een uurtje had Rene de eerste al aan de haak. Een mooie tarpon maakte wel een sprong of 8 voordat hij langszij kwam. Hij zal rond de 1.60 geweest zijn. Daarna kwam er weer een spinner aan de lijn. Maar zoals zo vaak kan een vislijn een sprong met 7 schroeven niet aan. Lijnbreuk. Toen was Jan aan de beurt met alweer zo'n grote nurseshark. Na ruim een uur zwom deze ook weer rond zonder haak in zijn bek. Toen trok de wind weer een beetje aan en bleef het twee uur stil. De wind ging weer liggen en er vloog er alweer eentje door de lucht op een paar meter van de boot. Mooi om te zien maar hij spuugde wel de vis weer uit. Kwartier later weer een vette run maar ook deze (grote) tarpon voelde schijnbaar toch iets en sprong ook de haak los. Balen, maar toch weer een leuke dag. Oh ja, net gingen we boodschappen doen en toen stak er een Florida Panther over. Altijd leuk.   

 

Donderdag, 18 juni 2015.

 

Trekken aan die beesten.

 

Grouperen stond vandaag op het programma. We hadden nog een vriezer vol met aasvis dus gelijk naar buiten. Jan begon met  een nurseshark van 250 pond. Daarna gingen de goupers los. We vingen er 6 met de grootste voor Jan van ongeveer 140 pond. Er hebben gezien het feit dat er bijna weer wat mensen overboord vlogen nog veel zwaardere aangezeten maar die vissen hebben de buitenkant van de boot niet gezien. We filmen voor het eerst met de Gopro en dat zijn mooie beelden geworden. Altijd leuk te zijn als de vis het wint van de mens. Morgen gaan we kijken of er nog meer tarpons en haaien rondzwemmen.  

 

Woensdag, 17 juni 2015.

 

Goed begin.

 

Gisteravond zijn Jan, Wil, Rene en ik weer aangekomen in Goodland. Na een goede vlucht zonder vertraging waren we rond een uur of 10 in het appartement. Vanmorgen na de plichtplegingen van boodschappen en vergunniningen lagen we rond een uur of 10 in het water. De aasvissen gingen een stuk beter dan vorige maand. Dus na een uurtje hadden we er genoeg en gingen we verder. De eerste aanbeet liet na een kwartier gelijk weer los. Geen tandjes dus waarschijnlijk tarpon. Na een half uur krijgt Wil zijn eerste aanbeet. Een mooie 1,5 meter tarpon vliegt de lucht in. We hadden uitvoerig geoefend op het buigen-verhaal en na een sprong of 6 lag hij na een half uur / drie kwartier naast de boot. Zo willen we altijd wel beginnen natuurlijk.  Een half uurtje later was Rene aan de beurt. Rene is schipper van de Pirate 2 in Zeeland en vangt regelmatig hondshaaitjes van rond de meter. Dus hij is wel wat gewend qua haaitjes. Maar toen hij na 2,5 zware strijd een 300 ponds nurseshark naast de boot had liggen zag dat er toch heel anders uit. We zoeken nog een goede masseur/masseuse voor hem. Maar het dient gezegd te worden. Doe het maar eens, 2,5 uur vol trekken aan zo'n hengel. Toen zat de eerste dag er al weer op. Morgen gaan we kijken hoe sterk Jan is.    

 

Zondag, 31 mei 2015.

 

Escape artist.

 

We hadden alles bij ons. Hengels voor de tarpons en haaien, hengels voor de permit en aashengels. We begonnen vandaag weer op de plek van gisteren. Als eerste gingen er twee hengels voor permits uit. Na een half uurtje kwam er al een school van 15 permits recht op de krabbetjes af. We zagen ze er om heen zwemmen maar we kregen geen aanbeet. Op de grote spinhengels kregen we wel veel aanbeten. Het zag er scheel van de blacktips. Een paar kleinere kwamen binnen eneen paar grotere werden verspeeld. We vissen nog steeds zonder staal vanwege de tarpon. Helaas zagen we geen tarpon en kregen we er geen aanbeten van. Er waren nog een aantal boten in de buurt en die vingen ze ook niet. Toen besloten we om toch nog even ergens heen te gaan. Binnen een half uur sprong de eerste tarpon al door de lucht. Martin kon zijn borst nat maken, dit was een grote. Bij elke sprong boog hij voor de koning. De tarpon ging gelijk richting de mangroves en bleef een meter uit de kant zwemmen. Deze was echt op zoek naar een ontsnappingsroute. Hij ging honderden meters mangroves af op zoek naar die ene boom. Martin voelde de hele tijd de takken op de leader schuren. En hij was er niet uit te trekken. Op een gegeven moment steekt hij het water over naar de mangroves aan de overkant. En daar precies hetzelfde verhaal. Ik heb dit gedrag nog nooit gezien. Bij een overhangende boom probeerde hij zelfs naar boven te komen om de lijn achter de tak te krijgen. Ongelooflijk! Na ruim een uur is het hem eindelijk gelukt om los te komen. Dit was verreweg de slimste die ik ooit ben tegengekomen. Wij bleven balend maar wel met respect achter. De tijd zat erop. Dit was de laatste vis. Morgen gaan we weer naar huis. Over twee weekjes ben ik er weer. Normaal gesproken komt nu een verhaaltjes van Rene en Martin maar ze zitten in de little bar en ik ben bang dat ik ze vanavind niet meer ga zien. Houden we tegoed.   

 

Hoi Michel,

 

Bij deze willen we je bedanken voor de gastvrijheid en alle moeite die je hebt gedaan om ons een onvergetelijke week te bezorgen.  We waardeerden het erg hoe je constant nadacht over de te volgen tactiek / techniek en dat je super fanatiek was t/m de laatste dag/uur.

Het sportvissen in een prachtige omgeving, waar het werkelijk sterft van alle wildlife (schildpadden, dolfijnen, visarenden, fregatvogels, pelikanen etc.) is een waanzinnig mooie ervaring en kunnen we iedere sportvisser aanraden.

In het water zagen we van alles rondzwemmen en het is telkens een verassing welke vis er aanbijt. Dat kan soms voor enorme verrassingen zorgen omdat er zomaar 100 a 200 meter lijn van je spoel kan worden getrokken door een vis. Zelfs op Light tackle maakten we dat mee. Jammer van die Cobia en Tarpon, maar ja je kan ook niet alles hebben.

Kortom, het was een geweldige week vol avontuur die werkelijk voorbij vloog. We kijken er dan ook naar uit om gauw weer eens mee te gaan!

 

 

Groeten van Rene en Martin

Buigen voor de "mangrovekoning" 

 

 

Zaterdag, 30 mei 2015.

 

Gekkenhuis.

 

We gaan het nog twee dagen proberen op tarpon. Vandaag lagen we super maar we kregen achter elkaar aanbeten van kleine haaien en bonnetheads op de aashengels. We konden bijna geen aas vangen. De hele dag stonden we te knokken met die bonnetheads. En als we aas hadden voor de grote hengels dook er weer een spinner op die de akrobaat uit ging hangen of een kleinere blacktip. Rene ving wel weer een 140 ponds grouper aan de spinhengel. Dat begint een beetje mode te worden. Ook had hij nog iets heel groots aan de aashengel. We moesten er achteraan varen maar we kregen hem niet omhoog. Uiteindelijk risico genomen en toen brak de lijn. Er kwam nog wel een tarpon aan maar die sprong zich gelijk al los voordat de haak gezet kon worden. Tegen het einde van de dag had Rene nog een nurseshark van zo'n 2,5 meter. We hebben genoeg tarpon gezien vandaag dus morgen gaan we het weer proberen. Oh ja, we zagen vandaag ook permits zwemmen dus die staan ook op het lijstje voor morgen. Ik was nog vergeten te zeggen dat er de hele dag grote roggen meters de lucht in springen. Mocht zo'n ding de boot in springen gaan wij er denk ik even uit. Foto's komen morgen.

 

Vrijdag, 29 mei 2015.

 

Pientere knapen.

 

Barracuda staat eigenlijk overal in de wereld bekend als een niet al te pientere vis die gewoon in een plug hapt. Behalve hier. We gingen vandaag proberen om deze hele slimme jongens aan de haak te krijgen. Dat betekent 20 ponds staal en 1/0 haakjes. Ga je groter of zwaarder kun je het shaken. Behalve met de kite want dan is het aas aan de oppervlakte. Rene kreeg de eerste eraan op een threatfin. De dril was al klaar maar toen de vis naar de boot werd getrokken knauwde hij toch nog even snel het staal door. Daarna kreeg Martin de tweede. Net als die van Rene maakte ook deze een paar mooie sprongen. Hij werd gevangen aan de kite dus met grotere haken en 40 ponds staal. Die waren bestand tegen deze tanden en de eerste was binnen. Martijn kreeg nummer drie maar tijdens de dril schoot de haak uit zijn bek. Na de derde hadden de cuda's het door. Ze lagen in slagorde achter de boot, hielden alles in de gaten en de kaken op slot. Nog 1 keer gigen ze een jack achterna die meteen naar beneden dook. Je moet hem dan laten gaan anders vertrouwt de cuda het niet meer. De cuda ging er hard achteraan maar op de bodem won een grouper het van de cuda dus hadden we een grouper eraan ipv een cuda. Geen kans met een spinhengel. Alles kwijt. Ben benieuwd of de cuda ook naar binnen is gegaan.

 

 

Donderdag, 28 mei 2015.

 

The widowmaker.

 

Er staat 1 hengel in de verzameling hier die een aantal bijnamen heeft. Twee zijn the black death en the widowmaker. Vandaag hebben we weer gezien waarom. We gingen offshore voor grouper en Martin was eerst. Bij de eerste aanbeet komt er gelijk een monster aan. Martin wordt letterlijk naar de rand van de boot getrokken met hengel en al. Ik moest het hele setje tegenhouden. We gingen bijna met zijn allen overboord. Hij bleef een hele tijd zitten maar de haak schoot los. Daarna ving Martin nog wel een kleine van een pondje of 25. Hierna was Rene aan de beurt. Hij ving gelijk de eerste aanbeet. Na wederom een bruut gevecht ving hij een goliath van zo´n 260 pond. Na allebei nog een aantal grote vissen te hebben verspeeld kreeg Martin er weer een hele grote aan. Hij vloog alle kanten op. We hebben alles op alles moeten zetten om deze eraan te houden. Het lukte allemaal net en toen kwam er een 400 ponder boven. Zo´n maatje uit de serie wicked tuna. Martin kan zijn vingers nog niet rechtbuigen. Hierna ving Rene nog een 30 ponder. De spieren waren er nu klaar mee dus gingen we light tackelen met levend aas. Opeens hoorde ik toen ik vooraan bezig was met het anker dat er een haai zwom. Cobia wordt vaak verward met haai dus ik was heel snel weer achter. En ja hoor een grote cobia van rond de 1.30-1.40 zwom rond de boot. Martin had hem er gelijk al aan want zijn aas hing buitenboord vanwege het opnieuw ankeren. Op de een of andere manier wist de cobia de lijn om de schroef te krijgen en er vandoor te gaan. Ik sprong gauw overboord om de lijn op tijd los te krijgen. Helaas was de lijn al gebroken. Balen, dit had een gevecht geworden van minimaal een uur. Maar eindelijk weer een topdag. Dit hebben we verdiend na de afgelopen twee dagen.  

   

 

Woensdag, 27 mei 2015.

 

Nog niet.

 

De alg lost langzaam op maar het is er nog steeds. Ik denk dat het de reden is waarom de visserij nogal slow is. Aasvissen waren weer ontzettend moeilijk te vangen. Mensen die hier geweest zijn weten dat dat heel ongewoon is. Pas na anderhalf uur hadden we er 7. Te weinig maar we gingen toch verder. Op de visplek zelf zouden we er nog een paar bij vangen. De eerste aanbeet was van een tarpon maar hij liet het aas al heel snel los. Ook de aasvis was al supervoorzichtig. Heel ongewoon. We kregen ook nog twee anbeten van spinners maar na een aantal sprongen met bijbehorende salto's gingen deze eraf. Het zit effe niet mee. Als laatste had Rene een 1.40 blacktip en deze gaf hem wel een leuke workout. Al met al weer geen goede dag. Morgen gaan we knallen want dit trekken we natuurlijk niet! Let op het verslag van morgen. 

 

Dinsdag, 26 mei 2015.

 

Een nieuwe week.

 

Gisteren heb ik het lucky trio weer naar de luchthaven gebracht. Martin en Rene kwamen twee uurtjes later al weer aan. Na het gebruikelijke ritueel van de eerste dag namelijk vergunningen en boodschappen gingen we het water op. Aasvis was weer heel moeilijk te vangen maar op plek nummer 5 konden we ze vangen. Wel zagen we dat de algenplaag die op de laatste dag van het supertrio was begonnen nog niet is afgelopen.  Deze komt van een hele lage waterstand overdag waarbij de zon de mangroves uitdroogt waarbij de alg loslaat en met vloed weer wegdrijft. Aanbeten kregen we zat vandaag maar het waren allemaal kleine haaitjes. Ze waren dan ook niet te haken. Martin kreeg er nog wel een grote aan maar de haak schoot los. Het enige lichtpuntje was dat er 's middags veel leuk spul was te vangen aan de spinhengeltjes. Pompano's, jacks, spanish macks en blue runners kwamen er binnen. Vandaag stond dus in geen vergelijk met afgelopen week.

 

 

Zondag, 24 mei 2015

 

Zo kan het ook.

 

We zouden vandaag maar een half dagje vissen want Jan, Rudi en Leo wilden vanmiddag naar Stan's. Dat is een lokale kroeg in het dorp die maar 1 dag in de week open is. Zondagmiddag, en dan is het ook groot feest. Rockband erbij en iedereen uit de omliggende plaatsen komt langs en alles is uiteraard buiten. Ze hadden geen betere dag kunnen kiezen om eerder te stoppen met vissen want het was niks. We hadden wel een aanbeet wat volgens mij een tarpon was geweest. De aasvis kwam namelijk onbeschadigd terug. Later hadden we nog een heel klein blacktipje maar dat mocht geen naam hebben. Om half een zijn we gestopt en om twee uur begon het al te gieten. Maar na zo'n week vissen maakt het uiteraard allemaal niks uit.

 

Jan is uitgekozen om even te vertellen wat ze er van vonden:

 

Helaas onze week zit er al weer op. Wat gaat zo'n week snel als je plezier hebt. Na een lange vliegreis met een chaotische overstap in Atlanta kwamen we samen met Michel om elf uur aan in ons huisje. Nadat Michel ons alles had verteld over de huisregels zijn we snel naar bed gegaan want zo'n reis is toch wel vermoeiend.

 

Op onze eerste dag vissen was het gelijk raak. Ik mocht van de jongens beginnen met de eerste vis en ik vong gelijk een zaagvis. Ongelofelijk wat een sterk beest en superzeldzaam vertelde Michel. Daarna vong Rudi nog een Tarpon en we vingen haaien niet te bevatten wat een kracht hebben die beesten. De volgende dag weer op dezelfde plek vissen weer een zaagvis dikke groupers en terpon en haaien het hield maar niet op.

 

De volgende dagen zijn we de zee op gevaren en om Barracudas en Groupers te vangen. En allemaal hebben we onze vissen gevangen door de uitstekende begeleiding van Michel. Hij kan werkelijk alles met zijn boot. Ankeren bovenop een wrak in de stromende zee met flinke wind geen enkel probleem. Hij gaat net zo lang door totdat alles echt werkelijk perfect ligt.

 

Michel bedankt voor een prachtige week en de leuke verhalen die je ons verteld hebt. We komen graag nog een keer terug.

 

Ps.

 

Ook de avondjes in de lokale kroegen met in het weekend elke avond live muziek was supergezellig.

Allemaal leuke en vriendelijke mensen.

 

 

 

Zaterdag, 23 mei 2015

 

Groupers trekken.

 

We hadden van de week natuurlijk al groupers gevangen maar nog niet op de manier zoals het hoort. Boven stenen of een wrak waarbij de grouper zich met twee staartslagen al kan bevrijden van zo´n vervelende haak. Het was weer ouderwets goed met twee groupers voor iedereen. Er zaten geen enorme monsters bij maar ze zaten niet zo heel veel verwijderd van de 100 pond. de kleinste was rond de 30 pond. Wat heel apart was is dat bij bijna elke vis die boven kwam er een veel grotere grouper meezwom die bleef hangen tot we gingen onthaken. Dit waren wel monsters van meer dan 250 pond. Op het einde van de dag gingen we nog light tackelen. Er zat ongelooflijk veel aasvis en dit kwam de vreetlust niet ten goede. We vingen wel van alles wat maar geen grote aantallen. Spanish mackerels, jack crevalle, blue runners en seatrout kwamen er boven. Dit is al de vijfde dag op rij dat er goed wordt gevangen. Morgen laatse dag, wie weet.   

 

 

Vrijdag, 22 mei 2015

 

Naar buiten.

 

Het was vandaag een windstille dag en we zijn naar buiten gegaan voor de barracuda. Eerst hebben we de bun volgeladen met aasvis en toen weer snel verder. Op de plek aangekomen moesten we nog een half uurtje wachten op wat duikers. Na een uurtje of anderhalfbeet ik de spits af met de eerste cuda. We visten de hele dag met enkele haken dus alle barracuda´s vlogen weer ouderwets de lucht in. Rudi volgde met de tweede en na een paar rondjes rond de boot kon hij op de foto. Nu kwam er iets heel ander aan wat niet naar boven kwam. Na een minuut of tien werd duidelijk wat het was. Een cobia van 1.25. En deze beesten geven NOOIT op. Het duurde dan ook wel bijna anderhalf uur voordat Leo hem binnen kon halen. Dat was echt hard werken voor Leo. Jan was de laatste zonder vis en hij deed daar snel wat aan door een kwartier later ook een cuda te haken. De volgende was weer voor Leo en ik sloot de dag af met de laatstecuda. Daarnaast zijn er ook nog een paar verspeeld. Er was er eentje bij die echt door de lucht vloog. Springen 30 meter links van de boot en 4 seconden later springen 30 meter rechts van de boot. Je kent het wel. Een hele school grote spotted eagle rays kwam tegen het einde van de dag nog even showen. Met z´n twintigen vlak onder de boot door. Het was weer een waanzinnige dag. 

 

 

 

 

Donderdag, 21 mei 2015.

 

Het gaat maar door.

 

Leo begon met een blacktip. Jan volgde daarna met een spinnershark die gewoon bleef zitten ondanks de vele sprongen met 7 voudige salto´s. We verspeelden vandaag ook nog een paar spinners. Nu kreeg Rudi er weer iets groots aan. Boot los en varen maar. Na een uur en een kwartier zagen we waarom dit weer zo sterk was. Weer zo´n grote grouper. Deze was rond de driehonderd pond. Wat een waanzinnige plek. Na de fotoserie weer snel teruggevaren naar de visplek.  Nu was het even rustig maar toen volgede Rudi alweer met iets wat niet te stoppen was. De lijn zat al in de backing. Tegelijkertijd ging er weer een hengel af. Dit was weer een tarpon. Leo heeft het buigen nu goed door dus dat ging prima. Een paar minuten later krijgt Jan er een spinner aan. Normaal gesproken breken die de boel snel af maar je raad het al, alles bleef zitten. Drie hengels die kris kras door elkaar heen gingen. Gelukkig ging het allemaal goed maar we konden natuurlijk niet achter alledrie aan varen. Dus Rudi zijn vis kreeg zoveel druk dat de hoofdlijn knapte. We weten niet wat het was. Jan zijn spinner hebben we bij de boot losgetrokken en toen weer snel achter de tarpon aan. Na een uur lag Leo zijn tarpon naast de boot. Hij was rond de de 1.75. Wat een dag weer!  

 

Woensdag, 20 mei 2015.

 

Meest bizarre dag ooit.

 

Toen we vandaag begonnen met vissen waren we nog steeds vol met verhalen over de zaagvis van gisteren. Deze vissen zijn zo ongelooflijk zeldzaam. Mike, onze bovenbuurman woont hier al zijn hele leven en kent maar 1 persoon die er eentje heeft gevangen. Mijn onderarm zit trouwens nog vol met gaatjes van de klap die ik gisteren van de zaag kreeg. Er stond vanmorgen nog maar 1 hengel uit toen de eerste tarpon zich al meldde. Leo had hem eraan tot hij een sprong maakt en Leo .... boog voor de koning. Dag tarpon. Hierna was Jan aan de beurt met een blacktip. Ondanks het vissen zonder staal kreeg hij hem toch binnen. Daarna kreeg Leo er weer iets groots aan. Niet boven te krijgen. En er kwamen  kolken boven van de staart terwijl de vis nog meters diep zat, niet normaal. Ik ken maar 1 vis die dat kan maar gezien het gebied is dat onmogelijk. Nou, toch niet want na een tijd kwam er een 350 ponds grouper boven. Aan een zware spinhengel gevangen!! Nu was het weer een paar uur stil. Jan's hengel was de volgende die afging en dit was al weer zo'n zware vis die op een gegeven moment 200 meter ver was. Toen kreeg Rudi een spinner die dwars door de lijn van Jan ging springen. Paniek alom. Even een melding tussendoor. Ik kon geen verhalen meer publiceren maar dankzij de beste deckie ter wereld en zoals nu blijkt ook de beste computerexpert ter wereld kan ik weer los. Paniek alom dus. We kregen gelukkig de spinner hengel weer uit de knoop met Jan dus het gevecht ging verder. De spinner ging er ook vandoor met de onderlijn. Na anderhalf uur kwam Jan zijn vis boven. ALWEER EEN ZAAGVIS. Alleen deze was gewoon 4 meter lang. Hij kwam helemaal boven en begon wild met zijn zaag te slaan. Echt fantastisch om te zien. Ik denk werkelijk niet dat er nog meer mensen op de wereld zijn die twee van deze monsters heeft gevangen. Laat staan in twee dagen! 

 

Dinsdag, 19 mei 2015.

 

Die zijn verziekt.

 

Leo, Jan en Rudi zijn gisteren met mij aangekomen voor de eerste week van het jaar. Na boodschappen gedaan te hebben en de vergunningen geregeld lagen we om een uur of elf op het water. Het eerste half uur was het erg stil. De eerste vis was voor Jan dus toen de slip begon te lopen stond hij klaar. De vis nam een kleine run en bleef toen onder de boot hangen. Jan moest er vol in gaan hangen en na een uur zagen we wat het was. Een 2,5 meter lange ZAAGVIS. Dus was echt super spectaculair. We konden mooie foto's maken en live zien hoe ongelooflijk snel de zaag heen en weer kan slaan. Echt niet normaal. Daarna kregen we een tarponaanbeet voor Rudi. Bij de eerste sprong moest er gebogen worden voor de koning maar helaas, deze info was niet blijven hangen..... tarpon weg. Hierna kreeg Leo een grote haai die de hele pas doorschoot. Toen hij zich plotseling omkeerde beet hij de lijn door. Na een korte tijd een grote tarponaanbeet voor Rudi's herkansing. Hij ging door alle lijnen heen. Rustig blijven en alles uit de war halen. Tegelijkertijd gaat 1 van die hengels ook nog af. Wat een zooitje. Na 40 minuten heeft Rudi een 150 ponder naast de boot. Het buigen ging prima en in de tussentijd landde Leo een blacktip.  Aan het einde van de dag kregen we er ook noch een paar spinners aan waarvan er eentje op drie meter van de boot begint te springen. Dat wil je niet binnen hebben. Gelukkig ging deze eraf, die was knettergek. Deze dag was echt niet normaal, ik hoop dat ze begrijpen dat dit niet elke dag gebeurd. Foto's invoegen gaat even niet maar misschien later.  

 

Maandag, 19 oktober 2014.

 

9 Jump Street.

 

De laatste dag van het seizoen was vandaag. En dus was het ook de laatste dag voor Mies en Pat. De mogelijkheden voor vandaag waren legio. De light tackle was erg goed vandaag maar ze hadden 1 vis nog niet. Dus alles op alles voor de tarpon. Vanmorgen zagen we ze wel maar ze waren niet geinteresseerd in het aas. Toen zagen we wat er aan de hand was. De mulletrun is begonnen. En dat betekent dat alle aassoorten goed zijn zolang het maar een 30 cm lange mullet is. Gelukkig hebben we altijd zo'n megacastnet bij ons en vandaag hadden we omdat we al kleine fingermullet voor de light tackle bij ons hadden ook nog eens een grote baitcage bij ons. Het zat mee. Nadat ik een tiental grote mullets in de cage had zitten kon het feest beginnen. We kregen 9 aanbeten van vissen die springen. Vier spinnersharks die, ik weet echt niet waarom, er allemaal aan bleven zitten. En 5 aanbeten van tarpons waarvan we er alledrie eentje hadden. De allermooiste was voor Patje. Een uurtje voor einde visdag besloten we om ook nog even te gaan light tacklelen met de kleine mullets die we al bij ons hadden. En daarbij lieten we de grote hengells ook uitstaan. De fingermullets gingen goed. Zeeforel, grote flounder (heerlijk om te eten), en aanbeten die direct afbraken in de wortels van de mangroves (grrrr). We kregen nog een blacktip op de grote hengels maar toen was het tijd. Juist op dat moment ging er weer een hengel af. Grote tarpon!! Het was Patje's beurt en we moesten de boot losgooien. Een uur en een kwartier later lag er een 1.90 meter tarpon naast de boot. Patje was gesloopt. Dit was echt een last minute fish. We waren natuurlijk wel veel te laat in de haven dus de boot gaat er morgen pas uit. Mies en Patje zijn naar het winkelcentrum dus de verhalen van hun en de foto's komen morgen pas. En als we dat niet redden als we weer thuis zijn(we vertrekken morgen al vroeg en nu moet ook de boot eerst nog worden schoongemaakt). Maar het was een bijzonder memorabele dag. En het einde van een fantastisch visjaar.  

 

Ze zijn weer thuis. Hier de verslagen:

 

Ja wat moeten we nog zeggen over deze cappie . Het is een beetje een maat geworden van ons.we worden niet meer gedrilled.de enige foutjes die gemaakt zijn heeft die zelf gemaakt. hou ze voor mezelf maar als we dat zelf hadden gedaan dan had je dus ........ gehoord hehehehe.ik heb hem zelf nu een haaitje zien afdrillen maar hij kan van ons nog een hoop leren . De week was weer top me grootste tarpon tot nu toe gevangen .en kan alleen op film gezien worden dus kan niet wachten tot die klaar is cappie .

gr petje

 

ja wat kan ik nu weer zeggen zonder eentonig te worden maar het was echt weer super, hoop vis gevangen,genoten van de prachtige natuur en een super goeie sfeer met een bezeten captain het was weer een cijfer 10 michel bedankt en tot volgend jaar.

gr michel

Zondag, 18 oktober 2014.

 

Anabolengebied.

 

Waar we vandaag lagen heeft een lokale bodybuilder waarschijnlijk wat in het water laten vallen. Het begon vanmorgen al. We zagen wat tarpons rollen maar waarschijnlijk zwom er ook eentje tegen een lijn op wat we kregen een paar tikken op een lijn er er springt een tarpon het water uit. Dit was waarschijnlijk de grootste van Florida. Zo ongelooflijk dik. Daarna is Michel een lange tijd bezig met een hele grote blacktip. Die gaf gewoon niet op. Ik had wel een klein blacktipje maar dit was waarschijnlijk tijdens de pauze want Patje kon aan de bak met een grote rog. Zulke grote krijgen we ook niet zo vaak binnen. En als afsluiter konden we de boot nog losgooien om achter een krachtpatser aan te gaan. Toen deze boven kwam bleek dit de grootste hammerhead van het seizoen te zijn. We kregen er nog wel een tarpon aan maar al tijdens de aanbeet sprong hij de lucht in en loste de haak. Jammer want deze hadden we ook nog wel even willen hebben. Nog liever die eerste die sprong natuurlijk, niet normaal. Oh ja, we hebben onderweg nog een terroristje uit het water gehaald en een visje laten vangen. Als iemand hem herkent:

 

Zaterdag, 17 oktober 2014.

 

Te veel.

 

We hebben deze week al heel veel soorten gevangen alleen tarpon ontbreekt eigenlijk nog. Dus vandaag gingen we naar een plek waar er nog wel eens een paar plegen rond te zwemmen.  Maar er zwom zoveel vis rond dat mochten er tarpons zijn geweest dan hadden die geen schijn van kans gehad. Normaal gesproken staan er vier hengels uit maar we kwamen eigenlijk niet verder dan twee tegelijk. En deze waren dan meestal in gebruik voor een aanbeet. Het waren hoofdzakelijk blacktips dus die waren ook nog niet zomaar binnen. En de light tackle was daar ook niet normaal. De spinhengeltjes stonden de hele tijd gebogen. Tel daarbij op dat er de hele tijd om ons heen werd gejaagd en dat er continue twee meter spotted eagle rays om ons heen sprongen en het is niet gek dat wij ons in een documentaire van National G. waanden. Het klinkt gek maar dit was gewoonweg te veel dus gingen we verkassen. Daar was het iets rustiger en hier zagen we wel een paar tarpons rollen en springen. Helaas kregen we deze er niet aan maar wel een blacktip en alweer een gelande spinner en een hammerhead voor Patje. Ik doe deze foto er even bij dan kun je gelijk zien hoe patje erbij loopt de hele dag. Het ziet er gek uit maar hier ziet eigenlijk iedereen die elke dag op het water zit er zo uit. Toch herken je hem nog wel. 

 

Vrijdag, 16 oktober 2014.

 

Wat een keuzes.

 

Vanmorgen begonnen we voor een kans op haaien en tarpon. Het zag er allemaal mooi uit en niet veel later heeft Pat er een spinner aan. En niet zo'n kleintje ook. Dus eigenlijk zaten we te wachten tot het materiaal het begaf na zoveel springgeweld. Hier kan zelfs een tarpon nog wat van leren. Maar vandaag bleef alles heel en na 20 minuten konden we een grote spinnershark onthaken. Daar vang je er niet zo veel van. Hierna kon Michel aan de bak. Deze vocht ook weer als een tijger en dit bleek een hamerhaai te zijn. Na een kwartier lag ook deze naast de boot. Niet slecht om mee te beginnen, twee moeilijk te vangen haaien. Nu kwam een beetje het probleem want we zagen nog meer grote hamerhaaien zwemmen die we op zicht vissen zouden kunnen gaan vangen, maar we wilden ook nog offshore. Voor het laatste gekozen te hebben gingen we op zoek naar aasvis. En dit zat er genoeg. We zagen een grote school grote jacks en grote makrelen. Op deze soorten vissen kun je ook wel een dagje volhouden maar we hielden ons aan het plan. Dus met blue runners in de bun gingen we verder. Nog een paar uurtjes op de barracuda. Aangekomen vloog na 5 minuten de eerste al door de lucht. Wat een acrobaten. We haakten ze met kite fishing en met free line. Met allebei lukte het. We verspeelden er een paar en we vingen er drie. Pat had er twee en Michel eentje maar Michel verspeelde nog een heeele grote. Na 5 minuten een gevecht terwijl de cuda diep ging ging de haak los. Ik kreeg er nog iets aan op een mullet. Het was geen grouper want hij zocht het wrak niet op. Ondanks het feit dat ik zat te vissen met de zwaarste spinhengel was het materiaal hier niet op berekent. Alles brak af. We kwamen er op de terugweg achter dat we er nog niet eens aan hadden gedacht om te gaan grouperen. Het was gewoon te druk. We zijn nu dan ook helemaal afgeserveerd.

 

Donderdag, 15 oktober 2014.

 

Erg gezellig.

 

Toen we vanmorgen aasvis wilden vangen wisten we het eigenlijk al. Dit wordt een hele taaie dag. Er moest echt gebikkeld worden. We probeerden een paar plekken en ook verschillende soorten aasvis. Maar binnen of buiten, het was overal moeilijk. Na een paar vissen gevangen te hebben probeerden we het toch maar op wat groter spul. We lagen uren zonder aanbeet (een bonnethead op de spinhengel daargelaten) en het was toch erg gezellig. Ik weet weer alles van films, muziek en weet ik wat niet allemaal. Plotseling werd er gejaagd op de naastgelegen flat. Wij erheen en na een paar minuten hadden we er een paar dikke jacks aan. Dat was een welkome afwisseling. De jacks waren weer weg en wij weer terug naar onze stek.  Opeens ging het piepertje beneden af en ging de boel lopen. We kregen nog vier aanbeten. Twee spinnersharks, een blacktip en nog iets wat met een noodgang de flat op dook. We zaten volledig voor de tarpon met fluor dus ze gingen er allemaal (met de nodige sprongen) weer af. Later op de dag vingen we nog wat meervallen en grote mangrove snappers. Dus we vingen zeker niet wat we wilden maar het was een gezellig dagje.  

 

Woensdag, 14 oktober 2014.

 

Mies en Patje zijn er weer.

 

Zo, de laatste week van het jaar is alweer aangebroken. En dat betekent zoals elk jaar dat Michel en Patrick er weer zijn. We begonnen vanmorgen weer met aasvis en zoals vaker de laatste weken sta je dan ook regelmatig te knokken met een bonnethead. En als je dan niet snel genoeg aasvis vangt zou je bijna zeggen;  kan zo'n ding niet sneller naar binnen want ze vechten zo hard. Toen we genoeg aasvis hadden gingen we snel verder. De eerste paar uur was het bijzonder kalm maar toen gingen opeens alle hengels tegelijk af. Lijnen door elkaar maar met kalm blijven los je veel op. Er was een hele lading blacktips binnen gekomen dus iedereen had al snel zijn eerste vis binnen. Daarna kreeg Pat er een grotere aan dus de boot moest los voordat we gespoeld zouden worden. Toen we de vis achterna gingen kwam er nog een grote tarpon vlak voor Pat naar boven. De boosdoener aan de andere kant van de lijn was een 2,5 meter lemonshark. Aan het einde van de dag zagen we nog ergens tarpons rollen maar die waren niet geinteresserd in onze vele soorten aas. Wel moesten we steeds het aas wegtrekken voordat andere vissen zich eraan vergrepen. Al met al een leuk dagje om mee te beginnen.

 

Maandag, 12 oktober 2014.

 

Het lukt niet altijd.

 

De week is weer over voor Sander, Wim en Jack. Op deze laatste dag probeerden we toch nog of we nog tarpon konden vangen. Maar helaas wilde er niet eentje bijten. Wim had nog wel een anderhalve meter hammerhead. Deze vang je niet zo heel vaak dus dat blijft wel apart. Tijdens het aasvissen werden er ook nog een paar bonnetheads gevangen maar dat waren wel de wapenfeiten voor vandaag. Later in de middag werd het weer een beetje dreigender dus gingen we maar een uur eerder dan normaal terug naar de kant. Het spuertrio zit nu nog buiten in het zonnetje maar als ze weer binnen zijn vertellen ze nog even hoe het was:

 

Voor het eerst naar een verre bestemming gegaan om te gaan vissen. Ik mocht met Wim en Jack mee naar Michel in Florida. Vorig jaar had Wim me al gevraagd om mee te gaan maar toen waren de financien niet echt gunstig. Dit jaar stond de bankrekening er beter voor en toen Wim me vroeg of ik zin had om mee te gaan hoefde ik niet lang na te denken. 

Nu aan het eind van de trip heb ik geen spijt van deze beslissing. Heb een geweldige week gehad en de verhalen die ik van Wim had gehoord van de vorige trip waren niet overdreven. Wat een natuur en wat een vissen. Weet niet hoeveel vissoorten ik heb gezien en gevangen, daarnaast nog schildpadden, visarenden, manatees. En wat een professionaliteit van Michel, onze gids en vriend. Heel bijzonder om te zien hoe fanatiek jij blijft na zoveel weken gidsen om onze trip tot een succes te maken en dat je er totaal niet mee zit om alles uit te leggen. 

Heb deze week de vissen van mijn leven gevangen. Een grouper van zo'n 90 kg en een tarpon van circa 175cm. Deze laatste stond al een tijdje op mijn lijstje. Had graag nog een squirter gevangen, maar dat zat er deze trip helaas niet in. Wellicht de volgende. Als het kan kom ik zeker nog een keer terug.

 

We kwamen hier voor de tweede keer omdat wij dachten dat we hier nog lang niet uitgevist waren.

De verwachtingen waren hoog, er waren een aantal vissen die we nog niet gevangen. Het absolute hoogtepunt was naast de mooie Tarpon van Sander het vissen met de kite op Baracuda's wat een spektakel en wat een slimme vis. We hebben 4 verschillende soorten haaien, wel 10 verschillende soorten baarzen, King, Spanisch en gewone markrelen en heel veel mooie excotische vissen zoals Lizzart, Lady fisch en Jack Cravelle. De basis was weer perfect, mooi weer, super boot, het beste materiaal en ideaal gezelschap. Maar nu hebben we wel een probleem., er valt hier nog zoveel meer te vangen dat volgend jaar weer terug moeten komen om de rest er uit te sleure.

Michel, het was weer fantastisch !!!!

Wim en Jack.

 

 

 

 

 

Zondag, 11 oktober 2014.

 

Eerste voor Sander.

 

We hadden deze week nog niet gericht op tarpon gevist dus vandaag was zo'n dag. Vanmorgen hadden we een aanbeet van een tarpon maar de eerste sprong was al fataal. Sander ving wel een meerval van een paar kilo. Toen de stroom eruit ging zijn we ergens ander heengegaan. En daar ging het gelijk los. We begonnen al snel met een blacktip voor Jack. Sander kreeg er een grote tarpon aan. Na zo'n anderhalf uur lag een 1.75 meter tarpon naast de boot. Er waren al mooie foto's gemaakt van een paar sprongen. We wilden hem nog even aan zijn bek omhoog halen om hem te onthaken maar toen brak de haak af. Deze zat in het harde gedeelte van de bek dus het was nog een geluk dat deze er zo lang ingebleven was. Hierna kreeg Wim er een spinnershark aan. Dit zijn gewoon de moeilijkst te landen vissen maar eindelijk lukte het weer een keer. En Lucas, de hengel die je had gekocht omdat je die ene had gesloopt is goed ingewijd. Vanmorgen laat een tarpon het aas los op deze hengel en vanmiddag een spinnershark geland met "jouw"hengel. Ik heb nog even aan je gedacht. En ik verzeker je dat er nog velen gaan volgen. Morgen alweer het laatste dagje voordat Mies en Pat komen. Laten we hopen dat het net zo goed gaat als vandaag.

 

Zaterdag, 10 oktober 2014.

 

Soortendag.

 

Light tackle en heavy tackle gecombineerd. Dat wilden we vandaag. Dus we gingen ergens liggen waar we twee zware hengels aan de ene kant hadden en konden light tackelen aan de andere kant. Dit ging vrij aardig. Jack ving een mooie blacktip van 1.70 en Wim had er even een spinnershark aan. maar na 7 keer rond de as vond het staaldraad het wel genoeg. Met light tackle vingen we hier grote spanish mackerels, lizzardfish en ladyfish. Het mooiste was toch wel dat Sander een anderhalve meter tarpon aan zijn lepel kreeg. Helaas boog de dreg uit. Hij had hem er graag wat langer aan willen hebben. Na de middag zijn we nog op een paar plekken gestopt en hier vingen we op de spinhengeltjes mangrove snappers, meervalletjes, jack crevalle, een blacktip van een metertje en een kleine snook. En er zullen best nog wat andere soorten tussen hebben gezeten die ik alweer ben vergeten.

 

 

Vrijdag, 9 oktober 2014.

 

Herkansing dag 1.

 

Het zat iedereen toch niet echt lekker dat op de eerste dag de cuda's werden verspeeld. Als we goed aas konden vangen zouden we het nog een keer gaan proberen. Het duurde een paar uur maar toen kwamen de jacks en blue runners toch binnen. Met 8 vissen konden we gaan. Er lag al een andere boot te vissen en we hadden weer veel bekijks met onze kite. Het duurde nog geen 5 minuten voordat de eerste cuda de aasvis uit de kite trok. Helaas werd deze verspeeld. Maar aan het einde van de dag hadden we er toch 4. Voor iedereen eentje. Sander en ik van onder de meter en Wim en Jack van rond de 1.20 meter. De klapper van de dag had voor sander geweest. Een hele grote van rond de 1.50-1.60 hield hem een mimuut of 10 bezig. Hij bleef de hele tijd diep onder de boot knokken om daarna als een speer aan de oppervlakte ervandoor te gaan. En toen ging hij los. De aasvis met de haken kwam leeg terug. Dit had weer de grootste geweest in jaren. We hadden ook nog een licht spinhengeltje uitsaan met een threatfin haring en toen we bezig waren met de kite gilde de molen het uit. We zagen nog even een cuda door de lucht vliegen maar dat was dan ook het laatste wat we van hem zagen. Dus met een aantal barracuda's verspeeld en vier gevangen zijn wij erg blij.

 

Donderdag, 8 oktober 2014.

 

Ze kunnen het toch wel een beetje.

 

Na de dag van gisteren toen ze zo'n beetje de halve Golf van Mexico hebben verspeeld kregen we vandaag een revanche. We begonnen met 3 groupers met de grootste voor Sander van zo'n 160 pond. Hij wilde halverwege het gevecht eigenlijk liever stoppen (ik kan niet meer, ik kan niet meer) maar we hebben hem toch overgehaald om door te gaan (drilsergeant hahaha). Daarna begon het light tackle festival. Bluefish, blue runners, ladyfish, jack crevalle, spanish mackerel en king mackerel. Het was weer ouderwets gezellig op het water. Op een gegeven moment waren we met een grouper bezig en de spinhengel met een visje die nog uitstond werd even leeggetrokken. Van de 250 meter zat er hoogstens nog 6 meter op toen we het zagen. Toen ik de spoel wilde stoppen sneed de lijn gewoon in mijn vingers. Dit was geen kleintje. Het ging gewoon tot het einde van de dag door. Toen het minder werd was het ook gelijk tijd om naar huis te gaan. Ideaal.

 

 

Woensdag, 7 oktober 2014.

 

Verspeeldag.

 

Deze week zijn Jack, Wim en Sander naar Goodland gekomen. Vorig jaar waren Wim en Jack er ook al en hadden ze geen barracuda's gevangen. Voor de rest ging het prima maar die staan nog op het lijstje. Nou, kansen heeft Wim wel gehad. Hij verspeelde er drie en er waren weer grote bij. Die had ik even niet meer gezien. Sander ging uiteraard voor de goliath maar we zaten op een plek waar er echt alleen maar groten zitten. Ik heb veel zware klappen gezien op de hengel maar vandaag was het gewoon niet te doen. In plaats dat de hengel dubbel klapt waren de vissen zo sterk dat je de hengel gewoon naar de vis moest wijzen. Hij verspeelde er een stuk of acht en ving voor die locatie een "kleintje" van een pondje of 80. Voor de rest zijn er denk ik wel 100 snappertjes gevangen aan de spinhengeltjes. We wilden blue runners en jacks maar daar vingen we er maar een paar van. Met een paar cuda's en een 500 ponds goliath binnen had het een superdag geweest maar nu hebben we ze er alleen maar aangehad. Sander was wel een beetje onder de indruk van dat baarzengeweld. Volgende keer allemaal maar binnenhalen.