FLORIDAFISHING
Home
De gids
Het visgebied
Vissoorten
Een visdag
Info & prijzen
Visverslagen
Nieuwe visverslagen
Verslagen vanaf 1-7
Foto's
Video's
Links

Zondag, 3 november 2019.

 

De wet van Permit.

 

Eergisteren zagen we permits zwemmen. En er waren erbij van een pondje of 40.  Nu is dit één van de favoriete vissen van Fred die graag bereidt is om daar tijd in te steken. Dus gisteren zijn we eerder gestopt met vissen omdat hij in Naples (toen de dichtsbijzijnde plek om ze te krijgen) krabbetjes wilde gaan halen. Dus vandaag gingen we een dag op de permit. En dat is hengels uit met krabbetjes en wachten maar. Maar de wet van permit is dat als je ze bij je hebt zijn ze er niet en als je ze niet bij je hebt zwemmen ze je boot omver. Vandaag waren ze er dus niet. Twee maal kwam een krabbetje iets te diep en vloog er een grouper op. Ze willen het volgend jaar toch weer proberen want die dikke permit moet er komen. Fred en Aldo slapen weer in hun vaste villa dus op een reactie zul je even moeten wachten. Morgen wordt de boot weer opgeborgen voor de winter en daarna ga ik weer verder met het maken van de filmpjes. Ik verwacht dat binnen een maand de eersten er alweer opkomen.  

 

Zaterdag, 2 november 2019.

 

Aldo the boss.

 

Uiteraard wilden we de week niet afsluiten zonder een tarpon en dan moet je gewoon uren maken. Op de eerste stek konden we gewoon geen aasvis vangen dus zijn we gaan zoeken. Op de plek waar we de aasvis vonden zijn we ook gebleven. En na een half uur zagen we ze ook rollen. En die we zagen waren groot! De eerste aanbeet was snoeihard maar liet los. We waren ervan overtuigd dat dat een tarpon was. Later kregen we weer een aanbeet en dit was weer zo'n snoeiharde. Maar deze bleef gewoon zitten en toen Aldo de lijn strak draaide sprong hij honderd meter verder aan de achterkant. Toen ik tegen Aldo zei dat dat zijn vis was keek hij me aan of ik gek geworden was. Maar toen de lijn de tegenovergestelde kant op ging begon hij me te geloven. Het gevecht ging erg goed en binnen twintig minuten lag er een monster langs de boot. We schatten hem in op zeker 1.80. Toen kregen de heren een idee om morgen een visserij te gaan doen waarvoor ze eerst even naar Naples moesten voordat de winkel dicht ging dus gingen we om een uur of half twee al stoppen. Ik denk helaas dat hun plan vanwege het weer niet door gaat. Zou zonde zijn want we zagen ze gisteren zwemmen................. 

 

 

 

Vrijdag, 1 november 2019.

 

Spiegel.

 

Het is 1 november. Het water was als een spiegel en met een temperatuur van 29 graden. Dit is toch wel heel bijzonder. Normaal gesproken ziten rond deze tijd de false albacore in onze wateren en vandaag hadden we ze van mijlen ver kunnen spotten maar met deze temperatuur gaat dat natuurlijk niet gebeuren. Wat we wel konden spotten waren de barracuda's. En als je dan ook nog mooie blue runners als aas hebt is dat smullen natuurlijk. Er kwamen er een stuk of vier binnen waarvan eentje toch wel een beetje gestolen was. We waren Aldo's lijn opnieuwe aan het knopen met het aas in het water en de cuda lag gewoon te wachten op 30 centimeter afstand. Toen we bijna klaar waren gooide iemand (noem geen namen) zijn blue runner er naast. De cuda keek ernaar en zei "de mazzel Aldo" en vloog daarna weer door de lucht. Er zijn er ook nog een stuk of 5 verspeeld en eentje is er opgevreten door een haai. Er gebeurde weer zat vandaag!!  

 

 

 

Donderdag, 31 october 2019.

 

Hoeveel pech kan een sandtrout hebben?

 

Het was vanmorgen een spannend gebeuren op onze plek. Overal om ons heen zagen we tarpon die zich wel heel raar gedroegen. Soms rolden ze maar vaak bleven ze ook een hele tijd aan de oppervlakte gewoon liggen en zagen de rugvin gewoon altijd boven. In al die tijd nog nooit meegemaakt. We hadden naast het normale bodemaas ook een levende zandforel als aas. Deze had al de paech gehad om door ons gevangen te worden. Maar even later ging de hengel ook af en bleek een grote visarend hem te pakken hebben genomen. We konden hem nog uit zijn bek trekken en weer laten zwemmen. Helaas voor hem pakte een half uur later een hamerhaai hem voor de laatste keer. Nu was het wel afgelopen met hem. Hierna vingen we nog een blacktip en zagen we de tarpon ook niet meer. Bij een volgende stek vingen we nog een rog maar dat was de enige aanbeet op de nieuwe stek.

 

 

Woensdag, 30 october 2019.

 

Niet groot, wel veel.

 

Het werd vandaag een light tackle dag. Als de vis een beetje meewerkt is dit hier toch wel één van de leukste manieren om te vissen. Het water is nog steeds zo'n 28 graden en dan lekker tot je middel in het water en gooien maar. Het waren vandaag geen grote exemplaren die we vingen maar het waren er wel veel. We hadden een stuk of 10 redfish en snook en heel veel jack crevalle en ladyfish. Daarbij ook nog af en toe een blue runner en Fred had nog een gag grouper. Al met al een heerlijk dagje op het water met zelfs eind october een temperatuur van 30 graden. Dat wordt bibberen volgende week...........  

 

 

 

 

 

Dinsdag, 29 october 2019.

 

Laatste week met Fred en Aldo.

 

Eergisteren zijn Fred en Aldo al aangekomen in ons mooie Goodland en hebben weer intrek genomen in het riante huis wat ze altijd hier huren. Vandaag dus de eerste visdag en eigenlijk was de bedoeling om gelijk maar even de moeilijkste van allemaal te vangen. Maar dat liep anders. Aldo begon met een grouper op de zware spinhengel wat altijd leuk is. We zagen toen ook al een hele zware tarpon rollen dus dat gaf goede moed. Daarna kreeg Aldo nog een grote rog op het lichte aashengeltje welke na enige tijd toch naast de boot lag. De rest van de dag helaas maar één aanbeet die na een lange run nog niet geslikt was dus we kregen na een kort gevecht een lege haak terug. We zagen wel weer zo'n grote tarpon rollen maar er was geen interesse. Geen beste dag om te beginnen. 

 

Maandag, 28 october 2019.

 

Op de laatste (halve) dag!!!

 

We wilden nog één soort die op de lijst stond. Maar we hadden maar een halve dag natuurlijk. Aasvis was er zat te vangen en toen er dichtbij gejaagd werd en John daar een lepel naar toe gooide ving hij ook bij de eerste worp een mooie jack crevalle maar we zaten te wachten op die zilveren torpedo. Om half twaalf was het zover. Een snoeiharde aanbeet en bij strakdraaien sprong hij dan eindelijk door de lucht. Twintig/dertig minuten later kon ik de leader pakken van deze geschatte 100 ponder. Omdat we maar met z'n drieen zijn hadden we alleen John om te filmen en niemand om foto's te maken. Bij één van zijn laatste runs brak hij de lijn af dus een mooie foto van een tarpon naast de boot hebben we niet maar hij was gevangen. En voor de tarpon is het ook beter zo. We konden na afloop wel een foto maken van John en zo ziet iemadd eruit die op het laatst toch nog zijn droomvis ving.

Toen we weer thuis waren moesten Fred en John er gelijk vandoor naar het vliegveld dus als ze weer thuis zijn schrijven ze even een reactie. Trouwens Mies en Dennis, die van jullie ook nog even sturen hé.

 

Doe je niks, gebeurt er niks.

Dromen zijn geen bedrog.

Wat een avontuur.

Schitterend.

Geen woorden maar daden.

Geduld is een schone deugd.

Een schone boot is het halve werk.

Klein aas, mooie vis.

Groot aas, grote vis.

Michel is vis.

Mooi man.

Respect.

 

Amerika Florida, zon, zee, mooie boot, strand, vis, goed volk wat wil je nog meer.

Hoe was je vakantie ? Veel te kort.  Wanneer gaan we weer.

Michel we hebben genoten.

 

Dank je wel

 

Gr Fred

 

Wat een super week.  Vissen in Florida met Michel in Goodland. Een heel avontuur maar alles viel goed. Onze missie was meerdere soorten vangen en als het mee zit ook nog grote vis. Nou het lukte allemaal. Haaien,Tarpon, Grouper, jacks crevalle, redfish, Snook, ladyfish, rog en nog veel meer. 

 

Michel het was een top week. Veel geleerd en enorm genoten.  Zie je snel �� en nogmaals dank voor alles. Topper

 

 

Gr John Gennesen

 

 

Zondag, 27 october 2019.

 

Bijna laatste dag.

 

Fred en John hadden vorige week natuurlijk de vlucht naar Miami gemist en kwamen daardoor een dag later aan. Dus normaal gesproken had dit de laatste dag vissen geweest (wat een leuke laatste dag had geweest trouwens) maar morgenochtend gaan we nu ook nog even vissen. Vandaag zijn we eerst een uurtje wezen light tackelen. Het water was nog laag dus het was nog erg kalm met de visserij. Verder als een snook, redfish en ladyfish kwamen we niet en eigenlijk op het moment dat de light tackle beter zou moeten worden ging het ook beter worden voor het zware werk dus gingen we dat doen. Er stonden namelijk nog wat haaien op het verlanglijstje. Fred pakte een hele grote nurseshark en tijdens de dril die wel een uur duurde hielden we één hengel uit voor het geval dat. Het aas lag nog geen 10 meter bij de boot vandaan maar dat weerhield een, ook hele grote, lemonshark er niet van om ermee vandoor te gaan. Dus twee zeer grote formaten tegelijk eraan!. Met een beetje passen en meten kregen we ze ook nog allebei tegelijk op de foto. Daarna ving Fred nog een bullshark en als eerste aanbeet verspeelde Fred nog een spinnershark. Deze brak gewoon de haak doormidden. Dus het had een hele leuke laatste dag geweest maar morgenochtend gaan we proberen nog een laatste soort te vangen............  

 

 

 

 

Zaterdag, 26 october 2019.

 

Soms gebeurt het.

 

Het waaide vandaag hard vanuit zee. En iedereen die hier wel eens is geweest weet dat het dan heel moeilijk wordt. De eerste anderhalf uur deden we even ligh tackle maar we hadden allemaal maar één vis. John en ik een grote jack crevalle en John een snook. Dat was dus niet veel. Daarna de rest van de dag met de zware hengels gelegen en dat was nog minder. Waarschijnlijk één aanbeet van een grouper die zag vast zwom en dat was het. Dus inderdaad, soms gebeurt het dat je niets vangt met de zware hengels en dat was vandaag..........

 

Vrijdag, 25 october 2019.

 

Heavy tackle dag werd light tackle dag.

 

Er staan wat vissen op het verlanglijstje deze week. De grouper was er eentje van dus dat zit wel goed. De spinnershark was er ook eentje maar daarover later. De zware hengels met het grote aas stonden vandaag tot een half uur voor het einde de hele dag uit met maar één aanbeet. Maar omdat er tijdens het aasvis vangen vooral s' middags ook veel bonnetheads werden gevangen en ook nog een rog werd de heavy tackle dag opeens een light tackle dag. Want een bonnethead op een licht spinhengeltje is wel topsport hoor! Van de week was John de winnaar met de light tackle maar dat was vandaag toch even anders. Het staat nu 1-1.

Net toen we het eigenlijk al hadden opgegeven kregen we een run op één van de grote hengels en bij strakdraaien sprong er gelijk een spinnershark de lucht in. Hij had 300 meter lijn genomen en de spoel was bijna leeg voordat de boot los was en we er achteraan konden gaan. John vond dit geweld uiteraard geweldig. Je moet deze vissen spijkerhard drillen en na een minuut of twintig lag hij langszij. Dus een dag waarvan we halverwege de dag nog dachten dat het een hele matige zou worden is uiteindelijk toch nog goed gekomen.  

 

 

 

Donderdag, 24 october 2019.

 

Dat is even wat anders.

 

Gisteren met light tackelen was het lekker rustig, kalm water, normale maat vissen etc. Vandaag gingen we tegenovergestelde doen, grouperen. Dus dit zijn wel vissen die je het liefst overboord willen trekken. En het was ook nog eens een keer een niet echt vlak zeetje. We probeerden eerst nog wel een paar uurtjes of de tarpons en haaien misschien zin hadden maar dat was niet het geval. Dus snel door naar volle zee. En dat ging stukken beter. John en Fred hadden er allebei drie waarbij de grootste voor John was, zo rond de 140 pond. Zijn eerste twee waren een stuk kleiner met een pondje of 40. Fred zat met al zijn vissen hier een beetje tussenin. Maar goed dat we die hele groten er niet aan kregen want met sommige van deze maten hadden ze al moeite zat. De slip stond weer dicht en dan krijg je de 200 ponds lijn er met je blote handen er echt niet afgetrokken. Maar sommige moesten gewoon nog afgeremd worden. Het blijven gewoon hele brute beesten. We zijn altijd weer blij als iedereen weer zonder kleerscheuren zo'n dag overleefd.  

 

 

Woensdag, 23 october 2019.

 

Dagje vertraging.

 

Eigenlijk hadden Fred en John eergisteren al moeten komen maar ze hadden in Amsterdam zoveel vertraging dat de vlucht naar Miami niet door ging. Dus kwamen ze gisteren pas in. In 20 jaar nog nooit gebeurd......

Beetje later maar vol goede moed gingen we light tackelen vandaag. Er zat vreselijk veel aasvis en we gooiden daar een beetje omheen. John en ik konden af en toe nog wel een visje vangen maar Fred zat een beetje in de pechhoek. Hij verspeelde een paar vissen en toen er wel eentje bleef zitten waar we vol smart op wachtten kwam er een vals gehaakte harder naar boven. Uiteraard hebben we wel gelachen want dat komt nog wel goed deze week. Ondanks dat het niet echt top was ving John een paar jacks en een paar redfish. Zijn eerste vis vandaag welke ook van een mooi formaat was schoot vlak voor zijn voeten een boom in en brak hem. Het is natuurlijk wel effe wennen hier. Ik had een snook, redfish, jack en twee kleine houndfish en een stuk of 20 ladyfish die de te zware lepel 9 van de 10 keer loosden. Daar had iedereen wel last van vandaag. Eerste dag zit er op en de planning voor morgen is al gemaakt.

 

 

 

Zondag, 20 october 2019.

 

Slechte afsluiter.

 

Helaas had deze week de verkeerde volgorde. Het is beter om slecht te beginnen en goed te eindigen maar de visgoden deden het deze week andersom. Vanmorgen was het water nog wat ruw van gisteren en kregen we nog een pak slecht weer over ons heen maar 's middags waren de omstandigheden bijna perfect. Maar de pelicanen dobberden bijna de hele dag vrolijk in het water zonder te jagen en dan weet je het eigenlijk wel. Hier gaat vandaag niet gegegeten worden. We hadden één run en zelfs die vrat de aasvis niet op na een lange run. Zoiets wil je niet als laatste dag maar het is niet anders. Mies en Dennis hebben een huis gehuurd op Marco Island voor deze week en zijn daarom niet hier om hun reacties op deze week te tikken dus daarop moeten we even wachten.  

 

Zaterdag, 19 october 2019.

 

Tropical storm.

 

Vandaag trok er een tropical storm voorbij dus we vonden het wel verstandig om een rustdag te houden. Geen spannende verhalen vandaag dus.

 

Vrijdag. 18 october 2019.

 

Maar goed dat we geen staal hadden.

 

Vandaag zouden we eerst gaan light tackelen en daarna voor het grotere werk gaan. Het tij was niet echt gunstig voor het waden vanmorgen en dat bleek wel. Een aantal jacks, redfish, ladyfish en een zeeforel was het resulaat van twee uurtjes waden. Dennis ving wel zijn eerste redfish dus dat is altijd leuk. Mies had er twee waaronder een grote maar helaas was ik even niet in de buurt met de gopro om een foto te maken. We hadden in ieder geval genoeg aas voor de grote hengels en dat ging behoorlijk rap. We kregen denk ik zo'n 10 aanbeten waarvan het grootste gedeelte werd afgebeten door hele scherpe tandjes maar Dennis had toch nog een blacktip en een lemonshark. Deze had hij allebei nog niet. Maar als we met staal hadden gevist hadden we de hele middag kunnen trekken en vanavond spierpijn gehad denk ik. Twee dingen waren zonde vandaag en dat was dat Mies waarschijnlijk een grote cobia verspeelde. Het was een hele grote aasvis met een circlehook en de haak zat ondanks een lange run niet goed genoeg. Superbalen want deze stond nog op het lijstje. Op een gegeven moment begon hij aan de oppervlakte te draaien en toen was het gebeurd. Er gebeurde ook iets vreemds waarvan we nog steeds niet weten wat er nou precies is gebeurd. Er lag een levende ladyfish op twintig meter van de boot en een tarpon probeerde deze te pakken. De ladyfish was redelijk snel dus het was de ene kolk na de andere. Toen de lijn strak liep ging er ook een andere hengel af waarvan het aas op 40 meter lag en hier draaide een megatarpon aan de oppervlakte weg. Dus we gingen ervan uit dat we er twee tegelijk hadden. Maar er zat aan allebei de haken niets. Het aas zat er nog aan. Wel zaten deze twee lijnen in elkaar. We weten nog niet wat er nu precies gebeurd is maar spannend was het wel. Dat had een mooie slam geweest: haai, cobia en tarpon. Maar helaas. Morgen gaat het heel hard waaien dus we zijn benieuwd wat dat gaat worden.    

 

Donderdag, 17 october 2019.

 

Hangslot.

 

De omstandigheden vandaag waren goed toen we aankwamen. Er was behoorlijk leven in het water. Makrelen waren aan het jagen en af en toe zagen we tarpon rollen. Binnen 10 minuten kregen we al een aanbeet die er vandoor gierde. Eigenlijk dachten we gelijk aan de aanbeet van een tarpon met deze snelheid. Maar helaas was de lijn weer achter een overblijfsel van Irma blijven steken en de hoofdlijn brak gelijk af dus weten we niet wat het was. Dennis was een beetje aan het gooien met een lepel en kreeg er regelmatig mooie spanish mackerels aan. Ik denk dat Mies en ik nog steeds genoeg hadden aan eergisteren met de light tackle want we hebben allebei niet gegooid. Op een gegeven moment werd het water een stuk rustiger met vogels en leven en er kwam dan ook geen aanbeet meer. In de middag nog een andere stek geprobeerd maar ook daar zat er een dik hangslot op de bekken. Met de zware spinhengels hebben we geblankt vandaag. Af en toe gebeurt dat en dat blijft balen. Achteraf toch niet zo'n gek idee van Dennis om met die lepel te gaan gooien.  

 

Woensdag, 16 oktober 2019.

 

Springtij en springdag.

 

Ik heb nooit geweten dat er een verband kon bestaan tussen springtij en springende vissen maar vandaag bleek dat wel het geval. We begonnen op een plek waar er niet aan aasvis te komen was dus gingen we na een half uur weer verder. Ik had ook mijn mulletnet mee genomen maar die waren, tot tegenstelling met de duizenden van gisteren, ook op vakantie. De meerval deed het hier wel aardig dus we konden beginnen. De eerste aanbeet werd afgebeten en de tweede was heel vreemd. De lijn zat ergens omheen maar ging er ook niet met een sneltreinvaart vandoor. We vermoedden een grouper en dit bleek het ook te zijn. Altijd leuk op een spinhengel. Ook Michel was blij dat je met zo'n formaatje tenminste niet helemaal uit elkaar getrokken wordt. Daarna kreeg Dennis te maken met één van de spectaculairste sportvissen hier, de spinnershark. En hij sprong echt weer meters hoog met de bijbehorende flikflaks. Ondanks dat het springen allemaal zo'n 100meter verder gebeurde uiters spectaculair. Er kwamen er meer binnen vandaag plus een grote blacktip voor Mies dus over actie geen klagen vandaag. Ze bleven ook nog eens allemaal zitten zonder staal dus we kunnen nog een beetje vissen ook...................

 

Dinsdag, 15 october 2019.

 

Gekkenhuis.

 

Gisteren ben ik samen met Michel en Dennis naar Florida gevlogen. De afgelopen 10 jaar kwam Michel met Patrick maar die heeft op dit moment even andere dingen te doen. Hij is een trotse vader worden. Voor Dennis is dit dus de eerste keer.

We begonnen vandaag met een dagje light tackelen en Dennis viel met zijn neus in de boter. Beter dan dit wordt het niet. Hij viste met zijn vliegenhengel en begon met jacks en Michel met jacks, ladyfish en snook. Ze hadden er al een stuk of vier de man toen ik nog steeds de boot aan het ankeren was. Op een gegeven moment vonden we snooks en die stonden op Dennis zijn verlanglijstje. En toen was bijna elke worp raak voor hem. Hij zal denk ik zo'n 10 snooks hebben gevangen en een stuk of 25 jacks en een ladyfish. En dat op de vliegenhengel!

Mies en ik zijn de tel kwijtgeraakt. Voor mezelf gok ik op zo'n 20 snooks, 10 redfish en nog veel meer jacks en ladyfish. Het was echt niet normaal. Op een gegeven moment waren we er gewoon klaar mee en zijn we, terwijl echt elke worp raak was gewoon op het gemakje gaan lunchen op de boot. Kun je het voorstellen, terwijl elke worp een snook is!! Daarna weer verder gegaan en korte tijd later gewoon weer bingo. Op het laatst kreeg Mies er een jack aan maar die ging er op een gegeven moment zo vandoor dat we dachten aan een monster. Later bleek dat hij was gepakt en dus daarom zo sterk was.

Ik had de Goppro bij me dus er zijn een paar foto's gemaakt maar die komen morgen want het stekkertje is op de boot blijven liggen.

Kun je een visweek beter beginnen? NEE.

 

 

Zaterdag, 21 september 2019.

 

We zaten wel goed.

 

Op de laatste dag voor Eric en Perry gingen we naar de plek waar we de eerste dag zo goed hadden gevangen. Ondanks de harde wind waren de omstandigheden goed. Maar na een half uurtje aasvis vangen zagen we dat het niets zou worden daaar. De vis reageert echt heftig op deze wind! Dus gingen we naar een andere plek waar het meer lijkt op een rivier van de Amazone dan op Florida. Maar toen we een half uurtje, heerlijk uit de wind, zagen we de eerste tarpon al rollen en kwamen de eerste aanbeten. We visten alles zonder staal en draaiden een paar keer na een gevecht een losse leader zonder haak binnen. Eric pakte de eerste blacktip op mono. Daarna ving Perry ook nog een bullshark zonderstaal. We hebben op onze visplek regelmatig wat tarpons zien rollen maar we kregen er geen aanbeten van. Ondanks de harde wind lagen we rustig met een mooi uitzicht en vingen we toch nog een paar haaien. Dit was niet de plek voor light tackle dus dat hebben we vandaag niet gedaan. Als het goed is sturen Eric en Perry zometeen nog even hun relaas (zoals altijd huren ze een mooi huis op Marco Island) en dat plaats ik dan later.

Morgen vliegen we met z'n allen weer naar huis en dan kom ik in oktober nog één keer terug voor drie weken.

 

Het lijkt eentonig te worden ,maar net als voorgaande jaren weer bedankt voor je tomeloze inzet en zorg tijdens onze zoveelste vistrip hier in Florida, onder je formidabele leiding.Met dit jaar voor ons de 1e keer op je nieuwe boot die super is trouwens.
Al wordt je wel een gek van ons ,maar wij soms ook van jou ������ het was weer een mooie ervaring .
Hoewel de vangst dit jaar tijdens onze week tegenviel ,na een super 1e dag voor ons met al direct een Tarpon voor ons beide leek niets in de weg te staan voor een superweek.
Maar toen ......de wind trok aan waardoor er niet alle dagen gevist en gedaan kon worden zoals we het wilden en gepland hadden, maar dat is de natuur en daar kan niets en niemand wat aan veranderen.Net als alle vorige keren,aan jou heeft het zeker niet gelegen,wat wij altijd weer bijzonder vinden is je geweldige hulpvaardigheid en het denken ,om het “avontuur”zo mooi en tof mogelijk te maken .
En je enorme drive om vis te vangen.
Dus nogmaals bedankt en tot volgend jaar.

Perry en Eric.������
 

 

 

Vrijdag, 20 september 2019.

 

200 Keer gooien, 1 vis, 200 keer gooien 1 keer geen vis.....

 

Perry is niet zo'n light tackle visser als sommige anderen. Dan hoor ik al gauw van ja, ben niet gek. Ga geen 200 keer gooien voor één vis. Is overdrijven natuurlijk maar toch. Vandaag konden we gewoon geen meervalletjes vangen in de ochtend, echt waar. Dus gingen we naar de golf om te kijken of we ladyfish konden vangen of andere aasvis. Er zat daar vis zat maar vooral héél veel kleine spanish. En daar hadden we niks aan. Een ladyfish of sandtrout tussendoor maar eigenlijk alleen die macks. Op een gegeven moment hadden we toch wat aasvis en gingen in helder water de hengels uitgooien. Het was helemaal niks. Dus eigenlijk een beetje een verloren dag. Dus het laatste 1,5 uur nog even naar de andere kant van de zandbank om te light tackelen. En daar was op een gegeven moment elke worp vis. Ladyfish, jacks en normale maat mackerel. Dat laatste uurtje gaf de dag toch nog een leuke afsluiting ter herinnering. En Perry maakt nu de hele leuke opmerking: Nu is het 200 keer gooien en 1 keer geen vis ipv........

Oh ja, en dolfijnen op een meter van de boot, zeearenden overal, manatees naast de boot, schildpadden...................we hebben het er al niet meer over. Hoezo verwend? 

 

Donderdag, 19 september 2019.

 

Meer weer om te kitesurfen.

 

We hebben een loeiharde wind op dit moment vanwege de storm "Humberto".

Dus dan weet je dat de visserij taai wordt. We lagen al een uurtje of twee toen de eerste hengel afging. En toen Eric begin te trekken dachten we gelijk aan een hele grote grouper. Er kwam namelijk ook een dikke kolk naar boven. Maar het bleek de eerste nurseshark van dit jaar te zijn. 

Hierna kregen we een aanbeet wat eigenlijk normaal gesproken altijd van een tarpon is. De lijn viel slap en ging van 30/40 meter rechtreeks onder de boot door richting de andere kant. En dit is nou typisch tarpon gedrag. Alleen lagen we in een gebied dat vol ligt met stenen en "Irma"overblijfselen dus na zo'n lange route blijft de lijn altijd wel ergens achter hangen. En ja hoor, we haalden een losse lijn binnen. Dus we zullen het nooit zeker weten. Daarna ging de stroom keren en gingen we naar een andere plek. Deze lag er fantastisch bij. Redelijk luw en mooi helder water. Maar dat resulteerde helaas niet in aanbeten.   

 

Woensdag, 18 september 2019.

 

Soortendag.

 

We varen sinds dit jaar met een nieuwe boot. Dat heeft vele voordelen. Minder diepgang voor light tackelen, veel stabieler voor het vissen in de passes en baaien en veel comfortabeler. Maar hij heeft ook een veel minder diepe V en dat betekent dat we minder snel offshore kunnen. Vandaag zou de laatste dag worden dat we eventueel nog zouden kunnen vandaag maar een paar mijl uit de kust moesten we toch concluderen dat het niet ging. Misschien had het met de vorige boot wel gekund maar dan is het ook nog maar de vraag of je dan wel lekker relaxed vist. Dus gingen we een dagje light tackelen. Het was geen superdag maar er werden wel veel verschillende soorten gevangen. Zeeforel, mangrove snapper, ladyfish, snook, bluefish, blue runner, jacks, een kleine gag grouper en een kleine goliath gouper. De meesten waren van een kleiner formaat behalve de zeeforellen en de ladyfish, die waren bijna allemaal groot. Foto's zijn er niet veel gemaakt. Eric en ik stonden redelijk uit elkaar en Perry houdt niet zo van waden dus die viste vanuit de boot, vandaar. Vanaf morgen gaat het nog harder waaien dus we houden ons vast.

 

 

Dinsdag, 17 september 2019.

 

Zo kan het ook gaan.

 

Vandaag was effe andere koek. We hebben de hele dag gelegen voor twee aanbeten. De omstandigheden waren bijna gelijk aan gisteren maar er gebeurde niets in het water. Perry ving wel een blacktip gewoon aan een nylon leader dus dat was wel leuk. En Eric kreeg een run die niet te stoppen was en zo hard ging dat er geen tijd was om er achteraan te gaan dus toen moest hij omdat de backing in zicht was de hand op de slip houden om de boel hopelijk bij de leaderknoop af te breken. We lagen wel weer in een soort dolfinarium. Even verop in de baai waren de hele dag door tientallen dolfijnen aan het spelen. Die zaten er gisteren ook dus dat had niets met de aanbeten te maken. Ik denk dat ze er gewoon zaten maar dat alle bekken op slot zaten. We zagen ook nog gewoon een paar tarpons rollen dus die zaten er wel. Morgen dagje light tackelen. 

 

Maandag, 16 september 2019.

 

De kop is er af.

 

Vandaag is er weer een nieuwe visweek begonnen met Eric en Perry. Gezien wat er de afgelopen week werd gevangen was al heel snel duidelijk waar we op zouden gaan vissen. Ja toch, je zou wel gek zijn om nu andere dingen te gaan doen met zoveel tarpons in de buurt. Het begin was gelijk al super. de eerste aanbeet voor Perry was gelijk al bingo. En bovendien ging het ook gelijk al goed. In eén keer gehaakt dus de strijd kon beginnen. Binnen een half uurtje konden we hem al onthaken. Binnen een paar minuutjes wat foto's maken en dan zwemt hij weer gezond en wel weer weg. Eric was de volgende en jawel, daar vloog er alweer eentje door de lucht. Wat een begin zeg. Ook deze lag binnen een half uur al naast de boot dus hij was nog in een superstaat toen hij weer wegzwom. Het zal toch niet zo zijn dat we er alledrie eentje krijgen op de eerste dag! Het had bijna zo geweest want de volgende voor mij zat goed gehaakt alleen was de lijn weer ergens achter gekomen onder water dus deze sprong gelijk alles al af voordat ik de hengel in mijn handen had gehad. En de laatste sprong er gelijk al af voordat de haak gezet was. Tussendoor nog wat runs gehad van haaien dat zelfs Perry, die niet van een klein formaat is, moeite had om binnenboord te blijven. Maar we visten alle hengels zonder staal dus na een minuutje of vijf was het meestal einde oefening. Wat zouden we morgen eens gaan doen...............?      

 

 

Zaterdag, 14 september 2019.

 

Waanzin.

 

Zoals ik gisteren al schreef gingen we er vandaag nog eentje voor mij vangen en misschien voor Patrick en Alex de tweede. De eerste paar uur was niks. Maar daarna weer drie aanbeten van tarpons die echt zo van de universiteit kwamen. Iets voelen en gelijk los springen. En nu visten we zonder staal en twee hengels zelfs helemaal zonder lood. Onvoorstelbaar. Daarna vangt Alex wel zijn eerste lemonshark. Toen kreeg Alex er een spinnershark aan en tijdens die dril ging ook een andere hengel af. De hoofdlijn zat alleen op de bodem ergens aanvast (waarschijnlijk iets van Irma) en een tarpon springt zich los. De volgende aanbeet was weer voor mij en dat was een spinner. Hij sprong drie keer met 7 omwentelingen, zag dat het tegen mij geen zin had en lag een kwartier later ook naast de boot. Alleen nog geen silver king helaas. Maar de volgende was er wel eentje dus ik kon gelijk weer aan de bak. Het was weer een springveer dus de video ervan is zeker de moeite waard. Dus op het laatste moment hadden we alledrie een tarpon plus alledrie een spinner. En laten dat nou net de moeilijkste zijn. Toen we wilden stoppen kregen we weer een aanbeet en wat denk je, voor Patrick vloog er ook alweer eentje door de lucht. Het bleef echt feest vandaag. In de buurt van de boot haalde hij de gekste capriolen uit. Patrick met hengel aan bakboord en tarpon al springend aan stuurboord om er maar eentje te noemen. Maar alles ging goed dus ook deze was binnen. Wat een waanzinnige laatste dag!!!

Hier de ervaringen van Alex en Patrick:

 

Deze week mijn eerste keer vissen in florida samen met mn schoonzoon patrick man wat een week heel bijzonder vanaf dag 1 tot en met de laatste dag vis gevangen wat een feest maandag begon ik gelijk met een tarpon wauw wat een geweld dankzij michel zijn deskundige begeleiding deze vis kunnen landen naast de boot deze week verschillende soorten haaien gevangen spinner shark bull shark bonnet head en limon shark ook wezen light tackle vissen was ook heel speciaal div soorten mogen vangen echt kick deze visserij tijdens iedere visdag kreeg je er ook een bonus bij in de zin van dolfijnen roggen arenden pelikanen schildpadden en nog veel meer moois alles boven verwachting goed naar mn zin gehad ook dankzij een deskundige gids en een topper ook als gastheer Michel bedankt voor alles maybe we meet again thanks Alex (Popeye)

 

Michel wil je ten eerste direct bedanken voor alle mooie momenten deze week die wij met zijn alle hebben mogen beleven en meegemaakt hebben en dit kan ik alleen met één woord beschrijven en dat is WOW!. We hebben idd. van alles mogen zien dat je normaal alleen in de dierentuin kan zien en nu voor je neus voor bij ziet vliegen of zwemt en alleen dit al is een belevenis van je welste. Jou passie tot enthousiaste hulp met het drillen van de vissen echt super, want anders krijgen wij deze monster niet aan de boot.

Dit is pas vissen mensen wat hebben deze vissen een power jij als mens(visser) hebben niks te vertellen van super runs tot sprongen van bijna in de boot wat een geweld. Denk zelf dat er geen betere gids is die je hier wegwijs kan maken dan Michel wat een ervaring van de stekken tot het drillen van deze vissen. één ding weet ik wel dat ik snel nogmaals terug gaat komen want als je eenmaal deze vissen gedrild hebt, dan wil je niks anders meer.

 

Michel super bedankt!

 

Gr. Patrick

  

 

 

 

 

Vrijdag, 13 september 2019.

 

Eerst werden we gek van die beesten maar toen....

 

Het waait erg hard hier in Goodland en soms is dat maar goed ook. Met deze harde aflandige wind vervalt alle visserij op open zee en moet je uren gaan maken op haai en tarpon of gaan light tackelen. We gingen voor het eerste. In de ochtend kregen we een spinner die alles sloopte en daarna een tarpon die gelijk al sprong zonder dat de hengel werd aangeraakt. Hierna kregen we twee keer een aanbeet waarvan we eigenlijk al wisten dat het een tarpon moest zijn. En net als gisteren flink lang laten gaan. Normaal gesproken hangen die beesten dan bijna geheid. Welnu, vandaag was dat anders. Na de eerste sprong er gelijk af en aas onbeschadigd. Ze waren echt in staat om 100 meter te zwemmen zonder het aas te slikken. De aasvissen kwamen ongeschonden terug. Ongekend. 's Middags een totaal ander verhaal. Alex vangt een spinner met staal en alles bleef heel. Daarna had Patrick een spinner op nylon. We hadden hem ook weer megalang laten gaan en wat denk je, zelfs met 6 sprongen bleef hij gehaakt en ving Patrick hem. Hierna weer een run en Patrick haakte een hele grote tarpon. Deze bleef ook zitten en na heel veel sprongen, waaronder eentje bijna in de boot, konden we ook deze onthaken. Deze ging over de 1.80 heen. Hoe gek kan het allemaal lopen. Morgen nog eentje voor mij en we kopen dat hele staatsloterijkantoor op. Ik denk zelfs dat er morgen nog meer gaan komen............

 

 

 

Donderdag, 12 september 2019.

 

Verdomde rakkers.

 

Het plan was om vanmorgen eerst even te gaan grouperen omdat de wind even iets minder was vanmorgen. Maar helaas bleek dat zelfs met de wind uit land er een paar honderd meter uit de kant al witte koppen kwamen dus dat plan werd afgeblazen. We hadden nog twee van die zilveren springers op het verlanglijstje dus die kwamen eerst aan de beurt nu. De eerste aanbeet was van een gestudeerde haai die de aasvis net een centimeter boven de haak afbeet. Jammer, want dat is altijd leuk om mee te beginnen. Daarna kwam er een aanbeet waarvan ik een vermoeden had dat het wel eens een tarpon zou kunnen zijn. Dus lieten we de aanbeet lekker lang doorgaan. En dan praat ik over honderd meter. Laat maar slikken, het is toch een circle hook. Bij de lijn aandraaien bleek het inderdaad een tarpon te zijn. Dus dat kon niet mis. Nou, mooi mis want bij de eerste sprong spuugde hij gewoon de aasvis uit. Onvoorstelbaar. Na twee uur stilte wilden we even gaan verkassen vanwege het tij. Tijdens het indraaien van de hengels kwam er op de hengel die nog inlag ook een aanbeet. Dit was weer een tarpon en deze loste ook het aas. Hij sprong vlak bij de boot. De volgende aanbeet was van een spinnershark en de eerste sprong met 7 omwentelingen was al genoeg om de boel af te breken. Met deze acrobaten is dat wel normaal. Soms vang je er een paar achter elkaar en dan gaat het weer even een paar aanbeten mis. Met de volgende aanbeet moest Patrick zich weer even fling schrap zetten om binnenboord te blijven. Hij nam gelijk zo'n 250 meter lijn. Gelukkig hoefden we er net niet achteraan maar was Patrick wel gesloopt toen deze grote lemonshark naast de boot lag. Tijdens het aasvissen nog bonnethead en sandtrouts dus toch wel een leuke dag maar die eerst.e tarpon had normaal gesproken echt wel moeten hangen. Even geen staatslot kopen maar.

  

 

Woensdag, 11 september 2019.

 

Ideale light tackle dag!

 

Je hebt verschillende soorteh light tackle dagen. Dagen waarbij je 100 keer moet gooien voor één aanbeet, dagen waarbij je elke worp een ladyfish of een kleine jack hebt of dagen die goed zijn opgebouwd. En die was vandaag. In het begin een uurtje gegooid met af en toe een ladyfish, seatrout en mangrove snapper. Daarna kwam het stroompje erin en toen vingen we een paar redfish de man in een kwartier. Toen zijn we gaan struinen en kwam er soms na 30 worpen pas een visje en daarna een tijdje elke worp raak. Veel verschillende vissen: redfish, seatrout, ladyfish,mangrove snapper en jacks. Patrick kreeg in het water een beetje last van zijn rug en die ging vanaf de kant tussen de bomen gooien. Daarbij kreeg hij er nog een snook aan. Tijdens het waden zagen we nog vlakbij jagende dolfijnen, schildpadden, haaitjes en roggen. Veel beter wordt het niet!

 

 

Dinsdag, 10 september 2019.

 

Bijna heel rijtje staatsloten gekocht!

 

Eén van de doelen voor deze week is een tarpon voor allemaal. Dus vandaag gingen we voor nummer twee. En na een halve uur een uur waarvan we al dachten dat dat hem ging worden. En ja hoor, hij vloog weer door de lucht. Het was Patrick's beurt en hij deed het goed hoor. Buigen bij de sprongen en zelfs bij drie sprongen achter elkaar steeds netjes heel snel weer in stelling en weer buigen. Dit kon niet meer fout gaan. Hij was nog een maatje groter dan die van gisteren maar hij bleef springen. Bij sprong nummer 8 of 9 ging het helaas fout. De onderlijn brak. Hier viel niemand iets te verwijten. Dit gebeurd af en toe bij zulke zware vissen. Het had ook wat geweest zeg! Daarna kregen we nog een stuk of 6 aanbeten van haaien. Sommige kleiner die de aasvis doormidden bijten maar ook twee monsters die Patrick echt bijna van de boot af trokken. Je kon ook zien dat deze van een ander kaliber waren want de stalen onderlijn werd allebei de keren doormidden gepeuzeld. Alex had nog een bullshark van een normaler formaat die dus wel binnen te halen was. Met het aasvissen ook nog een paar bonnetheads en sandtrouts dus het was toch met al die sprongen nog op het netvlies een topdag. Ondanks dat we na afloop niet een heel straatje konden kopen. Morgen dagje light tackelen. Het gaat weer fout met het uploaden van foto's dus dat komt later.

 

 

 Maandag, 9 september 2019.

 

Staatslot kopen?

 

Gisteren zijn mijn oud-collega Patrick en zijn schoonvader Alex aangekomen in Goodland.

Op de rit terug van boodschappen doen zei ik hem dat als hij zo hard zou blijven rijden hij zeker deze week tegen een bonnetje op zou lopen. Hij gaf gas terug en ongelogen stond er 30 meter verder een Sherriff te controleren. Dat scheelde een bonnetje.

Vandaag de eerste visdag. Rond een uur of tien lagen we op het water na het vergunningen kopen en nog wat andere dingen regelen. En om half elf had Alex de eerste aanbeet wat gelijk een grote tarpon bleek te zijn. Knokken wat dat ding deed. Alex deed er twee uur over om hem langszij te krijgen. Hij haalde zeker de 1.80 meter en hij bleef gaan! We moesten er ook nog achteraan dus om een uur of 1 lagen we weer terug op de plek. Patrick kreeg er hierna een hele grote haai aan die het staal doormidden beet. Gelukkig was de volgende van een normaal 2 meter formaat en lag hij na een minuut of twintig netjes naast de boot. Dus deze dag kan natuurlijk niet meer stuk. 

 

En morgen ga ik als het goed is de verslagen van afgelopen week van foto's te voorzien. Rogier, je zou nog wat sturen he. 

 

Zaterdag, 7 september 2019.

    

Nog net.

 

Toen de mannen twee weken geleden hoorden dat Dorian onderweg was waren ze natuurlijk erg bang voor de visserij maar ook dat het dagje op de barracuda er niet in zat.

Vandaag was het zeetje zo opgeknapt dat we toch nog konden. In het begin zat het effe niet mee. Drie keer achterelkaar de stalen onderlijn doorgebeten en daarna nog een aantal die net steeds de haak misten. Jaap had de eerste en dat was gelijk een knoepert. Theo was de tweede en dat was weer zo'n grote. Allebei de vissen vlogen weer door de lucht. wat kunnen die dingen toch springen. Gewoon drie tot vier meter hoog. Rogier had de hele dag een beetje pech en het zag er naar uit dat hij er niet eentje zou vangen. Maar letterlijk en figuurlijk in de laatste seconde kreeg hij er ook eentje. Nog voordat hij had aangeslagen hadden we al drie enorme sprongen gezien. Echt weer een spektakel. Dit was weer echt een afsluitdag!!!

Foto's volgen later want ik krijg net de melding dat de pagina vol is????

 

 

 

 

Hier een korte reactie van de mannen:

 

Rogier: De eerste visrtip met mijn vader (jaar geleden meegevraagd) daar zeg ik geen nee tegen? Vissen in Forida én met mijn vader. Gaaf toch!?

Je maakt jezelf een verbeelding hoe het zou zijn, verhalen én foto's, maar het heeft al mijn verwachtingen overtoffen. Wat een prachtige plek om te zijn. Geweldige natuur en wat een wildlife. Kwa vissen kan ik kort en bondig zijn.. Ondanks orkaan Dorian alles gevangen wat ik wilde vangen (naast een tarpon). Super!! Mede dankzij Michel de drill sergeant. 

Wat een geweldige week, bedankt!!

 

Jaap: een dikke week geleden wisten we bijna zeker dat orkaan Dorian alles zou verpesten, maar zie hier, nog niet zo"n mooie week gehad. Alle zes dagen kunnen vissen met haaien, groupers, verschillende soorten met "light tackle " mooie groupers en als " kers op de taart "alle drie een schitterende barracuda. Ook leuk om een week met je zoon op te trekken. Michel bedankt voor de coaching en wellicht zien we elkaar weer een keer hier in Goodland.

 

Theo:

 

Onze vistrip naar Florida begon vorige week met veel twijfels en die hadden alles te maken met de orkaan Dorian. Gelukkig is ons een hoop ellende gespaard gebleven en hebben we een fantastisch week met veel visplezier gehad. We hebben zes dagen kunnen vissen en hebben een grote verscheidenheid aan vissoorten gevangen. Onze visgids Michel heeft enorm zijn best gedaan om aan onze wensen te kunnen voldoen. Bedankt daarvoor. 

Groet

Theo de Jong.

 

 

Vrijdag, 6 september 2019.

 

 

 Grouper-time.

 

Het weer was redelijk genoeg om nog een dag te gaan grouperen met de mannen. Jaap en Theo wist wat ze te wachten stond maar Rogier schrok wel even van het brute geweld van deze oermonsters. Ze hadden hem al een beetje ingelicht maar volgens hem was het nog bruter. Theo en Jaap waren na twee groupers wel klaar maar Rogier ging toch nog voor de derde. Alles ging prima. Alleen Jaap werd toch nog even een paar meter opzij geschoven door zo'n monstertje. Tussentijds werd er ook nog een beetje light tackle gedaan. Dit was niet super maar er kwamen toch nog een paar jacks, mackerels en blue runners binnen. Al met al natuurlijk weer een topdag.

 

 

 

Donderdag, 5 september 2019.

 

Light-tackle dag.

 

Het weer wordt elke dag een stukje beter dus vandaag was het net te doen om naar de eilanden te gaan voor een dagje wadend vissen. Jaap liet vanmorgen weten nog nooit een snook te hebben gevangen (hint hint). De omstandigheden waren nog niet optimaal maar toch konden we wel een visje vangen. En het waren veel verschillende soorten vandaag. Snook, redfish, seatrout, ladyfish, jack crevalle en mangrove snapper. Soms 3 aanbeten in 5 worpen en soms dertig worpen niets. Het lijkt wel vissen. Iedereen had wel één of meerdere snooks en redfish maar Jaap (die nog nooit een snook had gevangen) was de koning met 6 snooks, twee redfish en een stuk of 5 mangrove snappers. We waren behoorlijk ver van elkaar verwijderd dus de foto's zijn erbij ingeschoten. Maar toen Jaap bij mij in de buurt was kon ik nog een foto maken van zijn redfish en ik maakte zelf nog een foto van een hele mooie kleine redfish met een blauwe staart. Als het goed is krijg ik later van Rogier nog de foto's van de afgelopen drie dagen. Die zet ik er dan nog even bij.

 

 

 

Dinsdag, 3 september en woensdag 4 september.

 

Nasleep van Dorian.

 

Gisteren was het een beetje te druk om ook nog een stukje te schrijven dus we doen even twee dagen in één keer. De dagen waren eigenlijk allebei een beetje hetzelfde. Het waait nog erg hard en het water is op de meeste plekken ook behoorlijk donker dus de visserij valt tot nu toe nog niet mee. Nu hadden we dit wel verwacht en als we naar de situatie op de Bamama's kijken moeten we natuurlijk niet klagen. We krijgen elke dag een stuk of 6/7 aanbeten van haaien. Tarpons hebben we de afgelopen twee dagen niet meer gezien en dat is wel jammer natuurlijk. Ze houden nou eenmaal niet van wind. Maar met een paar haaien per dag gebeurd er elke dag wel wat. We hadden spinners, bulls en lemonsharks. En tijdens het aasvissen ook bonnetheads en sandtrouts. Dus het is allemaal nog te doen.

 

Maandag, 2 september 2019.

 

Dorian.

 

Gisteren zijn Jaap, Rogier, Theo en ik weer aangekomen in Goodland. En uiteraard stond de afgelopen week alles in het teken van de hurricane Dorian. Gelukkig konden we nog naar Miami vliegen gisteren. Hij blijft rond de 50 mijl uit de oostkust dus hier zitten wij wel goed. Het waaide vandaag wel hard maar toch viel de visserij niet tegen. We kregen een harde run waarbij de aasvis toch weer werd losgelaten zonder ook maar enige schade aan de vis dus dat kon wel eens zo'n zilveren springer zijn geweest. Rogier begon daarna met een spinner en dat zijn toch echt de allerleukste haaien die je kunt vangen hoor. Samen met de tarpon staan deze toch wel bovenaan het lijstje. Ze springen en trekken als een gek maar je hoeft er nooit uren aan te hangen. We visten zonder staal maar hij haalde hem gewoon binnen. Daarna verspeelden we ook nog twee haaien. Waarschijnlijk een blacktip en een lemonshark. Toen Jaap aan de beurt was kregen we beet en zwom deze onder de boot door naar de andere kant en dat is heel vaak maar één soort vis die dat doet. En ja hoor, op toen meter van de boot springt er een tarpon door de lucht en lost de aasvis. Waarschijnlijk toch iets gevoeld. Theo kreeg er later ook nog een spinner aan die door de lucht vloog en die kreeg Theo wel binnen. Dus twee spinneraanbeten en allebei gevangen! Als we die tarpon ook nog hadden gevangen hadden we zeker even een hele dikke vinger naar Dorian gegeven. Morgen en overmorgen wordt wel wat onzekerder. We zijn benieuwd.  

 

 Zaterdag, 9 juli 2019.

 

Boot "Grand Slam".

 

We hadden vandaag een boot grand slam. Deze was trouwens al helemaal versiert met vlaggetjes voor Erwin's verjaardag vandaag. Een "grand slam" is eigenlijk alleen geldig als 1 visser deze drie haaiensoorten vangt op 1 dag maar omdat het vandaag Erwin zijn verjaardag was rekenen we het toch goed. We gingen vanmorgen grouperen. Althans, dat was het plan. Maar toen we met een eigenlijk te slecht zeetje dichterbij kwamen zagen we dat er al een ander op dit hele kleine wrakje lag. Dus gingen we door voor onze jarige job's tweede wens, een haai beachen. Het begin was rustig met een kleine blacktip voor Sander. Daarna kwam Erwin zijn verjaardagskado. Een dikke bullshark liet hem toch even minder stabiel op zijn benen staan op de boot toen deze er vandoor ging. Maar toen Erwin rekening hield met de kracht van deze soort haaien kon hij goed blijven staan en het gevecht beginnen. Een half uur later stond hij op het strand voor de beach foto. Hierna kreeg Freek nog een dikke twee meter+ lemonshark dus toen was de "grand slam"compleet.

Hier volgt een impressie van de mannen:

 

Freek:

 

Oke, dit was het verhaal van Michel, en nu mijn verhaal 

Ik heb al velen vakanties meegemaakt. Vakanties met: familie, vrienden, kinderen, opa's, oma,s, broers, zussen, vrienden...... noem maar op. Maar deze vakantie met Michel .... was toch echt één van de betere. (Uiteraard waren de vakanties met het gezin ook echt fantstisch schat ;-)... ) Klein beetje mezelf indekken maar je houdt nou eenmaal niet van vissen.  Je kan niet snel op tegen het vangen van zulke mooie vissen. Wat een geweldige vangst met dank aan Michel, en het is nog een leuke gozer ook. Ervaring van mijn leven en ik zet me meteen weer op de lijst. Dus bij deze Michel zet ons maar weer in de wacht. Sorry schat over drie jaar ga ik weer met je vader vissen :-). Ik kan iedereen aanraden deze reis te doen maar natuurlijk niet allemaal meteen een mail sturen nu want dan schuif ik weer verder door op de wachtlijst. 

 

Bedankt Michel !!!! we zullen nog lang nagenieten van de foto's video's en stoere verhalen in de kroeg over onze grote verhalen. (Die niemand zal geloven) tot dat ze de video's zien. Want wij waren met Michel op vakantie en hebben het echt meegemaakt. 

 

Niet massaal inschrijven alsjeblieft want ik wil graag binnen drie jaar weer aan de beurt zijn. 

 

Sander: 

 

Gister heb ik een Tarpon gevangen. Een week geleden wist ik niet eens wat het was. Tijdens de foto vertelde Michel dat dit de ware droom is van iedere vissersman - het Ferrari rijden onder het vissen. Mij is iets gelukt wat niet heel veel vissers is gelukt. 

 

Om eerlijk te zijn - ik heb slechts twee keer een hengel aangeraakt in mijn leven. Waarvan waarschijnljk een keer is geweest tijdens eendjes vissen op de kermis. Je kunt dus niet zeggen dat ik een gevierd vissersman ben. Maar toch is het gelukt en daar is maar een reden voor. De kennis en kunde van onze schipper Michel. Met meer kennis van de Golf dan meeste Yanks en zijn kunde die hij graag deelt in de vorm van luid maar vrolijk gebulder - is het gelukt om mijn (nooit eerder gerealiseerde) vissersdroom waar te maken. 

 

Na een week vol van Groupers, Blacktips, Lemons, tarpons, Bullsharks, eindeloos veel Catfish en een hoop vissersenthouasisme van Michel ben ik nu stiekem visvideo's aan het kijken op Youtube. En dat had ik een week geleden al helemaal niet gedacht. 

 

Erwin: 

 

Ongeveer 10 jaar geleden begon ik mijn kinderen de verhalen te vertellen over mijn vis vakantie met Michel. 12 jaar geleden ben ik samen met een collega een keer meegeweest. Het was destijds een bijzondere ervaring waar ik tijdens feestjes en verjaardagen regelmatig op terug kwam. Hierdoor werd mijn zoon zo enthousiast dat hij ook eens met Michel mee wilde. Helaas was er een lange waslijst en ondanks dat ik een collega van Michel ben werd ik op de wachtlijst gezet. Uiteindelijk was het dan zover. We kregen bericht dat we meekonden. Schoonzoon Freek had ook interesse want die is een fervent visser, in tegenstelling tot mijn zoon en mijzelf. Dit heeft echter niets te maken met of je nou van vissen houd of niet, het is gewoon een avontuur. Alleen het feit al dat je in de kraamkamer van de golf van Mexico zit te vissen is bijzonder. Wat nog indrukwekkender is, is dat we gedurende de week onzettend veel lol hebben gehad en enorme monsters uit de zee hebben gehaald. Zoals gezegd, ik ben geen visser maar het vangen van Bullsharks, Tarpon en Goliath Groupers geeft je een enorme kick, wat zelfs als niet visser bijzonder is. Ik wil Michel bedanken voor de week dat we met hem konden vissen en leren. Want oh boy, wat hebben wij geleerd. De 10 regels van het vissen/jagen staan in ons geheugen gegrift: 90 graden, let op je lood, je bent geen aap en meer van dit soort regels. Dit was een week om niet meer te vergeten. We verheugen ons al op het feit dat we de filmpjes en foto's aan het thuisfront kunnen laten zien. O ja, over 3 jaar willen we weer mee, dus het verzoek aan de lezers is om vooral rustig aan te doen met inschrijven. Michel, je bent een vakman pur sang. Bedankt voor deze onvergetelijke week!!

 

 

Vrijdag, 8 juli 2019.

 

Op prinsjesdag buig je voor de koning.

 

Sander wordt deze week wel gekscherend de prins genoemd. Zie hem zitten op de beanbag en je weet wel waarom. Na Erwin zijn tarpon en Freek zijn beach bullshark werd het vandaag prinsjesdag. Sander mocht dus vertellen wat hij vandaag zou willen. Een tarpon of grote haai leek hem wel wat. Even wat voorinfo: hij heeft in zijn hele leven misschien twee keer een hengel in zijn handen gehad. Dus wie zou je graag meenemen op je eerste date: Ach, doe Doutzen Kroes of Heidi Klum maar. Maakt niet zo uit. Maar we gingen het proberen. Het was de hele dag slecht. Maar de omstandigheden waren goed dus we bleven liggen. Mijn motto: als je vaart vang je geen vis. Dit betaalde zich uit. Want rond half drie kwam er een aanbeet van een tarpon. Buigen voor de koning. Nou, ik had net zo goed kunnen zeggen poets de boot aan de onderkant. Geen van beiden ging gebeuren. Is ook niet verwonderlijk als je voor de eerste keer Doutzen meeneemt. Maar gelukkig zat de haak met superlijm aan zijn bek want de eerste 6/7 sprongen overleefde hij goed. Eerlijk is eerlijk, de laatste boog hij als een echte pro (prins). Dus na 30/40 minuten konden we hem beetpakken. De haak zat inderdaad behoorlijk vast. Na een paar foto's zat er nog voldoende leven in zwom hij gelijk weg. En zo werd de ietwat teleurstellende dag opeens een superdag. 

 

 

Donderdag, 4 juli 2019.

 

Op verzoek.

 

Elke avond als we terugkomen in het huisje dan wordt er door de jongens druk aan de telefoon gehangen met het thuisfront. Het verzoek gisteravond van Erwin's vrouw (en dus de moeder van Sander en schoonmoeder van Freek) was om een foto van de heren op het strand met een grote haai. Nu was dit toevallig iets wat voor hunzelf ook al op het lijstje stond. Dus vandaag moest dit gebeuren. Tijdens het aasvissen was er een moment dat Erwin de ene na de andere bonnethead en kleine blacktip ving. Dus een leuke afwisseling op de meervalletjes. Maar na een tijdje kregen we dan toch naast wat andere aanbeten die ene grote run. En dat was er eentje. Een bullshark, gelijk de gevaarlijkste van het hele stel. De boot moest los en we moesten er achteraan anders zou Freek worden gespoeld. Na een gevecht van misschien wel een uur stond Freek met de hengel op het strand en konden we hem beachen. Het leuke was dat bij thuiskomst Erwin de foto liet zien aan zijn vrouw en dat deze zei: Dit geloof ik niet, dat is gefotoshopped. Betekent dat we goed ons best hadden gedaan..................... 

 

Woensdag, 3 juli 2019.

 

Super.

 

Zoals ik gisteren al schreef gingen we weer terug waar we gisteren waren. Het begin was niet best en we vingen eigenlijk alleen maar aasvis. Het duurde een paar uur en toen kwam er leven in het water. Sander ving een bonnethead maar nog niet de grote haai die hem zou testen. Maar die kwam niet snel daarna. In het begin was hij nog redelijk kalm maar hoe dichter hij bij de boot kwam hoe meer Sander moeite kreeg om hem te controleren. Maar alles ging tocg goed en een twee meter lemonshark lag naast de boot. Hierna kreeg Erwin nog een hele rare dril waarvan ik niet thuis kon brengen wat het zou kunnen zijn. Toen hij boven kwam keken we wel even verbaast. Ik geef een hint: Ze maken er ook soep van.......

Hierna ging het wat minder en kwam er onweer dichterbij dus ginen we nog een paar uurtjes waar geen onweer was. Na tien minuten hadden we al beet en kolkte er iets op de plek van de aanbeet. We konden niet zien wat het was maar de lijn liep nog. Daarna zagen we een tarpon springen op 50 meter rechts van ons. De lijn ging er niet heen maar dat moest hem zijn. Dus strak draaien en ja hoor, dat was hem. Dit was Erwin zijn eerste tarpon dus dat werd opletten geblazen. Het werden een paar hele mooie sprongen vlak bij de boot en heel veel rondjes rond de boot. Gelukkig ging alles goed en kon Erwin zijn eerste tarpon vasthouden. De lengte was ongeveer 1.60 meter en zo'n 110 pond. Hierna visten we nog een half uurtje zonder aanbeten en gingen we terug naar de haven. Heel tevreden natuurlijk.

De tweede foto is trouwens van "Prins Sander" op zijn zetel.   

 

Dinsdag, 2 juli 2019.

 

De lijstjes.

 

Ook dezemannen hebben een lijstje wat ze graag zouden willen vangen. Grouper stond op nr 1. Haaien op nr 2 . Dus dat moest het worden vandaag. Op de gebruikelijke plekken waar ik altijd vis is het eigenlijk het hele jaar al slecht. Toch gingen we het proberen op één van deze maar dat was weer slecht. Dus halverwege de middag naar een nieuwe. Hier kregen we wel aanbeten en ving Erwin een kleine blacktip. Hierna misten we nog een aanbeet en daarna kreeg Freek een aanbeet van een mooie maat lemon. De eerste serieuze van vandaag. Na een 20 minuten lag deze naast de boot. Toen kwam de volgende aanbeet en bij het strakdraaien sprong er een tarpon in de verte. En daarna brak gelijk de hoofdlijn af, Deze zat ergens achter. Superbalen. De volgende aanbeet kwam van dezelfde hengel en weer zat de lijn bij een aanbeet muurvast. Hier ligt iets serieus op de bodem. Het was al laat dus na dit obstakel gemarkeerd te hebben gingen we weer op huis aan. Morgen maar een keer de hele dag hier liggen denk ik. We weten nu ook waar het obstakel ligt 

 

Maandag, 1 juli 2019.

 

Effe bijpraten.

 

Gisteren zijn Erwin met zoon Sander en schoonzoon Freek weer veilig aangekomen in Goodland.

Erwin is al een keer mee geweest maar aangezien dat al een tijd geleden is en hij als collega naar een andere vestiging is gegaan is konden we op de eerste dag even goed bijpraten. Wel tijdens het vissen natuurlijk. Het weer was prima dus we zijn wezen grouperen. Freek heeft redelijk ervaring maar Erwin vist zelden en Sander nooit dus je begrijpt dat gelijk voor de eerste keer grouperen wel even voor wat spanning zorgde. Gelukkig bleef iedereen binnenboord en vingen Erwin en Freek de twee grootsten met 100 pond+. Voor Sander was een pondje of 50/60 meer dan genoeg. Het kon niet beter. Ze hadden er alledrie twee dus ik noem het een superbegin van de nieuwe week. Er zijn foto's, die zet ik er morgen even bij. Nu met drie vissers hadden we gelukkig weer voldoende handen voor foto's en film. Vorige week was dat een stuk lastiger.